Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

zondag, januari 14, 2018

De week voorbij

Herinneringen zitten niet in voorwerpen maar vooral in hoofd en hart. En vaak kloppen ze niet eens. Ongeveer 70 procent van wat wij ons herinneren blijk niet feitelijk juist te zijn maar slechts een poging van onze hersenen om de gaten in ons geheugen te vullen. Dus waarom hechten wij er toch zo veel waarde aan?

Maandag onderweg naar het werk deze plaatjes geschoten
Sloterplas
De rand van Osdorp

en samen met een collega orde op zaken gesteld op kantoor en op het einde van de dag met de directeur samen gewerkt aan de jaarrekening. Nog maar een paar uurtjes werk dan zit ook boekhoudkundig het jaar 2017 er op.

's Avonds toch te veel last van verkoudheid dus vroeg naar bed in plaats van naar de loge. Natuurlijk ook even een kopje thee met een buurvrouw.

Dinsdag de BTW-aangifte gedaan van mijn entertainment-bedrijf en mijn persoonlijke administratie betreffende 2017 afgewikkeld. Het verwijderen van overbodige papieren hoort daar wel een beetje bij, vind ik:

En de was gedaan en de kat geborsteld en een buurvrouw op visite gehad en een entertainmentklus binnen gehaald. 's Avonds blij met een nieuwe aflevering van Star Trek: Discovery en de wekkerradio van mijn moeder zaliger op de stapel spullen 'wegdoen' gelegd. Ik bewaarde het apparaat vooral uit sentimentele overwegingen.

Woensdag koffie gedronken bij een buurvrouw en zuurkool gegeten bij een vriend. Het douchegordijn schoongemaakt (kalkaanslag en diverse verdwaalde schimmels) en de rest van de badkamer ook maar meteen even onder handen genomen. Met diverse mensen op diverse manier gecommuniceerd. Altijd fijn. Er gaat echt geen dag voorbij zonder dat ik iemand heb gesproken. Al is het via het mobieltje. Zou ik verslaafd zijn aan menselijk gezelschap? 

Donderdag stond ik weer eens bij de Sloterplas op mijn aansluiting te wachten

Verder was het eigenlijk een vrij normale werkdag. Maar wat is 'normaal'?

Vrijdag fijn en hard gewerkt aan het afsluiten van het boekjaar 2017 en de verhalen mogen aanhoren van de collega's van ons verkoopteam die vier dagen lang op de vakbeurs Horecava ons heerlijke speciaalbier onder de aandacht brachten van collega's in het vakgebied.

's Avonds bleek dat de nieuwe buren een nogal luidruchtig feestje vierden. Je kunt je als onderbuurman daaraan ergeren, ter plaatse je beklag doen of zelfs de politie bellen om melding te maken van geluidsoverlast. Dat deed ik niet. Ik ging langs. Met een fles drank. En bleek erg welkom.

Fijn, toch? Bovendien bleek ik te zijn uitgenodigd via WhatsApp maar daar doe ik (nog) niet aan.

Zaterdag bezocht ik met mijn zoon zijn moeder. Helaas moeten constateren dat het niet zo goed gaat met haar. Onze bezoekjes lijken het enige lichtpuntje in haar leven.
Onderweg kwam ik langs het parkje bij mij om de hoek:

Eind van de middag dronk ik een kopje koffie bij een buurvrouw waarna ik voldoende energie had om thuis weer een doos met overbodige spullen te vullen.

's Avonds warmde ik een heerlijke portie rendang op, klaargemaakt door de broer van een buurvrouw.
Zondag legde ik de laatste hand aan mijn foto-album dat ik noemde 'Carnivale 2017' (klik). Het festival betekende voor mij vier dagen werken met vrijwel uitsluitend positief ingestelde mensen. En dan zo'n 200 stuks! Die intensieve samenwerking maakt je al snel een soort van familie. Sommige leden van die 'familie' zie je voor het eerst in jaren, anderen zag je een paar weken eerder nog en met anderen maak je voor het eerst kennis. Hier in een paar filmpjes een sfeerimpressie:








's Avonds had ik een paar buren te eten. Ook fijn ende gezellig!

Het Engelstalig stuk van deze week: http://terrebelius.blogspot.nl/2018/01/words-can-heal.html

Jeremy van Pearl Jam is de muziek van deze week:



At home
Drawing pictures
Of mountain tops
With him on top

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, januari 12, 2018

Geloven (een #verhaaltje)

Als dromen bedrog zijn
laat mij dan maar bedrogen worden
Als ware liefde een waandenkbeeld is
laat mij dan maar aan wanen lijden


Als geluk niet meer is dan een moment
laat mij dan vooral in het moment leven.
Als de ware alleen in sprookjes bestaat
laat mij dan in sprookjes geloven.

=====================
Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, januari 10, 2018

Appels en peren

'Appels en peren kun je niet met elkaar vergelijken!' Ja hoor, dat kan juist heel goed: zowel appels alsook peren zijn namelijk een soort fruit maar toch niet geheel identiek. Juist daarom zijn appels en peren uitstekend met elkaar te vergelijken. Dus waarom iemand ooit bedacht heeft dat appels en peren niet met elkaar te vergelijken zijn is mij een raadsel. Het zou gaan om het niet kunnen vergelijken van twee totaal verschillende zaken. In mijn optiek is het juist niet mogelijk om twee identieke zaken met elkaar te kunnen vergelijken. Het heeft namelijk geen enkele zin omdat iedereen al weet dat die twee zaken identiek zijn. Juist wanneer er verschillen zijn kun je zaken met elkaar vergelijken.

Zo zijn er mensen die vinden dat je criminelen niet met elkaar kunt vergelijken. Blijkbaar zijn criminelen waarvan de ouders niet in Nederland of België zijn geboren veel erger dan 'autochtone' criminelen:

'Moeten alle Marokkanen dan het land uit?' -'Nee, alleen Marokkanen die zich niet aan de Nederlandse waarden en normen houden!' En blanke inwoners van Urk die rotzooi trappen? Moeten die ook het land uit? -'Dat is heel wat anders! Hollanders en buitenlanders die zich misdragen kun je niet met elkaar vergelijken!' -'Eh, ja hoor. Dat kun je heel goed.' Dat dus.

Het zal mensen die beide groepen criminelen anders willen straffen toch niet om de kleur van de huid gaan of om het gegeven dat de ene groep wel eens naar de kerk gaat en de andere naar de moskee? Is er dan wellicht ook rechtvaardiging voor om criminelen uit Noorwegen anders te bestraffen dan criminelen uit Nederland en België?

==============================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, januari 09, 2018

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws vind ik dat - ondanks alle bangmakerij - er afgelopen jaarwisseling 'maar' 95 mensen in Nederland gewond raakten door vuurwerk (klik). 'In 10 procent van de gevallen' ging het om illegaal vuurwerk. In totaal raakten dus 9 mensen gewond door het afsteken van illegaal vuurwerk. Dat is 0,00005% van de totale bevolking. Natuurlijk nog steeds veel te veel. Maar lang niet zo veel als tegenstanders van vuurwerk graag roepen.

Uit onderzoek blijkt overigens dat het aantal vuurwerkslachtoffers stagneert en het aantal mensen dat rond Oud en Nieuw in het ziekenhuis terechtkomt door overmatig alcoholgebruik (klik) sterk stijgt. Wie zich dus écht zorgen maakt over gezondheid kan zich beter inzetten voor het idee om alcohol voortaan alleen te laten drinken op openbare pleinen en door professionals. Wat gevaarlijk is kan blijkbaar beter niet in handen komen van gewone burgers als u en ik.

Ook heel goed nieuws is dat Poetin (de president van Rusland inderdaad) er naar streeft dat zijn land wereldwijd de grootste exporteur wordt van biologisch voedsel: 'Elk zaad en gewas dat uit Rusland komt zal GMO-vrij zijn!' 


Billy de Kat op een favoriet plekje: de vijver

De lolcat van deze week:

'Opkomen voor anderen zou normaal moeten zijn.
Niet iets bijzonders.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, januari 07, 2018

De week voorbij

Je mist wat je een tijd lang kende in een situatie die voor jou als normaal gold. Je ouders ken je doorgaans vanaf je geboorte. Vandaar dat hun verlies vaak zo pijnlijk aanvoelt. Hetzelfde kan worden gezegd van kinderen, huisdieren en vrienden. Maar ook emoties kun je missen. Wanneer je je lange tijd intens tevreden hebt gevoeld is dat een gevoel dat je enorm kunt missen. Maar je kunt zelfs terug verlangen naar een periode dat je intens verdrietig was. Alsof je de reden van je verdriet verloochent. Het kan zelfs als een vorm van verraad voelen wanneer je je zelf erop betrapt dat je al een paar dagen niet hebt getreurd om het verlies van een ouder/geliefde/kat. De mens is toch maar een raar wezen, met al die emoties. Maar toch zou ik niet zonder emoties willen leven. U?

Maandag was ik nog wat brak bij het wakker worden. Na werken op het Oud en Nieuw feest waar dit gebeurde iets na middernacht:
 Hieronder een foto van twee van mijn collega's die nacht:

Gek dat ik zo moe was want ik lag na het werken met Oud en Nieuw toch best vroeg in bed. Zes uur 's ochtends al! Koffie dronk ik met een buurvrouw, thee bij een ander en 's avonds keek ik naar de laatste officiële dartwedstrijd van Phil 'The Power' Taylor.

Dinsdag nog steeds ietwat vermoeid maar toch maar aan de slag: met het maandelijks terugkerende klusje: 'voorraadtelling' van de maandagavondclub.
In de tram de conductrice de beste wensen gedaan en op straat een paar toeristen de juiste weg gewezen. Ooit stuurde ik een toerist de verkeerde kant op: hij stond met zijn rug naar het Koninklijk Paleis gekeerd en vroeg mij waar het Koninklijk Paleis was. Ik stelde hem voor zijn neus te volgen en iets meer dan 40.000 kilometer recht vooruit te wandelen.

Eind van de middag zat ik in de bioscoop met een vriendin. 'The greatest showman' is een film in de traditie van Moulin Rouge: veel drama, romantiek en gezang. Thema: wat is echt en waarom zou een ander dat voor jou mogen bepalen?

Na het bekijken van de film samen even een drankje gedaan: zij een koffie, ik een biertje.

's Avonds de afgelopen twee dagen gewassen was (deel machine- en deels handwas) gestreken en gevouwen en een paar mensen telefonisch de beste wensen voor het nieuwe jaar overgebracht.

Woensdag dronk ik koffie en thee met een buurvrouw, bracht een bezoekje aan de kapper, wisselde de lakens, maakte het toilet schoon, deed wat boodschappen en vermaakte mij met een potje strijken. Het avondeten nuttigde ik bij een vriend. Op het lijstje van de dag stonden een paar namen van mensen om te bellen maar ik kwam er gewoon niet aan toe.

Donderdag was de eerste werkdag van het kalenderjaar 2018.
Onderweg maakte ik - voor de afwisseling - een foto bij de Sloterplas:

Bijgekletst met collega's natuurlijk ('Wat heb jij gedaan met Oudjaar?') maar zeker ook gewerkt. Want wie bier wil verkopen zal bier moeten brouwen en daar hoort ook het doen van de administratie bij.

Ook vrijdag mocht ik mij daar mee bezig houden. Op het einde van de werkdag was ik met de directeur en een collega aanwezig bij de nieuwjaarsborrel van ons boekhoudkantoor. Lekkere hapjes en drankjes en gezelligheid!

Zaterdag deed ik het rustig aan met wat huishoudelijke klusjes, koffie drinken met een buurvrouw en lezen: 'Labyrinth' van A.C.H. Smith is boek nummer 1 van dit jaar en gebaseerd op de gelijknamige film van Jim Henson met in de hoofdrol David Bowie.

Bij de stripwinkel haalde ik mijn maandelijkse dosis De Rode Ridder en Spiderman en kwam ik een vriend tegen. Bij de kantoorboekhandel kocht ik een agenda. Daar had ik eerder nog niet aan gedacht want dat regelde mijn moeder altijd.

's Avonds kwam ik thuis na bioscoopbezoek met een vriendin.
Nu een filmhuis, ooit een brandweerkazerne
en een anatomisch laboratorium behorend bij het naastgelegen ziekenhuis.
Waar ik geboren ben.

Wij zagen The Tale of the Princes Kaguya van de fameuze Studio Ghibli: ben je een prinses zodra je je voordoet als prinses? En hebben wij het eigenlijk wel zo slecht op Aarde?

Zondag bleek ik een tikkeltje verkouden maar dat weerhield mij er niet van mijn bed uit te komen, wat huishoudelijke karweitjes op te knappen (terwijl ik een paar ritten bekeek in het kader van het WK afstanden langebaan schaatsen) en een bezoek te brengen aan een lokale zondagsmarkt. Natuurlijk bezocht ik er de kraam van een vriendin van mij: Rataplan Design heeft dit leuke spaghetti monster/vergiet nieuw in het assortiment.

Toevallig waren er ook vrienden van mij en na het even bijkletsen liep ik verder naar de standplaats van Circus Zanzara (klik).

Waar een vriend van mij in het kassahokje zat. Ook met hem even gezellig staan bijkletsen. Daarna even langsgegaan bij mijn nicht die er in de buurt woont

en daarna op tijd naar huis vanwege het nuttigen van het avondeten bij een buurvrouw. Al met al dus weer een lekker rustig dagje.

In mijn hoofd speelden deze week onder meer twee berichten uit de media. De ene betrof rapper Boef die vrouwen die hem hielpen 'hoeren' noemde en met een verklaring kwam die neerkomt op: 'Vrouwen hoer noemen is mijn manier van respect tonen.' Dan vraag ik mij af of hij zijn moeder durft te respecteren...

Het andere recente bericht was afkomstig van de PVV. Geert Wilders, de populistische politicus die al decennialang een hekel heeft aan al die politici die jaren op het pluche in Den Haag zitten maar niets bereiken, verklaarde dat hij voortaan beter onderzoek zal doen naar potentiële kandidaten om voor zijn partij politiek te bedrijven. De beoogde lijsttrekker voor zijn partij in Rotterdam bleek een antisemitische racist (klik). Het intikken van 's mans naam in zoekmachine Google had dat aan het licht gebracht. Maar de heer Wilders was dat vergeten. Of zo.

Ook deze week een Engelstalig stuk: http://terrebelius.blogspot.nl/2018/01/good-news.html

Between the Bars van Agnes Obel is de muziek van deze week:



People you've been before that you
Don't want around anymore
That push and shove and won't bend to your will
I'll keep them still

Deze week staan wij stil bij het overlijden van France Gall en John Young

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, januari 05, 2018

Ooit was (een #verhaaltje)

Hij was jaloers.
Jaloers op de man die hij ooit was.
Zijn oude leven was niet perfect
maar het enige dat hij kende.

Bovendien maakte zij er deel van uit.
Daarom was hij jaloers.
Jaloers op de man die hij ooit was.

=====================

Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, januari 03, 2018

Amerikanisering

In mijn jeugd belde mijn oma eens de woningcorporatie: 'Met roggdáluh!' zei men dan. Tegenwoordig noemt men zich 'Rotsjdeel' (denk daarbij aan een hete aardappel in de keel). Het gaat gewoon om woningcorporatie Rochdale.

De vroegere administrateur op het werk noemt men tegenwoordig een 'assistant finance controller'. Er zijn nog tientallen voorbeelden te geven van hoe Engels is doorgedrongen in 'de Nederlandse cultuur' (wat die dan ook mag zijn). Zo gaan jonge mensen niet meer 'op een leuke vakantie met vrienden en gezelligheid' maar 'op een coole trip met fun en friends'.

En zelfs in onze bewegwijzering is het Engels heel normaal geworden. Kijk maar eens goed naar deze foto:



Engels kom je vele malen vaker tegen in Nederland en België. Het is mij onduidelijk waarom mensen het een probleem vinden dat hier en daar een groenteman zijn waren in Arabisch schrift aanprijst...'O nee, islamisering!' En Amerikanisering dan? De taal uit de Verenigde Staten van Amerika is écht een bedreiging voor het Nederlands zoals u en ik dat kennen uit onze jeugd.

Men zegt zo makkelijk: 'Ja maar, als je die documentaire op de BBC niet kunt volgen omdat je de taal niet kent, dan leer je toch gewoon even Engels? Hoe moeilijk kan dat zijn?' Ja, voor iemand die is opgegroeid met MTV en de avonturen van Starsky and Hutch en die bovendien Engels als vak op school heeft gehad is dat inderdaad vaak helemaal niet zo moeilijk. Maar stelt u zich eens voor dat het Hongaars nu de voertaal was op televisie maar u heeft het nooit als vak op school gehad en bent ook in uw jeugd nooit ermee in aanraking geweest, kunt u dan 'even' dit zinnetje vertalen: Ezt nem tudnám?


============================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, januari 02, 2018

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws vind ik dat er nog steeds creatieve geesten zijn die verschillende hobby's weten te combineren tot een uniek geheel. De mensheid is dus nog steeds niet afgestompt! Hier een voorbeeld van iemand die kerstversiering wist te combineren met Star Wars en de muziekstijl Dubstep:



Goed nieuws - met name voor mensen met een bloedhekel aan 'buitenlanders' - is dat afgelopen jaar veel minder migranten (klik) naar Europa kwamen.

Buren van ons hebben een rood speelkameraadje voor Billy de Kat:

De lolcat van deze week:

'Het leven lacht je toe!
Wil je het zien?
Open je ogen!'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/