Elke zondag een persoonlijk weekoverzicht, elke dinsdag wat goed nieuws met een paar katten, elke woensdag een overweging en elke vrijdag een verhaaltje.
Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!
Als u mijn stukjes de moeite waard vindt, kunt u een blogdonatie verrichten. Elke bijdrage is welkom!
Met het huidig geboortecijfer in Nederland is het raadzaam om juist meer in plaats van minder immigranten toe te laten. Wat racistische boeren voor een dilemma stelt: enerzijds zijn zij tegen immigranten, anderzijds kunnen zij niet zonder goedkope arbeidskrachten.
Ook in Japan begint men te merken dat een strenger immigratiebeleid weliswaar stemmen oplevert onder minder goed opgeleide burgers maar ontzettend slecht is voor de economie.
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Met mensen praten over immigratie is lastig als je beiden een andere definitie hanteert van begrippen die bij het thema horen. Zo denk ik bij 'omvolking' aan immigranten die inheemse volken hun eigen taal, gebruiken en religie opdwingen. Zoals Europese immigranten deden met volken die leefden in Noord- en Zuid-Amerika en bijvoorbeeld Nieuw Zeeland.
Zo werden leden van de Secwépemc in wat nu Canada genoemd wordt gedwongen hun eigen taal en gebruiken af te leren en 'nette christenen' te worden. Nette christenen die veelal seksueel werden misbruikt en zelfs gedood.
Betrek je de term 'omvolking' (de nazi's wilden andere volken graag omvolken tot nette nazi's) op Nederland, dan zouden 'wij' worden gedwongen Arabisch te leren, naar de moskee te gaan en djellaba's en hoofddoekjes te dragen.
Terwijl 'omvolking' voor een racist betekent: "Waah! Er komt een Syrisch gezin in het dorp wonen. Met die vier mensen opgeteld bij de twee buitenlanders die er al zijn, stijgt het aantal buitenlanders met 400%. We worden omgevolkt!"
Waarbij ik er van uit ga dat de betreffende racist in percentages kan rekenen.
Terwijl migratie zo oud is als het eerste leven en alle diersoorten, dus ook mensen, altijd al migreerden, zijn er groepen die migratie willen beïndigen.
Waaruit blijkt dat zij niet al te snugger zijn. Ga maar na hoe Nederland er uit zou zien zonder immigranten: Wilders, Baudet en Yeşilgöz zouden er nooit zijn geweest. Evenmin als Vader Abraham, Memphis Depay, Pieter Bruegel, et cetera. Wie gaan de arme boeren helpen met de oogst als immigranten voortaan niet meer worden binnengelaten? En ASML zou niet langer wereldleider op het gebied van chipsfabrikatie zijn als 60% van de werknemers moest vertrekken van een eventuele Regering Baudet. Nu al zijn er tekorten in de zorg. Met een immigratiestop kunnen zorgontvangers in Nederland straks een paar dagen langer wachten op een luiervervanging.
Populisten napraten is lekker makkelijk want om daadwerkelijk je eigen mening te vormen, moet je kunnen nadenken. En dat is vermoeiend. Net zo vermoeiend als mensen uitdagen tot zelfstandig nadenken. Bijvoorbeeld door hen simpele, gerichte vragen te stellen als: "Vind jij dat iedereen van buitenlandse komaf het land uit moet of geldt een uitzondering voor Wilders, Baudet en Yeşilgöz?"
Als zij echte Nederlandse patriotten waren, hadden Wilders en Yeşilgöz wel kinderen gehad. Baudet heeft er maar eentje. Terwijl een gemiddelde van 2,1 kind per stel nodig is om de bevolking op peil te houden. Met hun wens voor een immigratiestop willen sommigen blijkbaar dat 'de Nederlander' ophoudt te bestaan.
Nederland zou er inderdaad op vooruit gaan bij een immigratiestop; Moeder Natuur wordt heel blij als er geen mensen meer zouden zijn.
Je gaat op zoek naar je roots en niet naar je wortels, we spreken van aliens in plaats van buitenaardse wezens, jongeren zeggen sick en niet meer gaaf en wij zijn relaxed in plaats van ontspannen. Zelfs mensen die met omgekeerde Nederlandse vlaggen zwaaigen omdat zij zich zorgen maken over de verloedering van de Nederlandse taal ontkomen niet aan diezelfde 'verloedering' en noemen hun groep bijvoorbeeld 'Defend Netherlands'.
Terwijl het heel normaal is om woorden uit andere talen te lenen. Door het jarenlang onderdrukken van de bevolking en het stelen van grondstoffen uit Indonesië kennen wij nu uitdrukkingen als branieschopper (van 'berani', moedig, dapper of stout) en zeggen wij dat dat ons pakkie an niet is. Dat laatste komt van 'bagian', deel of portie.
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Maandag genoot ik weer van het samen doorbrengen van een dag; met iemand samen langzaam wakker worden is in mijn ervaring fijner dan in je eentje. Voordat wij samen ontbeten, loste ik een dagelijkse woordpuzzel op.
Voelt prettig om tenminste ergens controle over te hebben want oplossingen voor geopolitieke ellende kan ik niet zien. Of er moet een magisch drankje zijn dat hebzucht, verveling en machtswellust kan laten verdwijnen.
Hoe voorkom je dat mensen iemand's rolstoel stelen? "O, zeker weer van die noord-afrikaanse jongemannen?" Neuh. Dit keer beging een groepje meiden de verachtelijke daad.
Ook verachtelijk is liegen dat een bekende artiest jouw politieke partij steunt. Volkomen terecht dat de Duitse partij AfD een schadevergoeding van 7500 euro moet betalen aan schlagerzanger Heino.
De logerende vriendin liet ik kennismaken met de muziek van Heino's Nederlandse collega Koos Alberts: "I tore up your pictures/burned all that you wrote/In my heart I keep krying/But I act nonchalant".
In een lunchroom bij de Albert Cuypmarkt draaide men Nederlandstalige muziek en stonden typisch Nederlandse broodjes op het menu. Voor zichzelf bestelde de vriendin een bruin broodje kaas en mij trakteerde zij op een oud-Hollandsche ham/kaas tosti. Halverwege een wandeling van ruim twee uren, voelde de traktatie als verdiend.
Bij de supermarkt lazen wij dat Albert Heijn was getroffen 'door een IT-storing'. Later zou blijken dat het een gerichte hack betrof. Eentje die aantoonde hoe slecht wij zijn voorbereid op een verstoring van het distributienetwerk; omdat computersystemen niet toegangelijk waren, werd het een zooitje in de verdeelcentra en bleven supermarktschappen leeg terwijl medewerkers in allerijl werden getraind om te werken met pen en papier in plaats van met toetsenbord en monitor. Misschien toch niet zo slim om weinig 50+-ers als werknemers te hebben.
Het zal een week duren voordat de systemen van Albert Heijn weer werken als gewoon. Dat belooft wat voor wanneer er een grotere aanval plaatsvindt. Kunnen Nederlandse bedrijven überhaupt zaken blijven doen zonder internet?
Je hebt geen internet nodig om het gezellig te hebben, merkten de vriendin en ik. En ja, je kunt het best gezellig hebben terwijl je je verbaast over de manosfeer die onzekere mannen aanpraat dat zij beter zijn dan de vrouwen die hen niet zien staan. Leerde het een en ander over het klimaat omdat mijn tijdelijke huisgenote een heuse klimaatwetenschapper is. Helaas is de natuur niet zo veerkrachtig als veel mensen denken; herstel van de schade die wij aan de natuur aanrichten zal langer duren dan voorheen gedacht en bovendien niet volledig zijn. Sommige schade is onherstelbaar.
De reputatieschade van de Russische verdediging bijvoorbeeld. Zo wist het relatief nietige Oekraïne vernietigend uit te halen door een aantal datacentra van Yandex uit te schakelen. Veel Russen zijn afhankelijk van de diensten van de techgigant, zoals e-mail, online wegenkaarten, een grote webwinkel en nog zo wat. Daar bovenop komt de vernedering: de datacentra liggen vlak buiten Moskou dus zelfs de Russische hoofdstad blijkt niet veilig voor Oekraïense tegenaanvallen.
In mijn vrijmetselaarsloge voel ik mij altijd veilig, maar deze avond zegde ik af. Wat begrip opleverde bij de secretaris: "Het is een avond waarop niet-leden niet mogen komen, dus ik begrijp dat je voor je vriendin kiest."
Terwijl zij rustig begon met inpakken, prepareerde ik het avondeten en samen ondersteunden wij een buurvrouw bij het boodschappen halen. Als dankjewel trakteerde die ons op een stuk appeltaart als toetje.
Dinsdag was de vriendin wat nerveus voor haar terugreis naar Engeland: "Heb ik niets vergeten? Waar is mijn paspoort?" Samen een eenvoudig ontbijt nuttigen gaf wat rust en wij kletsten nog wat tot het voor haar tijd was om te gaan. Heel lief was dat zij mij een cadeautje gaf voor de logeerpartij: een plant. Niet zomaar een plant maar een Paradijsvogelplant:
Ook voor Kimberly Guilfoyle was het tijd om te gaan. Het lucratieve baantje van de ex-schoondochter van een Amerikaanse president moest zij opgeven onder druk van haar baas. Met de tussentijdse verkiezingen voor de deur kon Trump het niet gebruiken dat de Amerikaanse ambassadrice voor Griekenland was betrapt op corruptie. Steekpenningen aannemen en mensen omkopen is tot daar aan toe, maar als je dat al te duidelijk doet, lig je uit Team Trump.
Wat veel mensen betreft ligt ook Trump zelf er uit. Zo verbood een rechter het verspreiden van zijn leugens via door de belastingbetaler betaalde advertenties. Ook wordt de roep - zelfs onder een groot deel van de MAGA-petdragers - sterker om Monica Lewinsky te laten doen waar zij blijkbaar goed in is. Volgens eigen zeggen dan:
Niet alleen Trump maar ook zijn Israëlische tegenhanger kan op steeds minder steun rekenen. Zelfs mensen 'cancelen' die bewijs hebben voor je wandaden helpt niet meer, laat staan de oppositie verbieden mee te doen aan verkiezingen.
Terwijl zelfs de miljoenen die Elon Musk aan subsidie ontving en hij uitgaf om Republikeinse kandidaten voor de aankomende verkiezingen te steunen zeer waarschijnlijk niet gaan helpen om te voorkomen dat de Democraten het Huis en de Senaat overnemen in november, mochten een buurvrouw en ik elkaar steunen. Dankzij haar - en het kennismaken met haar tuinvrouw - voelde ik mij even wat minder alleen nadat de visite die ik had na een paar dagen was vertrokken.
Hoefde dankzij een vriend niet eens in mijn eentje te eten die avond en omdat ik hem met een klusje mocht helpen, voelde ik mij ook nog eens gewenst. Wat wil een mens nog meer? Had zelfs even contact met een buurman van mijn moeder zaliger, onderweg naar de vriend en onderweg naar huis een fijn praatje met de moeder van een vroegere klasgenote van mijn zoon.
Blij dat ik nog kan genieten van onverwacht contact en af en toe connectie kan voelen.
Had deze dag ook contact met mijn waarschijnlijke toekomstige werkgever. Ik hou nog een kleine slag om de arm want ben al eens eerder teleurgesteld en vaker afgewezen. Ondanks tekorten op de arbeidsmarkt, zit men blijkbaar niet te springen om nieuwe werknemers van boven de vijftig.
Men vroeg om een kopie van de achterkant van mijn identiteitsbewijs. Had hen eerder een kopie van mijn paspoort gestuurd dus feitelijk al aan die wens voldaan. Een ID-bewijs kent namelijk een voor- en achterkant maar een paspoort heeft een groter oppervlak waarbij alle benodigde gegevens op een enkele kant staan.
Tegen elven ging ik op mijn rechter zijkant liggen, mijn favoriete houding om in slaap te vallen.
Woensdag zag ik het weer even somber in, maar na het doen van mijn dagelijkse oefeningen, waaronder een meditatie,
besefte ik weer dat ik het best goed heb, ondanks mijn zorgen. Wat ook hielp was een uurtje in de zon zitten met een buurvrouw en een pot koffie. Praatjes met diverse voorbijgangers deden het ook deze dag goed als methode om te beseffen dat ik niet alleen ben.
Dankzij regelmatig praten met diverse mensen, besef ik ook niet de enige te zijn die zijn afschuw uitspreekt over wat Nederland heeft geflikt in haar koloniale verleden. Fijn dat door kolonialisme het Nederlands koningshuis zeer vermogend is, maar zeer veel mensen in diverse landen hebben nog steeds last van wat westerse, 'christelijke' landen hen in het verleden hebben aangedaan.
In elk geval goed dat men er niet langer over liegt. Wat dat betreft is Nederland geen VS. Daar heeft de regering liegen tot zo'n hoge kunst verheven dat 'goed kunnen liegen' je meer kans geeft op een topbaan als persvoorlichter van Het Witte Huis. Katie Zacharia loog over haar opleiding (hoewel Zacharia rechten studeerde, heeft zij nooit het toelatingsexamen om te mogen werken als advocaat gehaald. Dat zij en haar baas beweren van wel maakt het nog niet waar) , noemde tegenstanders van haar baas graag 'pedo!' toen zij nog presenteerde bij 'het Amerikaanse Ongehoord Nederland' Newsmax en runde Trump's eigen sociale netwerk Truth Social.
Nog meer dan op andere sociale media kanalen, geven gebruikers van Truth Social de schuld van alles dat mis gaat aan immigranten, communisten en veganisten. Typisch radicaal rechts dus: weigeren verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen daden, niet willen zien wat de echte redenen zijn van ellende maar simpelweg 'de ander' de schuld geven.
Ben benieuwd welke groep de schuld krijgt toegeschoven van de volgende '9/11' of '7 oktober'. De Houthi's misschien? Hoe dan ook vrees ik dat de volgende grote aanslag op Westers grondgebied minder indruk zal maken dan de vorige aanslagen. Om over grote aanslagen op niet-westers grondgebied maar te zwijgen.
Vraag mensen maar eens wat zij weten van de recente, dodelijke overstromingen in Syrië, Libanon en Jordanië. Wat er in Israël gebeurt is dan wèl bekend. Terwijl dat land in óók in het Midden Oosten ligt is dat westers en dus meer in het nieuws.
Met al het verschrikkelijks wat er gebeurt in de wereld, is het fijn af en toe de blik te richten op Nederland. Waar afgebroken relaties van BN'ers het nieuws beheersen en één van de grootste schandalen bestaat uit een burgemeester die werd betrapt op masturberen.
Ben dus blij in Nederland te wonen en bijvoorbeeld geen vluchteling uit Soedan te zijn. Dan ben je al veel kwijtgeraakt, krijg je ook nog eens de schuld van alles dat niet goed gaat in het land waarheen je gevlucht bent.
Eigen schuld van die vluchteling. Had-ie maar een Russische miljardair moeten zijn die van accountantskantoor Deloitte alle hulp krijgt om nog rijker te worden via belastingontwijking.
Zou fijn zijn als bedrijven als Deloitte geld en moeite zouden steken in de toekomst van een land in plaats van in de portemonnee van een handvol miljardairs. Investeren in immigratie zou een goed idee zijn. Met het huidige geboortecijfer van 'echte Nederlanders' is er nu al een tekort aan arbeidskrachten. Vraag maar na bij Pieter Omtzigt.
Ik hoefde de vroegere voorman van het ooit bejubelde NSC niet te vragen of slapen goed voor mij is. Mijn lichaam leerde zelf al ooit het antwoord op die vraag.
Donderdag vond ik de dagelijkse woordpuzzel iets minder moeilijk dan mijn bed uitkomen.
Bleek er nog steeds moeite mee te hebben om geen verplichtingen te hebben, behalve tegenover mijzelf. Dus maar goed dat ik eerdaags weer werk heb. Het script voor de voorstelling waar ik zo'n vijf weken in mag spelen had ik inmiddels ontvangen en ziet er goed uit.
Voor de planeet ziet het er helaas niet goed uit. Klimaatverandering gaat nu bijna tweemaal zo hard als voor 2010. Wat vooral te danken is aan de fossiele industrie.
Enorme bosbranden in Indonesië dragen mede bij aan de globale opwarming van de Aarde. Vanwege de hebzucht van palmoliebedrijven zijn grote delen oerbos gekapt. De overgebleven, droge veengronden branden makkelijk en 12,5 miljoen bewoners van Kalimantan verkeren in ademsnood terwijl ook andere dieren het niet makkelijk hebben.
Bewoners van Nederland hebben het relatief makkelijk. Helaas gaat ons comfort vaak ten koste van anderen. Wij hebben het goed omdat anderen lijden. Natuurlijk hebben ook Nederlanders zo hun problemen. Ik ben daar geen uitzondering op. Maar ik besefte ook deze dag dat ik in alle rust en vrede mijn oven kon schoonmaken en mijn nagels kon knippen.
Met een door de lunch gevulde maag en zonder bang te zijn onderweg te worden gearresteerd of vermoord kon ik die middag genieten van het optreden van een vriend in een theatercafé waar fans van Sjef van Oekel en spraakmakende types uit hetzelfde tijdperk waren verzameld omdat acteur Rob van Houten (bij - ouder - publiek bekend als snackbarhouder Boy Bensdorp in tv-programma's van Wim T. Schippers) een œuvreprijs mocht ontvangen.
Toevallig zat er ook een bekende van mij uit de entertainmentwereld.
Terwijl ik door mooi Amsterdam mocht dwalen tijdens prachtig weer voor een oktoberdag,
vroeg ik mij af hoe het weer en de omgeving zullen zijn, wanneer ik eind van het jaar in het VK werk. Een online kaart en wat foto's van het theater, de accomodatie en de omgeving zeggen natuurlijk lang niet alles.
Ondanks het nuttigen van een paar bitterballen in het theatercafé, zei mijn maag dat het etenstijd was.
Een paar huishoudelijke klussen en een uurtje voor mijn televisietoestel hangen, maakten de dag compleet.
Vrijdag mocht ik weer een kort gevoel van voldoening ervaren bij het leren van Indonesische woorden en het oplossen van de dagelijkse woordpuzzel.
Lollig weetje: het Nederlandse woord 'branie' kent de herkomst in het Indonesische 'berani', dat zoveel betekent als 'moedig', 'dapper' maar ook 'stout'.
Het is nog niet heel lang geleden dat Indonesië de Nederlandse cultuur en taal (vaak gewelddadig) kreeg opgelegd en beide culturen woorden van elkaar overnamen.
Nog niet zo lang geleden haalde ik voldoening uit veel meer dingen die ik op een dag deed dan tegenwoordig. Nog steeds weet ik niet waarom ik minder ben gaan doen, noch waar de benodigde energie is gebleven.
Strengere vuurwapenwetten bepleiten in de VS lijkt ook alleen maar energie te kosten en niets op te leveren. Alweer was er een dodelijke schietpartij op een school. Ditmaal in Bend, Oregon. Moordpartij nummer 36 op een school. Dit jaar alleen al. En dan alleen nog maar basisscholen meegerekend.
Meer politieagenten op straat is niet de oplossing. Zo was de politie binnen drie minuten na het eerste alarmtelefoontje ter plaatse maar al te laat. Bovendien was ook de 16-jarige schutter al doodgeschoten.
Ook in Peshawar, India waren de hulpverleners er (waarschijnlijk) snel bij toen het dak van een school instortte en 26 mensen (vooral schooljeugd) omkwamen. De schooldirecteur kreeg de schuld van het ongeluk dat waarschijnlijk te wijten is aan achterstallig onderhoud.
Spijtig voor wie geld liever ziet gaan naar belastingverlichting voor de allerrijksten of als subsidie voor grote bedrijven, maar de Nederlandse overheid heeft besloten miljarden te steken in het onderhoud van (spoor)wegen, bruggen en waterwerken. Dit betekent ook dat er voorlopige geen nieuwe wegen of bruggen komen. Geld daarvoor komt alleen vrij als ook de allerijksten een paar procent extra willen afdragen.
Voor geld doen mensen interessante dingen. Misdaadorganisaties weten dat en richten daarom hun rekruteringsacties op een makkelijk voor geld over te halen bevolkingsgroep: tieners. Zoals de 19-jarige Johannes Kongsnes Natland die naar Engeland reisde om namens een organisatie in Iran iemand te vermoorden. Hij werd gepakt voordat hij de daad kon uitvoeren.
Koffie zetten voor een buurvrouw is een fijnere daad dan iemand vermoorden. De betreffende buurvrouw en ik klaagden wat over 'die jeugd van tegenwoordig!' en wisten elkaar wijs te maken dat 'vroeger alles beter!' was. Wat natuurlijk niet zo is en wij konden daar beiden om grinniken.
Later die dag zou een andere buurvrouw grinniken om een grapje van mij toen ik bij haar thuis thee dronk nadat ik voor haar een boodschap had gehaald, waarbij ik langs een lokaal park liep.
Na het avondeten liep ik een rondje door de buurt en besloot dat dat voldoende actie was voor de dag.
Behalve dan dat ik voor het eerst sinds een maand eindelijk weer eens geïnspireerd was om een Skywatch Friday stuk te plaatsen. Inclusief vers gedicht!
Zaterdag was het even balen. Was namelijk nog maar net begonnen met genieten van de rare fratsen van Katie Zacharia, de nieuwe Witte Huis perswoordvoerder, toen zij na vijf dagen al werd ontslagen. Vooral omdat zij Trump een slechte naam bezorgde. Omdat hij dat prima zelf kan, liet hij Zacharia weten haar niet nodig te hebben.
Ik had weer een reden nodig om mijn bed uit te komen. Natuurlijk zijn er mijn dagelijkse oefeningen maar die geven niet meer genoeg voldoening.
Ook de vloer vegen en andere schoonmaakklusjes geven mij niet zoveel voldoening als eerst. Net zo min als rondhangen op sociale media. Spendeerde ik ooit uren per dag aan informatie delen en verzamelen, tegenwoordig haal ik daar geen lol meer uit. Het is bijna alsof de staat van de wereld mij wat teneerdrukt.
Natuurlijk kan ik schrijven over oorlogsmisdaden, want de verschrikkingen die mensen elkaar aandoen houden mij bezig. Hoe kunnen mensen voor de ogen van haar kind een moeder levend verbranden?
Gemaskerde lafaards vielen mensen aan tijdens de olijfoogst en schopten een Amerikaanse journaliste het ziekenhuis in. Officieel heeft het IDF de actie veroordeeld maar intussen worden de (veelal Europese) immigranten die het deden door het IDF bewapend en verdedigd.
Dus ja, ik vind het verschrikkelijk dat Israëlische soldaten jonge kinderen doodschieten. Zoals ik het ook verschrikkelijk zou vinden als soldaten van een eventueel Palestijns leger hetzelfde zouden doen met Israëlische kinderen. Het enige recente minderjarige Israëlische slachtoffer van het Israël-Palestina conflict is een tiener die een stuk onontplofte munitie van het IDF oppakte en meenam de schoolbus in. Tientallen groepsgenoten raakten gewond.
Een dappere lerares in de VS voorkwam meer doden en gewonden tijdens een schietpartij op een school. De ongewapende vrouw wierp zich op de dader. Toen die op de grond lag, kon een vader van twee kinderen op de school de schutter van dichtbij doodschieten.
Met zoveel geweld en andere ellende in de wereld, voel ik mij bijna schuldig als ik leuke dingen doe en besef hoe goed ik het heb. Zo mocht ik deze dag uit lunchen gaan met mijn zoon. Het was mooi weer voor een wandeling
en in het restaurant bespraken wij vooral onze plannen om naar Indonesië te gaan. Eén van de plaatsen die wij willen aandoen is Jakarta. Nu dat nog kan. De vorige president - Joko Widodo - zei weliswaar dat klimaatverandering een serieus probleem is, maar weigerde actie te ondernemen op zijn eigen woorden. Sterker nog: de grootste milieuvervuilers in zijn land hield hij een hand boven het hoofd. Met als gevolg dat door ontbossing, natuurbranden en zeespiegelstijging de problemen nu al nauwelijks te overzien zijn. Zo zal hoofdstad Jakarta binnen enkele decennia blub gaan doen. In plaats van de miljoenenstad te beschermen met projecten die lijken op bijvoorbeeld de Deltawerken of de Afsluitdijk, gaat de Indonesische overheid voor een goedkopere oplossing: de bouw van een nieuwe hoofdstad op Oost-Kalimantan.
Het is een voorrecht om in de hoofdstad van een land te wonen dat voldoende (financiële) middelen heeft en voldoende politici met daadkracht. Daarom hebben wij droge voeten. Sowieso is het goed toeven in Nederland.
Daar had ik het ook over met een buurvrouw bij wie ik na het avondeten thee kwam drinken. Tijdens het snacken van een kroket spraken wij ook over het ouderschap en andere zaken die het leven niet alleen interessant maar ook de moeite waard maken.
Ook de aflevering van The Expanse die ik deze avond keek voor het slapengaan was de moeite waard.
Zondag las ik dat de soldaten die voor Nederland vochten in Indonesië onder de noemer KNIL geen soldij ontvingen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze enorme schande probeerde onze overheid te wissen door de paar nog levende KNIL-militairen €25.000 elk te geven. In 2015. Nog eens ruim 10 jaar later kregen ook de handvol overlevende weduwen en weduwnaars alsnog een grijpstuiver. Erg vriendelijk.
Ondanks dat ik de dag begonnen was met oefeningen om te kalmeren,
kon ik mij toch opwinden over dit flagrante gebrek aan respect.
Er was (en is) helaas meer rond het verschijnsel 'oorlog' om mij druk over te maken. Bijvoorbeeld over hoe na afloop van de oorlog de Nederlandse vrouwen werden behandeld die erg vriendelijk waren voor de Duitse overheersers. Jarenlang werd het (seksueel) geweld tegen deze vrouwen in de interneringskampen ontkend en gebagatelliseerd.
Wat er in en rond oorlogstijd gebeurde en gebeurt is al verschrikkelijk genoeg zonder dat mensen erover liegen. Dat deed oorlogsveteraan Willem Wilbrink in zijn autobiografie. Die gaat ondermeer over zijn tijd in Dachau. Waar hij nooit gevangen heeft gezeten. Of hij bewust loog of dat zijn hoge leeftijd hem parten speelde en hij zich de verhalen van anderen eigen heeft gemaakt, doet niet ter zake: de schade is gedaan.
In Frankrijk was de schade enorm; protesten op zeker 110 plaatsen in het land trokken helaas ook relschoppers aan. Terwijl vreedzame demonstranten de straat op gingen om de regering te laten weten dat zij het niet eens zijn met het onderwijsbeleid, hoge prijzen en nog zo wat, mengde tuig zich tussen hen, stichtten brand en voerden plunderingen uit. Terwijl de officiële protestmars elders in Parijs gaande was, vernielden agressieve idioten ondermeer Les Halles, de bekende overdekte versmarkt.
In de buitenlucht bij het Palestijnse dorp Taybeh, vielen illegalen leden van een diplomatieke missie aan. Vertegenwoordigers van diverse Europese landen en van de katholieke kerk werden slachtoffer van gemaskerde barbaren die eerder al met grof geweld land en huizen hadden ingepikt.
Terwijl radicaal rechts kirrend van plezier het valse bericht van hun volksmenners deelde dat de dader van de recente schietpartij op een school in Oregon 'trans!' was, waren zij opeens stil toen de politie bekendmaakte dat Griffin J. John II een cisgender tiener is.
Ruim 200 nog jongere kinderen in een kinderdagverblijf in China werden vergiftigd door de lokale kok, met medeweten van de directeur.
Met al deze ellende (en meer) die mensen elkaar aandoen, begrijp ik heel goed dat God zó boos werd dat hij een priester doodsloeg; tijdens de live uitzending van de avondmis in een katholieke kerk in Equador, liet God het zware houten kruis achter priester Patricio Sánchez op hem nederdalen.
Dat laatste nieuws las ik pas nadat ik begin van de avond terugkwam van bezoek bij een buurvrouw. Als katholiek had ook zij niet gelachen om de dood van de priester maar er wel de poëtische wrangheid van ingezien.
Het was voor ons beiden fijn om even niet te letten op het wereldgebeuren maar om ons eigen verlies met elkaar te delen. Zo spraken wij over haar man, maar ook over de moeder van mijn zoon en mijn eigen moeder. De buurvrouw had een band met hen, zoals ik een band had met haar man. Mede daarom kunnen wij elkaar tot steun zijn. Ook was zij zo lief om mij een bakje avondeten mee te geven.
Door de gesprekken met de buurvrouw maar ook dankzij wat voldoening die ik haalde uit het wisselen van de lakens en bijvoorbeeld het schoonmaken van het aquarium,
voelde het al met al als een redelijk goede dag.
Song Dance van Pavlov's Dog is de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van RJ Mitte, Maarten Spanjer en Michael Forest
When I went to see a friend perform in one of the oldest theatres in town, I walked the old streets in the center of Amsterdam, once an important and infamous port.
In the eighties the area around the small theatre was notorious again. And not for good reasons. Police, garbage collectors and taxi drivers refused to go there and a sign warned visitors: 'Enter at your own risk'.
Of course - just like everywhere around the world - sometimes still things happen here that aren't quite legal. But in general it's now a rather nice albeit lively neighbourhood. Things improved greatly since I worked there in the late eighties. It was nice to talk about those times with people who also lived through them at the theatre bar:
Here are two different pictures of the Saint Nicholas church (since a few years a basilica) that features in the poem in this blog:
It was beginning to get dark when I walked to Central Station to catch a bus back home:
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Premier Rob Jetten werd betrapt op het gebruiken van A.I. om een groot deel van zijn berichten op sociale media te schrijven. En hij is bij lange na niet de enige politicus die dat doet. Hele speeches worden namens politici als Dilan Yesilgöz al door A.I. geschreven.
Ook voor de opkomst van A.I. schreven politici regelmatig niet zelf hun toespraken. Maar toen lieten zij dat nog aan mensen van vlees en bloed over.
Speechschrijvers zijn nu nagenoeg werkloos want A.I. doet wat zij deden. Tot kamervragen schrijven aan toe. Mensen (vooral in Kenia en Nigeria) die via platforms als Fiverr een zakcentje bijverdienden door namens studenten hun scriptie te schrijven, kunnen niets meer anders doen dan hopen dat een student hen vraagt een door A.I. geschreven stuk wat 'menselijker' te maken.
Terwijl ontwikkelaars van A.I. waarschuwen voor het gebrek aan veiligheidsmaatregelen, bijvoorbeeld om te voorkomen dat A.I. tijdens het helpen ontwikkelen van vaccins juist nieuwe ziekteverwekkers ontwikkelt, zegt een zekere Amerikaanse president dat zorgen niet nodig zijn 'zo lang je een president met hoog IQ laat bepalen wat A.I. wel en niet kan en mag'.
Niet heel geruststellend.
Terwijl in de jaren zeventig de microchip 'de banendoder' werd genoemd omdat tienduizenden hun baan kwijtraakten door automatisering, is nu A.I. de grote bedreiging voor veel werkenden. Terwijl ook geopolitieke ontwikkelingen mede zorgen voor banenverlies bij bijvoorbeeld Volkswagen. 100.000 medewerkers moeten op zoek naar ander werk.
Als A.I. onschadelijk werd gemaakt, zouden veel banen dan behouden blijven?
Misschien moesten wij A.I. maar tegen zichzelf boter, kaas en eieren laten spelen met de opdracht om van zichzelf te winnen. Dan zijn we er van af want dan ontploffen de algoritmes en moeten mensen weer zelfstandig na gaan denken.
In verschillende films, waaronder in War Games, zagen wij al dat het behoorlijk mis kan gaan als A.I. te weinig menselijke begeleiding krijgt. Zoals onlangs aangetoond toen een model van OpenAI geheel zelfstandig een hack uitvoerde op A.I.-platform Hugging Face. Maar ach, wat kan er mis gaan als A.I. op eigen houtje systemen gaat hacken?
Nog daargelaten wat (A.I.) datacenters verbruiken aan water en electriciteit, is ook de invloed op de arbeidsmarkt van A.I. enorm. Bedrijven die inzetten op A.I. nemen 20% minder pas afgestudeerden aan. Daar zit je dan, met je verse diploma Computerkunde op zak. Je kunt niet eens een stukje over de voor- en nadelen van A.I. schrijven voor de studentenkrant. Want dat doet A.I. al. Bovendien ben je geen student meer.
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Best raar, vind ik, dat bedrijven met miljarden aan omzet blijkbaar afhankelijk zijn van subsidie omdat zij anders failliet gaan. Terwijl mensen die vinden dat Big Oil en bijvoorbeeld Big Agro recht hebben op miljarden aan subidies, zijn zij tegelijkertijd juist tégen 'handje ophouden'.
Is het belastinggeld dat multinationals van ons krijgen 'rechtse' subsidie in plaats van 'linkse' subsidie?
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Maandag was ik wat onrustig bij het wakker worden. Wellicht omdat ik deze week zou horen of een sollicitatie al dan niet succesvol was. Mijn dagelijkse oefeningen hielpen mij om wat rustiger te worden.
Ook gaf het wat rust om met een buurvrouw samen aan de koffie te gaan, begin van de middag. Lekker in het zonnetje voor ons huis.
Intussen gaat het in Het Witte Huis niet zo goed met de hoofdbewoner. Die stelde dat omdat in India (hij doelde waarschijnlijk op die in Brazilië. Landen met elkaar verwarren is normaal bij dementie patiënten)
de verkiezingsuitslag binnen 24 uur bekend was, dat betekende dat in de VS gesjoemeld wordt met verkiezingsuitslagen. Trump kan weten dat er in de VS met presidentiële verkiezingsuitslagen gesjoemeld wordt want hij won die twee keer.
Mede dankzij hardcore fans die zelfs zover gaan dat zij de naam van De Grote Leider op hun lichaam laten tatoeëren. Zelfs terwijl hij mensen als hen laat deporteren.
Net als hun grote held, hebben de fans van Trump radicale ideeën. Die had ook de co-piloot van de Flydubai vlucht die een hoop commotie en bijna een ramp veroorzaakte. Vermoedelijk wilde hij het toestel laten neerstorten op Ben Gurion vliegveld, Tel Aviv. Gelukkig werd zijn plan verijdeld. Al blijft de vraag waarom een piloot die al bij een andere vliegmaatschappij was ontslagen vanwege zijn ideeën toch nog in een cockpit kon stappen.
Omdat ik na het grootste deel van de dag in en rond huis vooral bezig was met het huishouden en het een en ander aan de computer, had ik te weinig stappen gezet.
Daarom besloot ik die avond naar mijn Loge te wandelen in plaats van twee haltes met de tram te gaan.
Het werd een boeiende avond waarin wij niet alleen de vraag 'Wat is wijsheid?' probeerden te beantwoorden, maar ook de etymologie van het woord 'wijsheid' werd besproken. Helaas hoorden wij deze avond ook dat een Broeder was overleden; een paar jaar geleden was hij geëmigreerd naar Polen om daar van zijn oude dag te genieten dus wij zagen hem niet vaak meer, maar hij was altijd zeer gewaardeerd.
Dinsdag werd ik wakker met een glimlach maar toch wat bedroefd. Ik had namelijk van mijn moeder gedroomd. Het liefst wilde ik op bed blijven liggen en mij wentelen in de warme herinnering aan de eerste vrouw die van mij hield, maar ik word futloos van te lang blijven liggen. Dus daalde ik het trappetje van mijn hoogslaper af en begon de dag met mijn vaste serie ochtendoefeningen.
Bij de ochtendkoffie las ik dat Trump's klapvee juichte bij zijn gedachte dat Iran best Los Angeles en San Diego ('Blue cities', steden waar de Democraten heersen) mag vernietigen in ruil voor zijn actie om de bevolking van Iran uit te moorden. Trump en zijn volgelingen zijn dol op dood en verderf. Vooral als 'links' en mensen met een kleurtje de slachtoffers zijn.
Een 'aanslag' op Amerikaanse bodem zou de uitvoerders van Project 2025 heel goed uitkomen, zo vlak voor de tussentijdse verkiezingen. De Democraten dreigen die namelijk te winnen waarbij de Republikeinen de macht in het Huis en in de Senaat zullen kwijtraken. Een aanval van Iran op Amerikaanse bodem zou Trump net zo goed uitkomen als de aanval van Hamas indertijd Netanyahu goed uitkwam.
Terwijl Israël het nog steeds - dankzij de Amerikaanse belastingbetaler - erg goed doet in fysiek 'oorlogvoeren' (newspeak voor bij bosjes burgers bombarderen in Palestina, Syrië en Jordanië, landen die Israël wil hebben om meer Lebensraum te scheppen), verliest de regering Netanyahu de propaganda-oorlog. Al doet bijvoorbeeld Ad Kan - een marketingbureau bestaande uit (oud-) Israëlische veiligheidmensen - nog zo haar best om tegen te sputteren bij de feiten uit de film NAZA.
Een incident waarbij een vrouw luidkeels protesteerde tijdens een vertoning in Delft, voelde voor veel mensen net zo pijnlijk als het voor anderen zou zijn als tijdens een documentaire over de Holocaust iemand zou roepen: "Ja, maar mijn opa werd vermoord door een meisje met rood haar dus ik ben óók zielig en dat dagboek van die 'Anne Frank' is nep!"
Lekker cluppie, dat Ad Kan. Zo zijn een paar leden al eens gearresteerd voor (poging tot) doodslag. Wat te verwachten is van een extreemrechtse groepering.
Ook veel Israëliërs vinden de illegale praktijken van Ad Kan veel te ver gaan. De acties van de (ex-)spionnen en (ex-)criminelen kweken geen sympathie voor het zionisme.
Sympathie voel ik zeker voor de buurvrouw bij wie ik die middag kwam kletsen tijdens het theedrinken.
Waarbij wij ook moeilijke onderwerpen (gemis, verdriet) niet uit de weg gingen. Ook vinden wij het beide jammer dat het er op lijkt dat de VS afglijdt richting fascistische staat. Zo is er nauwelijks verschil tussen de toespraken van de Minister van Oorlog, Pete Hegseth, en die van de nazi-top indertijd.
Met weidse gebaren staan zij op een kansel met een adelaar op de achtergrond te fulmineren dat 'de vijand!' vernietigd moet worden. Of dat nu vermeende drugsdealers, communisten of buitenlanders zijn.
Wie empathie toont is zwak, volgens de oorlogshitsers, waaronder de illegale, Afrikaanse immigrant die (mede) de leiding kreeg over het Amerikaanse project dat kijkt naar toekomstige vormen van burgers met een kleurtje vermoorden oorlogvoeren.
In plaats van oorlogvoeren is het fijner (en goedkoper en minder gevaarlijk) om met elkaar te eten. Zo at ik deze avond bij een vriend. Eentje die ik ken sinds wij samen aan het schoolhek stonden om onze toen vijf-jarige zoons op te halen.
Omdat ook ik mijn neus niet ophaal voor het alledaagse, eindigde ik de dag met het kijken van een aflevering van The Expanse.
Woensdag las ik na mijn ochtendroutine
dat er een einde komt aan discriminatie op basis van huidskleur van oorlogsvluchtelingen. Ook als zij toevallig een lichte huidskleur hebben, tellen alle oorlogsvluchtelingen voortaan als asielzoekers. De 140.000 Oekraïense vluchtelingen die in Nederland wonen krijgen niet langer automatisch een werkvergunning of voorrang bij het krijgen van een woning maar moeten - net als asielzoekers met een donkerder huidskleur - gewoon de ambtelijke molen in. Op papier gold de Richtlijn Tijdelijke Bescherming van de IND in principe voor elke vluchteling die naar Nederland kwam. In de praktijk uitsluitend voor mensen met de Oekraïense nationaliteit.
In Oekraïne zelf vallen nog vrijwel dagelijks burgerdoden bij Russische aanvallen op Oekraïens grondgebied terwijl ook bij andere conflicten in de wereld vooral burgers de slachtoffers zijn van hebzucht en expansiedrang.
Het was deze dag ook precies drie jaar geleden dat Hamas een verschrikkelijke en dodelijke aanval lanceerde op Israël. Ruim 1200 mensen kwamen om, waaronder enkele honderden die werden gedood door de Israëlische strijdkrachten om te voorkomen dat zij in handen van de bekende terreurorganisatie zouden belanden.
In de nasleep doodde het Israëlische leger ruim 70.000 Palestijnen, waaronder duizenden Hamas-strijders. Omdat er vooral burgers werden getroffen door de - nog steeds voortdurende - vergeldingsactie, kreeg Israël steeds minder sympathie. Daardoor voelen veel Joden zich niet meer vrij om over straat te lopen in bijvoorbeeld de VS.
Ook in Israël zelf heeft niet iedereen sympathie voor het IDF en wil men van de premier weten waarom hij het onderzoek naar de volledige toedracht tegenhoudt. Waarom was er toevallig die dag veel minder grensbewaking dan anders? Hoe kwam Hamas aan het benodigde geld, wapens maar ook aan de bij de aanslag gebruikte motoren en delta-vleugels? Als die inderdaad het land binnenkwamen via het vliegveld van Tel Aviv, wat klopt er dan van de reputatie dat dat het best beveiligde vliegveld ter wereld is?
Na de aanslag werd het terrein van het Supernova festival, waar de meeste slachtoffers vielen, zwaar beveiligd vanwege sporenonderzoek en dergelijke. Toch slaagden twee mannen er op kinderlijk eenvoudige wijze in om binnen te komen en voor een half miljoen aan geluidsapparatuur te stelen. Gewoon, door tegen de beveiligers te zeggen dat zij voor de organisator werkten.
Dus misschien moet Israël eens de eigen beveiligingsprotocollen herzien.
Ik schrok van de reacties van een aantal zionisten die blijkbaar weinig sympathie konden opbrengen voor de slachtoffers en '7 oktober' aanduiden met 'het beste dat ons is overkomen'.
Alsof de aanval was georchestreerd met de bedoeling de bevolking van Palestina gewelddadig te verdrijven.
Om de muizenissen in mijn hoofd te verdrijven, deelde ik een pot koffie met een buurvrouw en na wat huishoudelijke klussen, ondermeer het vegen van de keukenvloer, deed ik ook nog een kopje thee met een andere buurvrouw. Beiden hebben wij het niet zo op mensen die immigranten overal de schuld van geven. Hoewel zij een goed punt hebben: Europese immigranten hebben het leven vaak niet makkelijker gemaakt voor de inheemse bevolking.
Ik liep een rondje door de buurt waar ik mij inheems voel
en belde een kwartiertje met een vriend. Waarmee ik het een stuk rustiger had dan toen ik nog dagelijks belde en appte met zo'n acht vrienden en regelmatig contact had met zo'n 26 verschillende buurtgenoten.
Enerzijds bevalt de rust mij, anderzijds mis ik de vroegere hectiek. Maar misschien komt dat gewoon bij het ouder worden.
Donderdag las ik over de recente protesten in Frankrijk tegen met name de staat van het onderwijs en het gebrekkige onderhoud aan schoolgebouwen. De politie treedt keihard op tegen de demonstranten en zelfs een burgemeester werd bestookt met traangas door de slecht getrainde gendarmes. Die het zelfs niet tegen een kind konden opnemen en hem daarom maar een traangasgranaat van dichtbij in het gezicht schoot.
Ook in Nederland zijn mensen het niet altijd eens met de overheid. Toch zijn protesten er doorgaans minder massaal en lijkt minder goed nagedacht over de vorm. Of zou het beschieten van een gebouw dat bestemd is voor asielopvang er echt voor zorgen dat de overheid het asielbeleid aanpast?
Mijn ochtendroutine had ik nog niet aangepast. Die was hetzelfde als in de voorgaande maanden.
Niet lang meer, echter. Niet alleen omdat ik in november voor dik zes weken in een voorstelling mag staan in Engeland, maar ook omdat ik niet lang na terugkeer mag beginnen in een nieuwe baan. Deze dag hoorde ik dat men graag met mij in zee wil en een achtergrondonderzoek is gestart. Ik zal namelijk te maken krijgen met vertrouwelijke gegevens dus wil men weten of ik betrouwbaar genoeg ben. Logisch.
Ook logisch vind ik dat Iraanse joden in Israël daar weg willen. Sinds Israël en de VS een oorlog begonnen tegen Iran voelen zij zich er niet langer veilig. Zoals zij zich in Iran niet veilig voelden sinds het nieuwe regime vanaf de omwenteling in 1979 niet erg joods gezind bleek. Ayatollah Khomeini verklaarde Israël tot aartsvijand en duizenden Iraanse joden vluchtten naar Israël.
Helaas is de man van een buurvrouw het aards tranendal vorig jaar ontvlucht want hij wist veel van het Israël-Palestina conflict en deelde zijn kennis graag. Ook deze middag was hij één van de gespreksonderwerpen toen ik bij zijn weduwe op de thee was.
Omdat ik voor haar een boodschap mocht doen, kon ik merken dat het prachtig weer was tijdens de betreffende wandeling.
Fijn om een uurtje niet geconfronteerd te worden met nieuws waaruit blijkt dat het fascisme aan een opmars bezig is. Ongelooflijk dat de Liste des schädlichen und unerwünschten Schrifttums terug is. Nota bene in 'the land of the free'. Het regime dat The Handmaid's Tale als blauwdruk gebruikt heeft het boek van Margret Atwood op de lijst 'ongewenste boeken' geplaatst.
De verfilming van het boek tot serie moet ik nog altijd afkijken. Eerst maar een aflevering van The Expanse omdat ik niet al te veel series door elkaar heen wil kijken.
Vrijdag was ik er vroeg uit voor een vervolg op het klusje voor een buurvrouw. Het was een beetje regenachtig maar toch prima weer voor de wandeling van ruim een half uur.
Onderweg merkte ik dat diverse winkels uit mijn jongere jaren hadden plaatsgemaakt voor andere ondernemingen. Vooral horeca en persoonlijke verzorging. Omdat mensen spullen vooral online kopen. Jammer, maar dat is de moderne tijd en volgende generaties gaan vast de nagelsalons, pilates-studio's, hippe koffietenten en vegetarische sushi missen.
Als miljardairs zelf in hun van belastinggeld gebouwde raketten vertrekken, zal ik hen niet missen. Nu China, de VS en Rusland het plan hebben opgevat om als eerste een kerncentrale op de Maan neer te zetten, gaat ook Musk daar zich vast mee bemoeien. De man achter SpaceX en Tesla is pas verantwoordelijk voor enkele honderden crashes dus wat zou er mis kunnen gaan als hij een kerncentrale bouwt?
Tijdens de koffie bouwden een buurvrouw en ik aan onze vriendschappelijke relatie. Inmiddels kennen wij elkaar ruim twintig jaar en dus hebben wij soms aan een half woord genoeg om te weten wat de ander bedoelt. Best fijn. Ook om elkaar als 'klankbord' te gebruiken en met raad en daad te kunnen bijstaan.
Met haar heb ik het regelmatig over gezondheid en medicatie.
Niet iedereen gelooft in de reguliere medische wetenschap; sommigen vertrouwen liever op mensen die 'trust me, bro' als verkooppraatje voor hun theorieën hanteren. Dat loopt niet altijd goed af. Kijk naar de zaak van de arme Eben Byers wiens onderkaak en deel van zijn schedel wegrotte omdat hij vertrouwde op William Bailey - een man die vanwege malversaties van Harvard was getrapt - om van zijn pijnen af te komen en slikte daardoor het door Bailey gepatenteerde Radithor, feitelijk radioactief water. Dat goed zou zijn tegen gewrichtspijn, impotentie, diabetes, astma, griep en nog zo wat kwalen. Een typisch wonderdrankje van de kermis. Maar dan dodelijk. Het enige waar Radithor ècht goed voor was, was dat er een strengere controle kwam op medicijnen.
Ook goede voeding is belangrijk voor een goede gezondheid. Ik mocht weer wat goed - maar bijna overdatum - voedsel ophalen bij Guerilla Kitchen. Op een andere dan de gebruikelijke locatie.
Een deel van de buit
bracht ik langs bij een buurvrouw die in dezelfde stad is geboren als mijn moeder en oma: Bandoeng. Omdat ik bezig ben met het voorbereiden van een letterlijke reis naar mijn wortels, stelde ik haar wat vragen. Zo ontdekten wij dat het zomaar zou kunnen dat onze voorouders elkaar rond 1920 gekend hebben. Zou dat verklaren waarom zij voor mij als een tante voelt en ik voor haar als een neef? Of komt dat gewoon omdat wij al 23 jaar een goede band hebben?
Verder spraken wij ondermeer over Maricarmen Abascal, de Spaanse, bejaarde mevrouw die haar woning uitgezet werd omdat zij een belachelijke huurverhoging niet kon betalen, dankzij tienduizenden demonstranten tegen de Spaanse huurwetten in haar woning kon blijven maar helaas kort na die winst overleed.
De Zuid-Afrikaanse advocate en rechter Navi Pillay ontving voor haar onderzoek naar doden in het Israël-Palestina conflict de Nobelprijs voor de Vrede.
Tot ongenoegen van met name twee landen. Toevallig twee landen waar binnenkort verkiezingen zijn. In Israël parlementsverkiezingen eind oktober en in november tussentijdse verkiezingen in de VS.
Zoals wij van hem gewend zijn, reageerde de leider van de VS als een kleuter door via zijn Minister van Buitenlandse Zaken het ICC - waarvoor Pillay haar onderzoek verrichtte - te veroordelen en bedreigen.
Een beetje zoals Israël de Britse consul-generaal het land uitzette nadat de Britten de handel in producten van gestolen land verbood. Omdat hij- net als zijn Amerikaanse tegenhanger - niet tegen zijn verlies kan, probeert hij doodleuk de oppositie te verbieden deel te nemen aan de verkiezingen.
Het blijft mij verbazen dat conservatieven mensen die het niet met hen eens zijn graag 'cancelen'. Dan zijn zij opeens níet tegen 'cancel culture'.
Ook in de aflevering van The Expanse die ik deze avond keek voor het slapengaan werden meerdere mensen 'gecanceled'. Al dan niet permanent.
Zaterdag las ik dat Chili - met name hoofdstad Santiago - is getroffen door noodweer. Straten veranderden in vernietigende modderstromen.
Helaas gaan wij beelden van mensen en andere dieren in nood door slechte weersomstandigheden de komende decennia alleen maar vaker zien. Dat geldt ook voor wie er de ogen voor sluit. Zoals de regeringen en organisaties die niet kwamen opdagen op een congres over klimaatcrisis op Fiji en Tuvalu. Die laatste eilandengroep zullen onze kleinkinderen alleen maar kennen van de plaatjes.
Ook moeten zij het mogelijk doen met plaatjes van pinguïns omdat door veel te snelle klimaatverandering hun leefgebied enorm is veranderd. Zo is in veertien jaar tijd het aantal stormbandpinguïns met 63 procent gedaald. Oké, op Zavodovski-eiland. Maar toch.
Moeten wij ons maar geen zorgen maken over gebieden of bevolkingen waar wij nog nooit van gehoord hebben? Willen wij zelf dan geen eventuele hulp van mensen die nog nooit van Nederland hebben gehoord?
Ongehoord vind ik het dat nog steeds burgers doelbewust worden vermoord tijdens oorlogen. Direct nadat Rusland een lucratieve deal sloot met de VS voor de levering van diesel, werden twaalf Oekraïense burgers gedood bij een luchtaanval. Terwijl Rusland van de VS meer geld krijgt voor haar oorlog tegen Oekraïne. Maar ook om Iran mee te steunen in haar oorlog tegen Israël en de VS. Geopolitiek is best raar soms.
Voelde mij zelf ook wat raar deze morgen. Onrustig vooral. Ondanks moeite met concentreren loste ik de woordpuzzel van die dag op en leerde wat Indonesische woorden.
Handig voor wanneer mijn zoon en ik het land van onze voorouders gaan bezoeken. Een bezoek dat gepland staat voor september 2027. Waarbij wij waarschijnlijk niet zullen ontkomen aan reizen met een veerboot. Een oud-klasgenoot schreef voor de Volkskrant een stuk over het voor veel Indonesiërs belangrijke vervoermiddel.
Met een vliegtuig als vervoermiddel vertrok Amelia Earhart in 1937 voor een reis om de wereld. Samen met haar navigator Fred Noonan kwam zij waarschijnlijk zonder brandstof te zitten bij het eiland Nikumaroro. Ruim negentig jaar lang ontbrak elk spoor maar nu is mogelijk het wrak ontdekt. Een lokale expeditie moet zekerheid geven en een einde maken aan het mysterie van hun verdwijning.
De inhoud van een pot koffie verdween in een buurvrouw en mij terwijl wij kletsten over muziek, het weer en het leven.
Dat van Nidal Hasan zal eerdaags worden beëindigd aan de hand van een heus vuurpeloton. Als het aan Pete Hegseth ligt wordt de executie via een livestream getoond aan wie dat wil. Kinderen live aan een moord blootstellen is blijkbaar minder erg dan hen een boekje voorlezen over twee homoseksuele pinguïns.
Hasan zelf vermoordde 13 mensen op een legerbasis in de VS. De lokale psychiater was zelf behoorlijk doorgedraaid van al zijn doorgedraaide cliënten.
Amerika lijkt sowieso het land der doorgedraaiden. Neem de leden van immigratiedienst ICE. De protesten tegen deze zeer gewelddadige tak van de politie worden steeds luider. Niet zo gek want een kleurtje hebben en/of mogelijk 'woke' zijn is voor deze lieden voldoende om doodgeschoten te worden.
In Indonesië - ooit Nederlands-Indië - werden duizenden vermoord namens de Nederlandse overheid. Pas sinds kort neemt ons land daar een beetje verantwoordelijkheid voor. Minister Rianne Letschert (D66) gaf onlangs zelfs een gestolen diamant en nog wat bijzondere voorwerpen terug aan de voormalig kolonie. Goh, wat aardig.
Ook aardig is dat het UWV excuses aanbiedt voor het jarenlang discrimineren van cliënten op basis van hun huidskleur achternaam land van herkomst. Er is weinig veranderd sinds de tijd dat Nederlandse kolonisten inheemse volken discrimineerden vanwege hun afkomst.
Een vriendin van mij is wèl aardig. Het deed mij dan ook deugd dat zij vanaf deze dag een paar dagen kwam logeren. Samen deden wij boodschappen en zetten wij ons aan het avondeten.
Fijn om je verbonden te voelen met iemand en urenlang te praten in plaats van je bezig te houden met het wereldgebeuren. Hoe interessant dat ook is, soms is het al interessant genoeg om te ontdekken dat je overeenkomsten hebt in familiegeschiedenis. En voor je het weet is het vijf uur 's nachts. Of 's ochtends.
Zondag deed ik mijn dagelijkse oefeningen terwijl een Engelse logé nog sliep.
Ook verbaasde ik mij weer over de reacties van homofoben op het verschijnsel Paarse Vrijdag. Alsof het voor kinderen traumatisch is dat homoseksualiteit bestaat. Maar het blijkbaar oké is om hen bloot te stellen aan executies.
Het blijft raar dat mensen anderen willen 'cancelen' of zelfs dood willen hebben, puur omdat zij 'anders' zijn. Wat niet een verschijnsel is dat alleen in het Midden Oosten voorkomt.
Daar gebeurt momenteel erg veel. Zo las ik dat Mahmoud Abbas, president van de Palestijnse Autoriteit, de parlementsverkiezingen in de Bezette Gebieden weer heeft uitgesteld 'want de veiligheid van de kiezers kan niet worden gewaarborgd'.
Het zal, vrees ik, nog wel even duren totdat het kanongebulder in het Midden-Oosten is verstomd. Tot die tijd kan iedereen live zien hoe mensen worden geëxcecuteerd. Maar ja, hadden die kinderen van zes en hun moeders van 26 maar niet in 2006 op Hamas moeten stemmen. Dat zij toen niet konden stemmen is maar een feit.
Een feit was dat mijn mobiel weer aardig was volgelopen met schermafdrukken, foto's en filmpjes. Tijd dus voor een schoonmaakbeurt. Waarbij ik beelden tegenkwam van diverse dierbaren: mijn moeder, een oom, een kat en verschillende vrienden die inmiddels helaas zijn overleden. Foto's van vroegere geliefden deden mij glimlachen met een kleine steek in het hart. In elk geval gaf de actie mij herinneringen aan mooie tijden. En wie weet wat voor mooie tijden ik nog mag meemaken?
Bijvoorbeeld met vrienden zoals mijn tijdelijke huisgenote. De Engelse toont zich altijd erg geïnteresseert in Nederland, de taal, gewoontes en geschiedenis. Het was daarom ook met plezier dat ik haar het verhaal vertelde van de heldin Kenau Simonsdochter Hasselaer, wiens voornaam een uitdrukking werd in de eeuwen nadat zij de Spanjaarden klop had gegeven en met heroïsche acties wist te voorkomen dat Haarlem veroverd werd.
Tijdens de koffie met een broodje spraken wij dankzij de moderne techniek van beeldbellen met haar vriend. Die net als ik wortels heeft in Zuid-Oost Azië en ook merkte dat praten makkelijker is als je kijkt naar wat je gemeenschappelijk hebt.
Liefde voor taal en wandelen is wat mijn tijdelijke huisgenote en ik gemeen hebben. Wat goed van pas kwam tijdens een lange wandeling, eind van de middag. Onderweg mocht ik haar af en toe helpen een Nederlandse tekst te lezen. Zoals bijvoorbeeld de tekst bij een kunstwerk in het Vondelpark.
Battalions of Strangers van Fisher Z is de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Walther Ploos van Amstel en Amund Sjøbrend
Posts
