Dit stuk is ook verkrijgbaar als samenvatting in de vorm van een podcast:
https://buff.ly/coNXmGr (Nederlands)
https://buff.ly/gzW15mp (English)
===============================================
Net als iedereen, denk ik, ben ook ik wel eens wat gedeprimeerd. Na het verlies van een partner, een baan of huisdier bijvoorbeeld. En soms lijkt er geen aantoonbare reden te zijn. Volkomen normaal. Soms denk je dan dat je je nooit meer beter zult voelen maar toch verdwijnt dat gevoel, al dan niet met steun van vrienden.
Toch denk ik genoeg te weten van depressie om mee te leven met mensen voor wie het gevoel jaren of zelfs decennia voortduurt en hun lijden zó ondraaglijk wordt dat zij niet verder willen leven. Waar ik helaas voorbeelden van ken in mijn vriendenkring.
Om met groot verdriet om te gaan, maak ik flauwe grapjes. Toen ik hoorde dat van een goede vriend zijn derde zelfmoordpoging helaas was geslaagd, floepte ik er uit: "Het zou pas ècht raar zijn als van de drie pogingen zijn tweede was geslaagd."
Hoe gaat u om met een groot verlies?
=====================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
===============================================
Maandag werd ik wakker met wat daadkracht. Eindelijk weer eens wat meer energie dan voor alleen mijn dagelijkse oefeningen en het dagelijks huishouden.
Met een buurvrouw die op de koffie kwam had ik het erover dat wij toch maar geluk hebben. Ook als wij - tijdelijk - geen werk hebben dat ons enigszins bevalt, hebben wij in Nederland voldoende financiële armslag om het een tijdje uit te zingen.
Dat is natuurlijk relatief en helaas zitten ook in het welvarende Nederland mensen in de armoede en kunnen steeds meer ouders de schoolreisjes van hun kinderen niet meer betalen. Al hoeft niemand in Nederland honger te lijden of zich (verder) in de armoede te storten als er medische hulp nodig is. Dat is een groot voordeel van leven in een sociaal democratie.
Anders is het in landen waar natuurgeweld, corruptie en andere ellende vaker voorkomt dan bij ons. Vaak is er ook minder geld voor infrastructuur, onderwijs en gezondheidszorg. Slechte infrastructuur is een oorzaak van meer verkeersdoden, gebrekkig onderwijs geeft mensen minder kansen op beter betaald werk en gebrekkige gezondheidszorg laat het levensgeluk en de levensduur dalen.
Ook (burger)oorlog heeft een negatieve invloed op de levensduur en ik begrijp nog steeds niet goed waarom mensen oorlog voeren. Geen van de betrokken partijen is daar ooit bij gebaat. Oorlog is alleen maar 'goed' voor wapenhandelaren en zij die flink verdienen aan de veroverde grondstofbronnen.
Dinsdag voelde ik tijdens de ochtendkoffie opeens een brok in de keel. Even wist ik niet waarom. Tot ik besefte dat mijn bijzondere moeder deze dag 91 zou zijn geworden. Dus ik stond even stil bij het verdriet van het verlies van mijn moeder die ook een geweldige oma was voor mijn zoon:
Mijn werkervaring en interesses zijn breed. Een kennis merkte ooit op dat mijn CV 'avontuurlijk' was. Zo werkte ik als creditcontroller, maar ook in de kinderopvang, als beoordelaar, als office manager, maar voel ik mij vooral thuis op het toneel. Aangezien het niet makkelijk is om je brood te verdienen als acteur en entertainer, lijkt mij een kantoorbaan (eventueel in deeltijd) best prettig.
In elk geval prijs ik mijzelf gelukkig dat ik niet in een mijn hoef te werken of dag in dag uit op een vuilnisbelt hoef te struinen naar verkoopbare zooi.
Een buurvrouw en ik besloten tijdens het delen van een pot koffie onze zegeningen te tellen en wat meer te letten op daden van vriendelijkheid om ons heen.
Als tegenwicht voor de ellende in de wereld. Neem bijvoorbeeld de (deels aangestoken) recente natuurbranden in Algerije en de verwoestende modderstromen in Nepal. Minder doden vielen er bij te betreuren maar ook het kapseizen van een veerboot van Cyprus was een ramp terwijl wij deze dag in Nederland te maken kregen met een natuurramp. Eentje van de menselijke natuur.
Tientallen zwaarbewapende mannen schoten er op los bij een woning in Overasselt. Daarbij werd de beveiliger dodelijk getroffen en raakten politieagenten gewond. De beveiliger was vast aan de woning verbonden ter bescherming van een mooie fiets of zo. Of het was toch een drugsgerelateerde actie want de naam van Bolle Jos viel tijdens het onderzoek.
Binnenkort weten wij of ons in Nederland nog meer ellende te wachten staat want Prinsjesdag komt er aan. Traditiegetrouw is een flink deel van de nieuwe koers van het kabinet al naar de pers gelekt, zag ik op de televisie toen ik eind van de middag bij een buurvrouw thee dronk.
Woensdag had ik goed geslapen nadat ik fijne dromen had gehad. Ondanks een gebrek aan daadkracht deed ik mijn dagelijkse oefeningen. Al was het maar voor het gevoel iets gedaan, bereikt te hebben.
Daartoe opgehitst door diverse bronnen, geloven mensen in allerlei leugens. Zo zouden moslims in Engeland leven onder 'de Sharia wet'. Onder die wet zouden vrouwen niet mogen scheiden en niet gelijkwaardig zijn aan mannen. Terwijl dat onder Joodse wetten niet mag en islamitische rechtbanken geen jurisdictie hebben in Engeland.
Het toeval wil dat ik eerdaags vrienden uit Engeland ga zien wanneer zij in Amsterdam zijn.
In Amsterdam zag ik deze dag een aantal mensen. Niet in de laatste plaats een buurvrouw die zich - net als ik - mentaal niet erg fit voelde. Dus wij besloten elkaar een beetje op te vrolijken. Met het ophalen van fijne herinneringen, het klagen over 'de verloedering van de Nederlandse taal' en erom lachen dat dat een typische oude mensen klacht is, het luisteren naar blije muziekjes en het lachen om wat nieuws. Hoe deprimerend nieuws soms ook is, soms is lachen erom beter. In elk geval voor je zielenheil.
Zo is Nederland gewaarschuwd dat een voorraad Nederlands goud niet veilig is in handen van een familie die bekend staat om (onder meer) stelen van een kinderkankerfonds en haalde 86 ton aan goud weg uit de VS.
Misschien dacht hij dat hem dat niet zou overkomen omdat hij weliswaar geen verblijfsvergunning had maar niet de 'juiste' kleur huid had?
Gek hoe mensen van mening veranderen wanneer onrecht henzelf eens overkomt. Niet alleen Amerikanen maar zelfs Benjamin Netanyahu sprak er schande van dat een blanke, Amerikaanse journalist van NBC werd belaagd door Europese kolonisten die zich illegaal vestigden op de Westelijke Jordaanoever.
Een vriend van mij en ik wonen legaal in Nederland en vinden beiden dat geen mens illegaal is. Elk mens zou evenveel rechten moeten hebben als ieder ander mens. Punt.
Terwijl hij mij hielp aan een lekker avondmaaltje, hielp ik hem met een technisch akkefietje. Was blij dat ik dat - succesvol - kon doen want het voelt fijn er voor anderen te kunnen zijn. En nee, niet alleen ouderen kunnen wel eens wat steun gebruiken. De vriend en ik hadden het erover of wij ook in het verleden mensen wel eens hielpen, met wat dan ook. In sommige periodes wat meer dan in andere tijden, waarschijnlijk.
Misschien maar goed dat het verleden niet veranderd kan worden. Wie weet hoe wij er dan nu aan toe zouden zijn? Met een beetje pech was ik accountant geworden op de Zuidas en had ik een kast vol streepjesoverhemden gehad....Brrr!
Het was nog niet echt koud te noemen toen ik terug naar huis liep en een wuivende hand opstak naar een toevallig voorbijfietsende buurman van mij.
Werkte nog even aan mijn administratie en bereidde een gesprek voor met medewerkers van het UWV. Ik weet dat ik lang niet de enige ben in de Bijstand (waar met name jongeren steeds vaker in terecht komen) maar toch werk ik liever voor mijn geld. Leuk, natuurlijk, een betaalde werkopdracht in Engeland eind dit jaar, maar dat werk is maar voor een aantal weken.
Hopend op een persoonlijke toekomst met betaald werk dat voldoende voldoening biedt, ging ik tijdig naar bed.
Donderdag bij het wakker worden voelde ik mij opgesloten. Alsof ik in een kooi zat waarin je niet kunt staan, zitten noch liggen. Erg irritant. Tot bleek dat ik in mijn halfslaap met mijn voeten verstrikt zat in het dekbedovertrek.
Mijn gebruikelijke ochtendritueel kortte ik een stukje in
want ik wilde niet te laat zijn voor mijn afspraak met de mensen van het UWV.
Het werd een prettig gesprek en wij spraken af dat mijn uitkering wordt stopgezet voor de periode dat ik op de planken sta in Engeland in december. Met een beetje geluk heb ik kort na terugkomst weer een baan. In elk geval blijf ik solliciteren. Op tachtig sollicitaties niets horen of een afwijzing ontvangen is geen garantie dat ook keer nummer 81 zal mislukken. Toch heb ik er niet echt veel fiducie in.
Onderweg terug naar huis kwam ik een vriend tegen. Een uur later zat ik koffie te drinken bij een vriend
die mij uitlachtte omdat hij bijna met pensioen is en dus nooit meer hoeft te werken of solliciteren. De gannef. Maar ik gun het hem van harte.
Iets minder goede wensen heb ik over voor mensen als de Amerikaanse Minister van Gezondheid en neef van de grote John Kennedy. 'RFK Jr.' was jarenlang verslaafd aan illegale drugs als heroïne. Misschien dat hij daarom niet gelooft in de heilzame werking van legale drugs. Onder zijn leiding is het aantal vaccinaties in de VS enorm teruggelopen. En het aantal gevallen van mazelen enorm gestegen. Van 60 mensen met mazelen steeg het aantal naar 2800 in drie jaar tijd. Precies de tijd die het Trump-regime nodig had om het vaccinatieprogramma af te bouwen.
Geen wonder dat Trump de minst populaire Amerikaanse president ooit is. Zelfs op het traditioneel conservatieve platteland verliest de kleinzoon van een Duitse dienstweigeraar steun.
Het zou wat zijn als elke soldaat dienst zou weigeren. Dan zou het snel voorbij zijn met oorlogvoeren. Helaas zijn er enerzijds mensen die vrijwillig vechten en anderzijds mensen die met grof geweld worden geronseld. In Rusland maar ook in Oekraïne.
Een buurvrouw hoefde ik niet te ronselen. Zij kwam vrijwillig op de thee deze middag.
Samen avondeten is fijner dan in je eentje, vind ik. Bovendien is samen lachen ook leuker dan in je eentje. Bijvoorbeeld om de MAGA-beweging. Enerzijds zijn de mannen in die beweging tegen 'homo-seks', anderzijds noemen zij seks zonder dat er zwangerschap volgt 'homo-seks'. Dus elke keer dat een MAGA-vrouw bij de seks niet zwanger wordt, hebben zij en haar MAGA-man 'homo-seks' gehad en ook elke keer dat zij masturberen is 'homo-seks'. Althans, volgens MAGA-logica.
Ik koos ervoor de dag te eindigen met de vermakelijke film Tomorrowland met George Clooney en Hugh Laurie. Thema: ook al ziet de toekomst er somber uit, laat je er daardoor niet van weerhouden positief te blijven en dingen te doen - hoe klein ook - om de toekomst een beetje mooier te maken.
Vrijdag las ik na het maken van de dagelijkse woordpuzzel en dergelijke
dat 100.000 werknemers van Volkswagen nieuw werk mogen gaan zoeken. Toen ik dat las, was ik blij sinds kort wat minder defaitistisch te zijn. Nog steeds denk ik af en toe 'hoe komt dit ooit goed?' maar de moedeloosheid beheerst wat minder mijn leven. Het helpt om wat positiever nieuws te lezen. Zoals over de proef in Breda die mensen met een bijstandsuitkering zes maanden lang niet kort wanneer zij gaan samenwonen. Als mensen met een bijstandsuitkering mogen samenwonen zonder gekort te worden, zal dat helpen met de woningnood. Dan zijn er niet langer twee 'uitkeringstrekkers' die beiden een volledige woning bezetten.
Zelfs volgens Israëlische juristen bezetten Europese kolonisten illegaal (en vaak gewelddadig) de Westelijke Jordaanoever. Onder hen ruim duizend Nederlandse gelukszoekers die hun geluk in het Midden Oosten gingen zoeken. Het kan niet anders of zionisten voelen zich vreselijk eenzaam omdat zij alleen nog steun vinden bij mede-zionisten en fascisten.
Hoe kan het gebeuren dat degene met de tanks en aanvalshelikopters het slachtoffer is en degene die zich verdedigt met stokken en stenen als agressor wordt beschouwd? Simpel: tientallen miljoenen aan geld voor propaganda.
Een korte blik op de krantenkoppen leerde dat er ook deze dag nog veel meer was om ons zorgen over te maken en normaliter deel ik die zorgen met buren.
Sprak deze dag een buurvrouw via app en een andere telefonisch maar - behalve kort een buurman - niemand 'in het echie' dus ook ik voelde mij een beetje eenzaam. Terwijl ik mij ooit prima uren- tot dagenlang in mijn eentje kon amuseren heb ik daar nu al een tijdje wat meer moeite mee. In elk geval voel ik mij minder verdrietig. Het was bijna alsof ik in rouw was. Natuurlijk rouwde ik om overleden dierbaren en indertijd ook toen mijn zoon het ouderlijk huis verliet, maar nu wellicht vanwege het verlies van mijn jeugd. Heb nog niet veel voordelen ontdekt aan ouder worden.
Behalve misschien dat alleen ouderen zich kunnen inschrijven bij uitzendbureaus voor ouderen.
Een zekere Amerikaanse president zou dat dus ook mogen. Al heeft hij geen inkomen uit werken nodig, maar kreeg hij tientallen miljoenen van zijn papa en sluit hij schimmige dealtjes met schimmige figuren. Wie waren bijvoorbeeld de 'rabbijnen' (tenminste één van hen deed zich alleen maar voor als rabbijn) die onlangs voor een geheime bespreking op bezoek waren in Het Witte Huis? Het waren met name chassidische joden, waarvan een aantal leden van een bekende anti-zionistische sekte. Weet Trump's meester wel dat zijn marionet geheime afspraken maakt met Joodse anti-zionisten?
De Satmar joden waarmee Trump sprak zijn fel gekant tegen een Israëlische staat dus ik ben benieuwd wat De Oranje Leider met hen afsprak. Volgens deze joden is het zionisme (en ik citeer) een totaal foute ideologie is die rechtstreeks tegen de Tora in gaat.
Blijft lastig, al die geloven. Veel geloven zijn nog wel te begrijpen, maar waarom miljoenen mensen geloven dat op Amerikaanse middelbare scholen duizenden leerlingen zich identificeren als kat en dat er daarom in honderden klaslokalen kattenbakken staan, is mij een raadsel.
Ja, er zijn klaslokalen in Amerikaanse scholen waarin een bak of emmer met zand staat. Maar dat is omdat kinderen niet naar het toilet kunnen als er weer eens een Amerikaanse gek schoolkinderen komt doodschieten en zij zich in hun klaslokaal verschansen.
Deze avond verschanste ik mij na het publiceren van een vers Skywatch blogstuk op de bank met een lekker hapje en een aflevering van Star Trek: Strange New Worlds. Waarin een man probeerde om te gaan met het verlies van zijn vrouw en dochter en waarin duidelijk werd dat steun van vrienden heel fijn is.
Zaterdag werd ik redelijk uitgerust wakker. Erg fijn na een lange tijd waarin ik vaak mentaal moe wakker werd. De dagelijkse woordpuzzel was niet makkelijk, maar ja, dat is het leven ook niet altijd.
Decennialang werkte Duitsland - met succes - aan het verbeteren van de reputatie. Maar tachtig jaar later lijken de goede bedoelingen en het eerherstel in de prullenbak te worden gegooid. Er is in Duitsland een beweging die weer 'entartete Kunst' wil verbieden, minderheidsgroeperingen de schuld geven van alles wat mis gaat en tornt aan mensenrechten. Die mogen alleen nog gelden voor echte Ariërs. Met lede ogen zien normale mensen toe hoe de AfD aan invloed wint.
Hopen maar dat - niet alleen in Duitsland - weer geluisterd wordt naar (nazaten van) overlevende joden die nog weten hoe de Holocaust begon. Niet met moorden, maar met het beetje bij beetje afpakken van rechten en propaganda. Waardoor mensen van een minderheidsgroep werden 'gecanceld'.
Ik kan er nog steeds niet bij dat ook veel Nederlanders propaganda voor zoete koek slikken en daarom vinden dat andere groepen minder rechten hebben dan de groep waar zij zelf toe behoren. Deels is dat te verklaren door het onvermogen van zo'n 1 op de 5 mensen om (begrijpend) te lezen.
Misschien zou ik dat beter niet kunnen doen, maar ik lees onrustbarende berichten die mij weinig hoop geven voor de mensheid. Nog steeds vermoorden mensen anderen omdat zij zichzelf superieur vinden en momenteel is het op aarde gemiddeld al 1,43 graden Celsius warmer dan tijdens de pre-industriële referentieperiode (1850-1900). Binnenkort is er geen weg terug meer en nu al zijn de gevolgen van het vernietigen van de natuur duidelijk te merken.
Voor wie het niet interesseert en gewoon blijft genieten van zwemmen in natuurwater: dankzij hebzucht, egoïsme en kapitalisme is er vrijwel geen enkel meer of plas in Nederland zonder een teveel aan chemische rotzooi.
Helaas wordt ook bij de productie van koffie chemische zooi gebruikt en is het kweken van de bonen ook op andere manieren slecht voor het milieu.
Toch genoot ik samen met een buurvrouw van een potje van het spul. Een bevriend stel hielp ons met het leegdrinken van de pot terwijl de gespreksonderwerpen uiteenliepen van files tot verschillende vormen van yoga.
Naast yoga is ook wandelen een prima manier van bewegen en het was lekker weer, eind van de middag, toen ik een rondje door de buurt liep en even halt hield bij een buurtruilkastje.
Om te zien wat er zoal in stond maar zeker ook om er wat in achter te laten. Om mijn nabestaanden met niet al te veel zooi achter te laten, ruimde ik nog wat op en kwam daarbij ondermeer een overzicht tegen van ontbrekende exemplaren in de stripverzameling van de tiener die ik ooit was.
Gemaakt met hulp van mijn moeder, want hier en daar stond iets geschreven in haar handschrift.
Nadeel van digitaal opgeslagen teksten is dat er geen handschrift is waaruit je iets kunt afleiden over de persoon die het schreef. Helaas kunnen wij niet gniffelen om het bibberhandschrift van een VVD-politicus die op papier moet toegeven dat Nederland niet de grenzen moet sluiten maar juist meer immigranten moet werven. Als men tenminste de economie gezond wil houden.
Om langer gezond te blijven zou je denken dat je veel moet slapen omdat dan het lichaam rust, herstelt en het minste slijt. Niet dus. Inmiddels denken wetenschappers dat - afhankelijk van de persoon - rond zeven uren slapen per nacht redelijk ideaal is. Meer dan acht uren slapen voor een langere periode vergroot de kans op ouderdomskwalen.
Met die wijsheid in gedachte keek ik een aflevering van The Expanse voor het slapengaan.
Zondag bleek ik nog steeds niet erg creatief te zijn en miste ik de tijd dat ik dat wel was en bijvoorbeeld taalgrapjes bedacht als: "Als ik wordt altijd met dt schrijf, is het vast een keertje goed."
Goed in taalgrapjes is Arjen Lubach. Bijvoorbeeld in dit fragment over Mona Keijzer waarin hij haar 'beweging' Project 2029 op de hak neemt. Zo waren ook Trots op Nederland, Forum voor Democratie en BBB begonnen als beweging. En net als elke andere rechtse partij hebben zij precies dezelfde speerpunten: minder overheidsbemoeienis, werken moet weer lonen en weg met immigranten. Het wordt een beetje saai op rechts.
Omdat ik niet wil dat de krantenkop 'Na klachten over stankoverlast treft politie zwaar vervuilde woning aan' op mij betrekking krijgt, deed ik deze ochtend wat aan opruimen en schoonmaken. Bovendien zijn de restanten van mijn woning dan niet iets om mij voor te schamen wanneer toekomstige archeologen die vinden.
Ben benieuwd hoe men over een paar duizend jaar denkt dat onze beschaving ten onder ging. Luidt de VS die in met haar rampzalige acties als Cuba afsluiten van de buitenwereld? Gaat de wereld ten onder door oorlogen? Waarschijnlijk wordt klimaatverandering de reden van onze teloorgang. Dat gebeurde met wel meer beschavingen. Niet alleen die bloeiden in het Regenwoud.
Wie weet ziet de Aarde er ooit weer uit zoals in de tijd dat de Praearcturus gigas, een schorpioen van een meter lang die 415 miljoen jaar geleden leefde, er ronddwaalde maar tot die tijd moeten wij leven op de planeet in haar huidige staat. Dus met het continent Afrika dat groter is dan Groenland en een vrij kleine VS dat als enige VN-land de zogeheten Mercatorprojectie wil aanhouden om de verhoudingen tussen gebieden weer te geven.
Decennia geleden deden mijn vrienden en ik een stuk gekker en dwazer dan nu. Een vriendin uit die tijd was voor een paar dagen in Amsterdam en vond de tijd mij en een andere vriend uit haar jongere jaren te zien. Hij kwam er helemaal voor uit Breda!
Natuurlijk vertelde ik hen over mijn voornemen volgend jaar naar Indonesië, het land van mijn voorouders van moeders kant te gaan terwijl ik eerder op de dag had gelezen over oprispingen van de bekende vulkaan Anak Krakatau, 'Kind van Krakatau', een vulkanisch eiland dat ontstond na een uitbarsting van de 'moeder' in 1927.
De Engelse vriendin is al een tijdje moeder en al een tijdje vader zijnde spraken wij natuurlijk over onze kinderen. De gesprekken met haar, haar man, de Nederlandse vriend en een met hen bevriend stel dat met hen meewas op hun bezoek aan 'mijn' stad bewees maar weer eens dat wij allemaal mensen zijn. Met al onze tekortkomingen en momenten van vreugde en verdriet.
Mijn Nederlandse vriend en ik werden uitgenodigd hen volgend jaar te bezoeken in het deel van Groot-Britannië waar zij tegenwoordig wonen. Een uitnodiging waar wij graag op ingaan want het samen eten, drinken en praten smaakte naar meer.
The Cure levert de muziek van deze week met The Forest:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Elco Brinkman, Gloria Steinem en Richard O’Sullivan
