nu hij met haar samen liep.
'Sterven onze dromen samen met ons?'
vroeg hij zich af.
Hardop want zij stond even stil,
hield haar hoofd schuin
en besloot dat zij de vraag
niet gehoord had.
De wandeling eindigde
zoals die was begonnen.
Met een stap over de drempel.
Van haar huis.
=====================================
Meer lezen? http://bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/
Posts
Met spanning, foto past er mooi bij.
BeantwoordenVerwijderenLove As Always
Di Mario
Mooi!
BeantwoordenVerwijderenMooi geschreven...en denk dat het verstandig is een vraag niet horen die je niet kan beantwoorden
BeantwoordenVerwijderenMijn zus volgende week 1 jaar en ja die mis ik ook
Groetjes
Goede zondagmorgen lieve Terrebel en ook als die zich eerder druilerig aandient hoop ik toch dat je er van geniet!
BeantwoordenVerwijderenEn wat een schitterend geschreven verhaal alweer, zo eentje waar je diep over moet nadenken...
mooi geschreven,
BeantwoordenVerwijderenik stel me er vele vragen bij, dus het komt binnen
Ik wens je een fijne zondag en hier is een @-> voor jou
Onze persoonlijke dromen verdwijnen met ons, gezamelijke dromen blijven voortbestaan.
BeantwoordenVerwijderen