Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

woensdag, februari 20, 2019

De Muur en Het Kanaal

Het is bijna grappig maar een deel van de Britse bevolking (51% van de mensen die stemden in het Brexit-referendum) dacht blijkbaar echt dat als zij hun EU-lidmaatschap zouden opzeggen het aantal donker gekleurde migranten tot nul gereduceerd zou worden. Maar wat blijkt? Bootjes met vluchtelingen (klik) kunnen ook na een Brexit het kanaal oversteken. Wie had dat nou gedacht?

Het gaat overigens om zo'n 500 bootvluchtelingen per jaar waar de regering van Theresa May tientallen miljoenen ponden aan uitgeeft door met marineschepen te patrouilleren. Onlangs is er weer een bootje met maar liefst 12 hele vluchtelingen tegengehouden! Ter vergelijking: om te voorkomen dat 500 Engelse daklozen per jaar omkomen door honger en onderkoeling heeft diezelfde regering geen geld beschikbaar gesteld. Kwestie van prioriteiten.

En nee, ook een muur bouwen heeft bijzonder weinig zin. Ondanks de overheidscampagne van Donald Trump die zich heeft laten inspireren door de TV-serie Game of Thrones:
Dit is geen grap: hij gebruikt deze poster echt om zijn woorden kracht bij te zetten. Maar weet blijkbaar niet dat het hele punt van de muur in de betreffende serie is dat deze absoluut niet werkt om 'monsters' tegen te houden. En zou hij betaald hebben om het lettertype te mogen gebruiken?



Vluchtelingen worden ook 'gelukszoekers' genoemd. In het kort zijn dat mensen die naar een ander land gaan in hoop op verbetering van hun welzijnsniveau. Even eerlijk antwoorden: als u in een ander land meer kans heeft dat uw kinderen volwassen worden, zou u dan niet emigreren? Of als de situatie niet levensbedreigend is maar u kunt er financieel flink op vooruitgaan door te emigreren, zou u dat dan doen? Als het antwoord bevestigend is ('Ja, als ik er beter van wordt zal ik naar een ander land verhuizen.'), is het dan niet ontzettend hypocriet om dat andere mensen kwalijk te nemen?

Maar goed: stel dat elke gelukszoeker daadwerkelijk wordt teruggestuurd naar het land van herkomst, waar laten wij dan al die tienduizenden Belgen en Nederlanders in België en Nederland?

Overigens fantastisch nieuws voor mensen die hopen dat het aantal illegalen dat de grens met Europa oversteekt vermindert: die vermindering (klik) is al vijf jaar aan de gang!

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, februari 19, 2019

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws vind ik dat tienduizenden jongelui zich zoveel zorgen maken om de gezondheid van onze planeet dat zij spijbelen van school om de regeringen te wijzen op hun verantwoordelijkheid. Natuurlijk kunnen burgers zelf ook maatregelen nemen maar als regeringen dat doen zet dat écht zoden aan de dijk.

In de jaren'80 maakte men zich druk om zure regen en het gat in de ozonlaag, weet u nog? Weet u ook waarom wij daar niets meer over horen? Simpel: miljoenen burgers wereldwijd drongen er bij hun regeringen op aan om het probleem aan te pakken en onder grote druk namen die regeringen daadwerkelijk goede maatregelen. Zo werd wereldwijd het gebruik van CFK-gassen verboden (klik) en kregen bedrijven subsidie voor de aanschaf van diverse soorten filters om giftige uitstoot drastisch te verminderen.

Kortom: protesteren werkt! Daarom vind ik het ook goed dat toen minister-president Mark Rutte een groepje 'klimaatspijbelaars' vertelde dat Nederland heel goed bezig is om de klimaatdoelstellingen te halen zij hem - terecht (klik) - niet geloofden en beloofden door te gaan met actievoeren tot de regering écht maatregelen neemt om het milieu te helpen. 'Dat punt zetten wij volgende maand op de agenda' is niet genoeg.

Billy de Kat is gefascineerd
door de goudvissen:

De lolcat van deze week
geldt ook voor 'klimaatspijbelaars':
'Kinderen moeten altijd doen wat hen gezegd wordt
en zelfstandig leren nadenken.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, februari 17, 2019

De week voorbij

Gemiddeld kent elk individu ongeveer 300 andere mensen van naam en gezicht: familie, vrienden, collega's, buren, verenigingsleden, oud-klasgenoten, mede-vrijwilligers, winkeliers, artsen,...Voor de ene persoon zullen dat er 150 zijn en voor de andere 500, afhankelijk van de grootte van de werkkring en diverse andere factoren. Van de 300 kunnen wij zo'n 30 mensen 'vrienden' noemen en ongeveer 3 'hartsvrienden': mensen die altijd voor je klaarstaan en omgekeerd.

Persoonlijk verkeer ik in de gelukkige omstandigheid dat in die laatste categorie zo'n tien mensen vallen en daarnaast ken ik mensen die het gevoel hebben bij niemand terecht te kunnen met hun besognes.

Wat kunnen wij als mede-mensen daar aan doen?

Maandag zag ik de Molen van Sloten weerspiegeld in het slootje voor de deur:
Bij het uitstappen uit de bus, even eerder, zag ik dit:

Ook mocht ik hartelijk lachen om een grapje van een collega: 'Als je klaar bent met de administratie, kun jij mij dan even helpen?' De collega lachte niet want hij wist niet dat zijn opmerking grappig was. Dat vind ik dan weer grappig. Even voor de duidelijkheid: geen enkel bedrijf is ooit 'klaar' met de administratie want voortdurend wijzigen voorraden en banksaldi.

Was half zeven thuis, prepareerde eten voor mijzelf en de kat terwijl ik tussendoor berichtjes en een telefoontje verwerkte, een cadeautje inpakte voor een jarige vriendin en een kaartje schreef voor een zieke vriend en bereidde de Loge-avond voor omdat ik die als Secretaris mag notuleren. Kwart over zeven was ik de deur uit.

'Als ik er ben, is de Dood er niet' was een uitspraak die die avond werd gebezigd in de Loge. Net als 'Een 'beter' mens is een mens die in volheid kan geven en nemen'.

Dinsdag hadden wij op de brouwerij een algemeen werkoverleg. Fijn te weten dat ieders inbreng op prijs wordt gesteld: of je nu de baas bent of een vrijwilliger die af en toe even komt helpen, niemand is belangrijker dan een ander. De sfeer was na het overleg beter dan daarvoor en dat is natuurlijk alleen maar toe te juichen. Spontaan werd besloten dat een vers biertje getest moest worden voordat de bestelling naar de klant gaat:

Een buurvrouw kwam een stuk zelfgebakken perentaart brengen en met een ander zat ik later die avond aan de thee. Voor het slapengaan nog even genoten van een nieuwe aflevering van The Walking Dead.

Woensdag was ik vrij van werken op kantoor maar dat betekende niet dat ik dus maar niets deed: zo werkte ik aan een verslag voor de maandagavondclub, een brief voor de bewonerscommissie, genoot van deze lunch:

draaide een was, had een buurman op visite en dronk 's avonds laat thee met een buurvrouw.

Deze dag vroeg ik mij ook af of mensen niet wat duidelijker kunnen zijn in wat zij willen: anderzijds klagen zij dat kinderen luisteren naar hun leraren en zich laten aanpraten dat zij moeten spijbelen voor het klimaat

maar ook klagen zij dat kinderen meestal volledig hun eigen gang gaan en weigeren te luisteren naar leraren. Geen wonder dat kinderen in de war raken: van hun ouders moeten zij luisteren naar hun leraren én mogen zij niet luisteren naar hun leraren.

Bij de 'gemakswinkel' om de hoek kocht ik twee ansichtkaarten en verstuurde er vier. Bovendien ontving ik er een: van de hoogste baas in Nederland en de landelijke secretaris van de club ontving ik een felicitatie inzake mijn 25-jarige lidmaatschap van de Orde der Vrijmetselaren. Tsjonge, 25 jaar lid dus al!

De vriend bij wie ik normaliter eet op de woensdag was ziek en dus was ik thuis alleen met het avondeten. Zo zag de zonsondergang er uit vanaf een punt bij mij om de hoek:

Donderdag stapte ik weer op de bus naar Sloten

om een klein uur later te arriveren bij de voordeur van het werk:

Daar deed ik op kantoor wat een administrateur van een brouwerij zoal doet: debiteuren beheer, crediteuren beheer, kas, bank...Het was een wat hectische dag maar een biertje gaf ons weer wat moed:

Begin van de avond mocht ik genieten van een kopje koffie bij een buurvrouw en haar man.

Later die dag werkte ik ook maar in een iets andere hoedanigheid. In verband met Valentijnsdag mocht ik mensen onderhouden in een nachtclub. Samen met mijn collega's en de gasten veel plezier gehad!


Vrijdag was niet alleen mijn jongste dochter jarig (17 is zij al!) maar was het ook nog prachtig weer. Warm zelfs. Na een paar uurtjes slapen (werken in nachtclubs gebeurt nu eenmaal 's nachts) mocht ik naar kantoor komen voor een middag gevuld met praktische aanwijzingen inzake omgang met het nieuwe boekhoudpakket. Fijn te merken dat ook onze externe boekhouder soms even heel hard moest nadenken bij bijvoorbeeld het inboeken van facturen maar minstens zo fijn om te ontdekken dat het nieuwe systeem (na een paar weken van inrichten en wennen) mij aardig wat tijd zal besparen zodat ik mijn werk nog beter kan doen. Als je maar 24 uren per week tot je beschikking hebt moet je soms keuzes maken omdat je niet alles kunt doen en andere dingen doe je gehaast omdat er eenvoudigweg niet voldoende tijd is om secuur te werken. Dan is een foutje zo gemaakt.

Zij deed een biertje mee op de vrijdagmiddagborrel die dit keer in het teken stond van het afscheid van een collega.

Afscheid nemen is nooit leuk natuurlijk maar deze middag (en avond!) hebben wij toch meermaals hartelijk gelachen.

Was nog maar net thuis toen een buurvrouw binnenkwam voor een pot thee. Om half elf.

Zaterdag een en ander gedaan op het gebied van huishouden en mijn eigen administratie (ook een paar uurtjes leuk werken in een nachtclub is werk en wordt dus gefactureerd) en 's middags met mijn zoon samen zijn moeder bezocht. Fijn haar te zien lachen, zittend op een bankje in een parkje om de hoek bij het instituut. Daar dichtbij staat deze brandweerkazerne.

Er zijn er die zich afvragen waarom je daar een woonverblijf zou realiseren voor mensen voor wie rust van groot belang is.

En ook heel fijn om mijn zoon te zien en te horen. Inmiddels ruim twee jaar het vaderlijk huis uit en het gaat uitstekend met hem!

Later in de middag een pot thee gedeeld met een buurvrouw en mij bezig gehouden met ditjes en datjes in huis. Rustig aan want er was een optie voor werken in een nachtclub die nacht.

Die opdracht ging niet door dus had ik tijd voor het genieten van een door een buurvrouw zelfgemaakte soep. Samen met de betreffende buurvrouw. Lekker huiselijk. Vind ik fijn. Nog even een potje gestreken voor het slapengaan.

Zondag met de kat gespeeld en 'zijn' plekje in de keuken even grondig schoongemaakt: restjes saus van brokjes-in-saus vormen een slechte combinatie met kattenkwijl. Daar krijg je vieze vlekken van. Plantjes water gegeven, een paar 'lolcats' bedacht, vrienden gebeld, verhaaltjes geschreven en muziek geluisterd.

Het avondeten genoot ik bij een vriend waarna ik mijn opwachting maakte bij een heus Jordanees café waar de artiest van die avond niemand minder was dan de regisseur en schrijver van de musical De Elephantman.


Het was reuzegezellig! Een mooi einde van de week derhalve.


Het Engelstalige stuk van deze week:
https://terrebelius.blogspot.com/2019/02/are-migrants-too-lazy-to-work-or-are.html

Fever Ray met 'Keep the streets empty for me' is de muziek van deze week:


A lot of hope in a one man tent
There's no room for innocence

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Gordon Banks en Bruno Ganz

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, februari 15, 2019

De Laatste (een #verhaaltje)

Elke kus voelde als de eerste.
Natuurlijk hadden zij hun minder goede dagen
en soms zat daar zelfs een slechte tussen.

Maar over het algemeen
hadden zij het goed samen.
Heel goed zelfs.

Ook na al die jaren
voelde elke kus nog als de eerste.

Zelfs de laatste.

===================================
Meer lezen? https://www.bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, februari 13, 2019

Moet de oorzaak van een ongeluk worden verboden?

Wanneer een dronken automobilist iemand doodt of verwondt, is dat dan de schuld van de auto? Toch willen mensen - zeker na een ongeluk - vuurwerk verbieden en niet de alcohol die ten grondslag ligt aan het onverantwoord gedrag. Gek eigenlijk, niet?

Er gaan nu stemmen op om vuurwerk alleen nog maar door professionals te laten afvuren omdat amateurs zich niet met gevaarlijke zaken moeten bemoeien. Goed plan! Dan laten we voortaan ook carbid schieten alleen nog uitvoeren door professionals, evenals naar school fietsen, autorijden, tabak roken, het eten van fastfood en alcohol drinken. Goed idee, toch? Volgens sommigen is het ook een goed idee om illegaal vuurwerk te verbieden. Om dat idee kan ik alleen maar lachen want...

Vindt u ook dat na een zwaar ongeluk de oorzaak van dat ongeluk verboden moet worden? Dat na een ongeluk met een stint dat vervoermiddel verboden moet worden? Dat na een zwaar ongeluk met illegaal vuurwerk, illegaal vuurwerk verboden moet worden? Dat na een zwaar ongeluk met vreugdevuur, vreugdevuur verboden moet worden? Dat na een zwaar ongeluk met een auto, auto's verboden moeten worden? Dat na een zwaar ongeluk veroorzaakt door overmatig alcoholgebruik, alcohol verboden moet worden? Of geldt zo'n eventueel verbod uitsluitend en alleen voor vuurwerk en niet voor al die andere gevaarlijke zaken? En waarom dan eigenlijk niet?

Even ter overweging voor hen die denken dat het minder geld kost wanneer de gemeente vuurwerkshows laat geven in plaats van het te laten afsteken door particulieren: wie zal daar voor betalen? In het geval van particulieren die vuurwerk afsteken zijn het alleen die mensen die ervoor betalen, wanneer de gemeente het via shows laat afsteken betalen wij allemaal mee aan deze 'verspilling' en 'milieuvervuiling'.

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, februari 12, 2019

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws vind ik dat er hoop is om van de Aarde weer een planeet te maken waar het fijn toeven is. Goed, er zijn nog veel investeringen nodig in het opdoen van kennis maar ook in het verkrijgen van fondsen maar onmogelijk is het zeker niet. Hier is een meneer die bewijst dat zwaar vervuilde meren en rivieren schoon kunnen worden gemaakt:

Hier is Billy de Kat net wakker:
De lolcat van deze week:
'De meeste eeuwenoude tradities
zijn slechts decennia oud.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, februari 10, 2019

De week voorbij

Nog maar zo'n twee jaar geleden stonden er dagelijks vaak drie of meer afspraken in mijn agenda. Naast werken. Tegenwoordig heb ik ongeveer drie afspraken per week. Een behoorlijke stap terug dus. Gewoon, omdat diverse mensen in mijn omgeving mij vertelden dat ik aan mijzelf voorbij ging door zoveel afspraken te maken. Hoewel ik nu eindelijk een beetje aan het ontdekken ben wat ik zelf wil en kan mis ik mijn drukkere sociale leven van toen wel eens. Oké, vaak. Dus daarom wijk ik wel eens af van mijn nieuwe 'regel'.

Maandag op kantoor mocht ik klanten rekeningen sturen voor door ons aan hen geleverd bier en samen met de baas was ik bezig met uitzoeken hoe het nieuwe boekhoudpakket werkt. Het is even flink wennen maar uiteindelijk hetzelfde: aan de ene kant heb je debet en aan de andere kant credit en uiteindelijk moeten de twee eindbedragen samen op nul uitkomen.

Thuis wachtte een verrassing in de vorm van een lekker toetje dat een lieve buurvrouw op mijn aanrecht had neergezet. Die avond in de Loge ging het over 'Wat staat ons te wachten op het einde van ons weten?' Ga je - net als in een spel - naar een volgend 'level' wanneer je eenmaal je doel bereikt hebt? 'De wereld is een toverbal' was ook al zo'n aardige uitspraak die deze avond voorbijkwam, net als 'Vraag niet aan een mier hoe het is een mens te zijn.' Hier een experimentele foto van een wenteltrap in het logegebouw. Eigenlijk twee foto's over elkaar heen:


Dinsdag begon met het delen van een potje koffie met een buurvrouw. Ik boorde een paar gaten in de muur, deed aan stofzuigen en verrichtte andere huishoudelijke klussen en bakte een pizza.
Hier de zelfgemaakte bodem, bestaande uit twee soorten meel, een ei en diverse kruiden:

Voor de broodnodige afwisseling leegde ik een pot thee met een buurvrouw en intussen zetten wij ons aan een gewichtige taak: het volgen van een stembureaulid-instructie. Verplicht voor iedereen die is ingeschreven als lid van een stembureau: een herhaling van al bekende regels over identificatieplicht, over wie waar en namens wie mag stemmen. Best ingewikkelde materie nog. Met op het einde een heuse toets. Waar zowel de buurvrouw als ik voor slaagden. Hoera!

En hoera, het Jaar van het Zwijn is begonnen. Gelukkig Nieuw Jaar! Voor hen die Chinees Nieuw Jaar vieren.

Woensdag ook een rustig dagje: eerst opnames voor een filmpje waar zowel mijn reguliere baas als ook ik in figureren, daarna lunch bij een vriend die ik mocht helpen met het opzetten van een weblog voor zijn bedrijf, daarna schoenen gekocht voor een aankomende entertainment-klus, daarna thee gedronken met een buurvrouw, daarna gegeten bij een vriend, daarna een korte bewonerscommissie vergadering gehad en nog een uurtje secretaris-werkzaamheden verricht voor de maandagavond club. Zou eigenlijk nog naar de kroeg gaan die avond maar was toch wel een beetje moe. Hier een foto die ik onderweg maakte:

Donderdag fijn gewerkt op de brouwerij en op het einde van de dag een biertje gedaan om te oefenen voor de vrijdagmiddag borrel.

Een collega gaf mij een lift naar huis. Fijn! Zo had ik namelijk nog een beetje tijd voor ik naar de Loge ging voor een bijeenkomst met als thema: 'Symbolen'. Boeiend! Wij werden gadegeslagen door Washington:


Ook vrijdag prettig gewerkt en voor mijn gevoel veel kunnen doen op kantoor. Al blijft er altijd wel wat te wensen over. 's Ochtends werden wij verrast door een delegatie van een politieke partij die - toevallig terwijl er over een paar weken verkiezingen zijn - hardwerkende kleine bedrijven een hart onder de riem kwam steken in de vorm van een slagroomtaart.

Ook 's middags was het feest want een collega was jarig en dat diende gevierd!

De dag netjes afgesloten met het delen van een pot thee met een buurvrouw.

Zaterdag was ik op visite bij mijn voorganger als Secretaris. Hij legde mij een paar procedures uit en samen gingen wij even knutselen.
Via deze trap ging ik weer richting huis:

Komt nog een hoop bij kijken, dat secretaris zijn van een vrijmetselaarsloge. Op de weg terug naar huis wat boodschappen gehaald, een buurvrouw gebeld en thuis wat langer liggende klusjes (ophangen van een brandmelder, een goed plekje vinden voor mijn Star Wars Lego verzameling,

een gordijn ophangen en wat dies meer zij) opgepikt. Had het al eerder kunnen doen maar vond er de rust niet voor. Aan de hoeveelheid tijd ligt het niet want veel klusjes kosten niet veel meer dan een half uur. Heeft u dat ook wel eens, dat een klusje gewoon blijft liggen al is daar geen goede reden voor?

Begin van de avond deelde ik een pot thee met een buurvrouw en na het eten pakte ik een stapel oude papieren op, haalde er uit wat ik wilde bewaren en gooide de rest weg.

Intussen keek ik naar bewegende beelden met explosies, achtervolgingen en schietpartijen. Soms wel prettig, zo'n film waarbij je niet hoeft na te denken: 'de held verslaat de schurken en krijgt het meisje.'

Zondag bleek dat ik het opruim- en schoonmaak virus een beetje te pakken had want ik zette door met het schoonmaken van de badkamer, het verblijf van de goudvissen Tim, Tom en Willemijntje (voorheen 'Quick en Flupke en Caesar Alexander Draconius III' maar onlangs hernoemd)

en zo meer. Het draaien van een lading wasgoed voor een buurvrouw bijvoorbeeld. 's Avonds bracht ik die nog even bij haar en kreeg een kop koffie. Nadat ik daarvoor naar de film was geweest met een vriendin:
'Kabul, city in the wind', een docudrama over het dagelijks leven in Kabul, Afghanistan. Om nederig van te worden. Nog een uurtje gewerkt voor de loge en de bewonerscommissie en toen lekker naar bed.

Het Engelstalige stukje van deze week: https://terrebelius.blogspot.com/2019/02/do-you-live-by-christian-values.html

'Stolen Dance' van Milky Chance is de muziek van deze week:



And I want you we can bring in on the floor
You've never danced like this before

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Albert Finney en Hans Eijsvogel

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, februari 08, 2019

Volgend Leven (een #verhaaltje)

Zij was een boeiend anachronisme
en zo heette zij ook: Ana.
Goed dan, Anna.
Maar het klinkt hetzelfde.

Het was geen toeval dat zij hier zaten
want - onafhankelijk van elkaar -
hadden zij deze afspraak in de agenda gezet.

Al was het dan niet met elkaar.

Beiden vonden het vanzelfsprekend
dat zij elkaar ooit weer zouden zien.
Was het niet morgen, dan wel volgend jaar.

Of in een volgend leven.

=============================================
Meer lezen? http://bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, februari 06, 2019

'De Aarde warmt helemaal niet op want het was erg koud vandaag.'

'De Aarde warmt helemaal niet op want het was erg koud vandaag.', is een veelgehoord argument waar het gaat om het ontkennen dat onze planeet in rap tempo opwarmt door toedoen van de mens.

'Ja, 97 procent van alle klimaatwetenschappers die jarenlang op het onderwerp hebben gestudeerd is ervan overtuigd dat de planeet door toedoen van de mens veel sneller opwarmt dan gezond is maar ik geloof toch liever een vriend van mijn buurman die op Facebook een bericht deelde van iemand die wel eens een boek gelezen heeft.'

Voor wie het makkelijker vindt om plaatjes te zien dan om tekst (zoals deze (klik)) te lezen en het moeilijk kan bevatten dat de natuur zelf ook het aangezicht van onze planeer wijzigt maar daar tienduizenden jaren over doet en de mens dat een stuk sneller doet. Hier twee plaatjes van Antarctica:
Boven zoals het er 100 jaar geleden uit zag en onder zoals het er nu bij ligt.

Natuurlijk mogen mensen geloven wat zij willen maar geloven dat klimaatverandering niet bestaat is gelijk aan wel geloven dat de kerstman elk jaar cadeautjes brengt door zich door de schoorsteen te laten zakken bij miljoenen kinderen wereldwijd. Maar om een of andere reden vooral in Amerika.

In dat land woont ook Steve Milloy. Deze meneer is nauw betrokken bij het Amerikaanse ministerie van Milieu onder president Trump. Hier brandt hij een politicus af. Volgens Milloy heeft Defazio ongelijk door klimaatverandering een bedreiging voor het leven op Aarde te noemen.
(klikken=vergroten)

'Co2-uitstoot is helemaal geen bedreiging voor de planeet! Kijk maar naar Venus want daar bestaat de atmosfeer voor ruim 96% uit Co2 en op Aarde maar voor 0,04%. Venus is er toch nog steeds?'

Op zich heeft meneer Milloy een punt want de afgelopen tijd zijn er bijzonder weinig mensen op Venus onwel geworden door het weer terwijl op Aarde alleen al afgelopen maand duizenden zijn omgekomen bij aardbevingen, overstromingen, hitte, droogte, kou, windstoten en wat dies meer zij.

Zou het verschil in aantal menselijke slachtoffers te maken kunnen hebben met het feit dat Venus (vanwege het klimaat aldaar. Doh!) niet bewoonbaar is voor mensen? De winden die met 300 kilometer per uur vloeibaar lood in je gezicht zouden blazen, de regenbuien met zwavelzuur of eh...het gigantische percentage Co2 in de atmosfeer?

Maar ja, hoeveel vermogen tot nadenken kun je toeschrijven aan iemand die eigenaar is van de website Burnmorecoal (klik) en fans oproept hem financieel te steunen zodat hij de Amerikaanse economie kan redden door meer kolen te laten verbranden. Schone kolen dan met name. Toevallig ben ik als kind wel eens in een kolenmijn geweest. Erg schoon zijn kolen niet, kan ik u vertellen. 'Ja maar als de zon niet schijnt heb je niets aan zonne-energie en als de wind niet waait niets aan windmolens!'

Nieuwtje: sinds enige tijd is de mens in staat om gewonnen energie op te slaan. In batterijen. In auto's heet zo'n batterij een 'accu'. Nog een weetje: kolen die je niet hebt kun je niet verbranden. Elk jaar meer kolen uit de Aarde halen dan de planeet kan produceren en hopen dat het vanzelf goedkomt is geen praktisch beleidsplan.

Wat de economie en werkgelegenheid betreft: al enige tijd zijn er meer Amerikanen werkzaam in de productie van zonnepanelen dan in kolenmijnen. Uit het oogpunt van werkgelegenheid en economie zou je dus - als het je daar écht om gaat tenminste - beter kunnen oproepen om meer te investeren in die bedrijfstak dan in het stimuleren van een archaïsche manier van energiewinning als kolen stoken.


================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, februari 05, 2019

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws vind ik dat deze wereld nog echte helden kent. Mensen als Sir Nicholas Winton bijvoorbeeld. In zijn eentje redde hij honderden kinderen uit de klauwen van de nazi's en wist dat gegeven tientallen jaren geheim te houden. Tot zijn vrouw zijn administratie vond en de papieren doorspeelde aan de BBC. Hier het vervolg op die actie:


Billy dat Kat in 'zijn' tuin:

De lolcat van deze week is een vraag
die mij al langere tijd bezig houdt:
'Als wapenregulering criminelen er niet van weerhoudt
aan wapens te komen, 
hoe voorkomt controle op drugs dan 
dat criminelen aan drugs komen?'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, februari 03, 2019

De week voorbij

Natuurlijk kan er verder worden bezuinigd. Zo kunnen wij best allemaal iets minder vlees eten, met de trein in plaats van met het vliegtuig op vakantie en iets minder vaak nieuwe kleding kopen. Van het geld dat overblijft kunnen bijvoorbeeld Zorg of Onderwijs worden verbeterd. Of de overheid neemt maatregelen zodat er in Nederland niet meer voor 22 miljard euro per jaar aan belastingen kan worden ontdoken. Heb hier de partij van premier Rutte ('Ik zou elke crimineel het liefst persoonlijk in elkaar willen slaan en de VVD vindt dat elke vorm van diefstal keihard moet worden bestraft!') nog niet over gehoord. Best gek eigenlijk.

Maandag begon met een verrassing: een paar minuten na het afgaan van mijn wekker werd er aangebeld. 'Hallo, ik kom uw kachelpijp verwijderen.' 'Nee hoor, dat komt u niet.' was mijn spontane antwoord. De meneer en ik allebei in verwarring want 29 december 2018 had hij van Comfort Partners (het bedrijf dat door woningcorporatie Ymere is ingehuurd om mijn gaskachel te vervangen door een CV-installatie) doorgekregen dat hij deze dag bij mij moest komen werken. Het bedrijf waar hij voor werkt zou mij daarover hebben gebeld. Jammer dat ik dat telefoontje niet heb gehad en dat Comfort Partners hem niet heeft laten weten dat de centrale verwarming nog niet is aangelegd. Niet in december maar ook niet vorige week (klik). Dus.

Op het werk aangekomen ook daar een verrassing: een collega en ik stonden voor een gesloten deur. Gelukkig maar voor een paar minuten (het was best fris buiten, hoewel niet echt koud) want toen kwamen achter elkaar de brouwer en de directeur met beiden een sleutel van de voordeur. Fijn. Ook bleek de verwarming in het pand weer te werken. Erg prettig.

Ook erg prettig gewerkt. Debiteuren- én crediteurenbeheer. Met een paar financiële experts samen gewerkt aan budget-overzichten en het opstellen van prognoses. Noem mij een nerd maar dat vind ik leuk.

Minder leuk was de plotseling opgekomen griepverschijnselen die mij noopten mijn wekelijkse bezoek aan de Loge af te zeggen. Helaas meldde ook de reserve-secretaris zich ziek. Het heerst blijkbaar.

Op de bank gelegen en samen met een pak zakdoekjes mijn achterstand aan het kijken van TV-series een beetje ingelopen. Ik keek afleveringen van de Zweeds/Deense detective serie 'The Bridge', 'Star Trek: Discovery' en 'The Orville', een geestige hommage aan de oude Star Trek serie.

Een groot deel van de dinsdag was ik vooral vriendjes aan het zijn met mijn bed en de kat. Een paar kleine huishoudelijke klusjes (trekstokjes aan de gordijnen bevestigen zodat ik die makkelijker kan openen en sluiten, een klein beetje schilderen) daargelaten deed ik vrij weinig deze dag. Behalve dan de deur opendoen voor de meteropnemer en zo. Het was dinsdag dus bakte ik een zelfgemaakte pizza voor mijzelf en een buurvrouw.

Woensdagmorgen deed ik nog een heel aardige impressie van een maandenlang gebruikte en ongewassen vaatdoek maar 's middags had ik weer een beetje energie. En zelfs weer wat eetlust! Ik maakte het toilet schoon, hanteerde de stofzuiger en mijn scheerapparaat en verzond een paar e-mails.

's Middags dronk ik koffie bij een buurvrouw en 's avonds at ik bij een vriend.
Wij zagen op televisie dat voor een keer TV-persoonlijkheid Loeki de Leeuw terug op de buis was.
 Trapportaal bij voornoemde vriend:

Tussendoor had ik overleg in verband met bewonerscommissie-zaken.

De rest van de avond hing ik snotterig op de bank en ik ging vroeg naar bed.

Donderdag wakker met een volle neus en bijzonder weinig energie. Zou ik - net als ongeveer 30% van de bevolking naar het schijnt - last hebben van een winterdip? Of is het toch gewoon een verkoudheid? Hoe dan ook: ik sleepte mij uit bed, pakte mijn achterstallige e-mailverwerking aan en hield mij ledig met diverse opruim- en schoonmaakklusjes in huis. Op de een of andere manier is er altijd wel wat te doen. Voor de Bewonerscommissie bijvoorbeeld: formulieren invullen, een paar mailtjes versturen en een kort overleg bij mij thuis.

Ging even de deur uit voor een paar boodschappen en schoot onderweg dit plaatje:

Zo kwam het dat ik op straat even gezellig stond te beppen met een buurvrouw. Het viel mij op dat het voor de tijd van het jaar helemaal niet zo koud is. Boven het vriespunt. Dat is wel even anders bij mijn familie in en rond Chicago waar de thermometer enkele tientallen graden onder nul aanwijst. Ja, -40 graden celsius (klik)is er gemeten. Dus voordat u en ik 'brrr' zeggen bij een keurige -2 denk ik even aan mijn arme neven en nichten. Er zijn al doden te betreuren door de ijzige koude. Niet zoveel als bij de tsunami die Sulawesi trof, vorig jaar september (daar waren uiteindelijk ruim 4000 mensenlevens (klik) te betreuren. Maar wie weet dat nog?) maar toch best naar.

Vrijdag voelde ik mij fit genoeg om naar kantoor te gaan. Ontbijten met een grapefruit met honing helpt:

Na een paar dagen afwezigheid heb ik een paar dagen achterstand.
Daar helpt geen fraai uitzicht tegen:

Dat is het nadeel van het zijn van 'de financiële administratie'. In je eentje. Dus. Met de baas samen zitten frunniken in het nieuwe systeem en wat administratieve zaken afgerond in het oude systeem. Wij verwachten snel te wennen aan het nieuwe boekhoudpakket zodat ik weer op volle sterkte ermee kan werken. Is nodig ook want 24 uren per week is wat krap voor het volledig voeren van de administratie. Ben daarom blij dat de salarisadministratie is uitbesteed. Dat scheelt.

Kwam 's avonds thuis in een koud en leeg voelend huis. Dus ik draaide de kachel hoger en haalde de kat naar binnen. Beetje lezen, beetje chatten en bellen en vroeg naar bed want nog steeds een beetje niet lekker.

Zaterdag uitgeslapen en tijd besteed aan het schoonmaken van mijn woning en van mijzelf. Scheren, was draaien, lakens wisselen... Rustig aan gedaan want ik wilde fit zijn voor de reünie die avond van cast en crew van De Elephantman, de musical.


Het werd erg gezellig en het was fijn te horen dat het waarschijnlijk niet blijft bij de 9 voorstellingen die wij in oktober 2018 mochten spelen.

Zondag las ik dat 'klimaatspijbelen' in het nieuws is. Het begon met een meisje in Zweden (meen ik) maar meer en meer kinderen in Europa gaan de straat op om van hun regeringen te eisen dat men meer doet dan vergaderen over het aanpakken van klimaatverandering en het doen van loze verkiezingsbeloftes. Persoonlijk ben ik er blij mee dat er blijkbaar kinderen zijn die aan meer mensen denken dan alleen aan zichzelf.

Opruiers Rechtse activistenSommigen doen er van alles aan om de gewone burger te laten geloven dat het vage begrip 'links' kinderen dwingt de straat op te gaan met protestborden. Zij vinden het moeilijk te begrijpen dat tieners in staat zijn tot zelfstandig denken. Het middel 'liegen' wordt niet geschuwd. Als hier de betreffende schrijver voor De Volkskrant en voor HP/De Tijd niet bewust liegt dan heeft hij zijn werk bijzonder slecht gedaan: een foto die hij via Twitter verspreidde en zou moeten aantonen dat 'linkse' moeders hun kinderen tot vreemde daden aanzetten heeft namelijk niets te maken met 'klimaatspijbelaars' en is genomen tijdens een demonstratie in 2017.

Een dertig seconden durende zoektocht via Google Reverse Image Search had hem die informatie al kunnen opleveren. Maar blijkbaar hoeven mensen die hun geld verdienen met burgers informeren zich niet te houden aan de 'waarden en normen' die zij zelf zeggen zo hoog in het vaandel te houden. 'U zult anderen niet ophitsen door valse informatie te verspreiden' is toch een belangrijke waarde? Of moeten alleen 'linkse' mensen zich aan 'onze waarden en normen' houden?

Prima dat mensen hun mening verkondigen, zelfs wanneer die op aantoonbaar onjuiste informatie berust maar doelbewust valse informatie verspreiden met het doel groepen mensen tegen elkaar op te zetten vind ik persoonlijk bijzonder kwalijk. Als zijn leidinggevende zou ik een zeer hartig woordje spreken met deze meneer en mijn blad niet langer met zijn naam willen associëren. Tenzij ik het niet erg vindt om als pulpblad te worden beschouwd en te worden misbruikt voor populistische prietpraat. Maar dat is maar mijn mening.

Update: columnist Arthur van Amerongen heeft zijn eigen bericht verwijderd. Dit was zijn reactie toen ik hem ermee confronteerde dat hij bewust onjuiste informatie verspreidde:
Knap van hem dat hij zoveel informatie over de moeder van een kind kan halen terwijl er op de twee jaar oude foto alleen maar een kind te zien is met een bordje waarop staat: 'Mijn beste vriendje is een moslim'.

Als Secretaris verrichtte ik wat werkzaamheden maar deed ook mijn eigen maandadministratie, ruimde nog wat op in huis, genoot van het mooie weer tijdens een korte wandeling,

streek de zaterdag gewassen lading wasgoed, dronk koffie met een buurvrouw en nuttigde samen met haar een gezond avondmaal:


Het Engelstalige stuk van deze week: http://terrebelius.blogspot.com/2019/01/people-are-confused.html

'Clementine' van Sarah Jaffe is de muziek van deze week:



'I changed my mind, now I feel indifferent'


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, februari 01, 2019

Een Band (een #verhaaltje)

Kun je iemand zo erg missen
dat je er van gaat hallucineren?

Dat vroeg hij zich af
toen hij het aandenken zag liggen.

Hij knipperde even met zijn ogen,
deed die toen stijf dicht en langzaam weer open.
Het lag er nog steeds.

Soms was het alsof zij hier nog was
en hem herinnerde aan hun tijd samen.
Een tijd waarin zij hem vertelde
van haar verre avonturen
en hij haar van de zijne dichtbij.

Dat schept een band.

============================
Meer lezen? http://bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/