De klok vertelde hem dat het etenstijd was. Zijn maag ook.
Daarom pakte hij een broodje uit zijn tas
en at het op terwijl hij genietend en berustend om zich heen keek.
Hij dacht aan haar en zij dacht aan hem. Dat wist hij zeker.
Hij pakte het boek weer op dat hij even terzijde had gelegd
en las verder over de jonge vrouw die - op hetzelfde bankje gezeten als hij -
in het park haar lunchpauze doorbracht.
Helaas in een andere tijd.
==========================================
Meer lezen? http://www.lulu.com/spotlight/Terrebel
Vind blogstukjes van mij op onderwerp:
Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
vrijdag, december 13, 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)
Populaire berichten
-
Virtueel gesprek met iemand die zich verveelt 'Ik verveel mij! Kun jij langskomen voor een praatje?' -'Nee, want ik verveel...
-
Binnenkort zijn er in Nederland twee werkenden per gepensioneerde. Twee mensen moeten dan de AOW van één andere ophoesten. Met het huidige g...
-
Wij hebben het ontzettend goed. En velen lijken dat niet te beseffen maar nemen het als vanzelfsprekend aan. Sterker nog, als 'verdiend...
-
Altijd een leuke vraag: als je naar het verleden kon reizen en maar één punt kon uitkiezen, welk moment in de tijd zou dat dan zijn? Er zijn...