"Wat heeft demonstreren voor zin?", hoor je mensen zich afvragen terwijl er wereldwijd gedemonstreerd wordt. Voor beter onderwijs, voor meer betaalbare woningen, voor gelijke rechten en nog zo wat.
Terwijl de geschiedenis ons leert dat demonstreren niet altijd het beoogde effect heeft, werkt het vaak ook wel. Zo kwam recent een einde aan het bewind van de autocratische leider van Servië, Aleksandar Vucic. Dankzij massale studenprotesten en de verkiezingswinst van de daardoor onstane partij Studentenlijst.
Uit protest regeringsleiders vermoorden - zoals het jonge Nederland deed met de gebroeders de Witt en het Franse volk tijdens de Franse revolutie - is wat rigoreus. Protesteren kan ook een heel stuk vreedzamer en toch effectief zijn.
Neem een Nederlandse revolutie in de jaren '70. Mensen waren het zat dat jaarlijks duizenden omkwamen in het verkeer omdat de infrastructuur alle ruimte gaf aan de automobiel, ten koste van fietsers en voetgangers. Autogordels werden geïntroduceerd omdat de overheid luisterde en besefte dat levende burgers meer belasting betalen dan dode. Infrastructuur in Nederlandse gemeenten werd beetje bij beetje zó ingericht dat aan het verkeer deelnemen een heel stuk veiliger werd voor fietsers en voetgangers. Inmiddels is Nederland wereldwijd hèt voorbeeld van hoe het anders kan omdat de cijfers voor zich spreken: het jaarlijkse aantal verkeersdoden is met duizenden gedaald.
=============================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/TerrebelAuthortainer
Over links gesproken: ja, dat ben ik maar voor verdieping staat er ook een aantal in mijn stukjes. Heb daar wat moeite voor genomen dus stel het op prijs als u de moeite neemt er op te klikken om de betreffende artikelen, onderzoeken en filmpjes te bekijken.
Heeft u na het lezen van dit blogstuk iets geleerd, wat gelachen of heeft het u aan het denken gezet, overweegt u dan een donatie voor de tijd en moeite die ik er in steek.
Meer lezen? Mijn boeken
=====================================
Maandag werd ik een beetje brak wakker. Hoewel mijn gasten en ik vroeg naar bed waren gegaan. Vijf uur 's ochtends is best vroeg, vind ik.
Rustig aan de koffie, wat eten, nakletsen over de belevenissen van de dag ervoor en de partner van de vriendin die ik zo'n vijf jaar kende beter leren kennen. Zijn en mijn familie komen oorspronkelijk uit Zuid-Oost Azië en dat schept een band want de ander begrijpt hoe het is om om te gaan met culturele botsingen.
Het afscheid was hartelijk, vooral omdat wij beseften dat het slechts een tijdelijk afscheid betrof.
Dat gold ook voor de buurvrouw bij wie ik eind van de middag op de thee kwam.
Zij vertelde over de visite die zij dat weekend had gehad en ik over de mijne. Ook liet zij de dichtbundel zijn die zij aan het herlezen was, met daarin ruim 100 gedichten van evenzovele dichters. Waaronder de oma van mijn eerste vriendin, zo ontdekten wij tijdens het praten over onze ervaringen. Altijd prettig om ervaringen uit te wisselen.
Dat ervoer ik ook op de Vrijmetselaarsbijeenkomst die avond. Wij vierden samen de Herfstequinox, het jaarlijkse ritueel waarbij wordt stilgestaan bij de dood. Dit keer extra bijzonder omdat afgelopen jaar twee leden van onze groep de aardse werktuigen hadden neergelegd. Waaronder de Broeder die mij indertijd introduceerde bij een bevriende collega jurist die mij - succesvol - hielp met de voogdijzaak rond mijn zoon. Dus ja, ik pinkte een traantje weg toen werd stilgestaan bij zijn leven.
Na zo'n ervaring is het fijn samen eten.
Het zogeheten Broedermaal is een belangrijk onderdeel van de vrijmetselaarsrituelen. Met mijn disgenoten had ik gesprekken over leven na de dood, over dat niemands leven ideaal is, over de natuur, maar ook over eten, werk en vakanties.
Zo'n avond in de Loge houdt je weg van het internet en het nieuws. Even ademhalen en echt communiceren met de mensen om je heen is een prettige afwisseling van bijvoorbeeld je zorgen maken over het naderend ontslag van tienduizenden overheidsmedewerkers wiens werk zal worden overgenomen door A.I. bots en andere vormen van digitalisering.
Nog even en A.I. bots zullen namens ons gaan slapen. Tot die tijd geniet ik er zelf nog maar even van en rond middernacht kroop ik tussen de lakens.
Dinsdag was het een belangrijke dag in Israël. Nadat de huidige regering van Netanyahu de enige coalitie was die de volledige vier jaren van regeren uitzat sinds het land bestaat, waren er deze dag voor het eerst sinds de aanval van Hamas op 7 oktober 2023 parlementsverkiezingen. '7 Oktober' werd een belangrijk verkiezingsthema: hoe kon die plaatsvinden, wie betaalde die, wie is er verantwoordelijk en waarom is Netanyahu fel tegen een onafhankelijk onderzoek?
Een ander belangrijk thema draait rond orthodoxe joden en de dienstplicht die niet voor hen geldt. Noch voor de kinderen van Benjamin Netanyahu. Terwijl de familie superzielig is 'want mijn zoon Avner moest zijn huwelijk uitstellen door de oorlog', zijn er geruchten over interessante banden tussen dochter Noa Netanyahu-Roth en ISIS en is zoon Yair vooral in het nieuws vanwege zijn losbandige levensstijl. Bovendien gaf zijn vader hem een goedbetaald baantje als leider van de Zionistische Wereldorganisatie.
Terwijl Yair Netanyahu aangeschoten raakte in Amerikaanse nachtclubs, werd Gal Eisenkot doodgeschoten terwijl hij als soldaat betrokken was hij wraakacties op Hamas. Zijn vader, Gadi Eisenkot (ook wel Eizenkot terwijl Asenkot waarschijnlijk de achternaam was van zijn Marokkaanse ouders) werd de belangrijkse politieke rivaal van Netanyahu. Net als veel Israëliërs is Eisenkot pro-democratie en wil hij juist dat het Hooggerechtshof meer in plaats van minder macht krijgt, terwijl Netanyahu juist tégen het scheiden der machten is.
Wat voor die laatste meespeelt is dat als hij moet aftreden als regeringsleider, de rechtszaken tegen hem (en zijn vrouw) alsnog voortgang zullen vinden. Dat verklaart de berichten over intimidatie bij stembureaus in Arabische wijken in Israël: 'Bibi' wil zoveel mogelijk voorkomen dat mensen tegen hem stemmen.
Terwijl de Amerikaanse president in eigen land steun krijgt van (de ooit ongedocumenteerde - en dus volgens Team Trump illegale - immigrante die bovendien ooit is gepakt voor drugssmokkel) Onika Tanya Maraj, beter bekend als Nicki Minaj. Maar ja, als je iemand's later gekozen naam gebruikt ben je woke. En wie wil dat zijn, tegenwoordig?
Een lafaard wil ook niemand zijn. Dus Flavio Bolsonaro zei zich neer te leggen bij de verkiezingsuitslag in Brazilië en een onderzoek naar corruptie als een echte vent rustig te ondergaan. En vluchtte naar het buitenland zodra hij kon.
Vanwege mijn aankomende werk in het buitenland, handelde ik deze dag wat administratie af. Daarnaast besteedde ik tijd aan het huishouden tot het tijd was om mij bij een vriend te melden voor het avondeten.
Majoor Avdar Shailovski kon niet begrijpen waarom hij burgers moest vermoorden en deserteerde uit het Israëlisch leger. Vanuit zijn eigenlijke thuisland Polen, schreef hij een verklaring die hij deelde op sociale media: "Ik kan niet langer zwijgen".
Het lijkt er helaas op dat Israël vrijwel al haar goodwill heeft verspeeld. Niet voor niets zijn tienduizenden Israëliërs het land inmiddels ontvlucht. Gelukkig voor hen is men in veel landen weliswaar tegen houders van meerdere paspoorten 'want je weet niet aan welk land zij trouw zijn', maar maakt zelfs de meest fervente racist graag een uitzondering als dat andere paspoort in Israël is afgegeven. Ruim 10.000 mensen in Nederland hebben zowel de Nederlandse alsook de Israëlische nationaliteit. Veel van hen reisden naar Israël om ter plaatste te kunnen stemmen, ondanks pogingen van Netanyahu om dat tegen te gaan omdat buitenlandse Israëliërs in merendeel niet op hem zouden stemmen.
Om stemmen te winnen, wordt er vaak nepnieuws verspreid. En veel mensen trappen daar helaas in. Vandaar dat propaganda na duizenden jaren nog steeds populair is.
Aan alle kanten van een conflict wordt gelogen over de schuldvraag en de ware toedracht. Populisten weten dat 'het volk' graag duidelijkheid wil en geen 'ingewikkelde toestanden' en spreken daarom van 'de arabieren' en 'de joden'. Terwijl er binnen elke groep verschillen zijn. Een zionist als Neria Kraus staat heel anders in het leven dan de Haredim.
Ooit zou ik nog dieper in de materie zijn gedoken maar de laatste tijd lijkt alles wat ik doe ontzettend veel energie te kosten en dus ging ik maar naar bed.
Woensdag werd ik - zoals vaker - gewekt door omgevingsgeluiden; een optrekkende brommer, hondengeblaf, een hoestbui van een buurman, een dichtslaand autoportier, een ratelende tram...Niet ongebruikelijk in de grote stad en ook helemaal niet zo erg.
Ik deed mijn oefeningen
en las het laatste nieuws. Zo las ik dat het volk van Israël behoorlijk verdeeld is en dat het erg lastig wordt een nieuw kabinet te vormen. Tot de installatie van een nieuwe regering blijft Benjamin Netanyahu zitten.
De Partij voor de Dieren zit er mee in de maag dat een door hen ingediend wetsvoorstel kan worden uitgelegd als antisemitisch. Het wetsvoorstel wil koosjer (en halal) slachten verbieden.
Is vrijheid van religie belangrijker dan mensenrechten of moeten religieuze overheden gedwongen worden hun religieuze wetten te laten varen?
Zo werden alleen al dit jaar ruim 100 mensen geëxcecuteerd in Saoedie-Arabië. Meestal gaat het om drugszaken rond buitenlanders, maar ook werden twee immigranten uit Bangladesh geëxcecuteerd 'vanwege onzedelijk gedrag in een moskee'.
De streng-religieuze overheid van Saoedie-Arabië heeft met racisten gemeen dat zij vinden dat wetsovertreders zwaar moeten worden gestraft. Behalve wanneer mensen uit hun eigen groep wetten overtreden.
Diverse regels werden overtreden door medewerkers van de Spaanse spoorwegen. Daardoor botste een trein met hoge snelheid op een stilstaande trein en kwamen tientallen passagiers om het leven.
Het is natuurlijk altijd erg wanneer mensen overlijden maar dit was een harde en onverwachte klap.
Toch hadden een buurvrouw en ik het tijdens de koffie vooral over persoonlijke besognes. Want soms moet je jezelf beschermen tegen de ellende in de buitenwereld en even egoïstisch zijn.
Daarom liep ik 's middags een rondje door de wijk.
Een half uurtje alleen maar bewegen en gedachten en gevoelens laten komen en gaan. Waarbij herinneringen boven kwamen aan een vroegere dierbare die onlangs overleed.
Over dierbare overledenen had ik het ook met een buurvrouw bij wie ik eind van de middag op de thee kwam. Maar ook hadden wij het over kinderen en haar jarige kleinzoon in het bijzonder.
Met beide buren was ik het eens dat het verleden onveranderlijk is en het dus weinig zin heeft er lang bij stil te staan. Toch is het voor velen moeilijk om het verleden los te laten.
Ook ik denk regelmatig terug aan de tijd dat mijn zoon nog bij zijn vader inwoonde en zijn (half) zussen regelmatig een weekend bij ons doorbrachten. In mijn eentje thuis zijn is nog steeds niet mijn favoriete bezigheid.
Donderdag zat het verleden mijn functioneren in de weg. Ik werd wakker terwijl ik lag opgekruld in een balletje en mompelde 'Ga weg!'. Mogelijk vanwege een droom die dreigde een nachtmerrie te worden, terwijl ik mij de lessen herinnerde van een man die mij vertelde hoe ik mijn dromen kon bijsturen. Dat was in 1988 in Detroit, tijdens een rondreis door de VS.
Het zal even duren voordat ik dat land weer eens bezoek want regeringsleiders die zich 'christen' noemen, doen er dingen waardoor Jezus zich zou omdraaien in Zijn graf en er waarschijnlijk uit zou opstaan als Hij dat niet eerder gedaan had.
Gemaskerde mannen die weigeren zich te identificeren, eisen identificatie van anderen en plegen gewelddadige aanhoudingen.
"Ja, maar de man waar de ICE-agent op schoot was illegaal in de VS en al eerder gearresteerd voor drugshandel!" Dat geeft een ordehandhaver nog steeds niet het recht om op te treden als rechter en beul.
Sowieso is het verstandig om na te denken voordat je iedereen die niet de juiste papieren heeft het land uitzet.
Zelfs de 'weg met migranten!' premier Meloni van Italië begrijpt dat de economieën van westerse landen op hun gat gaan zonder migranten en is actief op zoek naar een half miljoen buitenlandse werknemers. In Nederland is zo'n 1 op de 10 werknemers een migrant en de helft van de hoofdstedelijke horeca kan sluiten als Wilders en Yesilgöz hun zin krijgen en de grenzen worden gesloten.
Als kind van buitenlanders (mijn moeder was geboren in Indonesië, mijn vader was een Duitser) heb ik meerdere werkgevers gehad. Binnenkort komt er eentje bij: een Engels productiebedrijf dat pantomimes op de planken brengt en mij voor een week of zes heeft ingehuurd voor een voorstelling in Whitley Bay, een kustplaats vlak buiten Newcastle.
Wellicht komt de naam van weer een nieuwe werkgever op mijn CV, kort na mijn terugkeer in Nederland, begin volgend jaar.
Daartoe ontving ik deze dag een e-mail van de betreffende HR-afdeling. Met de vraag of ik op een link wilde klikken die mij naar een invulformulier zou brengen. Ook werd mij verzocht een aantal (kopieën van) documenten per e-mail te sturen. Wat ik netjes zou doen.
Een vriend belde netjes met de vraag hoe het met mij ging en vertelde van zijn eigen wedervaren. Het was tevens mijn enige 'live' contact met de buitenwereld deze dag. Geen thee of koffie met deze of gene buurvrouw, geen praatje met een buurtgenoot op straat en zelfs geen app-contact.
Ondanks het weinige menselijk contact kwam ik de dag levend door, al voelde ik mij wat eenzaam en verkouden.
Zelfs A.I. bots kunnen last krijgen van virussen en wellicht ervaren ook zij gevoelens van eenzaamheid wanneer zij eerdaags geen menselijke collega's meer op het werk hebben.
Sowieso zijn er over een tijdje bijna geen mensen meer want de A.I. bots die hun werk hebben overgenomen, betalen bijzonder weinig belasting en AOW-premies. Onderwijs, (ouderen)zorg, infrastructuur en Defensie...elk onderdeel van onze maatschappij gaat het merken als er minder belastinggeld binnenkomt nu steeds meer arbeidskrachten worden vervangen door A.I.
Alleen miljonairs houden het nog even vol.
Zo lang zij aardig blijven voor de A.I. bot die namens hen in crypto belegt. En de huizenmarkt niet instort.
Letterlijk storten huizen in in landen als Libanon en Palestina. Dat gebeurt nu eenmaal wanneer daar bommen op landen. In dit geval Israëlische bommen. 'Made in USA'.
Hoewel in een paar jaar tijd tienduizenden omkwamen in het kader van het streven naar meer levensruimte, was het geen gespreksonderwerp aan de vooravond van de Israëlische verkiezingen.
Geen van beide grote blokken won maar zowel Netanyahu alsook zijn rivaal Eisenkot zou aan een meerderheid in zetels kunnen komen door samen te werken met Arabische partijen. Maar ja, liever dan met Arabieren samen te werken, doet Netanyahu huilie huilie en beschuldigt hij hen ongefundeerd van verkiezingsfraude.
Een hebbelijkheid die hij overnam van zijn Amerikaanse lakei. Die op zijn beurt een illegale immigrant uit Zuid-Amerika met een privé vliegtuig naar de VS liet halen. Naar verluidt heeft verliezer Flávio Bolsonaro het gezellig in Mar-a-Lago.
In mijn bed was het niet heel gezellig maar vanwege lichte verhoging en gesnotter lag ik er toch maar tijdig in.
Vrijdag werd ik wakker met rust in mijn hoofd. Waar ik nog steeds aan moet wennen. Tot voor kort werd ik wakker met tientallen 'gedachtentreintjes' en een stuk of drie liedjes in mijn hoofd. Vaak wenste ik wakker te worden met rust in mijn hoofd. Een wens die uitkwam. Mogelijk zal ik er ooit aan wennen, misschien komt de drukte weer terug maar voorlopig doe ik het er maar mee.
Om mijn hoofd te vullen verricht ik dagelijks wat hersengymnastiek
en leer ik bijvoorbeeld de basisbeginselen van de Indonesische taal.
Fijn dus dat de menukaart van het restaurant waar ik die middag was deels in het Indonesisch was. Kon ik een beetje extra oefenen.
In Den Haag. Mooie stad om in rond te lopen
en bovendien was het gezellig. Nadat ik de laatste tijd mijn vriendschappen wat had verwaarloosd, voelde het goed om er even uit te zijn en bij te kletsen met een lid van mijn vriendenkring.
Begin van de avond was ik weer thuis en een beetje licht in het hoofd want na het eten dronken wij nog een paar drankjes in een lokaal café.
Best fijn om urenlang niet te denken aan bijvoorbeeld het overlijden van jeugdheld Patrick Stewart. 
Had geen zin meer om de deur uit te gaan of zelfs maar virtueel een excursie te maken. Liever dacht ik aan een citaat van een zekere Star Trek Kapitein voor ik ging slapen:
De rellen in diverse Europese landen waren een gespreksonderwerp tijdens de koffie met een buurvrouw die ik ook op een eitje mocht trakteren.
Eieren, noch andere boodschappen betaal ik met cryptomunten. Cryptovaluta blijkt toch niet zo veilig te zijn als ons werd verteld. Zo werd onlangs cryptoplatform Binance gehackt en verdween zes miljard dollar aan waarde. Waarna de koers van ondermeer Bitcoin sterk daalde, evenals het vertrouwen in de bekende munt.
Omdat dat kon nam ik tien minuutjes extra de tijd om wat Indonesische woorden te leren. "Ik voel mij senang", leerde ik te vertalen. Waarbij het woord 'senang' in het Nederlands lijkt geadopteerd uit de voormalige kolonie die mijn zoon en ik van plan zijn volgend jaar te bezoeken. 
In een aantal gevallen is een regeringswoordvoerder daarnaast ook zakenman. Eentje die grof geld binnenhaalt dankzij handelen met voorkennis.
Niet alleen acteur uit ondermeer Star Trek en X-Men maar ook een begenadigd toneelvertolker van Shakespeare en niet in het minst 'one of the good guys'. Ook nadat de rol van Jean Luc Picard hem in de VS deed wonen, bleef Stewart zich inzetten voor veteranen met PTSS (zoals zijn vader) en slachtoffers van huiselijk geweld (zoals zijn moeder).
Stewart was dan ook zeker geen fan van Trump en diens regime. Ondanks vaak mooie woorden doet dat nauwelijks iets voor de slachtoffers van conflicten.
Stewart was dan ook zeker geen fan van Trump en diens regime. Ondanks vaak mooie woorden doet dat nauwelijks iets voor de slachtoffers van conflicten.
Zo krijgen de nabestaanden van soldaten die omkwamen in het nog voortdurende conflict met Iran geen financiële compensatie 'want die geldt alleen als een soldaat omkomt in een oorlogssituatie, maar onze bombardementen op de bevolking van Iran noemen wij een excursie.'.
"Ik geloof dat de tijd een metgezel is die met ons meegaat op onze reis, en die ons eraan herinnert elk moment te koesteren, omdat die momenten nooit meer terugkeren." (Uit: Star Trek Generations, 1994)
Zaterdag merkte ik bij het wakker worden dat ik weer eens absoluut geen zin had mijn bed uit te komen, geplaagd door gedachtes als "waar doen we het eigenlijk allemaal voor?". Gelukkig was één van mijn buren zo lief om iets na half negen de boormachine ter hand te nemen om mij mijn bed uit te trillen. Zeer attent.
Gelukkig had ik voldoende geslapen en zelfs vrij goed. Wellicht in tegenstelling tot burgers en politici in Israël. Likud leek de grootste partij te zijn geworden na de laatste verkiezingen maar had niet voldoende zetels voor een meerderheid.
Hoewel de gezamenlijke Arabische partijen 19 zetels veroverden, maken zij door bewuste uitsluiting geen enkele kans op regeringsdeelname. Tot zover de status 'meest democratische land in het Midden Oosten'.
Terwijl Israëliërs in Oost-Jeruzalem mochten stemmen, hebben Arabieren die daar wonen geen stemrecht. Hetzelfde geldt voor bewoners van de Westelijke Jordaanoever: opvallend genoeg leven Israëliërs op de Westelijke Jordaanoever in Israël, terwijl Palestijnse burgers daar in Palestina wonen en dus geen stemrecht hebben 'want zij wonen niet in Israël'.
Ook veel Israëliërs hebben genoeg van het bewind van Netanyahu. Zij vinden hem ofwel te zwak, danwel te hard. Zoals slechte verliezers betaamt weet hij zijn verlies aan zetels aan 'links' en zelfs aan 'Hamas!'. Terwijl zijn propagandamachine zelfs het niet leuk vinden van de nieuwste Ali G. film als antisemitisch beschouwt,
zal er bijzonder weinig veranderen voor de bevolking van Palestina, wie ook de regeringsleider blijft of wordt van Israël. Volgens hasbara zouden de recente gewelddadige rellen in Europa zijn georganiseerd door islamitische en/of linkse organisaties. Mensen als Wierd Duk hadden het maar druk met het herhalen van dat verhaal.
In werkelijkheid bleken vooral rechtsradicalen te reageren op de oproepen tot gewelddadig actievoeren in steden als Amsterdam en Den Haag.
Alleen de rijksten lijken te profiteren van handel in crypto. Zoals vooral de rijksten lijken te profiteren van de nieuwste belastingplannen van de regering Jetten. Misschien is het weer eens tijd om na ruim 50 jaar een linkse partij het land te laten besturen?
Ben blij dat ik geen bus of tram hoef te besturen. Je zult maar al die vragen over de overstap naar de nieuwe betaalmethode OV-Pay moeten beantwoorden. Die digitale overstap maken kostte mij deze dag maar een kwartiertje maar ik kan mij voorstellen dat anderen er meer moeite mee hebben: inloggen met DigiD, code invoeren die je per e-mail hebt ontvangen, OV servicepunt zien te vinden om het saldo van de oude kaart teruggestort te kunnen krijgen...In de digitale wereld van vandaag is het niet verwonderlijk dat sommigen terugverlangen naar de dagen 'van opa en oma'.
Er zijn best veel mensen voor wie 'Open gewoon Chat' weinig minder is dan een magische spreuk. Een spreuk die volgens diverse onderzoekers de mensheid als geheel wat dommer maakt. Of in elk geval minder goed in staat tot dingen onthouden en ook het vermogen tot begrijpend lezen is afgenomen. A.I. Kan wel degelijk handig zijn en bijvoorbeeld helpen om geroofde kunst terug te vinden.
Anderzijds is A.I. slecht voor onze leefomgeving. Zo kapte Google 250.000 bomen voor een nieuw datacentrum in Finland. Illegaal. Men wist niet dat er een vergunning nodig was voor het kappen van een compleet bos. In elk geval kunnen Finnen Gemini vragen waarom het zo slecht gaat met het milieu. Houzee.
Inmiddels overweegt het moederbedrijf achter Google om de A.I. bot Gemini minder geautomatiseerd te laten doen. Het systeem kost het miljardenbedrijf namelijk klauwen met geld. Bijvoorbeeld aan gemiste reclameinkomsten van bedrijven die betalen om hoog in de reguliere zoekopdrachten te verschijnen.
Omdat ik geen klauwen met geld heb, ging ik niet naar één van de halloweenfeestjes waar vrienden van mij wel heen gingen. Sowieso ging ik niet uit toen deze avond een afspraak niet door ging, maar bracht ik de onverwachte 'vrije' tijd door met het doornemen van mijn script, het uitruimen van een rommella en het maken van afspraken met vrienden. Om de dag te beëindigen met het kijken van een aflevering van The Expanse.
Zondag herinnerde ik mij bij het wakker worden een artikel dat ik ooit gelezen had. Dat ging over wilskracht: "Je hebt net zoveel wilskracht als je denkt dat je hebt". Dus ik dacht bewust voldoende wilskracht te hebben om mijn lakens te wisselen, het aquarium schoon te maken en een was te draaien.
Met een buurvrouw tijdens het samen koffiedrinken elkaar liedjes laten luisteren stemde mij ook tevreden. Om verder bij te dragen aan een gevoel van tevredenheid, wandelde ik een rondje door de buurt en probeerde te genieten van het zachte herfstweer.
'Probeerde' want ik voelde mij nog lang niet optimaal. Teveel persoonlijke besognes en teveel ellende in de wereld.
Dan heb ik het niet eens over massa schietpartij nummer 372 in de Verenigdse Staten. Dit jaar. In het land waar mensen zich drukker lijken te maken over scholen waar blijkbaar kinderen van geslacht worden veranderd door 'woke' leraren dan om de kinderen die omkomen bij schietpartijen op scholen, zullen - zo vrees ik - ook de tussentijdse verkiezingen van 3 november weinig veranderen aan de leefsituatie voor de burgers aldaar. Voor 'rechts' (zowel de Democraten alsook de Republikeinen zijn feitelijk rechtse partijen) lijkt dé oplossing voor welk probleem dan ook de rijkeren nog rijker te maken.
Net als in de VS lijkt ook in Bulgarije de verkiezingsstrijd te gaan tussen 'pro-Rusland' en 'anti-Rusland'.
In heel Europa is het onrustig en lopen er tussen vreedzame demonstranten helaas ook mensen rond met minder vredelievende bedoelingen. Zo raakten in Duitsland 120 agenten gewond en bleken er tussen demonstranten in Frankrijk radicaal rechtse Britten rond te lopen met traangasbommen. Best raar voor racisten die zeggen niets met het buitenland te maken willen hebben, daar de publieke opinie proberen te beïnvloeden.
Vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Jammer dat kwaadwillenden er alles aan doen om die mening te beïnvloeden. Zo worden mensen die zich uitspreken tegen de moord op burgers gearresteerd als terroristen en worden politici beïnvloed door hun sponsors die veelal financiële belangen hebben bij conflicten.
Door alle misère in de wereld is het bijna niet meer voor te stellen dat er ook nog voldoende positiviteit is. Een buurvrouw bij wie ik deze middag op de thee was en ik noemden om de beurt een positieve gebeurtenis uit onze persoonlijke levens. Het kan troostrijk zijn om elkaar over nare dingen te vertellen. Zeker als je elkaar al een paar decennia kent, maar het is óók prettig om elkaar te helpen herinneren aan de goede dingen in het leven.
Zoals vrienden hebben die je af en toe bellen en morele steun bieden. Zoals de vriend die mij die avond belde om mij succes te wensen met mijn aankomende werk in Engeland en duimt voor een succesvolle afloop van een sollicitatieprocedure betreffende een toekomstige kantoorbaan.
Deze week staan wij stil bij het overlijden van Walter Koenig, Bram van Erkel, Elke Sommer, Dolores Huerta en Patrick Stewart
The Four Horsemen van Aphrodite's Child is de muziek van deze week: