Momenteel is mijn leven een stuk minder 'vol' dan het ooit geweest is; ik maak geen deel uit van een gezin, noch heb ik een levenspartner. Ook heb ik (hopelijk tijdelijk) geen werk en ben ook met de bulk van mijn vrijwilligerswerk gestopt. Paar uren per maand doe ik wat voor de bewonerscommissie en af en toe help ik als vrijwilliger op een evenement. Dat is het.
Had ik ooit contact met zo'n 26 verschillende buren, door overlijdens en verhuizingen is dat aantal gedaald tot drie. Nog niet zo lang geleden leek mijn agenda op level 8 van Tetris omdat het hebben van twee tot drie afspraken per dag voor mij de norm was, nu zijn dat er drie per week.
Was tot voor kort zeker anderhalf uur per dag op sociale media te vinden en zat zo'n twee uren per dag te schrijven maar schijnbaar plotseling en onaangekondigd heb ik er geen lol meer in. Niets lijkt er toe te doen, lijkt zinvol of schenkt voldoening.
Volgens sommige bekenden zou ik kunnen lijden aan een burn-out, terwijl anderen het houden op 'verveling'. Dat laatste zou kunnen kloppen maar weet ik niet zeker. Het zou voor het eerst in mijn leven zijn dat ik mij verveel dus het is een voor mij onbekend fenomeen.
Hoe omschrijft u 'verveling'?
Ik citeer Wikipedia:
"Verveling is het verlangen naar verlangens", schrijft Tolstoj in Anna Karenina. Daarmee bedoelt hij een futloze landerigheid, het nergens zin in hebben, een gebrek aan energie dat vaak resulteert in gapen en slaperigheid.
=======================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
=============================================
Maandag zag ik geen redenen om op te staan. Dus ik bleef nog even liggen. Met een leeg hoofd. Dat prompt overspoeld werd met herinneringen. Waarvan sommige fijn en andere minder fijn. Wat herinneringen gemeen hebben is dat zij losjes zijn gebaseerd op de werkelijkheid; lang niet elk detail uit een herinnering komt overeen met de daadwerkelijke gebeurtenis. Details die ons ontschoten zijn, worden door onze hersenen doodleuk verzonnen want die houden niet van gaten in ons geheugen.
Zo naar het plafond starend besefte ik dat onprettig te vinden en kwam tegen tienen toch maar mijn bed uit om nieuwe herinneringen te maken. Al is het maar aan een opgeruimd en schoongemaakt aanrecht en het tijdelijke gevoel van voldoening bij het succesvol oplossen van een woordpuzzel.
Reikte ook uit naar vrienden. Waarvan ik weet dat een aantal zich eenzaam voelt. Wat niet hetzelfde is als alleenzijn; je kunt alleen zijn maar niet eenzaam en een gevoel van eenzaamheid ervaren wanneer je omringd bent door mensen.
Over het algemeen zijn mensen niet erg goed in alleenzijn en hebben daarom de drang om ergens bij te horen. Blijkbaar voelen velen zich thuis in de groeiende groep 'wetenschapsontkenners': "De olie raakt helemaal niet op!" "Klimaatverandering is een hoax!" "Watertekorten worden ons aangepraat om ons bang te maken!" "Ze noemen mij wetenschapsontkenner alleen maar omdat ik wetenschap ontken!"
Zogeheten 'wappies' voelen zich gesterkt door mensen als Trump en zijn Minister van Gezondheid, Robert F. Kennedy jr. en andere bekende mensen die net als zij basisvaardigheden als begrijpend lezen en rekenen niet beheersen.
Opvallend genoeg luisteren overheden liever naar wetenschapsontkenners dan naar wetenschappers. Terwijl vrijwel elke rampenfilm begint met een overheid die niet naar wetenschappers luistert.
Opvallend genoeg luisteren overheden liever naar wetenschapsontkenners dan naar wetenschappers. Terwijl vrijwel elke rampenfilm begint met een overheid die niet naar wetenschappers luistert.
Het is een enorm probleem dat in de afgelopen dertig jaar zo'n 75% van alle insecten in Nederland is verdwenen. Daarmee is Nederland koploper. Wappies roepen graag dat het fijn is dat zij minder last hebben van insecten bij het barbecueën maar vergeten dat door klimaatverandering koffie, bier en wijn schaarser en duurder zullen worden.
"Fijn toch, warm weer?" Voor eventjes misschien. Totdat blijkt dat temperaturen van meer dan 35 graden in Engeland in mei en langduriger hittegolven de prijs van supermarktproducten opdrijven, problemen opleveren voor de agrarische industrie maar - als overheden niet snel helpen door aanpassingen door te voeren - zeker ook voor ouderen.
Nog even en dan val ook ik in de categorie 'ouderen'. Dat dat slechts een etiket is bewees een 70+-buurvrouw deze middag; wanneer zij spreekt over de tijd dat haar kinderen nog jong waren, lijkt zij ook meteen een stuk jonger dan haar jaren. Dat is nog maar één reden waarom ik graag met haar aan de thee zit. Inmiddels kennen wij elkaar een jaartje of 23 en was zij goed bevriend met mijn moeder zaliger en ik met haar vorig jaar overleden man. Mede daardoor hebben wij soms aan een enkel woord of gebaar genoeg om te weten wat de ander bedoelt.
Ook weten wij altijd weer aan de ander een glimlach te ontlokken. Lachen geeft energie die ik deze dag gebruikte om een aantal berichten te beantwoorden, eindelijk een hanglamp schoon te maken en een uurtje in de tuin te werken. Met een handdoek om mijn schouders.
Handig om tussendoor het zweet van het voorhoofd te vegen, zonnebrand in de nek te voorkomen, je kunt hem om je heen wikkelen voor warmte terwijl je over de koude manen van Jaglan Beta springt; je kunt erop liggen op de schitterende marmeren zandstranden van Santraginus V en de bedwelmende zeedampen inademen...en andere nuttigheden die omschreven staan in Het Transgalactisch Liftershandboek van Douglas Adams. In wiens eer elk jaar op 25 mei fans de dingen die zij doen doen terwijl zij zichtbaar een handdoek dragen. 'Waarom is 25 mei gekozen voor Towelday?' Waarom niet?
Merkte dat het voldoening geeft om mos van een tuindpaadje te verwijderen in de wetenschap dat het dan minder gevaarlijk is erover heen te lopen. Het groene goedje kan behoorlijk glad worden in de regen en bleek met een combinatie van groene zeep, een borstel en geduld prima te verwijderen.
Wat racisten...pardon...wappies betreft moeten alle asielzoekers uit Nederland worden verwijderd. Want wappies laten zich niet leiden door cijfers maar door volksmenners.
Ben benieuwd wat radicaal rechtse politici hun schaapjes als oplossing gaan voorhouden als eerdaags niet 30 miljoen (zoals in 2022) maar 1,2 miljard mensen (mogelijk al in 2050) vallen onder de noemer 'klimaatmigranten'.
In Indonesië vielen twee mensen van een kapotte hangbrug en overleefden de val niet. Vanaf twintig meter hoogte op rotsen belanden is best au. Het gebeurde bij de Cunca Wulang-waterval, op het eiland Flores. Waar naar verluidt de oma van mijn oma vandaan kwam en waar niet zo lang geleden (2003) de Homo floresiensis werd ontdekt. 'de Floresmens' was met ruim een meter groot klein van stuk en mijn superoma óók. Wellicht heb ik mijn lengte van 1.40m (mede) te danken aan dat feit.
Het incident zal mijn zoon en mij er niet van weerhouden de plaats te bezoeken volgend jaar. Het wordt een interessante zoektocht naar onze wortels. Met ongetwijfeld lekker eten en thuiskomend met mooie verhalen.
Had de intentie mij onder te dompelen in de verhalen van een geschetste, mogelijk toekomst door het kijken van twee afleveringen van The Expanse (de serie beslaat 7 seizoenen) maar dat werd er maar eentje omdat een vriendin belde. Het was een fijn gesprek. Van bijna een uur lang.
Dinsdag begon ik de dag met 'niets' doen. Behalve dan mijn dagelijkse oefeningen
en het dagelijks huishoudelijk werk. Met mijn ochtendkoffie onder handbereik las ik de stukken door die te maken hebben met een aankomend, bijzonder evenement bij de Rozenkruisers: wij gaan een eeuwenoud ritueel opvoeren waarin ik een kleine rol mag vervullen. Zo komt mijn acteerervaring toch nog eens van pas.
Acteren doe ik niet wanneer ik ontzet reageer op de ellende in de wereld. Zo blijven mensen gedood worden in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne. Ook dit keer was Rusland de agressor.
Een agressor in het Midden-Oosten is verantwoordelijk voor de vondst van ruim 300 lichamen in massagraven rond het Nasser-ziekenhuis in Khan Younis, Gaza. Een deel van de doden bleek geëxcecuteerd terwijl anderen levend waren begraven. Veelal met de handen op de rug gebonden.
Alsof het niet erg genoeg is dat ongewapende, volwassen burgers werden afgeslacht, zaten er ook jonge kinderen bij de slachtoffers.
Ongeveer een miljoen mensen werden slachtoffer van Soeharto's drang om communisme te bestrijden in het Indonesië van 1965-1966. Verdacht worden van 'communistische sympathieën' was voldoende om vermoord te worden. Met medeweten (en vaak zelfs medewerking) van de katholieke missionarissen van toen.
Vanwaar die neiging om mensen die 'anders' zijn te vermoorden? Zijn mensen bang dat 'communisme' een besmettelijke ziekte is? Vanwaar die onredelijke angst voor moslims? "Ja, maar Israël en de VS vermoorden terecht moslims want die zijn eng!" O ja? Waren het moslims die 70.000 mensen vermoordden in het Midden-Oosten? Waren het moslims die de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika en Australië uitroeiden? Gek genoeg hoor je racisten niet als het IOF christenen terroriseert.
Dat ik word lastiggevallen door een gebrek aan daadkracht, valt natuurlijk in het niet bij de ellende van mensen in Soedan en zoveel andere brandhaarden in de wereld. Ik weet van anderen dat ook zij zich wel eens hulpeloos voelen en zich daarom richten op 'leuke dingen doen'.
Helaas vind ik momenteel vrijwel niets 'leuk'. Zelfs niet het nieuws dat Staatssecretaris Willemijn Aerdts (Digitale Economie) de overname van DigiD door een Amerikaans bedrijf heeft verboden. Gevoelige privé-informatie van de Nederlandse burger blijft voorlopig binnen de grenzen van Europa.
Binnen de stadsgrenzen van Amsterdam woont de vriend bij wie ik deze avond kwam eten.
Net als iedereen heeft ook hij zo'n z'n problemen. Natuurlijk. Soms kun je als vriend dan echt helpen en soms niet meer dan een luisterend oor bieden. Een buurvrouw kon ik helpen door haar mijn steekkarretje uit te lenen. Zo hielp ik ook mijzelf een beetje: het voelt goed om anderen te kunnen helpen, hoe summier die hulp ook is.
Het bleek nog niet voldoende om uit mijn dip te komen en dat het weer (met dik 24 graden in huis en bijna 30 buiten was het de warmste 26 mei sinds de meting in Nederland begon) het lijf in energiebespaarmodus plaatste hielp ook niet, maar alle kleine beetjes helpen.
Zoals het spontane belletje van een vriend. Na het kwartiertje telefoneren zakte ik onderuit op de bank voor het kijken van de aflevering van The Expanse die ik de dag ervoor had willen zien.
Woensdag had ik mij voorgenomen daadkrachtig zaken aan te pakken: verder met ontspullen, solliciteren, (nieuwe) sociale contacten (verder) aanhalen, plinten schilderen, ramen lappen...en weer kwam daar hoegenaamd niets van terecht.
In plaats daarvan las ik - zowel in oude tijdschriften (waarvan ik er een tiental weg deed) alsook online -
over waarom ik daadkracht mis. Zo kwam ik een interessant artikel tegen over de werking van het geheugen en las ik hoe archeologen ontdekten hoe een koopman 800 jaar geleden zijn geheugen hielp: door zijn gedachten toe te vertrouwen aan de was in zijn houten notitieboekje. Wat zal hij gebaald hebben toen hij het kleinood verloor in de latrine waar het pas 800 jaar later uit tevoorschijn zou komen.
Uit de douche kwam ik schoon tevoorschijn maar ook douchen en Indonesische woorden leren via DuoLingo brachten mij en mijn brein niet op gang.
vertrouwde mij toen dat haar man ooit ook zo'n periode van futloosheid kende. Tegen een depressie aan.
Nadat een buurman was langsgeweest vertelde zij mij verder over hoe haar man zich indertijd voelde waarbij het leek alsof zij mijn gevoelens beschreef: "Waar doe ik het allemaal voor? Wat is het nut?"
Behalve een bakje eten gaf zij mij de tip mee om door te gaan. Al is het met kleine stapjes en te blijven schrijven en te blijven ageren tegen het onrecht in de wereld.
Ooit had ik er plezier in om met argumenten mensen van gedachten te laten veranderen maar het lijkt wel alsof ik het heb opgegeven. Haalde zelfs geen hoop uit dit filmpje van een meneer die fan is van Farage maar na een paar argumenten te hebben aangehoord zichtbaar nadenkt en plotseling Farage ziet zoals die is: een hebzuchtige volksmenner die vooral Farage helpt en niet het volk.
Farage heeft dus veel weg van Thierry Baudet: zich voordoen als 'man van het volk' terwijl hij miljoenen ontvangt, in het parlement stemt tegen plannen die het leven van zijn achterban zouden verbeteren en fel van leer trekt tegen immigranten terwijl de eigen voorouders immigranten waren.
Ik ben voorstander van het sluiten van grenzen. Maar dan met terugwerkende kracht. Zodat de voorouders van Baudet Nederland niet in konden maar in eigen land gestraft zouden worden voor het onvluchten van de dienstplicht. Lollig weetje: net als bij Wilders stroomt er ook behoorlijk wat Indonesisch bloed door de aderen van deze 'echte Nederlander!'.
Onlangs viel zijn 'beweging', Forum voor Democratie weer flink door de mand: Lidewij de Vos weigerde afstand te nemen van het extreemrechtse gedachtegoed dat een flink deel van de FvD-politici aanhangt en ten dele de oorzaak is van de vele haatberichten richting linkse mensen op X. Zelfs Mona Keijzer sprak daar schande van!
Extreemrechts - en zelfs voorstander van genocide! - zijn is voor het gros van de VVD-stemmers geen reden om hun partij niet te laten samenwerken met zo iemand. Ik vind dat vrij schokkend.
Donderdag werd ik wakker terwijl ik mij minder gedeprimeerd voelde dan ik mij de laatste maanden had gevoeld. Wellicht dat een droom die ik mij herinnerde daaraan bijdroeg. In de droom voelde ik mij erg tevreden.
Ook tevreden werd ik van het verrichten van mijn dagelijkse oefeningen
en van het delen van een pot koffie met een buurvrouw. Wij spraken ondermeer over 'ontspullen' en waarom wij als mens zo graag veel willen hebben. Wat is het nut van het hebben van twee theepotten, zes vorken en wat al niet, zeker wanneer je alleen woont?
Daarbij bekeken wij de zooi op mijn salontafel waardoor ik besloot een volgende opruimronde te starten.
Ik heb helemaal niet zo veel spullen nodig als ik ooit dacht nodig te hebben en eigenlijk heb ik ook nauwelijks nieuwe spullen nodig. Wat goed uitkomt, want officieel hoor ik bij de armste Nederlanders. De grens ligt momenteel op een maandinkomen van €1600. Met €1500 (uitkering plus toeslagen) zit ik daar iets onder.
Ik heb helemaal niet zo veel spullen nodig als ik ooit dacht nodig te hebben en eigenlijk heb ik ook nauwelijks nieuwe spullen nodig. Wat goed uitkomt, want officieel hoor ik bij de armste Nederlanders. De grens ligt momenteel op een maandinkomen van €1600. Met €1500 (uitkering plus toeslagen) zit ik daar iets onder.
Oud-CIA-medewerker David Rush vond wellicht zijn inkomen te laag en vulde dat aan met miljoenen door list en bedrog. Hij kwam aan zijn baan bij de bekende inlichtingendienst door te liegen op zijn CV. Niet eens de eigen medewerkers goed te kunnen onderzoeken geeft aan hoe betrouwbaar de dienst is die zich al decennia namens de VS bemoeit met hoe en door wie andere landen geregeerd worden;
De CIA zat achter de executie van Che Guevara in Bolivia, de moord op de eerste (democratisch gekozen) president van Congo, Patrice Lumumba en wist ook in diverse andere landen de politieke koers te verleggen. Diverse Amerikaanse bedrijven maakten daardoor opeens meer winst.
Aardige buren en vrienden hebben is óók winst. Zo was ik door vrienden spontaan uitgenodigd mee te komen naar het strand. Aanlokkelijk aanbod maar ik had al met een buurvrouw afgesproken. Met haar deed ik boodschappen voordat wij samen aten en de avond afsloten met het kijken van haar favoriete kennisquiz: twee universiteitsteams worden getest op algemene kennis. Vermakelijk èn leerzaam.
Vrijdag dronk ik koffie met een buurvrouw. Met de koffiekoppen op een tafel die schoner en opgeruimder was dan de dag ervoor.
had ik namelijk eindelijk weer wat energie. Die ik gebruikte om wat aan huishouden te doen en mij voor te bereiden op de avond die komen ging.
Met een aangekondigd staakt-het-vuren ging het even goed in het Israël-Palestina conflict. Tot Netanyahu besloot dat Israël recht heeft op 70% van de Gazastrook 'om mee te beginnen'. Ik citeer:
Als het Israëlische leger daadwerkelijk 70 procent van de Gazastrook inneemt, blijft er 108 vierkante kilometer over voor 2,2 miljoen Palestijnen om op te leven. Dat is ongeveer de helft van de gemeente Amsterdam.
Terwijl het gebied wordt gezuiverd van mensen met een bepaalde etniciteit ben je 'een antisemiet!' als je dat 'etnische zuivering' noemt. Dat maakt minstens vier Israëlische organisaties 'antisemitisch'. Als joodse organisaties spreken van een genocide, maakt dat hen antisemitisch?
Ik blijf het vreemd vinden dat 'Israël' besloten heeft dat uitsluitend joden semieten zijn terwijl 'semieten' feitelijk de benaming is voor àlle volken die een semitische taal spreken. Bedacht in 1781 verwijst de term naar 'de afstammelingen van Sem, een zoon van Noach'. Ethiopieërs en arabieren zijn óók semieten.
Als kind vond ik het al vreemd dat mensen elkaar be- en veroordelen op basis van (vermeende) afkomst. Waarom zou de geboorteplaats van iemands voorouders die persoon een beter of slechter mens maken?
Volgens mij maakt je gedrag je een 'goed' of 'slecht' mens en heeft de geboorteplaats van je voorouders weinig invloed. Vraag maar aan Lidewij 'Nederland voor de echte Nederlanders!' de Vos van FvD. Volgens haar zijn mensen met buitenland bloed geen 'echte Nederlanders'. Met uitzondering van Nederlanders met Indische wortels zoals Klaver, Jetten, Baudet, Wilders en Rutte. Het eigen kind van Lidewij de Vos is wat haar betreft niet welkom in Nederland want de vader is een buitenlander. Haar kind moet maar in Italië blijven bij de Italiaanse man die haar bezwangerde.
Ook Trump is geen slecht mens omdat zijn opa en moeder in het buitenland waren geboren maar omdat hij slechte dingen doet. Waarvan het verruïneren van (de omgeving van) Het Witte Huis nog wel het minste is. Met een illegale bouwput waar ooit de East Wing was en een vechtkooi waar de Naakte Keizer gladiatoren in wil laten vechten is het Witte Huis een toonbeeld van grootheidswaanzin en slechte smaak geworden.
Over 'een beter mens' worden gaat het in de Vrijmetselarij. Niet 'beter dan een ander' maar 'beter dan je voorheen zelf was'. Met hulp van anderen probeer je zelf te groeien als mens, 'beter' te worden in luisteren, geduld betrachten, tevreden te zijn, minder veroordelend...Het is niet altijd makkelijk en het project is nooit 'af' maar alleen al de reis levert vaak waardevolle inzichten op.
Zo ook deze avond, toen ik een rol mocht spelen bij een ritueel in de Vrijmetselaarsloge van mijn nicht waarbij een Leerling 'Gezel' werd. Een belangrijk onderdeel van zo'n ritueel is het na afloop gezamenlijk eten en informeel bespreken wat wij even eerder hadden ervaren. Met een beetje mazzel is het eten nog lekker óók. Zoals deze avond want mijn nicht had heerlijk Indisch gekookt:
Dankzij haar vriend die haar met de auto kwam ophalen en voor mij een stukje omreed, was ik keurig iets na elf uur des avonds thuis.
Zaterdag werd ik wakker met wat hoop in mijn donder. Ondanks dat het vrij slecht gaat in de wereld en wat Hamas deed op 7 oktober 2023 en het IDF de decennia ervoor en de jaren erna afschuwelijk is, Trump nog steeds veel schade berokkent terwijl hij intussen zichzelf verrijkt, ondanks dat zijn gedrag als illegaal wordt bestempeld door Justitie en de wereld - met Iran voorop - het beleid van zijn regering uitlacht, voelde ik mij vrij goed. Positief zelfs.
Dat zal te maken hebben gehad met een goede nachtrust, de gesprekken van de avond ervoor en de verwachte komst van mijn zoon deze dag. Een beetje bang dat de vreugde van korte duur zou zijn, gebruikte ik mijn herwonnen daadkracht om daden te plegen. Nog meer dan genoeg te doen in huis dus ook dit keer had ik er geen probleem mee om een paar taken te vinden. Ondermeer ter voorbereiding op een klusje dat mijn zoon en ik samen zouden uitvoeren. Al zou hij verreweg het meeste werk verrichten.
Daartoe leende ik een schroefboormachine, een ijzerzaag en een verstekbak van een buurvrouw.
Die er 'helaas' op stond dat ik bij haar in de tuin gezellig pratend een kop koffie deelde. Gezellig praten deed ik ook met mijn zoon die tijdens het op maat zagen en ophangen van nieuwe gordijnrails sprak over werk, favoriete series en games. de staat van de wereld en het genoegen van nieuwe gordijnen.
Zoals gebruikelijk spraken wij ook over onze Indische wortels en onze voorgenomen reis naar Indonesië, het land waar een oud-klasgenoot van mij woont en werkt als correspondent voor een grote krant en regelmatig schrijft over gewoontes en gebruiken in Indonesië. Ook voor wiens wortels er niet liggen erg interessant. Vind ik.
Bij onze speurtocht naar informatie over onze familie, stuitten mijn zoon en ik op eerstehands informatie over het (vermoedelijke) 'Jappenkamp' waar mijn moeder als achtjarige in gevangen zat. Zelf sprak zij niet veel over haar jaren daar en wie weet wat er toen en daar voorviel, kan begrijpen waarom mensen zich later afsloten voor die periode in hun leven.
Bij het terugbrengen van het geleende gereedschap (met een versgebakken croissantje als 'rente'),
leerde ik wat meer over het leven van de betreffende buurvrouw. Wij stonden nog te praten toen een buurman zich bij ons voegde en de menselijke band tussen ons zich beter verstevigde dan tijdens in je eentje bezig zijn met Netflix of Tik Tok.
Op de verschillende beeldschermen - met name op sociale media - lijkt het leven voor velen vaak vrijwel probleemloos te verlopen maar wie echt praat met buren, vrienden en familieleden weet dat lang niet iedereen zich altijd goed voelt. Velen ervaren wel eens gevoelens van ruste- of lusteloosheid, gedeprimeerdheid, moedeloosheid of wat voor gevoelens dan ook die als 'negatief' worden omschreven. Volkomen normaal. Ja, er zijn methodes om wat te doen tegen negativiteit en hoewel ik weet dat praten, tuinieren, lezen, wandelen, puzzelen, sporten helpt. heb ik soms moeite mijzelf ertoe te zetten. Bijna alsof mijn geest na jaren van (relatieve) positiviteit een (hopelijk korte) periode van negativiteit opeist.
Tegen het einde van de avond mocht ik gelukkig wat positiviteit ontvangen: een buurvrouw had haar visite meegenomen mijn tuin in. Zij zit in het koor waar de overleden echtgenoot van de buurvrouw lid van was en is bovendien de moeder van een kleuterklasgenoot van mijn zoon. Leuk haar weer te zien! Samen genoten wij van een enkele roos die pas was ontsproten aan de rozenstruik in mijn tuin:
Zondag werd ik weer wakker met een 'leeg' hoofd. Nog maar kort geleden had ik bij het wakker worden diverse gedachtentreintjes en enkele liedjes in mijn gedachten, tegenwoordig is dat zelden meer dan één gedachte en één liedje.
Mijn ochtendritueel
werd gelukkig aangevuld met koffiedrinken met een buurvrouw en haar vriend en daardoor kreeg mijn motor wat brandstof.
Wij spraken over woningnood, het leven in Amsterdam in de jaren zeventig en een aantal andere onderwerpen. Niet in de laatste plaats spraken wij over het weer. Terwijl wij 50-plussers in onze jeugd een enkele hittegolf beleefden, is er tegenwoordig elke zomer wel eentje. Dat valt net zo min te ontkennen als het feit dat Trump veel liegt.
Geen idee waarom maar ook zijn Nederlandse fan Baudet liegt ontzettend veel. Bijvoorbeeld over het klimaat.
Sowieso opvallend hoeveel er wordt gelogen op extreemrechts. Waarom blijft extreemrechts beweren niet racistisch te zijn terwijl hun Grote Leiders doodleuk in het openbaar 'White Power' symbolen laten zien, zoals hier Gidi Markuszower?
Terwijl extreemrechts zegt tegen 'de elite' te zijn, is het juist diezelfde elite die mag rekenen op steun van extreemrechts volk.
Waarom zou je willen dat de laatste reserves aan drinkwater worden gebruikt als koelwater voor datacentra voor A.I. in plaats van als drinkwater voor mensen?
Is het belangrijker dat mensen aan A.I. kunnen vragen waarom zij sterven van de dorst dan hen van drinkwater te voorzien?
Een vriendin en ik werden deze middag (èn avond) voorzien van water. Met koolzuur en hop en zo. Bier dus.
Wij hadden afgesproken in een café vlakbij het ziekenhuis waar zowel mijn moeder alsook die van mijn zoon hun laatste dagen op Aarde doorbrachten. Ook wilde het toeval dat de vriendin in de straat woont waar indertijd mijn dochters woonden. Ik blijf erbij: soms is de wereld kleiner dan ik.Onderweg zag ik dat winkels waar ik graag kwam hadden plaatsgemaaakt voor nieuwe horeca in zoverre de oude panden niet leeg stonden. Tijdens de gesprekken met de vriendin werd mijn hoofd eindelijk weer een beetje voller. Hoopgevend.
Het pleonasme van de week is: oude herinneringen
Somewhere I belong van Linkin Park is de muziek van deze week:
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Sonny Rollins



.jpg)





























































