De week voorbij

Het leven is niet altijd leuk. Dat hoeft ook niet maar de ogen sluiten voor ellende doet die niet verdwijnen. Of het nu gaat om gevoelens van verlatenheid en eenzaamheid na een groot verlies, het idee van ouder worden of ellende in de wereld. Ook minder fijne dingen horen nu eenmaal bij het leven en we moeten het er mee doen. De ogen sluiten voorkomt ook dat wij lichtpuntjes niet meer zien. Terwijl die er eigenlijk altijd wel zijn. Ook als je het even niet ziet zitten.

======================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer

Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.

Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.

Meer lezen? Mijn boeken

=====================================

Maandag werd ik gewekt door verbouwingsgeluiden; buren waren flink in de weer met boor- en zaagmachine. Hun goed recht natuurlijk en glimlachend mijn tijdelijke ergernis van mij afschuddend, stond ik op uit bed, deed mijn dagelijkse oefeningen, zette koffie en las krantenkoppen, af en toe eentje open klikkend.

Zo las ik dat Oekraïne een grote aanval uitvoerde in de regio Moskou, waarbij vooral een olierafinaderij werd getroffen. Helaas kwamen er ook twee burgers om bij de grote drone aanval, nota bene op de dag van de Russische parlementsverkiezingen. Al viel er weinig te kiezen want het was de oppositie van de partij van Poetin verboden mee te doen. 

Blij in Nederland te wonen, waar de democratie nog enigszins werkt. Ook al lijkt dat niet altijd zo, in Nederland ben ik in elk geval vrij om - zoals begin van deze middag - een praatje te maken met een buurvrouw en een vriend van haar.

Nadat ik een half uurtje berichten had zitten beantwoorden, deed ik wat aan het huishouden en bedacht ik wat ik verder zou kunnen doen. Hoewel er meer dan voldoende te doen was, kon ik mij er niet toe zetten om actie te ondernemen.

Terwijl de Turkse overheid actie ondernam om de lhbtqia+-gemeenschap verder te marginaliseren. Ik citeer: Volgens Erdogan is de queergemeenschap een "virus" en "pervers". Hij omschrijft mensen die er deel van uitmaken als "ketters" en "afvalligen".

Het lijkt mij vreselijk om in een land te wonen waarin je je gevoelens verborgen moet houden. Omdat je baan kwijtraken het minst erge is dat je kan overkomen wanneer je handelt naar je gevoelens. 

Al met al waren mijn gevoelens van wat sombere aard en dus telde ik maar weer eens mijn zegeningen terwijl ik bewust even wat afstand nam van (sociale) media. Te veel negativiteit. Overweldigend zelfs. 

Goed idee dus om die avond rustig bij een vriend te gaan eten die ik mocht helpen met een klein computerprobleem. Vreemd genoeg was ik daarna opeens erg moe dus moest helaas een avond in mijn vrijmetselaarsloge aan mij voorbij laten gaan ten faveure van een vroege bedtijd.

Dinsdag werd ik gelukkig uitgerust wakker, al diende de zaagmachine van één van mijn buren dienst als wekker. Deed mijn dagelijkse oefeningen,

veegde de keukenvloer en maakte mijn welkomstmat schoon. 

Na een praatje met een buurvrouw en een vriend van haar, las ik dat de tolerantie voor homoseksuelen in Nederland verder was afgenomen

en vermoedde dat dat deels kwam omdat een aantal vooraanstaande politici gelijke rechten tegenwoordig minder belangrijk vindt.

Het waarom is mij niet geheel duidelijk maar ook onder Islamitische Nederlanders is homo-acceptatie niet vanzelfsprekend. Wel werd duidelijk dat niet alleen Nederland een minder tolerant land is geworden. Zie bijvoorbeeld ook de recente verkiezingswinst van de extreemrechtse AfD in de deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren. 

Blijkbaar laten veel mensen hun meningen bepalen door nepnieuws. Zoals - vaak met hulp van A.I. geschreven - artikelen die worden toegeschreven aan mensen met invloed. Zoals dit stuk over antisemitisme dat door Woody Allen geschreven zou zijn. Dat er onzin in staat over zijn vermeende familiegeschiedenis werd niet door iedereen opgemerkt. Wellicht omdat het een vrij goed stuk was.

Een vriendin en ik merkten op dat de Guiness weer goed smaakte in onze favoriete Ierse pub. 

Al was de sfeer lang niet hetzelfde als onder het oude management. Verandering is niet altijd ten goede maar onomkoombaar. Daarnaast was natuurlijk lang niet alles 'vroeger' beter. De gesprekken waren echter als vanouds en gingen over werk, vakanties, ouder worden en nog zo wat.

Terwijl de vriendin naar huis ging, maakte ik een wandeling van tien minuten om mij aan te sluiten bij een andere vriendin die op een nabijgelegen terras met mij een drankje en fijne en minder fijne gebeurtenissen deelde.

Amsterdam is toch echt een heel fijne stad, merkten wij ook tijdens de wandeling naar huis en tevreden zocht ik mijn bed op.

Woensdag kortte ik mijn dagelijkse oefeningen 

een stukje in omdat ik niet te laat wilde komen op een koffieafspraak met een vriend. Die een heuse koffieconnaisseur is en andermaal niet teleurstelde. Onderweg naar zijn woning kwam ik langs diverse plekken waar ik herinneringen aan heb. Overwegend mooie.

De vriend woont in een fijne buurt met een interessante geschiedenis. Waar toevallig onlangs een stukje over was op lokale televisie. 

Wij hadden elkaar een tijdje niet gezien dus flink bij te kletsen. Over alleenstaand ouderschap en over vriendschap; echte vriendschap kan er tegen wanneer vrienden elkaar een tijdje niet zien. Het leven gebeurt nu eenmaal en soms heeft dat invloed op de inhoud van je agenda.

Ook al zien wij elkaar niet zo heel vaak, wij blijven contact houden en als wij elkaar weer zien, kunnen wij verder praten alsof er bijna geen tijd verstreken is. 

Dertien jaren verstreken er voordat Hyves een comeback maakte nadat het ooit populaire sociale mediaplatform het veld moest ruimen voor het machtige Facebook. 

Best lollig nieuws dat mensen weer kunnen 'krabbelen', maar grappiger vond ik het nieuws dat een groots aangekondigd 'MAGA-evenement' werd afgelast. Vanwege tegenvallende kaartverkoop. Alles zes (...) betalende bezoekers zullen zwaar teleurgesteld zijn dat zij Kid Rock niet konden zien optreden.

Ook de buurvrouw bij wie ik eind van de middag thee dronk, mag graag lachen om de trouwe aanhangers van de meest oranje president ooit. Ongelooflijk dat mensen graag een president hebben die zichzelf en zijn naasten verrijkt ten koste van vele anderen, oorlogen begint, bevriende naties tegen de VS in het harnas jaagt, het verschil niet weet tussen Engeland en Groot-Britannië en A.I. de vrije teugels wil geven. 

Mijn Engelse agent gaf mij de vrije teugels (en een handige link) om mijn werkvisum in orde te maken opdat ik over enkele maanden legaal een aantal weken in Engeland kan werken. Het kostte mij maar een uur om het betreffende 'dit kost maar tien minuten' formulier in te vullen. 

Onderdak ter plaatse is ook al geregeld. Geen moderne studio van 22 vierkante meter zonder keuken en ook geen krappe ruimte waar de bedstee gedeeld wordt door vijf huisgenoten zoals vroeger, maar een keurige hotelkamer. 

Mijn woning is geen keurige hotelkamer maar toch sliep ik comfortabel.

Donderdag meldde een buurvrouw zich af dus dronk ik in mijn eentje koffie. Wat ik wel vaker doe. Net als dat ik wel vaker een woordpuzzel maak en Indonesische woorden leer.

Ook deze dag verbaasde ik mij over mensen die zich 'christen' noemen maar niet leven volgens de leer. Zo gaan zij vreemd of doen kinderen nare dingen aan. Zoals een 63-jarige voormalig ouderling van een Hervormde kerk uit Woudenberg.

Wat het geloof of de geboorteplaats ook is van een crimineel, het gedrag is niet goed te praten. 

Overal camera's - al dan niet met gezichtsherkenning - ophangen helpt weinig tegen crimineel gedrag. Het zou ook geen fijne wereld worden als iedereen voortdurend met een camerabril op rond zou lopen om anderen in de gaten te houden. Er zouden alleen maar meer beelden zijn van bejaarden die elkaar doodslaan over het gebruik van een ligstoel aan het strand. 

Zelfs strenge wetten helpen nauwelijks voorkomen dat criminelen hun gang gaan. Denk maar aan een bekende crimineel die doodleuk de uitspraak van hoge rechters negeerde en elke journalist die de waarheid over hem vertelt de mond snoert. De facto is in de VS daarmee persvrijheid afgeschaft. 

De gewoonte om thee te drinken met een buurvrouw heb ik nog niet afgeschaft maar de buurvrouw was helaas ziek dus ook de middagthee dronk ik in mijn eentje.

Toch werd voldaan aan mijn behoefte aan menselijk contact. Al ging dat via mijn telefoon. Zo deelde ik met een vriendin onze gedachten over de jaarlijkse toespraken van wereldleiders bij de VN. In het kader van hoor- en wederhoor was de delegatie van Palestina niet welkom. Het is blijkbaar logisch om een conflict maar van één kant te bekijken. De helft van de aanwezigen verliet uit protest de zaal toen de premier van Israël het spreekgestoel omvatte en huilie huilie deed omdat velen geen interesse hadden in zijn verkiezingstoespraak, uitsluitend gericht op de eigen achterban: "De wereld moet ons dankbaar zijn dat mijn grote vriend Trump en ik voorkomen dat Iran nucleaire wapens ontwikkelt!"

Ik ben dat slachtoffergedrag een beetje zat dus richtte mij op leuker nieuws. Zoals de terugkeer van de bekende Droste-flikken. Dat is fijner nieuws dan de vondst van weer eens een martelkamer. Dit keer in Spanje. 

Intussen leren Nederlandse strandtenthouders Spaans want eerdaags is het in Spanje te warm in de zomervakantie en komen Spanjaarden in Nederland vakantie houden. Misschien niet zo slim van Nederlandse gelukszoekers om juist nu een huis in Spanje te kopen. Gek genoeg is het dan opeens niet erg dat buitenlandse investeerders de problemen op de lokale huizenmarkt verergeren. 

Hoe zorgwekkend ook dat het nu wel erg snel gaat met de opwarming van de planeet en bijvoorbeeld bloembollentelers op zoek zullen moeten naar ander emplooi, best fijn dat eind september de kachel nog niet aan hoeft.

Dus in t-shirt hing ik op de bank te kijken naar de seizoensfinale van Star Trek: Strange New Worlds. Een hoopgevende tijdreis-aflevering met de boodschap: het verleden is geweest, de toekomst is onzeker dus probeer te genieten van het hier en nu.

Vrijdag begreep ik bij het wakker worden pasgeboren babies. Huilend lijken die te willen uitroepen: "Nee hè, niet wéér!" Alsof zij het prettig vinden in het voorgeborchte en liever niet weer een leven op Aarde willen leiden. Gekkigheid natuurlijk maar dat was mijn eerste gedachte toen ik werd wakker getrild door de zaagmachine van de buurman.

Mijn ochtendritueel onderbrak ik ten faveure van het koffiebezoek van een buurvrouw. Met haar praten leverde mij zowaar wat daadkracht op en na wat huishouden haalde ik papieren op voor mijn aankomende werkverblijf in Engeland en een vers pakket bijna-overdatum voedsel bij de aardige vrijwilligers van Guerilla Kitchen. 

Bij heerlijk nazomerweer was de wandeling van ruim een half uur geen straf.

Erg fijn dat nog steeds de kachel niet aan hoefde want de gasprijzen stijgen bijna sneller dan het vermogen van de aandeelhouders van bedrijven in de fossiele industrie. 

Opvallend genoeg wordt de fossiele industrie van harte gesteund door extreemrechts. Terwijl mensen als FVD-Eerste Kamerlid Eric Kemperman zeggen tegen 'de elite' te zijn. Als er één groep tot de elite behoort, zijn dat toch wel de hoge omes van bijvoorbeeld Shell.

Hoewel wel oom, ben ik zeker geen 'hoge ome'. Maar gewoon een man die het fijn vond deze middag een paar uren in het gezelschap van een vriendin te verkeren. 

Samen koffiedrinken in mijn tuin, een uurtje wandelen...

later werden wij ook nog bijgestaan door een buurvrouw van mij. Fijn. Net als het weer en de daarmee gepaarde lichtval die mij deed wensen fotograaf te zijn.

Meerdere fotograven zagen Rob Jetten spreken in New York. Tot ongenoegen van het gastland verkondigde hij dat elk land zich aan het Internationaal Recht hoort te houden. 'Handen af van het ICC!' viel niet in goede aarde bij de regering Netany...pardon...Trump. 

Op de Aarde van het jaar 1982 liepen dinosaurussen mensen op te eten in de film The End of Oak Street, de afleiding die ik keek voor het slapengaan. 

Zaterdag begon voor mij weer een beetje saai en voorspelbaar

Al was het grappig dat de vriend die mij indertijd op de dagelijkse woordpuzzel in The New York Times wees, de puzzel in exact dezelfde volgorde oploste.

Een oplossing tegen geweld heb ik helaas niet, wel vind ik het verschrikkelijk dat zelfs in 'mijn' Amsterdam mensen op klaarlichte dag worden doodgeschoten. In dit geval betrof het een cipier die door een voormalig gevange werd vermoord. Dat die dader in Somalië is geboren is alleen voor sommige mensen belangrijk. Normale mensen maakt het niet uit waar een criminel is geboren.

Dus zelfs Warren Gregory moet worden gestraft voor het overtreden van de wet. The Flowerbikeman wordt (samen met zijn invalide vrouw en hun kat) teruggestuurd naar het derdewereldland waar hij indertijd zijn eerste 'flowerbike' maakte: de Verenigde Staten van Amerika. 

Vreemd genoeg hoeven politici zich blijkbaar níet te verantwoorden voor verboden gedrag. Terwijl u en ik op z'n minst een flinke boete ontvangen als door hun schuld een vlucht wordt onderbroken, komt Camiel Eurlings er vrij makkelijk af. De voormalig CDA-minister van Verkeer- en Waterstaat die leuke voordeeltjes voor KLM realiseerde en zomaar toevallig en opeens directeur werd van de vliegmaatschappij, laadde ondanks een duidelijk verbod zijn powerbank op in het vliegtuig. 

Geen van de benadeelde passagiers (de vlucht werd met ruim een dag vertraagd en tientallen vluchten werden geannuleerd) ontvangt van KLM een (financiële) compensatie. 

Ik zag het niet als compensatie, toch vond ik het fijn een kop thee te ontvangen van de buurvrouw die ik wat lekkers kwam brengen uit het 'gered-pakket' aan voedsel dat ik een dag eerder mocht ophalen.

Had mijn hart ook kunnen ophalen aan gezelligheid tijdens de viering van Burendag in een belendende wijk, maar had het betreffende bericht volledig gemist. Dus ik miste de paar jaar geleden overleden buurman die als voorzitter van de Bewonerscommissie zeer betrokken was bij de buurt en dat tot op de dag van zijn overlijden bleef; hij werd dood gevonden terwijl op zijn aanrecht een grote pan soep stond die hij zou langsbrengen op het wekelijks soepuurtje in het buurthuis. 

Na het avondeten (soep) liep ik een rondje door de buurt. Omdat dat goed schijnt te zijn voor de spijsvertering, maar ook om een ruilkastje te vullen en even te babbelen met deze of gene buurtgenoot. Een buurtgenoot sprak ik maar het kastje bleek helaas verdwenen. Misschien komt het nog terug. Anders zal ik voortaan mijn heil moeten zoeken bij buurtkastjes die minder goed op één van mijn routes liggen. 

Een paar huishoudelijke karweitjes, een aflevering van The Expanse en tijdig naar bed.

Zondag werd ik moe wakker. Ondanks negen uren slaap. Mogelijk een geval van mentaalmoeheid; alsof mijn geest - net als op den duur metaal - scheurtjes begint te vertonen en daardoor niet meer zo sterk is als voorheen.

Soit. Even de geest aanscherpen met wat oefeningen,

koffiedrinken met een buurvrouw en met haar goede gesprekken voeren over zingeving, gezondheid en nog zo wat. Altijd fijn, van gedachten wisselen met iemand die je al een tijdje kent. Dan hoef je niet al te veel te zeggen voordat de ander weet wat je bedoelt. 

De volwassen mannen die een afspraakje maakten met een meisje van 15 hadden vast de bedoeling om Pokémonkaarten met haar te ruilen of zo. In elk geval liep de date niet goed af en werden zij slachtoffers van een stel oplichters. Zij hadden vast minder brute intenties met de 15-jarige dan indertijd seriemoordenaar Willem van Eijk. 

Kijkend naar het gedrag van sommige mensen, denk ik wel eens: 'Doe mij maar goudvissen.' Om die een beetje tevreden te houden, maakte ik ook deze zondag het aquarium schoon.

Eind van de middag bracht ik een bezoek aan een buurvrouw die - net als ik - het onbegrijpelijk vindt dat Donald Trump president van Amerika is.

Terwijl Trump en zijn team vrijwel alleen nog goodwill hebben bij China, Noord-Korea, Israël en Saoedi Arabië, voelde ik mij wat koortsig en ging ik daarom vroeg naar bed.

Return van Deine Lakeien is de muziek van deze week:

Het pleonasme van de week is: persoonlijk dagboek.

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Sjoerd Kuyper en James Sloyan