Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

dinsdag, oktober 16, 2018

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws is dat men eindelijk afwijkt van het standaard beeld van 'superheld'. Het duurde een tijdje maar niet meer alle superhelden zijn blanke mannen met veel spieren en vierkante kinnen. Er zijn nu ook vrouwelijke superhelden en superhelden met een donkere huidskleur. Binnenkort zijn er wellicht ook eindelijk superhelden uit islamitische landen:



Goed nieuws vind ik ook dat er hoop is voor onze toekomst. Als voorbeeld dient deze jongedame van 15 (klik) die spijbelt van school om aandacht te vragen voor het milieu. Zij vindt dat 'de grote mensen' te veel praten en te weinig doen. Ik denk dat zij daar gelijk in heeft.

Uit de oude doos:
Maneki Neko ziet een duif op het balkon

De lolcat van deze week:

'U wil gelijke behandeling
EN worden gezien als individu?'

=================================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, oktober 14, 2018

De week voorbij

'Welkom in de 21ste eeuw, pap!' gaf mijn dochter als antwoord op het allereerste berichtje dat ik haar stuurde via de online dienst 'WhatsApp'. Jarenlang heb ik het gebruik van deze communicatiedienst uitgesteld maar als castlid van een musical kom ik daar niet meer onderuit: het wijzigen van repetitieschema's, het aanpassen van teksten, het doorgeven van kostuummaten en wat dies meer zij, het wordt allemaal doorgegeven binnen luttele seconden. Aan de hele groep tegelijk. Toch best wel handig. Lastig vind ik dat je aan het bliepje van de mobiel niet kunt horen of een bericht wel of niet 'nuttig' is. Gelukkig kun je 'notificaties' ook uitzetten en wanneer het zo uitkomt zien of er een nieuw bericht is.

Maandag zag ik dit plaatje onderweg naar de studio:
Ter hoogte van de Amstel:

Deze dag hadden wij een zogeheten 'Sitzprobe'. Cast en muzikanten kwamen samen om letterlijk tekst en muziek van de musical samen te voegen: een prachtig moment om mee te maken!

De producent annex regisseur was ook erg tevreden. Leest u zijn weblog maar: https://the-elephantman.nl/blog/

Was tegen zeven uur 's avonds thuis. Hapje eten, e-mails beantwoorden vanuit mijn taken als secretaris en penningmeester want ook dat gaat gewoon door. Aantekeningen in mijn script uitgewerkt zodat ik ook een paar dagen later nog weet wat ik met een bepaalde krabbel, een lijntje of een sterretje bedoelde. Een paar fijne telefoontjes gepleegd en de dag geëindigd met het delen van een pot thee en het uitwisselen van wedervaren met een buurvrouw.

Dinsdag genoten van mijn acterende collega's. Hier doet de regisseur voor hoe de wals gedanst dient te worden:
En hier is zijn hond:

Wat leer ik toch veel van hen! Het is hard werken maar de teksten zitten er aardig goed in. Nu is het een kwestie van vanuit het karakter spelen met die teksten. Een mooi deel van het proces ook! Op de weg terug naar huis bij de kleermaker wat vermaakte broeken opgehaald. Onlangs stond ik bijna in mijn onderbroek in de studio omdat mijn broek spontaan afzakte. Ben een paar kilo afgevallen sinds de eerste repetitiedag.

Eten bij een buurvrouw ging niet door omdat zij ziek was (beterschap, buurvrouw!). De vrijgekomen tijd benutte ik onder meer met het doen van de kwartaalaangifte omzetbelasting. Altijd weer een feestje. Nog even kort een andere buurvrouw gesproken en vroeg naar bed. Best wel moe namelijk.

Woensdag tijdig de deur uit voor repetitiedag nummer...eh...ik ben even de tel kwijt. Deze dag speelden wij voor het eerst een volledige voorstelling in de oefenruimte. Natuurlijk ging het niet volledig vlekkeloos maar het is nu al te zien dat het publiek over enkele weken gaat genieten. Ik verval in herhaling maar het is echt heerlijk om te leren van mijn collega's!

Hier een paar productie-foto's gemaakt door de binnenkort wereldberoemde fotograaf Andy Doornhein:
 (klikken=vergroten)
Thuis aangekomen mocht ik nog even een buurvrouw helpen met de laatste hand leggen aan het winterklaar maken van mijn voortuintje: een rij verwijderde stoeptegels onder mijn slaapkamerraam.

Wát een werk heeft zij in haar eentje verzet! Geweldig! Terwijl de buurvrouw de bulk van het werk verrichtte en ik weinig meer deed dan heen en weer lopen met een gieter spraken wij diverse voorbij lopende buren.

Een banaan diende als plaatsvervangende avondmaaltijd want ik werd reeds om 19:00u op locatie verwacht voor een cursus 'communiceren met de woningcorporatie'. Dat was in deze straat:

Eigenlijk best erg dat die cursus in een behoefte voorziet want steeds weer blijkt dat woningcorporaties lang niet altijd het beste voor hebben met de huurders. Een rollenspel maakte deel uit van de cursus. Ik ontving diverse complimenten. Komt al dat oefenen in acteren van de laatste paar weken toch nog van pas!

Donderdag zag ik dit, niet lang nadat ik de voordeur achter mij sloot:

Ook weer het grootste deel van de dag op de studiovloer gestaan. Ik was wat gespannen omdat na een paar weken repeteren ik nog steeds niet al mijn teksten en danspassen goed ken maar gelukkig ben ik daar niet de enige in: zelfs zeer ervaren collega's vergeten wel eens een zin uit te spreken of een rekwisiet op te pakken. Ik voelde mij meteen meer ontspannen!

Dat merkte ook de buurvrouw die 's avonds op de thee kwam nadat ik wat telefoontjes had gepleegd, e-mails had verstuurd en het avondeten had genoten bij een vriend die ik mocht helpen met een computerprobleem.

Vrijdag doorliepen wij de hele voorstelling. Zittend in een kring en zonder script. Een 'Italiaantje' (klik) heet dat; een term die ik voorheen niet kende. Het ging verrassend goed. Natuurlijk zijn er nog wat i's die puntjes behoeven maar het stuk ziet er nu al goed uit. Maar wij willen er nog aan sleutelen. Voor onszelf, voor vrienden die komen kijken maar natuurlijk ook voor de bezoekers die een kaartje kopen en een goede voorstelling verwachten te zien. Die gaan wij hen leveren!

Op het einde van de dag genoten wij van een welverdiende vrijdagmiddagborrel.
 Daar mogen natuurlijk altijd bitterballen bij!

Het was ook nog eens heerlijk weer. Een paar collega's gingen nog even aan de rol maar ik besloot - al was de verleiding groot - naar huis te gaan om nog een uurtje te werken als secretaris en op tijd naar bed te gaan. 51 Jaren jong pas en dan toch al zo verstandig! ;-)

Zaterdag begon de dag met het drinken van koffie en het eten van een eitje samen met een buurvrouw. Daarna mocht ik werken in het prachtige Tropenmuseum op de 'Cool Japan' expositie. Hier de centrale hal:
Niet voor alle bezoekers toegankelijk maar ook bijzonder fraai:

Nietsvermoedende bezoekers liepen daar zomaar het Pokémon karakter Jibanyan tegen het lijf!

Een leuk extra'tje was dat een vroegere klasgenote (niet de dame op deze foto) er werkt. Ook na 34 jaren blijken mensen elkaar te kunnen herkennen.

Thuis was er een gezellig etentje met een paar buren. Om acht uur's avonds nog gewoon in t-shirt in de tuin zitten in oktober! Over het weer niets te klagen... Later verstuurde ik wat mailtjes en zo en dronk ik thee met een buurvrouw terwijl op de achtergrond het Nederlands voetbalteam met 3 tegen 0 van het Duitse team won.

Zondag was het ook prettig weer en ook deze dag mocht ik naar het Tropenmuseum. Waar mensen op de foto gingen met een Japans stripfiguur en ik genoot van een bijzondere tentoonstelling onder de naam 'Cool Japan'. Die ging vooral over de invloed van de Japanse cultuur op die van 'ons' (Nog niet zo lang geleden was bijvoorbeeld 'Cosplay' ('Costume play': je verkleden als je favoriete strip/spel/filmkarakter) een typisch Japans verschijnsel maar inmiddels ook in Nederland gemeengoed:

maar zeker ook over de vraag: 'Wat is 'cultuur' eigenlijk en kun je cultuur wel bezitten en dus spreken van 'onze' of zelfs 'mijn' cultuur?' Daar zal ik nog wel eens een blogpost aan gaan wijden, denk ik.

Vanwege mijn achtergrond ging mijn interesse natuurlijk ook uit naar dat deel van het museum dat gewijd is aan Indonesië
(Boven: wajang poppen. Onder: diverse schilderijen)

en het kolonialisme dat niet alleen veel rijkdom bracht aan enkelen maar vooral veel ellende aan velen.

Wat pleit voor het Tropenmuseum is dat men toegeeft te hebben bijgedragen aan de beeldvorming van de 'domme, barbaarse maar best wel schattige' inwoners van diverse streken maar dat idee - gelukkig - vanaf enkele decennia geleden hebben losgelaten. Dat mensen andere gewoontes, ideeën en een andere kleur huid hebben dan jij zelf houdt niet automatisch in dat jouw gewoontes, huidskleur en ideeën superieur zijn aan die van een ander.

Jammer dat het oude beeld nog niet bij iedereen is vervangen door de modernere opvatting dat alle mensen mensen zijn, waar op Aarde of in de tijd zij zich ook bevinden.

Bij thuiskomt gezellig in de binnentuin aan de thee gegaan met een buurvrouw en later op de avond binnen met een andere. Ik voelde mij zeer ontspannen toen ik die avond bijtijds naar bed ging. Fijn!

Het Engelstalige stuk van deze week: https://terrebelius.blogspot.com/2018/10/a-positive-world_10.html

'Sweat' van RY X is de muziek van deze week:



You're making me sweat sweat sweat my heart down deep into your soul

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Montserrat Caballé en Pik Botha
(O, en een paar weken terug overleed Peggy Sue, de inspiratie voor het gelijknamige lied van Buddy Holly)

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, oktober 12, 2018

Haar ervaring (een #verhaaltje)

Vanaf hun eerste ontmoeting
keek hij tegen haar op.

De blik in haar ogen
en haar gefluisterde woorden
stelden hem gerust.

Zonder haar zou zijn nieuwe leven
er anders uitzien.

Zij liet hem groeien.
Als zij hem tegen haar boezem drukte
voelde hij geen onrust meer
en dobberde mee

op de zee van haar ervaring.

==================
Meer lezen? https://www.bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, oktober 10, 2018

Pastafari en porno

Onderzoek toont aan dat porno (klik) vooral wordt gekeken in plaatsen waar de meeste mensen wonen die zich 'religieus' noemen.

Is het zo dat mensen die porno kijken vaker naar de kerk gaan of gaan kerkgangers op den duur meer porno kijken? Het verband is niet helemaal duidelijk maar wel staat zo goed als vast dat christenen meer en vaker porno kijken dan atheïsten. Kunst: atheïsten hoeven zich niet hypocriet op te stellen maar kunnen vaak eerlijker voor hun overtuigingen uitkomen. Verder is het zo dat mensen met 'rechtse' politieke overtuigingen gemiddeld naar extremere vormen van porno kijken dan 'linksmenschen'. Waarom dat zo is laat ik graag over aan de fantasie van anderen.

Wat mij brengt op de Pastafari en hun Kerk van Het Vliegend Spaghettimonster. (klik) Deze religieuze stroming ontstond in 2005 als tegenreactie op het politiek correcte gedrag rond de vrijheid van religie. Die vrijheid stelt dat mensen zich ook op pasfoto's mogen tooien met uitingen van hun favoriete religie. Een tulband, een hoofddoek, een keppeltje, een kruisje...Het mag allemaal 'want het gaat om een eeuwenoud geloof'.



Met een vergiet op het hoofd in je paspoort omdat je een nieuwe religie aanhangt mag in Nederland niet 'want dat is geen echte religie'. Mensen die mensen vermoorden uit naam van een almachtig onzichtbaar wezen worden erkend als religieus maar mensen die geloven dat alle piraten heilig zijn en zo meer mogen worden uitgelachen. Zelfs door officiële instanties.

Mensen die geloven in 'Intelligent Design' en er van overtuigd zijn dat God hier en daar botten van dinosaurussen heeft begraven om hun geloof op de proef te stellen krijgen het voor elkaar dat hun soort geloof (pas enkele decennia oud) verplicht wordt onderwezen op Amerikaanse scholen. Overigens zijn er diverse landen waar het geloven in een Vliegend Spaghettimonster officieel is erkend. Want waarom zou het ene onzichtbare opperwezen wel mogen bestaan en het andere niet?

================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, oktober 09, 2018

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws is dat het gedroomde transportmiddel 'Hyperloop' steeds dichter bij realisatie komt. Jongelui van onze 'eigen' TU Delft (klik) mogen meehelpen met het tastbaar maken van een concept van een supersnelle ondergrondse trein die door vacuümbuizen mensen razendsnel van A naar b zal brengen.

Meer goed nieuws op het gebied van technische innovatie is dat men er eindelijk van doordrongen is dat het gebied in de ruimte waar onze prachtige planeet deel van uitmaakt niet onbeperkt en onbeheerst kan worden volgepropt met rotzooi. Dat dient te worden opgeruimd. Hier een paar ideeën:


Hier een vriendje van Billy de Kat,
wachtend tot die naar buiten komt om te spelen:


De lolcat van deze week:
'Waarom is het dat, 
wanneer men spreek van integratie,
men doorgaans assimilatie bedoelt?'



In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, oktober 07, 2018

De week voorbij

De afgelopen twee en de komende vier weken zijn er bijzonder weinig lege plekken in mijn agenda. Films, series of wat dan ook bekijken via internet en/of televisie zit er dan ook niet in. Nu ben ik daar sowieso niet zo van dus voor mijzelf mis ik niet veel. Behalve Game of Thrones, The Walking Dead, Star Trek: Discovery, Black Mirror en The Orville kijk ik niet veel. O, best nog wel aardig wat, dus. Graag zou ik meer series willen volgen die mij erg interessant voorkomen (Westworld, Handmaid's Tale, The 100, The Expanse, De Luizenmoeders, Daredevil, The Bridge, The Man in the High Castle, et cetera) maar dat zit er voorlopig niet in.

Mocht ik op een dag weer eens een tijdje regelmatig voor de buis kunnen hangen, zijn er series die u mij kunt aanbevelen?

Maandag was het guur herfstweer. Met regen en al:
 Tegen de tijd dat ik bij de brouwerij was, was het opgeklaard:

Fijn en hard gewerkt op de brouwerij (debiteuren beheer, kosten/baten analyse gemaakt) en mijn baas een en ander uitgelegd over het boekhoudsysteem zodat een paar essentiële taken kunnen worden uitgevoerd terwijl ik aan het werk ben als acteur in een musical. 'Huh? Maar je had een collega toch al het een en ander uitgelegd vorige week?' Klopt, maar die is met vakantie.

Thuis nauwelijks tijd om te eten want mijn aanwezigheid werd verwacht op de informatie avond van mijn vrijmetselaarsloge. Twee bekenden van mij hadden zich aangediend als belangstellende dus dat wilde ik niet missen. Bovendien was ik er vanuit mijn functie van secretaris. Best praktisch. Een interessante avond waarbij boeiende thema's de revue passeerden. Zoals: 'Is de vrijmetselarij niet eigenlijk een mystiek genootschap?' en 'Stel je eens voor dat elk individu het centrum van het Universum is?'

Thuis nog even wat mailtjes verstuurd en zo voordat ik ging slapen.

Dinsdag maakte ik deze foto onderweg naar de studio:

Het was een goede dag op de repetitievloer van The Elephantman.

Er werd hard gewerkt en veel gelachen. Niet elke actie (dialogen, dansjes, regie-aanwijzingen, spelmomenten, timing van grapjes...) verliep vlekkeloos maar dat kan natuurlijk ook niet want je hebt te maken met verschillende mensen met verschillende achtergronden en verschillende meningen en verschillende manieren van omgaan met druk, verandering, voorbereiding, huiselijke situatie en wat dies meer zij. Je kunt echter wel blijven streven naar de perfecte harmonie. Als je samen streeft naar harmonie smeed je al een bijna onbreekbare band.

In de supermarkt onderweg naar huis raakte ik in gesprek met een buurman die ik al langere tijd niet had gezien.

's Avonds lekker gegeten bij een buurvrouw en een kopje koffie toe gekregen. Later op de avond administratieve taken verricht voor mijzelf, de vrijmetselaarsloge waar ik toe behoor en voor de bewonerscommissie. Tussendoor een pot thee geledigd en een stukje gewandeld met een buurvrouw.

Voor je het weet is het zomaar vanzelf middernacht geworden en dus tijd voor het dagelijkse schoonheidsslaapje.

De repetitiedag van woensdag begon (het ontmoeten van een buurvrouw onderweg naar de studio daargelaten) met het doornemen van wat er nog doorgenomen moet worden en een goed gesprek. Fijn! Ik merkte bij het oefenen van een dansje dat mijn conditie wat te wensen overlaat dus dat is een aandachtspunt. Dit was ook de dag waarop dagblad De Telegraaf een stuk aan onze musical wijdde.
(klikken=vergroten)

De kaartverkoop kreeg daardoor natuurlijk een impuls dus als u nog van plan was te komen kijken... https://the-elephantman.nl/

Bij een vriend genoot ik het avondeten en ik mocht hem helpen met een computerprobleempje. Onderweg naar hem toe was het op straat goed te zien dat de herfst inmiddels is ingetreden:
Nog voor ik mijn voordeur bereikte sprak ik kort een tweetal buren. Verder verliep de avond bijna hetzelfde als de avond ervoor.

Donderdag was het niet alleen Dierendag en kreeg dus Billy de Kat een extra knuffel.

Ook werd mijn oudste dochter 18! Ik feliciteerde haar en ontving een berichtje terug. Altijd fijn! Er werden in de studio scènes gerepeteerd waar mijn karakters niet in mee doen en dus was ik 'vrij'. Die onverwachte vrije tijd gebruikte ik voor uitslapen (Doh!), teksten doornemen, werken voor de brouwerij, spelen met de kat, koffie drinken bij een buurvrouw, een bezoek aan de kleermaker en het brengen van een bezoek aan de kapper. Niet om mijn haar te laten knippen maar om hem te vertellen dat mijn nu lange krullen nodig zijn voor mijn rol in de musical.

's Avonds was ik met een aantal vrienden bij een voorstelling van The Rocky Horror Picture Show.

Voor aanvang genoten wij van een tosti met bitterballen:


Vrijdag trakteerde ik mijn collega's op deze koekjes in verband met het verjaren van mijn dochter:

Ook deden wij weer ons best om iets moois neer te zetten. Hopen dat de afvaardiging van dagblad Het Parool die er even bij was een mooi stukje over ons schrijft...Het was zulk mooi weer dat mijn bovenkleding onderweg naar huis slechts bestond uit een t-shirt.

Even na thuiskomst dronk ik koffie bij een buurvrouw en hing de was op die eerder die dag schoon was gedraaid. Ik sprak een buurman over de laatste handelingen rond afgelopen Burendag, deed wat kleine huishoudelijke klusjes (vuilniszak wisselen, de eet- en drinkbakjes van de kat schoonmaken en zo) en ging vroeg naar bed nadat ik met een half oog het dames voetbalteam van Nederland dat van Denemarken had zien verslaan met 2-0. Om een of andere reden was ik vrij moe, deze dag. En de dagen ervoor.

Zaterdag mocht een aantal castleden uitslapen. Ik was daar een van. Mijn lijf, huishouden en kat waren erg content met deze beslissing van de regisseur. Kon rustig wat achterstallige (schoonmaak- en opruim-) klusjes opknappen, koffie drinken met een buurvrouw, een kostuum passen en eten bij onze kleedster,
(De tram passeerde theater Carré. Wie weet
over enige tijd een tijdelijk thuis voor onze musical...)

thee drinken met een buurvrouw en een potje strijken.

Zondag begonnen met het delen van een pot thee met een buurvrouw en daarna werkte ik voor de brouwerij (soms best handig als het boekhoudpakket online bereikbaar is!) en voor de bewonerscommissie (om volgend jaar weer subsidie te kunnen krijgen dienen analyses en overzichten te worden gemaakt en zo).

's Avonds zaten een vriendin en ik een lokale café-uitbater financieel te ondersteunen. Het was erg gezellig en ik vergat foto's te maken. Dat u dat nog eens mee mag maken!

Het Engelstalig stukje van deze week: https://terrebelius.blogspot.com/2018/10/a-positive-world.html

'Daydreaming' van Radiohead is de muziek van deze week:



'Daydreamers, they never learn'

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Scott Wilson

=======================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, oktober 05, 2018

Kunnen zien (een #verhaaltje)

Wanneer hij lachte,
lachte zij ook.

Maar niet altijd.

Hij herinnerde zich het kuiltje in haar wang
dat dieper werd wanneer zij iets grappig vond.

Tot een paar jaar geleden deelden zij herinneringen
en binnenkort zouden zij elkaar weer spreken.

Hij hoopte dat hij het kuiltje in haar wang
weer goed zou kunnen zien.

===============================
Meer lezen? http://bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, oktober 03, 2018

Waarom leggen wij onszelf restricties op?

Er zijn dingen die wij niet kunnen. Wanneer wij gaan analyseren waarom wij die dingen niet kunnen blijkt dat wij alleen maar denken dat wij het niet kunnen: 'Ik kan dat niet want ik ben er te dik/oud/klein/onhandig/arm voor.' Maar is dat eigenlijk wel zo? Het meest maffe excuus is natuurlijk: 'Dat heb ik nooit geleerd.' Betekent dat echt dat je dat dan nooit zult kunnen leren? Natuurlijk niet!

Is het eigenlijk niet raar dat wij ons door een opgeplakt 'etiket' laten weerhouden van dingen doen die wij willen doen? Wij laten ons ook tegenhouden door een bord 'verboden in te rijden' maar natuurlijk kunnen wij onze auto door te betreffende straat sturen. Dat verbodsbord is maar een 'etiket' Al zitten consequenties aan het negeren ervan. Sommige restricties zijn fysiek maar de meeste zitten alleen maar in ons hoofd.

Vaak laten wij ons anderen vertellen dat wij iets niet kunnen: 'Laat je grote broer dat maar doen want hij kan dat beter dan jij', zegt een vader. 'Geef maar op, dat zul je toch nooit leren', zegt een leraar. Maar ouders en leraren zijn ook maar mensen en kunnen het dus mis hebben!

Hier wat filmpjes van mensen die zich niet door hun etiket lieten weerhouden om hun passie te volgen:







In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

dinsdag, oktober 02, 2018

Goed nieuws en kattenlog

Goed nieuws, met name voor het team dat de prestatie neerzette maar zeker ook als goed nieuws voor de toekomst van het gebruik van zonne-energie, is dat het team van de TU-Delft de 'Solar Challenge' (klik) in Zuid-Afrika heeft gewonnen.

Goed nieuws vind ik dat het steeds vaker voorkomt dat ook de 'rijken en machtigen' van de samenleving niet onder hun welverdiende straf voor misdaden komen, toevallig alleen maar omdat zij rijk en/of machtig zijn. Zo ging acteur Bill Cosby het gevang in omdat hij vrouwen drogeerde en vervolgens seksueel misbruikte. De Paus zette een Chileense priester uit het ambt vanwege kindermisbruik.
Billy de Kat geniet van de tuin:

De lolcat van deze week:

'Er bang voor zijn 
zorgt er niet voor dat een bom minder hard 'BOEM!' doet.'

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

zondag, september 30, 2018

De week voorbij

Ook al is mijn leven vol hectiek tegenwoordig (een 'reguliere' baan, castlid in een musical, secretaris van een vereniging, penningmeester van een andere en bezig aan mijn derde verhalenbundel, entertainmentopdrachten tussendoor en dan ook nog graag tijd makend voor vrienden en buren, de kat en het huishouden), toch pak ik af en toe wat rust. In de bus onderweg naar een afspraak bijvoorbeeld en - gewoon lekker ouderwets - in bed. Daardoor lijk ik het allemaal aan te kunnen. In elk geval verveel ik mij niet. Zou niet eens weten hoe dat moet.

Maandag was een beetje gekke dag op de brouwerij. Vanwege ziektes en vakanties was het erg rustig op de afdeling. Voordeel is dat je dan wat minder afgeleid kunt werken. Onderweg naar huis zag ik dit plaatje:

Na het werk snel een hapje gegeten en naar de Loge voor een wederom boeiende avond. Een jarige Broeder trakteerde op champagne:

Het thema dit werkjaar is 'De Weg naar het Licht'. In de gedachtewisseling (wij doen niet aan discussies) kwam de vraag naar voren: 'Wat is 'traditie' eigenlijk?' Een traditie geeft maatschappelijke stabiliteit, is een uiting van conservatisme en ook sleur maar biedt ook houvast. Daarnaast schrijft de traditie voor dat tradities in de loop der tijd veranderen en na enige tijd vaak in niets meer lijken op de oorspronkelijke traditie. Vind ik interessant gespreksvoer.

Was tegen middernacht thuis. Nog even het hoofd rustig gemaakt door wat teksten door te nemen voor de musical.

Dinsdag werd het een vermoeiende maar goede repetitiedag. De liedjes worden steeds beter vastgelegd in het geheugen en ook met de danspasjes zal het goed komen. Maar misschien was ik iets te fanatiek:

Een paar scènes werden vastgelegd, gewijzigd en weer vastgelegd. Voorlopig dan. Het is mooi om de dynamiek te volgen in de groep waar ik deel van mag uitmaken en diepere lagen te ontdekken die stiekem in elk gespeeld karakter zitten. Ieders inbreng is belangrijk en ieders inbreng wordt op prijs gesteld. Maar de producent blijft de baas. Wel zo praktisch want op gegeven moment moet de knoop worden doorgehakt en moet je door naar het vastzetten van de volgende scène want over een paar weken is het al zover. Intussen krijgen ook de kostuums gestalte.

Toen ik thuiskwam was ik te moe om te koken. Gelukkig dus maar dat ik bij een buurvrouw mocht mee-eten. Een kopje koffie en een fijn gesprek toe, daarna even werken aan de notulen van de bijeenkomst van maandagavond, een paar dingetjes regelen als secretaris, een vriendin bellen, opfrissen en naar de kroeg waar ik had afgesproken met een vriendin. Toevallig speelde ik eerder op de dag een kroegbaas dus dat kwam goed uit.


Fijne muziek, fijne mensen en fijn bier. Dus laat thuis.

Gek genoeg een tikkeltje brak toen ik woensdag rond 9 uur 's ochtends op kantoor arriveerde. Het openklappen van de laptop was al een prestatie waar ik trots op was. Met enig ongeloof keek ik op het einde van de dag terug op het werk dat ik stiekem toch maar even verricht had die dag.

Ook trots ben ik op dit zooitje ongeregeld; een deel van de cast van The Elephantman stelt zich aan u voor in een heus vlog:



Wat mij opviel in het nieuws deze dag was de melding dat de leden van de Eerste Kamer hun eigen integriteit (klik) zullen gaan beoordelen. De fractieleden van de VVD hebben dat onderzoek bij zichzelf al uitgevoerd en besloten dat als zij stemmen over wetten die invloed hebben op hun eigen persoonlijke bedrijven er absoluut geen sprake is van belangenverstrengeling. Ik vind dat grappig.

Een beetje eng vind ik dat de KPN (klik) in staat is mensen via hun televisietoestel mensen reclamefilmpjes voor te schotelen, gebaseerd op hun kijkgedrag. George Orwell heeft geen gelijk gekregen met zijn voorspellingen in '1984'. De werkelijkheid heeft zijn ideeën achterhaald en blijkt veel enger.

Omdat ik de komende paar weken wat minder op de brouwerij aanwezig zal zijn vanwege de musical wijdde ik een collega in in de geheimen van het door ons gebruikte administratie pakket.

Na het avondeten bij een vriend trof ik de eigenaar van de lokale koffiebar aan op een terrasje. Hij en een vriend nodigden mij uit om hen bij te staan in het drinken van een wijntje. Wie ben ik om zo'n beleefd verzoek te weigeren?

Thuis verder gegaan met wat administratieve werkzaamheden voor mijn vrijmetselaarsloge, gepoogd mij te concentreren op een paar liedteksten en thee gedronken met een buurvrouw.

Donderdag was een goede repetitiedag. Vermoeiend en mede daarom werden de eerste irritaties geuit.

(Ook de hond van de producent ging op de foto:)

Maar ook dat hoort erbij. Het is een fijne, hechte groep mensen die samen bezig zijn met niets minder dan magie: de creatie van iets dat er eerst niet was.

Met een collega wandelde ik een stukje omdat vanwege een ongeluk op de weg de buslijnen waren gestremd. Zodoende kwam ik in een wijk van de stad waar ik nog nooit geweest was. Ware dat niet gebeurd, dan had niet iemand verrast 'Hé, Terrence!' geroepen. Een vroegere klasgenoot van mijn zoon herkende mij nog als 'de vader van'. Een jaartje of 14 geleden.

Over toeval gesproken: de dame van de kostuums wist te melden dat haar buurvrouw mijn naam herkende van de castlijst: zij regisseerde mij ooit in een stuk, ergens in de pré-Facebook tijd. Het is een kleine wereld waarin wij leven, waarde lezers en lezerinnen.

Na het avondeten hield ik mij bezig met het sorteren van een flinke stapel (digitale) foto's. Zo kan ik u niet alleen mijn foto-album van augustus (klik) laten zien maar ook het daarvan losgemaakte album van onze (die van mijn zoon en mij) vakantie. Hier zijn dan eindelijk de foto's van ons familiebezoek in de Verenigde Staten van Amerika en Canada:
https://www.flickr.com/photos/terrebel/albums/72157701911612345

Vrijdag mochten wij iets later dan gebruikelijk beginnen met repeteren. Ik nam de gelegenheid te baat om een uurtje langer in bed te blijven liggen dan anders. Heerlijk! Ook heerlijk gewerkt deze dag en ik kan u nu al zeggen: het wordt prachtig dus koop die kaartjes! https://the-elephantman.nl/

Thuis gegeten en wat huishoudelijke karweitjes opgeknapt. Daar is op dit punt in mijn leven weinig tijd voor maar het bijhouden van het huishouden vind ik de moeite waard.

Net als tijd nemen voor sociale ontmoetingen: met een vriendin bezocht ik een voorstelling in een lokaal bioscoopcomplex. Het was druk op straat onderweg er heen: fietsers op de stoep, fietsers op de autorijweg en zelfs fietsers op het fietspad!

The Rocky Horror Picture Show is een film waarbij het publiek meedoet met de acteurs op het filmdoek.




Bijzonder vermakelijk! Zeker wanneer bezoekers ook fysiek mee gaan doen met wat er in beeld gebeurt. Opvallend genoeg ontmoette ik ter plaatse meerdere bekenden. Twee oud-collega's bijvoorbeeld. Dat overkomt mij anders zelden...Bovendien leerde ik dat de meneer die jullie hierboven in het filmpje zien ooit de kleding deed in Les Miserables en daarbij een van de castleden van The Elephantman met zijn kostuums hielp.

Onderweg naar huis haalde ik de vriendschap aan met een oude vriend die mij per toeval passeerde.

Zaterdag begon voor mij met het drinken van warme dranken met twee buurvrouwen. Daarna was ik met mijn zoon op visite bij zijn moeder. Het gaat erg goed met onze zoon maar helaas even iets minder goed met zijn moeder. Over een paar weken gaan wij haar weer opzoeken.

Eind van de middag mocht ik de onlangs geboren baby van vrienden bewonderen.


Het blijft een wonderlijk gevoel om zo'n hummel vast te houden. Ik word daar blij van.

Net als van thee drinken met een buurvrouw en telefoneren met een vriend die mij van nuttige adviezen voorzag. Ook telefoneerde ik met een kennis van de onlangs overleden buurman, verrichtte wat werk als secretaris van een vrijmetselaarsloge en nam nog even teksten door vanwege de repetitiedag van die zondag.

Intussen kostte een tsunami duizenden mensen in Indonesië het leven.

Zondag werd een lange dag in de studio. 's Ochtends half tien de deur uit en even na acht uur 's avonds thuis. Diverse scènes werden achter elkaar gespeeld om de overgangen goed in beeld te krijgen. Het stuk krijgt vorm! Omdat wij zo lang (en zo goed!) bezig waren zorgde het productieteam (oké, de zus van de producent) voor lekker eten:

Thuis even de lakens gewisseld en gestofzuigd voor ik wat dingetjes deed ter voorbereiding van de avond voor belangstellenden van onze vrijmetselaarsloge, een stukje werken in de boekhouding van een brouwerij en het beantwoorden van een paar mailtjes, onder meer aangaande een komende entertainment opdracht. En ik schreef dit weekverslag.

Ook deze week een Engelstalig stukje: http://terrebelius.blogspot.com/2018/09/opposing-everything-thats-unnatural.html

De muziek van deze week is van Pink Floyd. Hier is Comfortably Numb in een samengevoegde versie van David Bowie en Eddie Vedder:


Deze week staan wij stil bij het overlijden van Koos Alberts

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

vrijdag, september 28, 2018

Komende Nacht (een #verhaaltje)

De maan verschool zich achter een wolk
dus het was uitsluitend het licht
van de zichtbare sterren dat haar ogen verlichte.

De rest van haar dacht hij erbij
terwijl zij sprak.
Haar woorden ontgingen hem volledig
want zijn gedachten waren bij de nacht ervoor.

De nacht waarin zij hem vertelde van haar angsten
en hij haar van zijn dromen.
Waardoor haar angsten afnamen
en zijn dromen uitkwamen.

Nu zij niet langer bang was
kon hij ophouden met dromen
en samen met haar genieten van de dag.
En van de dagen die volgden
op de komende nacht.

=========================
Meer lezen? http://bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

woensdag, september 26, 2018

Iedereen gelijk behandelen?

Ik kan mij de tijd nog herinneren dat je als man een watje was als je toegaf deodorant te gebruiken. En moet je nu eens zien in de schappen van de drogist en de supermarkt! Ooit waren er voor mannen twee luchtjes beschikbaar: Tabac, voor mannen van onder de 40. En Old Spice, voor mannen van boven de 40. Ik voorspel dat de industrie en reclamemakers mannen binnen één generatie na vandaag zover gaan krijgen dat die lipstick en mascara gaan gebruiken. Let op mijn woorden!
David Bowie was zijn tijd met enkele decennia vooruit

Best ingewikkeld, al die verschillen en overeenkomsten tussen de verschillende geslachten. Bijvoorbeeld in taalgebruik.
Zo is 'eigenares' al de vrouwelijke versie van 'eigenaar' en eigenaresse zo vaak gebruikt dat men die vorm normaal is gaan vinden. Maar 'eigenaresse' is dubbelop. Dus. Helaas. Maar eigenlijk is het natuurlijk bijzonder vrouwonvriendelijk om te discrimineren. 'Vrouwelijke eigenaar' of 'Zij is eigenaar' is correcter. Je wilt als vrouw tenslotte toch gewoon als mens gezien worden en niet als 'wezen dat anders is dan een man'? Denk ik dan. Met goed fatsoen kunnen vrouwen niet beweren dat zij een gelijke behandeling willen én eisen dat zij anders worden behandeld! Toch? Of zie ik dat verkeerd? Wat vindt u: moeten vrouwen nu wel of niet als anders dan mannen worden beschouwd?

Wij willen graag iedereen gelijk behandelen. Maar vraagt u zich eens af:
wilt u écht dat uw buurman u behandelt zoals hij zijn schoonmoeder behandelt?


==============================================
In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/