Spannend

Spannend

Gisteren was Ferdinand z'n sleutels vergeten maar gelukkig waren zijn vriend Nick en diens moeder zo lief om met hem samen voor de deur te wachten tot ik thuiskwam. Afgepeigerd was ik na een dag van zware arbeid en logistieke missers. Daarom lekker met Fer koopavond ingetrokken en wat spulletjes voor het werk gekocht.
Ook vandaag kwam ik laat thuis maar kwam m'n zoon net aanlopen. Heb samen met met hem bij oma gegeten omdat ik morgen vroeg begin op het werk. Spannend hoor, de eerste keer een complete Amsterdam Dungeon-tour doen voor mensen van buitenaf!

Door alle heisa rond m'n nieuwe baan heb ik even geen oog voor namaak-terreurdreigingen. Ook houdt ik de ogen gesloten voor de doorgaande bangmakerij vanuit de overheid met welwillende medewerking van de media. Waar ik meer mee zit is dat m'n dochter Eva ziek is. Het arme meisje licht te hoesten en te proesten in haar bedje terwijl commissies debateren over kleurencode's om een echte terreurdreiging aan te duiden. Pathetisch gewoon. Komen er dan voortaan ook waarschuwingslabels op instabiele keukentrapjes? Gaat men huis aan huis-folders verspreiden over de gevaren van griep? En waarom eigenlijk niet? Waar gaan er eigenlijk meer mensen dood aan? Ach, laat die commissietjes lekker met hun kleurenkaartjes spelen. Dat zorgt er in elk geval voor dat zij geen dingen kunnen doen waar wij, fatsoenlijke burgers, écht last van kunnen ondervinden...

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Pierre "Pierre, wat zijn de prijzen!?" van Ostade.