Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

donderdag, juli 13, 2017

Persoonlijk: over rekening houden met

Als kind werd van mij verwacht dat ik rekening hield met 'de grote mensen' in huis: stil zijn, opletten, netjes luisteren, alleen wat zeggen wanneer je iets gevraagd wordt en doen wat men je opdraagt.

Op school werd van mij verwacht dat ik rekening hield met de juf en met klasgenootjes: stil zijn, opletten, netjes luisteren en meedoen en alleen wat zeggen wanneer je iets gevraagd wordt en doen wat men je opdraagt.

Op de middelbare school werd van mij verwacht dat ik rekening hield met mijn docenten en mede-leerlingen: stil zijn, opletten, netjes luisteren en meedoen en alleen wat zeggen wanneer je iets gevraagd wordt en doen wat men je opdraagt. Maar de zaadjes van rebellie waren inmiddels stiekem geplant.

Op het werk werd van mij verwacht dat ik rekening hield met mijn collega's en leidinggevenden: stil zijn, doen wat van je gevraagd wordt en alsjeblieft geen eigen initiatief tonen! De rebel in mij kwam naar boven.

In mijn relaties werd van mij verwacht dat ik rekening hield met mijn partner: haar wensen, haar gevoelens, haar noden, haar gebruiken.

Toen ik kinderen kreeg werd van mij verwacht dat ik rekening hield met hen: hun gedachtes, hun gevoelens, hun behoeftes.

Altijd heb ik mijzelf volkomen weggecijferd, ten dienste van de mensen met wie ik rekening hield.

Nooit vroeg ik mij af waarom anderen eigenlijk geen rekening hoeven te houden met mij. Wie heeft ooit bepaald dat mijn gevoelens, wensen, noden en gebruiken er absoluut niet toe doen? En nu er geen 'grote mensen', leraren, kinderen of een partner zijn om rekening mee te hoeven houden, hoe hou ik dan rekening met mijzelf?

Een leidinggevende heb ik gelukkig nog wél. Daar hou ik dan maar rekening mee.

Voor wie moeite heeft met het begrip 'rekening houden met', heb ik een aantal regels genoteerd. Ik sta open voor correcties en aanvullingen!

(Om de tekst in het plaatje beter te kunnen lezen: klikken=vergroten)

================================================

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

6 opmerkingen:

rietepietz zei

Ik ben precies eender opgevoed en er geen slechter mens door geworden, althans dat denk ik zelf.

suskeblogt.com zei

nu is het omgekeerd : wie het luidst roept krijgt het meest. Zichzelf wegcijferen staat niet meer in hun woordenboek.

Rebbeltje ★ zei

Dat is een mooi lijstje met tips/advies
Gewoon jezelf zijn mag nog steeds...moet je wel weten wie je bent en dat is meestal het moeilijkst van allemaal.

Groetjes

Morgaine zei

Ik heb hetzelfde geleerd maar dan; rekening houden met elkaar!

En hoe is dat net even anders? Ik dank mijn familie, dat naast rekening houden met hen en de eventuele situatie, dat zij ook rekening met mij hielden, en er ook werd gevraagd wat ik eventueel wilde, niet elke dag, maar in vakanties bijv. ik had al jong een zeggenschap in leuke dingen doen bijv. 'Ga je mee naar? Of wil je liever....'

Dan kreeg ik 2 keuzes, en hield men dus ook rekening met mij. Echter heb ook ik mij jaren en jaren weg gecijferd voor anderen, de familie hoefde maar te roepen en ik stond er, sta er nog hoor, daar niet van, maar andersom is het nu ook, al moet ik soms nog weleens twee keer vragen. Echter blijf ik het dan wel vragen.

Ik geef graag, maar het people pleasen ben ik wel voorbij, ik hou ook rekening met mijzelf, misschien is mijn fysiekee last hierin wel heel belangrijk geweest dat dit kwam, het kon niet meer, maar toen moest ik gaan leren vragen... en toen kwam Merlijn, eerste woorden: Het wordt tijd dat jij gaat stoppen met geven en gaat leren nemen!

Dat waren echt zijn allereerste woorden aan mij, niet een hallo, of ik ben... nee... dat dus... pas daarna... hij ging eerst thee zetten, terwijl hij mij op de bank had gezet met kussens in mijn rug, kussens onder mijn benen... blijf... ik zet thee, en die goede man wa shier nog nooit geweest!

X

Lutje zei

ik denk dat het niet anders gaat dan rekening houden met anderen....
overal is het gewoon zo
Een @->- voor jou

John zei

Ja, dat was toen pedagogisch verantwoord opvoeden. Nu hebben kinderen een grote bek want als volwassen mens moet je echt rekening met hen houden.
Kom voor jezelf op Ter!