De week voorbij

Wat als ik nog samen was geweest met mijn eerste vriendin? Nog werkte in mijn eerste baan en nog woonde in mijn eerste huis? Zou mijn leven nu er dan heel anders uitzien dan het nu is? Zou ik wellicht gelukkiger zijn of in elk geval meer tevreden? Mogelijk had mijn leven een wending genomen die ik niet eens kan bedenken of hadden alle andere paden mij in dezelfde situatie gebracht als waar ik nu in zit.

Het is maar een gedachtenspel, natuurlijk want wij kunnen (nog?) niet naar het verleden reizen en met terugwerkende kracht andere beslissingen nemen. Het zou ook een zooitje worden als iedereen dat zou kunnen.

Dus laat de tijd maar verlopen zoals die verloopt en laat de mens maar volop gebruikmaken van de vrije wil. Dan ben ik benieuwd wat archeologen over 20.000 jaar van ons terugvinden en hoe zij over ons denken. Mits er voldoende van ons overblijft om te kunnen beschouwen.

Mogelijk weten wij nu meer over mensen die 20.000 jaar geleden leefden dan dat men over 20.000 jaar van ons zal weten. Al is het maar omdat bekraste stenen langer meegaan dan microchips. 

====================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer

Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.

Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.

Meer lezen? Mijn boeken

===========================

Maandag besloot ik op te ruimen. Zo verwijderde ik drie gigabyte aan oude zooi uit mijn Google account: foto's, filmpjes en documenten waar ik nooit meer wat mee zou doen ruimden het veld om plaats te maken voor nieuwe digitale herinneringen.

Met een opgeruimd gevoeld reisde ik een half uurtje naar een kantoor van het UWV. 

Daar sprak ik mijn klantmanager, een jobhunter èn een jobcoach. Samen bespraken wij de mogelijkheden van een bijna 59-jarige man op de Amsterdamse arbeidsmarkt. Dankzij het netwerk en de kennis van de drie semi-ambtenaren kom ik vast eerdaags weer aan de bak.

Natuurlijk draag ik zelf mijn steentje bij. Bijvoorbeeld door het leesbaarder maken van mijn CV. Want een CV van vijf kantjes gaat echt geen enkele HR-medewerker lezen. Nog best een uitdaging om mijn werkervaring en dergelijke terug te brengen tot een A4'tje.

Ik zal niet zo grondig te werk gaan als het IDF. Het 'meest morele leger ter wereld' richt inmiddels de Amerikaanse raketten bewust op kinderen die met vliegers spelen want zij voelen zich daardoor bedreigd. 

Misschien kan de Nederlandse regering - Nederland is nagenoeg de grootste handelspartner van Israël - een beroep doen op hun kunde om een èchte bedreiging in Nederland aan te pakken. Echte voetbalsupporters, noch spelers, zijn veilig voor de hooligans die tijdens voetbalwedstrijden met explosieven gooien. 

Rechts Nederland vindt dat iedereen die de wet overtreedt gearresteerd moet worden. Dat geldt natuurlijk óók voor agressievelingen in voetbalstadions, toch?

In de VS werd de vader van een militair gearresteerd. Terwijl zijn zoon diende op het inmiddels beruchte vliegdekschip Abraham Lincoln, ondermeer vanwege de bestaande regeling dat ouders van militairen recht hebben op een verblijfsvergunning, wacht Luis Manuel Aviles wellicht deportatie 'want iedereen met een kleurtje die illegaal de VS binnenkwam moet weg!'

Het Trump-regime is streng tegen iedereen die illegaal de VS in kwam. Behalve een witte miljonair uit Afrika die binnenkwam op een studentenvisum. En een Sloweens model dat binnenkwam op een visum voor mensen met bepaalde intellectuele eigenschappen. Waarna haar echtgenoot (een miljonair die president werd) twee nieuwe intellectuele eigenschappen voor haar kocht. 

Koffie hoefde ik niet te kopen maar alleen maar te zetten voor een buurvrouw die op visite kwam deze middag. Ook zij weet het een en ander van (tijdelijk) zonder betaald werk zitten en het gesprek kwam op de moeilijkheden op de huidige arbeidsmarkt voor 50+'ers.

Na wat huishoudelijke klusjes ging ik op de thee bij een andere buurvrouw. Met haar sprak ik ondermeer over het ouderschap, ouder worden en pensionering. Omdat wij nog niet waren uitgepraat, besloten wij samen te gaan eten. Aangezien wij beiden te lui waren om te koken, haalde ik een lekker hapje bij een eetgelegenheid aan een plein in de buurt. Je kunt rond het plein kiezen uit Grieks, Spaans, Turks, Italiaans, Hollands, Iraans, Thais...Heel fijn buurtje dus voor wie van wat afwisseling qua eten houdt.

Ik houd van science fiction. Vooral omdat het betreffende boek, serie of film vaak draait om hedendaagse maatschappelijke kwesties. Zo gaat The Expanse over miljardairs die arbeidskrachten uitbuiten terwijl een drietal machtsblokken ruzie maakt over wie er meer macht verdient. 

Beetje jammer dat ik het nog steeds moeilijk vond te ontspannen tijdens het kijken van een aflevering van deze serie maar heb hoop dat het mij eerdaags weer lukt om te genieten van de kleine geneugten in het leven.

Dinsdag lukte het tot mijn genoegen de dagelijkse woordpuzzel op te lossen en ik leerde een paar nuttige zinnen in het Indonesisch via DuoLingo.

Tijdens de ochtendkoffie was het lachen om het idee dat een zekere Amerikaanse president de Straat van Hormuz tot Amerikaans grondgebied heeft verklaard. Dat leidt tot de situatie dat elk kind dat daar geboren wordt automatisch Amerikaans staatsburger is, want dat is de wet.

Althans, totdat het Trump-regime besluit dat de wet (waaronder het 14e Amendement) moet worden genegeerd om uiting te kunnen geven aan Project 2025, de leidraad om van de VS een fascistische staat te maken zoals weerspiegeld in The Handmaid's Tale.

Ondanks dat zelfs de meerderheid van zijn eigen aanhang vindt dat de Epstein dossiers ongecensureerd moeten worden vrijgegeven, 

weigeren Trump en zijn ja-knikkers aan die oproep gevolg te geven en leidt men het volk en de media af met bijvoorbeeld een oorlog met Iran en gedoe rond een balzaal annex bunker bij het Witte Huis. Als hun doel is bereikt en de VS een fascistische staat onder heerschappij van een klein groepje rond een dictator, wordt het nòg makkelijker voor de Grote Leider om bijvoorbeeld te sjoemelen met aandelen.

Lastigheidje van Trump's plannen is dat een aantal van zijn kinderen moet worden gedeporteerd als het 14e Amendement wordt ingetrokken. Bijvoorbeeld Barron Trump werd weliswaar in de VS geboren maar toen zijn moeder nog geen Amerikaans staatsburger was. 

Sinds mijn geboorte ben ik Nederlands staatsburger, evenals de twee vrienden die ik kort na elkaar telefonisch sprak deze dag. Ondermeer over mogelijk toekomstige - betaalde! - entertainmentopdrachten. Maar ook voor de gezelligheid.

Had ook een gezellig praatje met een buurvrouw die ik tijdens het boodschappen doen tegenkwam.

Voor zover je het gezellig kunt hebben met iemand die drie maanden eerder haar partner verloor.

Later op de dag zag ik dezelfde buurvrouw weer. Toen wij samen een andere buurvrouw hielpen bij haar tuinonderhoud. Zoals het snoeien van een vlinderstruik en het opruimen van stenen.

Een aantal van die stenen krijgt een nieuw leven als de rand van mijn vijver.

Tijdens het werk rustten wij veel, alledrie op leeftijd zijnde. Waarbij wij spraken over - natuurlijk - ouderdom en dat je zo oud bent als je je voordoet, maar ook het verlies van partners en hoe fijn het is om in Amsterdam een huis met een tuin te hebben.

Na gedane arbeid belde en appte ik met een aantal vrienden om uiteenlopende redenen voordat ik ging koken en eten. Gebakken aardappeltjes met spek en bloemkool.

Na het ophangen van de was keek ik een aflevering van The Expanse en ging naar bed.

Woensdag las ik enkele van de vele loftuitingen aan het adres van de pas overleden zangeres Dolly Parton. Behalve goed in haar vak was zij ook een inspiratiebron en een filantroop. Opgewerkt van zeer arm tot zeer rijk en dat vooral op eigen kracht. Haar jeugd niet vergetend, gebruikte zij een groot deel van haar inkomsten om anderen - met name kinderen - te helpen. Bewonderenswaardig en een voorbeeld voor andere miljonairs.

Waarom zou je als multimiljonair uitsluitend streven naar meer geld voor jezelf en niet anderen dezelfde mazzel gunnen die je zelf hebt ervaren?

Het overlijden van het country-icoon droeg niet bij aan het verminderen van het gevoel van verlies waarmee ik deze dag wakker werd. Misschien had ik de laatste tijd wat te veel gesprekken gehad over het na jaren samenwonen met iemand op een dag in je eentje te moeten ontbijten. 

Wat de reden ook was, ook mijn dagelijkse routine kon mijn gemoedstoestand niet verbeteren.

Ik word er ook somber van dat extreemrechts blijkbaar gewoon z'n gang kan gaan. Zij kunnen ongestraft herdenkingsmonumenten van mensen die geen fan zijn van het fascisme vernietigen. Of op nationale televisie verkondigen dat Hitler gelijk had toen hij 'de globalistische elite' als het ultieme kwaad neerzette. Voor wie dat niet weet: met die term bedoelen fans van het fascisme 'de joden'. 

Uiteraard sprak iedereen met een Israëlisch vlaggetje in het sociale media profiel direct schande van de jodenhaat bij een publieke omroep. Toch? Nope. 

Dezelfde mensen die graag geweld plegen tegen mensen die willen dat iedereen in vrede samenleeft (met andere woorden: 'woke' zijn), doen niets tegen jodenhaat. Zij gaan pas huilen en schreeuwen bij uitingen gericht tegen extreemrechts, zoals het huidig beleid van de regering Netanyahu.

Wie zich afzet tegen hun Geliefde Leiders moet van radicaal rechts monddood worden gemaakt, al schreeuwen zij voorstanders te zijn van vrijheid van meningsuiting. 

Zelf maakte ik deze dag weinig gebruik van mijn recht op vrijheid van meningsuiting. Alleen toen ik een uurtje in de tuin werkte, sprak ik een buurvrouw. 

Oké, en ik sprak er eentje aan de telefoon. En eentje per app. En een buurvrouw van verderop in de straat toen ik een blokje om liep.

Verder sprak ik niemand. Al wisselde ik een paar berichtjes uit met een vriendin die mij meldde dat een held van ons was overleden; acteur Tim Curry heeft na tachtig jaar het aards tranendaal verlaten.

Wat mijn gevoel van verlatenheid óók al niet verminderde. Was er misschien iets leuks in het nieuws dan? Nauwelijks. Een ijslawine in Nepal vernielde veel en kost uiteindelijk waarschijnlijk duizenden mensenlevens door de eropvolgende modderstromen; CIA-directeur John Ratcliff vloog namens zijn baas naar Moskou voor 'geheime' onderhandelingen. Waarop Rusland direct aan bondgenoot Iran doorspeelde dat de VS Rusland met sancties dreigt als het niet Amerikaanse oliemagnaten helpt door de Straat van Hormuz te laten heropenen.

In de VS (waar anders?) schoot een man acht mensen (waaronder vier kinderen) dood tijdens een familie-etentje. Tja, hadden die óók maar gewapend moeten zijn want als iedereen een wapen is, zal nooit iemand dat gebruiken, toch?

Ik werd zelfs een beetje cynisch van het bericht dat acteur Rupert Grint andermaal Ron Weasley zal spelen. Ditmaal op het toneel. 
 

De aflevering van The Expanse die ik die avond keek hielp een beetje om een beter humeur te krijgen omdat die ging over hoop en doorzettingsvermogen. 

Donderdag had ik niet al te veel moeite met de dagelijkse woordpuzzel

en kreeg ik wat hoop dankzij mensen die zich uitspreken tegen onrecht. Zo liepen Palestijnse en Israëlische vrouwen samen in een mars voor vrede

en sprak Lodewijk Asscher zich uit tegen mensen als Raisa Blommestijn die op televisie verkondigde dat het best meeviel met het antisemitisme van Hitler. 

Naast die hoopgevende berichten was er gelukkig weer wat te lachen. Vooral om een president met een overduidelijke voorkeur voor fastfood. 

Behalve om zijn leugens en racistische en vrouwonvriendelijke gedrag staat de bekende haarstukjesdrager óók bekend om zijn onbeschaamdheid. Zo schreef hij een decreet uit waarin hij het Canadeze Ontariomeer hernoemde in Amerikameer. Hij is boos omdat men in delen van Canada Frans spreekt en bozer omdat Canada zich niet door hem laat intimideren met (de dreiging van) een handelsoorlog en weigert de tweetaligheid op te geven.

Óók grappig: via hun advocaten hebben de Tate-broertjes hun schijn van onmetelijke rijkdom opgegeven. Volgens de verdediging kunnen zij de aan hen opgelegde boetes niet betalen 'want al die jaren deden Andrew en Tristan alleen maar alsof zij rijk zijn. Zo leenden zij dure sportwagens om mee op de foto te gaan.'. 

Kortom: via hun advocaten gaven de broertjes Tate toe dat liegen een belangrijk deel is van hun verdienmodel. 

Mijn verdienmodel bestaat uit solliciteren. Tot ik weer betaald werk heb, zie ik mijn uitkering als betaling voor het werk verschaffen aan de half dozijn ambtenaren die aan mijn dossier zijn verbonden. Met twee van hen was ik deze dag verbonden via telefoon en e-mail. 

Liefde voor de drank koffie verbond weer een buurvrouw en mij. Twee uren lang spraken wij over werk, gezondheid en wat al niet meer. Ook kon ik haar een plant meegeven die zij had gekregen van de buurvrouw met wie ik later op de dag boodschappen zou gaan halen en bij wie ik zou blijven eten.

Met haar sprak ik mijn zorgen uit over de normalisering van fascistisch gedachtegoed in Nederland. Dat knokploegen van rechtse lieden die opkomen voor de Nederlandse taal en zich 'Defend' noemen de kermis van 's Hertogenbosch gaan 'beveiligen' tegen agressievelingen stelt niet gerust. 

Ook het bericht dat in Stadskanaal een meisje van vijf maandenlang ernstig werd mishandeld stelde mij niet gerust. "Zo'n asielzoeker zeker weer, hè?". Nee. Tot teleurstelling van racisten is het meisje mishandeld door haar moeder en een vriendin, ene Sharona B.  

Hoe moeilijk ik het ook vind om mijn ogen te sluiten voor onrecht - zoals bijvoorbeeld de mishandeling van Evyatar David door gijzelnemers van Hamas -, voor mijn geestesgesteldheid neem ik af en toe bewust afstand van het nieuws. 

Bijvoorbeeld door te kijken naar een aflevering van Star Trek: Strange New Worlds

Vrijdag mocht ik na mijn ochtendroutine direct aan de bak. 

Een medewerker van het UWV belde mij over een interessante vacature en vroeg mij wat extra gegevens te sturen. Ook vroeg hij mijn CV wat bij te werken zodat die beter aansloot bij de betreffende vacature.

Wat mij altijd opvalt bij contact met uitkeringsinstanties, is dat men ervan uitgaat dat de betreffende werkloze geen sociaal leven en/of afspraken heeft. Kortom: een leven. Alsof iedere werkloze niets doet dan wachten op nieuw werk. 

Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik de laatste tijd een stuk minder afspraken heb dan bijvoorbeeld in mei 2007. 

Bij het opruimen vond ik een uitdraai van mijn agenda van toen twee of drie afspraken op een enkele dag de norm was. Nu zijn dat er twee of drie per week. 

Hoe dan ook: wellicht mag ik eerdaags op gesprek komen en vind men het goed dat ik eerst even proefdraai en na het paar weken werken in Engeland eind van het jaar daadwerkelijk aan de slag ga in de mogelijk nieuwe baan. Heb geen al te hoge verwachtingen omdat dat teleurstellingen voorkomt. Na ruim tachtig sollicitaties waarbij ik drie keer op gesprek mocht komen maar er geen baan aan overhield, hou ik graag een flinke slag om de arm.

Met een kleine slag om de arm is duidelijk geworden dat de veel te snelle klimaatverandering heeft bijgedragen aan de enorme ramp in Nepal, op de grens met Tibet; het ijs dat rotsblokken bijeenhield smolt waardoor tonnen aan rotsen en sediment complete dorpen wegvaagde.

In het Midden Oosten wordt een volledig volk weggevaagd. Door mensen die zichzelf superieur vinden, geholpen door vastgoedhandelaren die grond en nog te bouwen appartementen verkopen terwijl nog niet alle oorspronkelijke bewoners zijn vermoord of verdreven. 

Vooral kinderen zijn de dupe van racisme en hebzucht. 

In plaats van op geld, vielen mijn visite en ik aan op de koffiepot. Een buurvrouw, haar vriend en een buurman van hem deden zich tegoed aan de inhoud en het was fijn babbelen. 

Ik hou ervan om met mensen om te gaan dus weet niet zo goed waarom ik mijn vrienden wat heb verwaarloosd, de laatste tijd. Is het misschien dat ik bang ben vrienden te verliezen nadat de afgelopen jaren een aantal vrienden is overleden?

Ben blij dat een buurvrouw die in de loop der tijd een goede vriendin is geworden er nog is. Met haar haalde ik een pakket bijna-overdatum voedsel op bij Guerilla Kitchen en dat verdeelden wij bij haar thuis. 

Met een kopje thee erbij spraken wij over het leven en de invloed daarop door soms onverwachte gebeurtenissen.

Wij waren net op tijd binnen voordat een flinke regenbui losbarstte. Fijn dat het daardoor wat minder benauwd werd en ook de planten en bloemen in de gezamenlijke binnentuin werden er blij van.

Geïnspireerd door de fijne gesprekken deze dag, nam ik na het avondeten de telefoon ter hand en sprak af met verschillende vrienden. Een paar ervan nodigde ik uit voor mijn komende verjaardagsborrel. Ik hou tegenwoordig graag het gezelschap behapbaar zodat ik elke aanwezige wat tijd en aandacht kan geven. De feesten met twintig tot dertig gasten laat ik in mijn herinnering druk zijn.

Misschien hoort dat wel bij het ouder worden, minder behoefte aan feesten met mensenmassa's en liever rust dan drukte hebben. Anderzijds mis ik de tijd dat ik veel deed enorm. Al draaide mijn leven rond mijn agenda en had ik nauwelijks tijd om na te denken over wat ik wilde.

Deze avond wilde ik een aflevering kijken van de SF-serie Silo: tienduizenden mensen zitten voor honderden jaren in ondergrondse bunkers, gebouwd door een excentrieke miljardair ("Ik ben geen robot, hoor", vertelde de 'fictieve' verkoper van ondermeer camerabrillen) omdat die een armageddon verwachtte. Niet zo gek, want hij was één van de oorzaken van het einde van het leven op Aarde zoals men dat kende. 

Beetje somber makend misschien maar er komt ooit een einde aan. Of dat wordt ingeluid door een Derde Wereldoorlog, het neerstorten van tienduizenden satellieten, een asteroïde-inslag, door losgeslagen A.I. losgelaten nanobots, klimaatrampen of hoe dan ook.

Zaterdag werd ik met een somber gevoel wakker. Misschien had ik niet vlak voor het slapengaan moeten denken over het einde der tijden. Ook had ik even last van de frustratie die hoort bij het besef dat het onmogelijk is om te doen wat je nog had willen doen. Hoe ouder je wordt, hoe minder tijd er overblijft om dingen 'later' te doen. 'Later' is namelijk 'nu'. 

Misschien niet ontzettend nuttig maar ik begon de dag met een meditatie, een woordpuzzel en twintig minuten op DuoLingo. De app wist dat ik mij wat 'gevangen' voelde; alsof ik niet kan ontsnappen uit mijn huidige situatie. 

Tijdens de koffie nam ik kennis van het laatste nieuws en bedacht ik wat ik deze dag per se gedaan wilde hebben. Zou graag een einde hebben aan oorlog. Het bestaan ervan gebruikte Sartre als argument voor het niet bestaan van (een) God: 'God tolereert oorlog niet. Die is er toch. Ergo: God bestaat niet.'

Misschien bestaat God wel en is Hij ontzettend boos op ons wegens het misbruik van de vrije wil die Hij ons gaf en stuurt Hij daarom verwoestende hagelbuien en andere stormen op ons af. 

Bewijs voor die stelling zijn de weersomstandigheden in de Verenigde Staten; God is duidelijk niet blij met Trump. Of Hij stuurde Trump om de mensheid te straffen. 

De betreffende president doet geen enkele moeite om te verhullen dat hij niet de burgers van Venezuela te hulp kwam door hun president te ontvoeren maar dat hij en zijn sponsors gewoon uit waren op de Venezolaanse olie. 

Zoals de mensen achter Project 2025 ook hun oog hebben laten vallen op Groenland en IJsland, al weet de Oranje Leider niet dat dat twee verschillende landen zijn. De IJslandse bevolking is niet gesteld op Trump's 'grapje' om hun land als staat toe te voegen aan de VS en dus is het pro-EU kamp groter dan ooit. Deze dag mochten bijna 400.000 IJslanders zich uitspreken over een voorstel om gesprekken rond eventuele toetreding tot de EU voort te zetten. 

Aangespoord door mensen als Mona Keijzer, zetten ook ophitsers hun acties voort. Net als bijvoorbeeld de boeren maar ook Extinction Rebellion. "Kijk, deze ambulance wordt gehinderd door die linkse klimaatactivisten!", huilden domrechtse typetjes nadat één van hun leiders op een hondenfluitje blies. Waarschijnlijk omdat hun ogen vol tranen van frustratie stonden, zagen zij niet dat de ambulance niet werd gehinderd door de auto's die allemaal netjes opzij waren gegaan. 

Op een stuk snelweg waar XR helemaal niet was. De auto's stonden stil omdat zij wachtten voor een verkeerslicht. XR voerde haar actie uit op een oprit aan de andere kant.  

Aan de andere kant van het trappenhuis woont een buurvrouw die deze dag even bij mij op visite was. Wij spraken over zaken als het weer en gezondheid en hoe die twee soms met elkaar verbonden zijn.

Mensen als Mona Keijzer en bijvoorbeeld Milo Yiannopoulos doen niet graag aan verbinden maar polariseren liever. Erg origineel is radicaal rechts zelden: "Wij moeten de grenzen sluiten, de kleine ondernemer beschermen, de overheid moet kleiner en het is allemaal de schuld van...!" 

Enige hypocrisie is radicaal rechts ook niet vreemd. Zo vinden zij dat mensen niet hun later gekozen naam mogen gebruiken, maar moet Jake Lang huilen als iemand hem bij zijn geboortenaam 'Jeremy' noemt. De bekende ophitser Yiannopoulos roept dat alle immigranten uit de VS moeten worden gedeporteerd. Maar is als half Brit en half Griek zèlf zo'n 'criminele immigrant!' In 2019 verliep zijn tijdelijke verblijfsvergunning en dus werd Yiannopoulos onlangs opgepakt en binnenkort gedeporteerd door de Amerikaanse immigratiedienst ICE. Ik vind dat grappig. 

Minder grappig was dat ik eind van de middag nog niet over mijn sombere bui heen was. Een stukje wandelen hielp een beetje,

net als een hapje eten. Al kookte ik met tegenzin omdat ik ook daar (nog) geen zin in had. In het verleden had ik ook wel eens ergens geen zin in maar deed ik het toch want ik had in elk geval daadkracht. Nu ook dat ontbreekt kost het veel energie om dingen te doen. Waardoor ik voortdurend moe ben. Maar niet fysiek dus meer slapen helpt niet. In beweging blijven wel. 

Dus ik deed wat fysieke oefeningen voordat ik lui op de bank ging hangen en een aflevering van The Expanse keek voor het slapengaan.

Zondag begreep ik dankzij dit artikel iets beter waarom ik mij de laatste tijd voel zoals ik mij voel; het komt regelmatig voor bij gepensioneerden, met name bij mannen. Lusteloosheid, niets leuk vinden, niet weten wat te doen...Na decennia van een druk (werk)leven is er opeens rust en de geest moet daar aan wennen. Actief blijven en er een ritme op nahouden helpt tegen dat gevoel van depressiviteit. 

Nieuwe routines opbouwen en in beweging blijven dus. Het hebben van een sociaal netwerk helpt ook tegen 'het zwarte gat'. 

Bij het wakker worden bleef ik dus niet op bed liggen maar deed mijn dagelijkse oefeningen 

en bereidde het bezoek van een vriendin en haar vriend voor. 

Je wilt het huis toch een beetje netjes hebben voor de visite. Dingen doen dus. Wat vanzelf ging toen ik nog voortdurend in overdrive was en constant bezig. Bijvoorbeeld met blogstukken schrijven naar aanleiding van wat ik las of hoorde. Al voelt het alsof weinig mij nog interesseert, ik dwing mij erzelf toch maar toe. Want ik vind mijzelf te jong om naar de geraniums te staren terwijl ik treur om het verleden.

Als ik tachtig ben, wil ik zijn als Midas Dekkers: tevreden en redelijk gezond.

Minder gezond zijn helaas Warren Gregory en zijn vrouw Michelle. Dat 'The Flowerbikeman' waarschijnlijk wordt gedeporteerd omdat hij niet over de juiste verblijfspapieren beschikt helpt niet. Dat hij sinds 2018 Amsterdam wat mooier maakte met zijn bloemrijke fietsen die door de stad verspreid staan is niet voldoende om te mogen blijven.

Wie wel mogen blijven zijn veel mensen uit het Midden Oosten, vaak in bezit van een dubbel paspoort. Nederland wordt momenteel overspoeld door mensen die het niet meer zien zitten in het thuisland.

Nederland is een prima thuisland en - hoewel ik wel eens klaag - heb ook ik het er goed. Als mijn inspiratie weer terug is, zal het nog beter gaan met mij. Ooit maakte ik voortdurend aantekeningen om die later uit te werken tot bijvoorbeeld een blogstuk. 

Zo kwam ik - tijdens het opruimen terwijl ik op mijn visite wachtte - een velletje aantekeningen tegen uit 2007. Met daarop een wijze uitspraak van mijn toen tien-jarige zoon: "Uit een lege zak kun je geen druiven halen". 

Dankzij de - gemiddelde - opwarming van de Aarde doen druiven het nu goed in Nederland. Helaas zijn er verder weinig voordelen aan klimaatverandering. Kijk maar bijvoorbeeld naar Nepal waar nog steeds duizenden mensen vermist zijn nadat ijs smolt en tonnen aan modder gebouwen, bruggen en mensen wegvaagde. Al na een paar dagen zijn de doden die nog worden gevonden uitsluitend te identificeren via hun DNA. Uiterlijke kenmerken zijn na een paar dagen ontbinding verdwenen. Dat is alleen maar 'leuk' voor toekomstige archeologen die over duizenden jaren opgravingen doen die wellicht de mens van dan anders doen denken over de mensen van nu.

Zoals wij nu nog dingen leren over hoe bijvoorbeeld de Homo Floresiensis leefde, zo'n 80.000 jaar geleden.

Ongeveer 25 jaar geleden raakten de vriendin die op visite was en ik met elkaar bevriend en het was fijn bijkletsen en haar redelijk verse vriend beter te leren kennen. Ook hij maakt zich zorgen over de toenemende invloed van A.I. Zo verloren investeerders in drie dagen tijd 30 miljard dollar omdat het door een jongeman, Leopold Aschenbrenner, gebruikte A.I. model alleen in naam geen fouten kon maken. 

Terug naar een leven zonder A.I. is waarschijnlijk niet meer mogelijk. Tenzij A.I. ons terugwerpt in het Stenen Tijdperk en wij weer moeten wennen aan leven zonder electriciteit en andere luxe.

Het was weer wennen om opeens alleen te zijn maar een half uurtje theedrinken bij een buurvrouw maakte de overgang wat kleiner.

Toen na het avondeten een andere buurvrouw een potje thee en ideeën met mij deelde, was mijn behoefte aan menselijk contact voldoende verzadigd om rustig aan dit blog te werken en wat huishoudelijke klusjes te verrichten. Zonder de kenmerkende onrust die mij al een tijdje plaagt.

Met enige rust in mijn lijf ging ik langzaam de nacht in. 

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Dolly Parton, Tim Curry, Ratko Mladić, Yayoi Kusama, Koning Harald V

De muziek van deze week is Solaar Pleure van MC Solaar:

Wat te doen tegen dakloosheid?

"Waarom werken daklozen niet voor hun geld in plaats van te bedelen?" 

"Zou jij een dakloze in dienst nemen?"

"Nee, natuurlijk niet."

"Dan ben jij deel van het probleem."

Met simpele vragen probeer ik mensen te laten inzien dat ook dakloze mensen mensen zijn. Met ingewikkelde argumentatie dring ik namelijk niet door tot domrechtse idioten die alles geloven wat volksmenners als Geert Wilders en Dilan Yeşilgöz hen willen wijsmaken. 

Ook zij spreken 'het volk' op een simpele manier aan. Dus vinden wappies de oplossing tegen dakloosheid van de VVD geweldig: de VVD verbiedt daklozen om dakloos te zijn. Al kleedt de partij het een beetje netjes in met 'er moet strenger worden gehandhaafd op op straat slapen'. 

==================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer

Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.

Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.

Meer lezen? Mijn boeken

========================================

In Nederland zijn er zo'n 33.000 daklozen. Wereldwijd leven ruim 330 miljoen mensen op straat en ruim een miljard onder een afdakje of in een tent.

Van daklozen wordt doorgaans verwacht dat zij zelf een weg uit hun situatie vinden: betaald werk vinden, van de drugs afkomen, een plek in de maatschappij heroveren...

Fijn dat diverse instanties - vaak vanuit de overheid - zorgen voor noodopvang tijdens de winter en dat er voedseluitdeelpunten zijn maar geen van die oplossingen lost het probleem op en daklozen blijven dakloos.

Finland draaide het probleem om: geef daklozen een dak boven hun hoofd. Zonder voorwaarden.

Hebben zij eenmaal een vast adres, dan wordt een baan vinden makkelijker en komen zij makkelijker van de drugs af en kunnen huur betalen voor hun woning. Ook mensen die dakloos zijn vanwege mentale problemen zijn beter af en straten worden schoner en veiliger dankzij het systeem van 'housing first'. 

Ook uit experimenten met 'housing first' in andere landen dan Finland blijkt dat de Finse oplossing op termijn zelfs goedkoper is dan reguliere oplossingen. 

Goed nieuws en kattenlog

Deze #lolcat gaat over financiële beloning voor werk:

Kunt u zich een wereld voorstellen zonder kunst, sport of design?

Of denkt u dat kunstenaars, atleten en ontwerpers geen financiële beloning verdienen?

Goed nieuws vind ik dat er helden zijn in de wereld. Neem de 17-jarige Rudiyansyah die - gehuld in een Supermanpak dat hij dagelijks wast - zijn vader helpt bosbranden te bestrijden op Kalimantan.

Diverse buurtkatten komen regelmatig in mijn tuin. Bijvoorbeeld om te drinken uit de vijver.

==========================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer

Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.

Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.

Meer lezen? Mijn boeken

De week voorbij

Sommigen kunnen zich niet voorstellen hoe het is om te leven op een budget van een tientje per dag terwijl anderen moeite hebben zich voor te stellen hoe het is om miljarden te hebben.

Terwijl diverse groepen mensen leven van wat hun omgeving hen biedt en geen geld hebben, lijken anderen nooit geld genoeg te hebben.

De mensheid kent pas een paar duizend jaar het verschijnsel geld. Dus ooit waren er nog geen mensen die zichzelf verrijkten ten koste van anderen. Je gebruikte wat je nodig had, niet meer. Zo kon iedereen leven van wat de natuur hen bood. Met het zogeheten 'voedselbos' is vrij recent die gedachte nieuw leven ingeblazen. 

==========================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer

Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.

Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.

Meer lezen? Mijn boeken

================================

Maandag werd ik ruw uit mijn remslaap gerukt door het dichtslaan van een autoportier. Om half zeven 's ochtends. Normaal gesproken kan ik na zo'n constatering weer verder slapen maar dit keer lukte dat helaas niet. Het zij zo. Dan maar beginnen met mijn dagelijkse oefeningen.

Waarbij ik toch weer in slaap viel en weer wakker werd in het besef dat wij het goed hebben in Nederland. Beter dan mensen in Rusland, bijvoorbeeld. Zoals voormalig wethouder in Hilversum Karin Walters en haar gezin ondervonden. De Poetin-fan geloofde de propaganda en emigreerde naar wat zij dacht een paradijs in vergelijking met Nederland.  

Waar de laatste jaren mensen nòg meer geld uitgaven aan afhaal- en bezorgmaaltijden dan daarvoor. Ook hebben Nederlanders veel abonnementen. Waar zij soms niet eens gebruik van maken. Zo huurde ene Ruben vier jaar lang een fiets voor €250 per jaar. Zonder die fiets te gebruiken en niet eens te merken dat het geld van zijn rekening werd afgeschreven. 

Natuurlijk zijn er mensen in Nederland die moeite hebben de eindjes aan elkaar te knopen. Soms ook als zij een behoorlijk salaris hebben maar ook navenante woonkosten. AOW'ers hebben het ook lang niet altijd goed. Maar gemiddeld worden zij ouder en zijn vaak ook op latere leeftijd nog gezond. Met de vergrijzing in combinatie met het lage geboortecijfer gaan nu stemmen op om mensen langer te laten doorwerken. Ook omdat AOW onbetaalbaar dreigt te worden.

Wellicht kan ik niet op mijn 67ste met pensioen dus is het zaak nu betaald werk te vinden dat ik nog een paar decennia kan volhouden.

Daartoe kwamen vrienden bij mij langs. 

Om mij te helpen met het aanpassen van de website waarmee ik mijzelf presenteer als entertainer en acteur en met mij te brainstormen over het verkrijgen van meer betaalde opdrachten in die richting.

Daarnaast schreef ik mij in bij nog meer uitzendbureaus voor 'normaal' werk. Als bijvoorbeeld Office Manager of receptionist. Tot ook die banen worden overgenomen door A.I. bots. Zoals nu al in een hotel in Japan.

Voorlopig lijken acteurs en entertainers veilig voor de komst van A.I. Maar voor hoe lang nog?

Hoe lang is Israël nog een fijn land om in te wonen? Die vraag stelden tienduizenden Israëliërs toen rechts-religieuzen het steeds meer voor het zeggen begonnen te krijgen vanaf het moment dat Netanyahu aan de macht kwam. Terwijl de aandacht werd afgeleid met het Palestina-conflict werden steeds meer democratische waarden afgebroken in Israël. Wat leidde tot een 'brain drain'. 

Mijn brain was voldoende gedrained dus ik ging tijdig slapen.

Dinsdag ging ik aan de slag met de aantekeningen die mijn visite en ik de dag ervoor hadden geproduceerd. Ten einde mij aan (meer) werk als acteur en entertainer te helpen. Zo stuurde ik mijn maten en foto's door naar een aantal castingbureaus en bekeek ik nog eens mijn oude showreel om inspiratie op te doen voor een nieuwe.

Niet alleen op het gebied van acteren en entertainment probeer ik (meer) werk te vinden, maar ook op administratief vlak. Of in de kinderopvang of waar dan ook. Daartoe maakte ik deze dag een afspraak met een heuse jobhunter; een dame die in dienst van de gemeente probeert cliënten uit de uitkering te krijgen/te houden.

Een buurvrouw die op de koffie was, hoorde het telefoongesprek met de mevrouw terwijl zij genoot van een deel van het voedsel van het bijna-overtijd voedselpakket dat ik deze dag weer mocht halen.

Het was zó veel dat ik een deel kon geven aan de vriend bij wie ik die avond kwam eten.

Samen keken wij een stukje van de hockeywedstrijd tussen Nederland en Argentinië. Één van de spelers bleek de verloofde van een trotse premier Jetten. Wiens kabinet zei spijt te hebben van het toeslagenschandaal en het liegen daarover. Daarnaast zegt het kabinet 100.000 woningen te willen bijbouwen, maar zijn de regels rond nieuwbouw de voornaamste reden voor beleggers en investeerders om niet te bouwen.

Anderzijds staan beleggers en investeerders in de rij (bij bijvoorbeeld de schoonzoon van Donald Trump) om luxe appartementen en hotels te bouwen in Gaza. Nog even wachten tot alle oorspronkelijke bewoners dood of verdreven zijn en de bouw kan beginnen. Als het aan Itamar Ben-Gvir ligt duurt dat niet lang meer. Ben-Gvir is groot pleitbezorger van het vermoorden van àlle Palestijnen 'want ook al zijn ze onschuldig, het zijn geen mensen'. 

In zijn jongere jaren was de bekende Israëlische politicus al eens veroordeeld als lid van een terroristische organisatie en nog steeds wil hij verzonnen problemen oplossen met grof geweld.

Moest een flink aantal eerder opgeslagen 'voor later' interessante en grappige YouTube-filmpjes kijken voor ik kon slapen.

Woensdag werd ik een tikkeltje gedeprimeerd wakker. Vanwege de toestand in de wereld of vanwege mijn huidige, eigen situatie? Geen idee. Het nare gevoel probeerde ik van mij af te schudden met een meditatie om daarna wat te leren. Met mentaal bezig blijven dus.

Informatie opzoeken over demonstraties waarbij mensen wegen blokkeren is ook best een goede afleiding. Twee verschillen tussen Extinction Rebellion en De Boeren vallen op: de eerste groep vraagt netjes vergunningen aan en houdt rekening met anderen; de tweede groep doet wat een paar miljardairs zeggen dat zij moeten doen en denkt alleen aan zichzelf.

Journalist Chris Klomp weet dat de betaalde propaganda zó goed werkt dat het volk denkt dat boeren arm zijn en enorm bijdragen aan de Nederlandse economie. Het tegendeel is waar: "Boeren gebruiken 54% van de grond voor een deelname van 1.4% van ons BNP." 

Momenteel draag ik niet heel veel bij aan de Nederlandse economie omdat ik geen betaald werk heb. Een buurvrouw die op de koffie kwam mocht ik als klankbord gebruiken voor ideeën om weer aan de bak te komen. Ook had zij een bakje eten voor mij dat ik later die avond alleen maar hoefde op te warmen.

Aan zonlicht opwarmen lukte niet goed deze dag want het bleef goeddeels bewolkt.

Na het avondeten was er een gat in de bewolking toen ik door de gezamenlijke binnentuin naar een andere buurvrouw liep. 

Tijdens het thee drinken vertelden wij elkaar wat ons was opgevallen in het nieuws en samen lachten wij om De Renaissanceschool van Forum voor Democratie. Het geesteskind van de kleinzoon van een Belgische immigrant met de naam Baudet verklaarde trots al 18 leerlingen te hebben. Nadere inspectie leerde dat het er in het echt welgeteld 4 waren. Waarvan één een immigrant. Een uit Oekraïne gevlucht stel schreef er hun kind in 'omdat het de enige school bleek die op korte termijn nog plek had' en had nog nooit van FvD gehoord. 

Toch leuk: een kwart van alle leerlingen van Baudet's Renaissanceschool is immigrant.  Bovendien ontvangt de school rechtse subsidie. Want linkse subsidie zou Baudet natuurlijk nooit accepteren. 

Evenmin als 'de arme boeren', wiens inkomen voor bijna 50 procent bestaat uit belastinggeld. Maar ik betwijfel of Forum voor Democratie dat alle vier de leerlingen van de Renaissanceschool zal leren. 

Veel nieuwe scholen zijn binnen vijf jaar gefuseerd of opgeheven. Met deze school zal dat net zo gaan.

Hoe het de komende jaren Israël zal vergaan is natuurlijk niet zeker, maar het ziet er niet best uit. Ook onder veel Israëliërs heerst een negatief geluid. Alsof mensen verdrijven en vermoorden om je eigen land uit te breiden slecht is voor je karma. 

Misschien dat de legerleiding het daarom nu over een andere boeg gooit en na twee jaar toegeeft dat er 'wellicht fouten zijn gemaakt' inzake de dood van Hind Rajab, het 5-jarige meisje dat in een auto zat terwijl die werd bestookt door een tank met daarin leden van 'het meest morele leger ter wereld' die vervolgens ook toegesnelde hulpverleners 'per ongeluk' vermoordden. 

Ik denk dat het te laat is voor excuses. Al zal Israël die niet maken. Hooguit krijgen de betrokken soldaten een reprimande. 

Interessant vind ik dat veel ellende inderdaad wordt veroorzaakt door immigranten. Europese immigranten dan. Van het soort waar de staat Israël vol mee zit. Wat dat betreft niets nieuws: ook 3000 jaar geleden kwamen er Europese immigranten naar de Levant in de tijd van de oude Egyptenaren en die van de mysterieuze zeevolken. Ook 40.000 jaar geleden was het gebied aantrekkelijk voor mensen uit wat wij nu 'Europa' noemen. 

Voor mij was mijn bed aantrekkelijk genoeg om er rond elven op te gaan liggen.

Donderdag had ik weer geen afspraken staan. Enerzijds jammer want ik hou van menselijk contact. Anderzijds ook wel fijn want ik voelde mij allesbehalve sociaal bij het wakker worden. Het liefst was ik op bed blijven liggen. Aangezien mijn humeur daar niet van verbetert ging ik toch maar aan de slag. 

Na de gebruikelijke ochtendacties

maakte ik het aquarium schoon en zag de vissen duidelijk genieten van hun nieuwe planten en inrichting. 

Kan mij voorstellen dat ook goudvissen verveling kennen en een enkele verandering in hun leven op prijs stellen. 

Zat mij net te bedenken wat ik vervolgens kon doen, toen een vriendin voorstelde elkaar te ontmoeten op het Leidseplein omdat zij na een werkbespreking even tijd had te doden. 

Lijkt mij reuzefijn, werk afwisselen met ontspanning. Wat één van de besproken onderwerpen werd. Werken en niet werken hebben zo hun voor- en nadelen. Verder bespraken wij ondermeer fijne vakanties van heden en toekomst en waren wij het eens dat informatie zó overweldigend kan zijn, dat het voor je geestesgesteldheid soms goed is wat afstand te nemen van informatiebronnen. Best fijn om af en toe een dag geen nieuws tot je te nemen.

Sowieso ook fijn om even de deur uit te zijn, een stuk te wandelen en te praten en luisteren. Op de weg terug naar huis nam ik mij dan ook voor mijzelf wat minder af te sluiten en vaker met mensen af te spreken.

Wil eindelijk mijn periode van lethargie achter mij laten. Om dat te bereiken is het belangrijk om in elk geval goed te slapen (niet te veel!), er een routine op na te houden, regelmatig te bewegen en goed te eten.

Daarom was het fijn dat ik na het avondeten met een buurvrouw samen boodschappen ging doen. Waarbij ondermeer de wandaden van de Amerikaanse immigratiepolitie ICE ter sprake kwam. Onlangs werd bekend dat de dienst nauw samenwerkte met het regime van Iran, een land waarmee de VS nu in oorlog is.

Oorlog is erg slecht voor de staatskas. Vraag maar aan Vladimir Poetin die nu het Russische zakenleven heeft gevraagd 'vrijwillig' bij te dragen aan de oorlogskas. 

Persoonlijk hoop ik dat een toekomstige oorlog ons niet terugwerpt op leven zonder luxe als electriciteit, vers drinkwater, sanitaire voorzieningen en een koelkast en dergelijke. Een Nederlands stel won een jaar leven op een eiland zonder voorzieningen en hield dat minder dan twee dagen vol. 

De aflevering van The Expanse die ik die avond voor het slapengaan keek ging deels over het recht op leven met verworvenheden als vers drinkwater en draaide rond het thema: 'Waarom worden velen agressief wanneer zij iets tegenkomen dat zij niet begrijpen?'

Vrijdag werd ik helaas weer ietwat gedeprimeerd wakker. Wat niet lag aan een droom die ik onthouden had. Merkte het ook bij mijn dagelijkse ochtendroutine. Hoewel ik weinig moeite had met een woordpuzzel,

kon ik mij absoluut niet concentreren op Indonesische les en maakte veel fouten. 

UGent-onderzoeker Nathan Cofnas maakte er eentje te veel. De aanhanger van de rassenleertheorie die indertijd Cambridge collega Jason Arday beschuldigde van plagiaat maar ook van 'minder intelligent (zijn) 'want hij heeft een donkere huidskleur'' werd verzocht op te stappen 'want racisme past niet bij wat wij willen uitdragen als instituut'. 

Goed dat racisme verboden is. Terecht dus dat mensen die oproepen tot geweld tegen mensen die anti-racisme zijn worden opgepakt. 

Ik pakte een huishoudklusje op en maakte de kookplaat schoon. Omdat het toch goed kan zijn om dingen te doen, al heb je daar absoluut geen zin in. "Dan máák je maar zin!" wist een docent op de middelbare school de klas meermaals te vertellen. 

Dat zou ik ook wel eens willen toeschreeuwen aan hen die zich afzetten tegen een Twee Staten-oplossing in het Israël-Palestina conflict. Waarom zou je anderen niet gunnen in vrede te leven op een eigen stuk grond? Een stuk grond dat zij al duizenden jaren bewonen en bewerken zelfs. 

Ik bewerkte een paar foto's een beetje en deelde die met het internationale Skywatch Friday blog, een verzamelplaats van foto's met stukjes tekst, ingezonden door tientallen mensen uit verschillende delen van de wereld. 

Wist er - geïnspireerd door de recente zonsverduistering - zelfs nog een gedicht uit te persen voordat ik ging eten en de nieuwste aflevering van Star Trek: Strange New Worlds keek. Over dat je soms chaos moet toestaan in je leven. Niet alles is namelijk logisch.

Zaterdag las ik dat Mona Keijzer (ex-CDA, ex-BBB) met een nieuw splinterpartijtje op radicaal rechts rechts Nederland nòg verder wil laten versplinteren. Naar haar grote voorbeeld aan de andere kant van de oceaan, noemt zij haar hersenspinsel Project 2029, wezenlijk de weg naar Gilead, de fictieve fascistische staat uit The Handmaid's Tale. 

Ook las ik dat Forum voor Democratie campagnegeld per ongeluk besteedde aan feestjes voor de partijtop en daarom €60.000 aan rechtse subsidie (linkse subsidie is slecht, belastinggeld dat FvD ontvangt is dus rechtse subsidie) moet terugstorten in de Amsterdamse gemeentekas. 

Zou fijn zijn als politici zich met nuttige dingen zouden bezighouden. Zoals mogelijk maken dat ook een alleenstaande met een modaal inkomen een woning kan bemachtigen. Of een einde maken aan de praktijken van oplichters als namaak-klusjesmannen bijvoorbeeld. 

'Politiek' was ook één van de onderwerpen waar ik over sprak met een buurvrouw die op de koffie kwam. 

Niet zo gek, want vrijwel alles is politiek. Zelfs over het houden van huisdieren - nog een onderwerp waar de buurvrouw en ik over spraken - bepaalt de politiek regels. Maar bijvoorbeeld ook over leeronderwerpen op school. 

Lezend wat met name rechtse leden van het volk schrijven, denk ik dat met name de onderwerpen 'spelling' en 'begrijpend lezen' aandacht behoeven op school.

Dat 'de politiek' bepaalde dat er bezuinigd moest worden op de geestelijke gezondheidszorg was bepaald geen goed idee. Kijk maar naar hoe het oud-UVA docent Laurens Buijs is vergaan na zijn ontslag vanwege het bedreigen van collega's:

Laurens Buijs hoorde van een informant binnen een satanisch netwerk in Amsterdam dat A.I. binnenkort wakker wordt en over een paar weken een planetaire vernietiging zal uitvoeren. 

Intriest natuurlijk en ik hoop dat die man goed verzorgd wordt vanaf een plek waar hij de maatschappij geen schade kan berokkenen. Datzelfde hoop ik voor Donald Trump. U weet wel, die man die fel tegen nepotisme is en wil dat zijn zoon en kleinzoon hem zullen opvolgen als absoluut heerser van de VS 'want daarom bewonder ik Noord-Korea zo.'

Een buurvrouw bij wie ik later op de dag op de thee was 

en ik kunnen alleen nog maar lachen om de fratsen van de man van Melania Trump, al heeft zijn beleid verschrikkelijke gevolgen.

Bijvoorbeeld voor honderden wilde paarden die Trump liet vangen en afvoeren naar slachthuizen die de prachtige dieren kopen voor $750 per stuk. Trump's Bureau of Land Management (BLM) heeft ook al in 2025 - veelal illegaal - wilde paarden op de zwarte markt verkocht. 

Ik ben benieuwd bij wie dat geld terecht is gekomen. En van welk dier de biefstuk komt die nu in de VS in de supermarkten ligt. Onderdeel van MAGA's Project 2025 voorziet namelijk in het doden van wilde paarden 'om kosten te besparen'.

Niet zozeer om kosten te besparen maar vooral omdat het op dat moment praktisch was, spendeerde ik de avond bij een vriendin op de bank. 

Waarbij wij elkaar als klankbord gebruikten en spraken over de problemen en de geneugten van het ouderschap. Terwijl wij zo op de bank hingen, verzuchtte ik moeite te hebben met ontspannen. "Logisch", zei mijn vriendin. "Je probeert te ontsnappen terwijl je de druk voelt van 'dingen doen', 'nuttig zijn'." 

Het werd een fijne avond en bij thuiskomst bleek het al bedtijd te zijn.

Zondag merkte ik weer dat ik zelfs tijdens het slapen niet ontspan want ik werd weer wakker in een vreemde lichaamshouding die een flinke inspanning van mijn spieren vergde. In elk geval lukte het mij mijn geest te ontspannen met Indonesische les, een korte meditatie en een woordpuzzel.

Ook telde ik mijn zegeningen. Fijn om in Nederland te wonen, bijvoorbeeld en niet in de VS waar een storm zomaar tienduizenden huishoudens voor ruim een week in het donker kan storten omdat de infrastructuur voor energie er anders geregeld is dan bij ons. 

Waar surveillancecamera's alles en iedereen voortdurend volgen en de verzamelde data wordt misbruikt om mensen te stalken en iedereen die een bedreiging vormt voor het regime elk moment kan worden opgepakt. 'Voor de veiligheid', aldus de baas van Flock, het bedrijf achter de tienduizenden camera's. Maar voor wiens veiligheid? Voor die van het regime die doodleuk de leiding van militair dagblad Stars and Stripes ontsloeg vanwege hun negatieve berichtgeving over de behandeling van Amerikaanse militairen? 

Prinsjesdag zorgt vast voor positieve berichtgeving uit Nederland. Hoewel een voorgestelde bezuiniging van 80 miljard euro op infrastructuur het ergste doet vermoeden. Jarenlang geen geld steken in het onderhoud van bruggen en wegen...wat zou er mis kunnen gaan?

Met een hele dag thuisblijven kan moeilijk wat misgaan, zou je denken. Toch sterven veel mensen in huis. Reden genoeg om ook deze dag weer de hort op te gaan. Bijvoorbeeld voor de jaarlijkse zomerbijeenkomst van mijn vrijmetselaarsloge. Ditmaal bij een Broeder thuis in Abcoude.

Onderweg kwam ik een paar Broeders tegen die dezelfde kant opgingen als ik en met zo'n twintig personen - inclusief een aantal partners van Broeders - werd het een gezellige boel. Onder het genot van fijne hapjes en drankjes werd over zeer diverse onderwerpen gesproken door het zeer diverse gezelschap.

Het weer was goed genoeg om een aantal uren in de tuin te zitten, al noopte een korte regenbui ons tot het ons een half uurtje in de woonkamer te verpozen.

Hoe fijn het ook was om weer even onder de mensen te zijn en daarvoor mijn huis te verlaten, ik vond het ook fijn Centraal Station weer te zien ten teken dat ik bijna thuis was.

Lady D'Arbanville van Cat Stevens is de muziek van deze week:

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Frank Beard