Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

donderdag, november 24, 2016

Wat ik heb

Als ik iets wil weten zoek ik net zo lang door tot ik een bevredigend antwoord heb. Sommigen noemen dat compulsief. Ook wel dwangmatig. Daarom kreeg ik ooit het stempel OCD (In het Nederlands eigenlijk OCS (klik)). Vooral bekend van er niet tegen kunnen wanneer een schilderij niet netjes recht hangt. Inderdaad vind ik het prettig wanneer een schilderij netjes recht hangt. Als het mogelijk is dan doe ik daar wat aan. Of het bij een vriend thuis is, in de wachtkamer van de tandarts of op het kantoor van een notaris, dat maakt mij niet uit. Wanneer de situatie het verlangt kan ik mij beheersen. Met moeite, maar toch. Heb ik dus een dwangneurose?

Wanneer ik eenmaal praat vind ik het heel moeilijk om te stoppen. Er zit zó veel in mijn hoofd dat ik het gevoel heb te ontploffen als ik de informatie niet snel kwijt kan. Misschien omdat ik vrijwel mijn complete vroege jeugd stil moest zijn. In elk geval heb ik er een stempeltje bij. Naast mijn theatrale persoonlijkheidsstoornis en mijn narcistische persoonlijkheidsstoornis ben ik feitelijk een gevaar voor mijn omgeving in het bijzonder en de maatschappij in het algemeen, vind u niet?

Wat ik zelf heel vervelend vind is dat ik - wanneer ik anderen hoor praten - onmiddellijk associaties in mijn hoofd krijg. Gewoon, niet omdat ik buiten de kaders denk (in hedendaags Nederlands 'out of the box') maar omdat voor mijn manier van denken kaders eenvoudigweg niet bestaan. Pas sinds een paar jaar weet ik dat dat proces van denken bij de meeste andere mensen anders werkt. Let wel: er is - wat mij betreft - absoluut geen sprake van beter of slechter maar anders. Naar is dan wel dat mijn hoofd zich meteen vult met eigen gedachten en ik niet meer kan luisteren naar de gesprekspartner: hij of zij komt niet tot nauwelijks door de 'ruis' heen, tenzij ik mij extreem inspan om het stil te houden in mijn hoofd.

Daarom vind ik het eigenlijk best raar dat ik voortdurend te horen krijg dat ik met anderen rekening moet houden maar nog niemand heeft mij een inhoudelijk antwoord gegeven op de volgende - toch relatief eenvoudige - vraag: 'Waarom hoeven anderen geen rekening te houden met mij?' Als ik mijn best doe met anderen rekening te houden, waarom mag ik diezelfde inspanning niet van anderen verwachten?

Voortdurend komen er gedachten in mij naar boven, soms leuke, soms praktische of absurde en soms nare maar één ding hebben zij gemeen: ze zijn niet te stoppen. Het is dus druk in mijn hoofd. Niet af en toe maar constant. Door helder te blijven nadenken kan ik verreweg de meeste gedachten verwerpen maar het is wel erg vermoeiend. Gelukkig is het bij mij niet zo erg als in dit filmpje maar zo krijgt u een idee van hoe het er in mijn hoofd aan toe gaat:


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

6 opmerkingen:

Renesmurf zei

hmm, interessant, volgens mij heb ik dat ook, maar denkende dat dat normaal is en dat iedereen dat heeft. Mijn gedachten drentelen ook almaar door, en ik krijg vrijwel niks mee.

Rebbeltje ★ zei

Mijn gedachten stoppen pas als ik gedaan heb wat ik wil doen.
Vind het wel druk in je hoofd hoor ;)

די מריו zei

Herstel... er zijn mensen die altijd aan zich zelf denken en die daarom geen rekening met andere houden, helemaal niet met mensen die geen box hebben. Hoe denk dat ik het hier al jaren volhou als ik geen rekening met je zou kunnen houden. Of is dat omdat mijn hoofd soms sprongen maakt in gedachtes die andere mensen niet altijd kunnen volgen.

Love As always
Di Mario

John zei

Ik denk dat hier meer mensen last van hebben als dat bekend is. Dat idee heb ik zomaar.

gerdaYD zei

Goede morgen lieve Terrebel. Zelf heb ik de indruk dat jij maar al te goed naar anderen luistert, alleen... het moet wel interessant zijn wat er verteld wordt hé. Jij denkt misschien wel anders dan de anderen, maar je dénkt tenminste en dat doen veel van onze medemensen juist niet. Of zie ik dat mis? In elk geval zou ik wensen dat je blijft zoals je bent, misschien wel met gebreken, maar zeker en vast met een heleboel goede gaven!

riet epietz zei

Ik kan hier vandaar niet beoordelen óf er niemand rekening met jou houdt of dat het een idee van jouzelf is dat niemand rekening met jou houdt.
Al krijg ik uit jouw stukjes toch sterk het idee dat in ieder geval op je werk veel mensen rekening met je houden om maar iéts te nomen.