Hij voelde zich gedragen door golven van levensvreugd, geschapen door alcohol en endorfine.
Maar in werkelijkheid werd hij de trap op gedragen door een tweetal lesbiënnes.
Hij wist niet meer wat hij hen vroeg of in welke taal maar zij antwoordden hem lachend.
Zij begeleidden hem bijna de hele weg naar huis om hem op de stoep neer te zetten. Naast een slapende zeemeermin. Zonder staart.
Vind blogstukjes van mij op onderwerp:
Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
vrijdag, januari 20, 2012
Abonneren op:
Reacties (Atom)
Populaire berichten
-
Terwijl hij in de vlam staarde liet hij de muziek toe in zijn geopende ziel Waardoor hij zicht had op een verloren gewaand moment waarvan hi...
-
Altijd een leuke vraag: als je naar het verleden kon reizen en maar één punt kon uitkiezen, welk moment in de tijd zou dat dan zijn? Er zijn...
-
"Het wordt je zo opgedrongen! Je ziet bijna geen blanke heterostellen meer op tv!" "Joh. Goh. Noem dan eens één televisieseri...
-
Dit stuk is ook verkrijgbaar als samenvatting in de vorm van een podcast: https://buff.ly/2msezv9 (Nederlands) https://buff...