Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

vrijdag, november 18, 2016

Gegeten (Een #verhaaltje)

Haar planeet was plotseling in diepe duisternis gehuld. Vragen over het hoe werden routineus ontweken. Het Eeuwig Zwart verklaarde de bleek blauwe huid en op de plaats waar ooit twee ogen zaten was de schedel dusdanig vergroeid dat er één enkele deuk was ontstaan. Naar de laatste mode droeg zij daarin een gloeiend pulserend geel oranje juweel.

Honderden van haar volk waren uitgenodigd om deze planeet te bezoeken met het vooropgezette plan elkaar te helpen.

'Graag ga ik op uw aanbod in, Leidsman. Ik zal mijn best doen de rest van mijn volk te overtuigen onze stervende planeet te verlaten en deze te herbevolken.' -'Dat hoor ik graag, eh...Vrouwe?', verklaarde hij met onzekerheid.

'Vrouwe' is een prima aanspreektitel, Leidsman.' En haar fijne glimlach doorbrak de zenuwachtige spanning van het gesprek.

'Kunt u houthakken?' vroeg hij als grapje, haar frêle lichaamsbouw in aanmerking nemend. -'Nee, mijn heer, dat kan ik niet. Wel bezit ik voldoende kennis om uw ambachtslieden te instrueren een machine te bouwen die dat kan.' Hij keek wat beteuterd omdat zijn grapje niet aankwam. Zij realiseerde zich haar diplomatieke misser, nam razendsnel diverse scenario's door die het gesprek weer op gang konden brengen zonder hem verder voor het hoofd te stoten en zei: 'Mag ik u wat vragen, Commandant?' -'Natuurlijk, Vrouwe!' Opluchting. 'Vraagt u maar wat u wilt.'

Ondanks haar nietsziende oog met haar rechterarm op zijn schouder wijzend: 'Waarom heeft u daar een Rade Achter zitten?' Zowel de vertaalmachine alsook de Leidsman hadden zichtbaar moeite met het verwerken van deze vraag. 'Excuses, Kapitein' - de arme vertaalmachine had blijkbaar ook moeite met het omzetten van aanspreektitels - 'op mijn planeet zou het een zeer geslaagde grap zijn geweest. Bovendien een eerbetoon aan de aangesprokene.' -'Ik snap wat je bedoelt, meissie en ik vind't tof dat je probeert mij aan het lachen te maken. Maar ik heb te lang geen reden tot lachen gehad om het nu opeens te kunnen. Maar kom, het eten wacht en ik heb te lang geen mens gegeten.'

========================================
Normaliter schrijf ik ultrakorte verhaaltjes. Bovenstaand verhaal is iets langer dan u van mij gewend bent. Meer lezen? bravenewbooks.nl/terrenceweijnschenk

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. http://terrebel.blogspot.nl/ Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden. https://www.facebook.com/terrebel/

3 opmerkingen:

riet epietz zei

Nah.... ik geloof dat ik hier maar m'n tijd uitzit;-)

די מריו zei

Vind je het erg als ik hier blijf..... bevalt me toch beter.

Love As Always
Di Mario

gerdaYD zei

Inderdaad, dit verhaal is iets langer dan wat we van jou gewoon zijn maar het is beslist het lezen waard, weerom top lieve Terrebel!