Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

zondag, november 29, 2015

De week voorbij

Hypnose van Lancôme is het merk mascara dat mijn tandarts gebruikt. Dat ontdekte ik op maandag toen ik bij haar in de stoel lag, omhoog keek en het mij opviel dat haar mascara zo netjes en gelijkmatig over haar wimpers was verdeeld. Uit professionele interesse vroeg ik haar dus naar het merk. Stomtoevallig kwam ik één van de receptionistes tegen toen ik vorig jaar een keer in theater Carré was. De andere receptioniste heeft mij gespot toen ik vorige week in datzelfde theater was. Zij blijkt een vriendin van de vrienden van wie ik het kaartje kreeg! Leuk, niet?

The man who could not forget is een interessant boek van Michael Graeme en boek nummer 21 van dit jaar. Natuurlijk lees ik ook kranten en tijdschriften en artikelen die mijn hersenen bereiken via het internet. Ja, misschien ben ik zelfs wel verslaafd aan lezen! Nu ja, aan informatie tot mij nemen dan toch. Ik probeer wel te minderen maar het is niet makkelijk! Ik vind het namelijk erg moeilijk om zomaar iets voor waar aan te nemen, alleen maar omdat het in de krant staat of iemand met enige autoriteit het zegt.

Met muziek van Elvis en The Platters hield ik mij bezig met het schoonmaken van mijn keuken, stofzuigen, nagels knippen, scheren, de was doen....Kortom: de maandag was vooral voor mijn administratie en de verzorging van mijn woning en mijzelf. Ik wilde nog veel meer doen dan ik uiteindelijk gedaan heb maar lijk eindelijk van de druk verlost om maar een leeg takenlijstje te hebben. Dat lukt namelijk nooit dus is alleen maar frustrerend!

's Avonds een heerlijke budgetbespreking gehad van en in mijn vrijmetselaarsloge. Altijd gezellig!

Voor dinsdag was ik van alles van plan: een nieuw (nu ja, de oude van mijn moeder. Uit 1976) wasdroogrek ophangen, een Lego model (Star Wars!) eindelijk eens in elkaar zetten, oude videobanden digitaliseren...dat soort dingen dus. In plaats daarvan oefende ik wat op mijn onlangs gekregen ukelele Een zwaar onderschat instrument! Dat weet ook Eddie Vedder van rockband Pearl Jam:
Ik kreeg mijn eerste ukelele van deze fijne vrienden:
)
Verder leerde ik wat Franse woorden, las een tijdschrift en bracht een bezoek aan de opticien om daarna met mijn vriendin te gaan eten bij mijn schoonvader. Maar niet voordat ik (stiekem natuurlijk want de overheid moet blijven denken dat werklozen zich zielig thuis zitten te vervelen) vrijwilligerswerk verrichtte voor de vrijmetselaars en de bewonerscommissie.

Natuurlijk sloeg ook mijn hart een slag over toen ik leerde van de recente aardverschuiving in Myanmar. Verschrikkelijk lijkt mij dat, langzaam wegzakken in de modder. Nog erger lijkt het mij om te moeten toezien hoe je kinderen worden meegesleurd door een modderstroom, wetend dat de angst in hun ogen het laatste is dat je van ze zult zien. En de angst in jouw ogen het laatste dat zij zien. Het leven is niet altijd eerlijk.

Woensdag was ik 's ochtends bij de huisarts, lunchte ik 's middags (doh!) met een vriendin, werd ik door twee bedrijven uitgenodigd op sollicitatiegesprek te komen en hadden wij 's avonds het verjaardagsetentje van mijn zoon.
Twintig jaren jong is hij inmiddels! Uiteraard kwamen wij er bekenden tegen.
Donderdag bereidde ik mij voor op een gesprek vrijdag met een dame van de gemeente die samen met mij in de papieren zal duiken om te zien in hoeverre mijn schulden bij de gemeente al dan niet vermeende schulden zijn. Sowieso was na dreigen met de Ombudsman mijn 'schuld' opeens al gedaald van €7500 tot €3600. Dat scheelt! Natuurlijk schreef ik ook, waaronder aan mijn allereerste heuse conference. 's Avonds hadden wij een etentje bij vrienden en mocht ik hun zoontje voorlezen uit Dik Trom. Een hele eer! Ik voelde mij dan ook reuzegoed.

Ook omdat ik er niet met het openbaar vervoer heen was gegaan en ook niet als bijrijder in de auto met mijn vriendin...nee, ik was er heen gefietst! Inderdaad: ruim vier kilometer lang liet ik mijn benen rondjes draaien, schakelde ik naar een andere versnelling bij een brug, stond ik doodsangsten uit toen een grote groep fietsers op (voor mij) hoge snelheid invoegde op het fietspad waar ik mij bevond en fietste later weer terug óók! Realiserend dat ik pas een paar weken geleden voor het eerst van mijn leven op straat fietste een hele grote overwinning van diverse angsten. Heerlijk!

Vrijdag kwam ik 's ochtends een vriend tegen op straat. Hij stapte zelfs van zijn fiets af om met mij te kunnen babbelen. Ik was onderweg naar een dame van de gemeente die mij helpt mijn vermeende schuld bij de gemeente te verminderen met hulp van de gemeente. Volgt u het nog? Nou, de gemeente zelf ook niet meer. Daarna snel door naar een psychologe voor een EMDR-sessie. Die was zó heftig dat ik daarna bijna niets meer kon. Behalve dan dat ik nog even mijn wekelijkse portie eten ophaalde bij de Voedselbank, even bij mijn moeder op visite ging, thuis mijn vernieuwde werkplek inrichtte en een foto plaatste op mijn Instagram account. En ik kon er niets aan doen maar moest toch even een brok in mijn keel wegslikken bij de beelden van de herdenking van de aanslagen in Parijs van 13 november.

Zaterdag was ik van plan mijn vriendin te helpen op de Original Market in Leiden maar ik had veel moeite met wakker worden, was rillerig, had spier- en keelpijn...kortom, ik was niet topfit. Verre van zelfs. Vermoedelijk door wat er boven kwam tijdens mijn wekelijkse EMDR-sessie. Ik ontdekte dat het overlijden van mijn lieve oma voor mij de 'trigger' was om voortaan aan alles waar ik iets aan kon doen dat ten minste te proberen. Haar dood kon ik niet voorkomen. Ik kon zelfs niet voorkomen dat de mensen in het ziekenhuis mij de kans ontnamen afscheid te nemen van haar ontzielde lichaam.

Een tweede 'dingetje' is dat mensen mij vanaf mijn vroege jeugd vertelden: 'Dat kun je niet, daar ben je veel te klein voor'. En ik ben dat gaan geloven. Sterker nog: ik raakte ervan overtuigd dat het waar was want áls ik dan eens iets voor het eerst probeerde ging het - vooral door de zenuwen - mis en hoorde ik het stemmetje (en niet alleen in mijn hoofd): 'Zie je wel, ik zei je toch dat je het niet kan!'

Punt drie (meer sessies heb ik nog niet gehad) is dat ik volwassenen ben gaan wantrouwen (zou dat verklaren waarom ik zo ontzettend graag met kinderen omga?) want van jongs af aan werd mij van alles beloofd en ik zit nóg te wachten tot die beloftes zijn vervuld. Alsof een belofte aan een kind niets waard is! Daarom ben ik nu nog steeds zo fel wanneer mensen iets beloven en ik later ontdek dat zij dat alleen maar deden om ergens vanaf te zijn. Ik bedacht ook een grapje voor mijn eerste conférence: 'Ik heb geleerd negatieve gedachten om te zetten in positieve daden. Als ik mij verre van blij voel ga ik mijn huis schoonmaken en opruimen. Gisteren werd ik gebeld door mijn ex. Vandaag door VT Wonen.'

Muziek van Nick Cave hielp mij de dag door te komen en mijn vernieuwde werkplek verder in te richten.

Zondag werd onverwacht een echte rustdag. Voor veel mensen schijnt het normaal te zijn om op zondag een beetje uit te slapen en in huis te rommelen maar mijn vaste bezoekers weten dat ik geen 'standaard' (niet beter of slechter maar 'anders') leven leid. De markt in Amsterdam ging niet door vanwege het voorspelde slechte weer, een uitnodiging voor een middagje stappen met vrienden sloeg ik af, evenals een uitnodiging voor een dichtersmiddag en een verjaardag 's avonds. In plaats daarvan zat ik verkouden achter mijn laptop om foto's uit te zoeken, informatie te verzamelen voor toekomstige weblogstukjes, aantekeningen tot verhalen voor komende verhalenbundels te verwerken en tot grappen voor toekomstige conférences. O, en ik leerde dat het Nederlandse 'Ja, en dan is er opeens die klik, hè.' etymologisch sterk verwant is aan het Franse 'Déclic'. Leuk hoor en erg interessant! Vanwege de storm waren er weinig mensen op straat en dat deed mij denken aan de volgende anekdote:

Niets mis met ijsjes eten! Toen mijn zoon nog een zoontje was stond ik eens met hem op de bushalte een ijsje te eten. Midden in een zware sneeuwstorm! Hij was een jaar of vier en zei: 'Lekker weertje hè, pap?' en deed zijn zonnebril op. De andere wachtenden op de bus hadden moeite hun lachen in te houden. Waarom mensen dan niet hardop durven te lachen zal mij altijd een raadsel blijven.



Hier is Nick Cave met To be by your Side



Als cadeautje aan u, mijn waarde lezers, een videoclip die toont dat pop, rock en klassiek wel degelijk samen kunnen gaan:

2Cellos met Thunderstruck


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden.

vrijdag, november 27, 2015

Zonder Hondje (Een verhaaltje)

Elke morgen liep hij langs het park zonder er ooit naar binnen te gaan. 
De man met hondje. Met zijn hondje.

Niemand die zich afvroeg wie hij was want hij was de man met hondje.
Een vaste verschijning in de buurt en immer chagrijnig.
De man met hondje.

Hij had geen hondenzakje of poepschep want 'hij betaalde toch belasting?'.
De man met hondje. Wist niet helemaal hoe het hoorde.
Maar geen hond die zich daar aan stoorde.
Aan het gedrag van de man met hondje.

Vanmorgen zag ik hem weer lopen. De man met hondje.
Met hangende schouders
En zonder hondje.
================

Meer lezen? Mijn auteurspagina

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden.

woensdag, november 25, 2015

Wij zijn zeer vrijgevochten!

Natuurlijk heb ik een mening over wat er momenteel gebeurd in Syrië en de gevolgen van die ongelijke strijd. Maar het is een bijzonder ingewikkelde situatie. Kijkt u maar eens naar dit filmpje dat het conflict in eenvoudige bewoordingen uitlegt. (Engels)

Ik ben er al jaren van overtuigd dat er minder geweld zou zijn als meer mensen serieus werden genomen. Maar dan niet met de nadruk op 'serieus'.

Omissie

Het liefst zou ik uren per dag besteden aan het onderzoeken van mijn eigen beweringen. Maar die tijd ontbreekt eenvoudigweg. Zou ik er betaald voor krijgen dan kon ik mijzelf journalist noemen en zou het terecht zijn als iemand mij op de vingers tikt vanwege een omissie in mijn verhaal. Zou u er geld voor over hebben mijn stukjes te lezen wanneer u weet dat de meningen die ik presenteer voor 100% zijn onderbouwd met aantoonbare feiten? Bijvoorbeeld wanneer ik u - compleet met echte argumenten! - vertel dat het Sinterklaasfeest evolueert?

Sinterklaas de schlemiel

Ga maar na: in mijn jeugd was de Sint een wijze man met domme knechten en maar één generatie later is de goedheiligman verworden tot een vergeetachtige schlemiel die wordt bijgestaan door buitenlanders die niet alleen fitter maar zeker ook slimmer zijn dan hij! Op sommige basisscholen mag Zwarte Piet niet meer overdreven zwart zijn 'want sommige kinderen voelen zich daar niet prettig bij.' Tsja, als dat een argument wordt dan wil ik supermarkten verbieden ooit nog muziek van Frans Bauer of The Backstreet Boys te draaien in de gangpaden 'want sommigen voelen zich daar niet prettig bij.'

Ratio

Ik mag hier schrijven wat ik wil en u mag daarop reageren door te zeggen dat u het niet met mij eens bent. Of juist wel. Dat mogen wij zonder daarvoor gestraft te worden met een gewelddadige actie tegen ons persoon! Prachtig, niet? U en ik hebben beiden niet de wijsheid in pacht en proberen elkaar te overtuigen van ons gelijk hoewel wij beiden weten lang niet altijd gelijk te hebben. Meestal gebruiken wij daarbij valide argumenten en soms laten wij ons gevoel de ratio overstijgen. En dat mag gewoon in Nederland! Is dat niet tof? 

Liberale democratie

Wij leven in een tijd waarin mensen zeer vrijgevochten zijn, toch? Alles kan en niets is te gek! Er heerst een absolute vrije meningsuiting en iedereen mag doen waar-ie zin in heeft. Prachtige verworvenheden van een liberale democratie en het volk heeft niet voor niets keihard geknokt tegen een belerende overheid!

Sexfilm

Als u dat vindt heb ik toch even een paar kleine vraagjes: wanneer bent u voor het laatst naar een seksfilm in een openbare bioscoop geweest? 'Ja maar ik ben er tegen dat in het openbaar films worden getoond waarin naakte lichamen te zien zijn. Kinderen zouden er rare gedachtes aan over kunnen houden!' Klinkt als een valide argument. Maar mensen laten zien dat het prima is om nog levende mensen in stukken te hakken is prima en dat noemen wij dan gewoon horrorfilms' Er zijn maar weinig mensen die geen plezier beleven aan sex (met een x ja, en niet met ks, wát groene, witte of paarse boekjes mij ook proberen voor te schrijven.) en er zijn maar weinig mensen die daar voor uitkomen. Waarom schamen wij ons voor de mening 'Ja, ik geniet van sex!'? De angst dat anderen zouden kunnen ontdekken dat wij sex fijn vinden gaat erg ver. Zo ver dat de meeste mensen zeggen het een goed idee te vinden dat de overheid de wereldberoemde Ramen op de Amsterdamse Wallen gaat sluiten. 

Prostitutie

Zogenaamd als maatregel tegen illegale prostitutie maar feitelijk om te voorkomen dat toeristen zouden kunnen denken dat Amsterdammers genieten van sex. (De echte reden is natuurlijk geld: de overheid kan niet controleren of de dames elk tientje van elke klant netjes opgeven bij de Belastingdienst.) Officiële prostitutie onmogelijk maken zou moeten leiden tot minder illegale prostitutie. Iedereen die écht nadenkt weet natuurlijk dat het tegendeel bereikt zal worden. Meer jonge Poolse meiden zullen naar Nederland worden gelokt onder de pretentie van een wereldberoemd model te worden.

Hier is Richie Havens met 'Freedom'





dinsdag, november 24, 2015

Kattenlog en goed nieuws

Goed nieuws! Hoewel de krantenkop ('Criminaliteit daalt maar niet onder alle bevolkingsgroepen') anders doet vermoeden vertelt dagblad Trouw ons dat de criminaliteit in alle geledingen van de bevolking daalt!

http://sargasso.nl/trouw-heeft-moeite-met-criminaliteitsstatistiek/#more-252999

Hierboven een heuse Gif-animatie!
U ziet mij met Piepke, de huismus van vrienden.
Twee jaar geleden uit het nest gevallen in Spanje, door hen opgeknapt
en niet meer bij hen weg te krijgen.

Hier ziet u Adina. Maar poes Adina zal u nooit zien.
Poes Adina is blind. 
Maar rent graag rond en springt op tafels en stoelen.
Zonder ergens tegen aan te stoten! Ze krijgt graag knuffels.
Maakt niet uit van wie.


Actiefoto: vrienden op zoek naar kostuums voor repetitie 
en Adina rent op haar vriend Tarzan af na even gezeten
te hebben in een hoge hoed.
En dit is Tarzan. Tarzan is cool!

Het 'kattenliedje' van deze week gaat over Tweety en Sylvester.
Mel Blanc zingt beide rollen:



Goed, niet alle katten in dit kattenlog zijn katten 
maar toch sluit ik af met een overweging in de vorm 
die u inmiddels van mij kent: een 'lolcat':

'Plaatst u stukjes om gelijk te krijgen of om na te denken?'
(Zelf wil ik graag gelijk krijgen én (mensen laten) nadenken. En u?)

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden.

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden.

maandag, november 23, 2015

Over stom en dom

'Alle buitenlanders zijn stom!' Ongetwijfeld is die bewering waar voor enkele buitenlanders en ik betwijfel dat er buiten Nederland en België geen mensen te vinden zijn die niet kunnen praten. 'Stom' betekent namelijk 'niet kunnen praten', al dan niet met doofheid als oorzaak. Mensen die een hekel hebben aan alle buitenlanders behalve hun favoriete Marokkaanse voetballer, hun Thaise masseuse, hun Turkse buurvrouw, hun Poolse schilder, hun Duitse auto, hun Surinaamse schoonmaakster, hun Chinese mobieltje, hun Zweedse woonwarenhuis, hun Franse wijn, hun Belgisch bier, hun IJslandse bankrekening, hun Spaanse vakantie, hun Russische wodka, hun Portugese worst, hun Italiaanse ham, hun Amerikaanse vrienden, hun Afrikaanse handgemaakte soepkom en hun Canadese bevrijders noem ik trouwens dom.

Serieus nemen

Mensen die mijn stukjes 'stom' noemen kan ik dan ook niet serieus nemen. Zelfs niet met de nadruk op dat laatste woord want ik ben 'bezet'. Prima wanneer mensen kritiek hebben (al is dat niet leuk. Wie ben ik om dat te ontkennen?) maar laat hen dan met argumenten komen. 'Dat kan ik veel beter' en dan weigeren in te gaan op mijn uitnodiging om een gastlog te schrijven om dat voor de wereld aan te tonen, is geen geldig argument. Net zo min als 'Je bent een [CENSUUR]'. 'Jouw standpunt klopt niet!' Vertel dan ook even waarom niet. Zou fijn zijn.

Wat is 'dom'?

Natuurlijk heeft iedereen een ander idee van wat 'dom' is. Echt domme mensen bestaan natuurlijk niet. Wel mensen die de zaken vanuit een ander perspectief zien. Dat van een zeeslak bijvoorbeeld. Zo vind ik het dom om sportlui exorbitante sommen gelds te doen toekomen voor iets wat gewoon hun werk zou moeten zijn. In mijn - misschien wat simplistische - optiek kunnen met dat geld heel veel meer mensen geholpen worden dan de lokale dealer van exclusieve sportauto's.

Honkballer Stanton tekende onlangs een contract voor 325 miljoen dollar (Engels). In ruil daarvoor verplicht hij zich de komende 13 jaren bij dezelfde club te blijven spelen. Tot een andere club zijn contract afkoopt natuurlijk. Intussen stierven op de dag dat hij dat contract tekende zo'n 35.000 mensen van de honger.

Hier de reactie van onze bijzonder daadkrachtige minister president Rutte op het feit dat er per dag meer mensen doodgaan aan honger dan per jaar door terrorisme:


Even iets heel anders. Dit stukje zou u eigenlijk moeten horen met een koptelefoon op:

Virtual Barber shop


zondag, november 22, 2015

De week voorbij

Deze week besloot ik definitief geen tijd meer te steken in mensen die mij meer energie kosten dan opleveren. Mensen die toezeggingen doen, zich daar niet aan houden en ook na diverse herinneringen aan de gemaakte afspraak besluiten dat zij mij en mijn wensen volledig mogen negeren. Ik vind dat bijzonder respectloos. Vooral wanneer zij denken dat ik de smoesjes 'O, maar ik had het zo druk' en 'Goh, helemaal vergeten!' en 'Ik had even geen internet', 'Jouw e-mail is in mijn spamfolder terecht gekomen en mijn voicemail deed raar' en 'waarom heb je mij maar twee herinneringen gestuurd?' nog geloof.

En over geloof gesproken: welke groep pleegt 98% van alle terroristische aanslagen in Europa? Eerst gokken, dan pas klikken op deze link met het antwoord op die vraag. Laat uw gok achter in het commentaarpaneel. Wie het dichtst bij het goede antwoord zit ontvangt een goed gevoel. PVV-aanhangers hebben trouwens een oplossing bedacht tegen het probleem van mensen die met geweren rondlopen: laat álle mensen met een geweer rondlopen!

Stelling: Het is tijd om jezelf te gaan bewapenen! #Like is eens! Niet eens? Reageer!
Posted by PVV Aanhangers on dinsdag 17 november 2015
Persoonlijk vind ik mijn oplossing leuker én realistischer: overheden zijn het er over eens dat alle politie agenten 'good guys' zijn. Is het dan niet handig om gewoon van alle mensen die er zijn politie agenten te maken? Die opleiding kost minder geld dan het bestrijden van terroristen momenteel kost én die terroristen zijn er niet meer want ook zij zijn politie agent geworden!

Maandag verbaasde ik mij nog over de soms wat felle reacties naar aanleiding van de afschuwelijke aanslagen in Parijs van vrijdag de dertiende. Ik was ook wat van slag bij het vernemen van het nieuws dat een vriend is overleden. Keurig 86 jaar oud geworden, hoor. Maar toch naar.

Daarnaast:
Folders lopen: 2,5 uren
E-mail en social media: 1,5 uren
Huishouden: 2,5 uren
Overleg ivm administratie vrijwilligerswerk: 3 uren
Filosoferen in groepsverband bij de lokale vrijmetselaars: 3 uren
Totale reistijd: 1,5 uren
Televisie kijken: 1 uur
Schrijven: 1,5 uren
Slapen: 7,5 uren

En dan maar duimen dat dat opgeteld 24 uren is...

Dinsdag keken mensen op straat mij wat meewarig aan. Misschien omdat ik na mijn zangles hardop mijn oefeningen liep te doen. Vandaag leerde ik 'inhalare la voce'; de stem naar binnen richten. Ik solliciteerde deze winderige dag op een passende vacature en las op internet: 'Wie geen baan kan vinden is lui want zoekt niet hard genoeg.' Eenvoudig feit: er zijn momenteel ongeveer een miljoen mensen in Nederland op zoek naar werk en ongeveer 100.000 vacatures. Een aantal van die vacatures is vals: niets meer dan een wettelijke verplichting van vele bedrijven om met enige regelmaat een vacature te plaatsen. Maar stel dat dat niet zo is: zou harder zoeken dan opeens het aantal beschikbare banen vertienvoudigen? Ik denk van niet.

Ook maakte ik mijn keukenkastjes schoon. Maar alleen de buitenkant. De sokken die ik die dag droeg gooide ik weg: de rek was er uit waardoor één sok voortdurend van mijn enkel afgleed en onder mijn hiel opkrulde. Erg irritant.

Hannover

Verder verbaasde ik mij over de terreurdreiging in Hannover. Er werd een onbeheerde koffer gezien bij een voetbalstadion. Onmiddellijk werd de hele stad in staat van paraatheid gebracht. Volgens De Telegraaf was er een bomauto gevonden 'die leek op een ambulance'. Dat bleek niet zo te zijn maar De Krant van Ingeslapen Nederland plaatste geen rectificatie 'want het had gekund, hoor!' Ooit controleerden journalisten een bericht op waarheid voordat men het de wereld in slingerde. Maar dat lijkt iets van vroeger. Begrijpelijk maar naar mijn idee een tikkie overtrokken reactie. Ik hoop niet dat vanaf nu iedereen die een onbeheerde vuilniszak aan de kant van de weg ziet staan de politie belt.

In de ochtend hielp ik een vriend met een computer akkefietje waarbij hij mij trakteerde op een bak koffie en een gezellig praatje. 's Avonds sprak ik even met buurvrouw Rati.

Woensdag had ik mij voorgenomen lekker niets te doen. Ik verstuurde dus maar een stuk of acht mailtjes, belde maar drie mensen, stuurde er vier een sms bericht en stuurde er twee een privé bericht via Facebook. Ik probeerde van losse aantekeningen een paar hele grappen te maken voor mijn eerste heuse conference en schreef een ouderwetse sollicitatiebrief. U weet wel: op papier, met een pasfoto erbij. Het geheel in een enveloppe, postzegel erop en in de brievenbus. Ik maakte een foto-verhalenboekje en verplaatste wat meubels. Waarna ik nog wat meer moest schoonmaken. Verder deed ik wat onderzoek ten bate van de Bewonerscommissie en maakte ik een wandeling van een uurtje. Even uitwaaien. Voor de lunch maakte ik een broodje ham/ei. Twee stuks. En ik babbelde wat met buurvrouw Winonah.

Tolerantie

Anderen wisten het misschien al eerder maar ik ontdekte deze dag dat verreweg de meeste mensen alleen maar gelijk willen hebben met de berichten die zij op internet plaatsen. Ik schijn een uitzondering te zijn die graag een discussie heeft. De meesten willen alleen maar als reactie lezen: 'Goh, wat erg!' 'O, wat herkenbaar!' 'Ja, vind ik ook!' en 'Wat goed van je!' Natuurlijk is dat hun goed recht maar het wordt lastig als mensen in een stukje (op Facebook, Twitter of hun weblog) vragen: 'Wat vind jij daar nu van?' en blijkbaar geen eerlijk antwoord wensen maar alleen maar 'Nou, ik vind dat je helemaal gelijk hebt, hoor!' als antwoord accepteren. Mensen die het niet met hen eens zijn of van hen vragen hun mening te beargumenteren worden niet getolereerd. Sterker nog: iemand plaatste het bericht 'Waarom blazen ze geen dingen op in hun eigen land?' Ik vroeg 'Welk land bedoel je? Ze zijn namelijk zelf Fransen en Belgen'. Het antwoord was duidelijk: 'Van mij magge mensen als jij aan het gas, vuil terroristenvriendje!' (Niet erg 'ladylike' vond ik deze reactie van een blanke bejaarde dame.)

Anderen nemen het mij kwalijk dat de Franse vlag mijn Facebook profiel foto niet siert. 'Dus jij vindt het niet erg wat er gebeurd is?' Op mijn respons: 'Waarom plaats jij geen foto van een graanhalm om je medeleven te betuigen met die 35.000 mensen die dagelijks omkomen van de honger? Is dat volgens jou niet erg dan?' werd niet gelachen. Heel gek. Dus 130 doden zijn zielig maar 35.000 doden zijn niet zielig. Ik begrijp die discrepantie niet. Is het dan écht alleen maar omdat die 130 voornamelijk blank waren en in een westers land wonen?

Het is duidelijk dat 'tolerantie' voor veel mensen betekent: 'Ik vind iedereen tof die het altijd volledig met mij eens is.' Saai. Maar goed. (Vaste lezers weten dat ik het niet altijd eens ben met een paar collega webloggers maar hen daarom niet minder respecteer. Eerder meer. Met name omdat zij hun mening goed weten te onderbouwen. Met mensen die maar gewoon wat roepen 'want het stond zo in de krant dus het is zo!' heb ik iets meer moeite. Maar ik wens hen evengoed een fijne dag. Want zo ben ik. ;-))

Donderdag plaatste ik een stukje op LinkedIn (Engelstalig), verstuurde ik een hoopgevende sollicitatiebrief en was ik met mijn vriendin en een vriendin te gast op een bijzonder verjaardagsfeestje: dat van Tony Chocolonely.
Begonnen als halve grap in een consumentenprogramma is het in tien jaar tijd uitgegroeid tot het op twee na grootste chocolademerk van Nederland. Het begon allemaal met de vraag: 'Kunt u garanderen dat er geen slavenarbeid aan te pas kwam bij de productie van deze reep?' Stomtoevallig was ik jaren geleden betrokken bij de productie van een filmpje door de jongelui van de Filmacademie:

Ik hou daarvan, die maatschappij kritische aanpak! Omdat geen enkele producent zonder te liegen kon zeggen dat er geen sprake was van slavernij en/of kinderarbeid besloten de programmamakers zelf maar chocoladefabrikant te worden. Zo gezegd, zo gedaan. Mooi voorbeeld van: 'Als je niets doet, zal er niets gebeuren.' Daarom blijf ik ook solliciteren. Zelfs al hebben de 436 brieven tot nu toe niets opgeleverd dan afwijzingen. Áls ik al een reactie ontvang want verreweg de meeste werkgevers hebben geen tijd om te reageren op binnenkomende post.

Vrijdag was ik 's ochtends te gast op het hoofdkantoor van mijn woningcorporatie. Om hen te leren hoe je fatsoenlijk communiceert met bewoners. 'Wij gaan u een CV installatie opdringen. Bijgaand vind u de akkoordverklaring'. Vinden veel mensen niet helemaal netjes. Men stelde het op prijs dat ik de daad bij het woord voegde bij de woorden: 'Volgens mij kan ik dat beter!' in het kader van mijn levensmotto 'Iemand moet er wat aan doen en jij kunt iemand zijn.' 

Daarna werd in een EMDR sessie een hele hoop oud zeer opgerakeld maar op een goede manier: als je weet wat je eigenlijk dwars zit kun je er aan werken om het te verwerken en prettiger verder leven. Super toch? Ik schreef weer een sollicitatiebrief, ontdekte dat mijn moeder in het ziekenhuis lag (En 's avonds weer naar huis mocht, na diverse controles. Mijn vriendin was zo lief om haar samen met mij op te halen en thuis te brengen. Hoefde zij niet met de taxi.) en mocht weer een groot voedselpakket ophalen bij de Voedselbank. Dankzij mijn zoon ontdekte ik tijdens het eten een nieuwe serie: Key and Peele. Vermakelijk! Vind ik.


Zaterdag was ik bij vrienden in Rotterdam. Met zes artiesten en een neuroloog, een hond, een mus en een blinde poes, een ukelele en een woonwagen legden wij de basis voor een vers kunstproject. Leuk!
(Tip: kom dinsdagavond terug naar mijn blog voor meer foto's!)

Zondag waren mijn zoon en ik te gast bij de musical Soldaat van Oranje. Een spektakel, sterk gebaseerd op het ware verhaal van een beroemde soldaat ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Indrukwekkend, Ontroerend. Waanzinnig mooi en knap in elkaar gezet decor. Mooi spel. En een prachtige rol voor een heuse Dakota! Cadeau van mijn moeder die zelf al eerder was geweest. Dankjewel, mam!

Deze week staan wij stil bij het overlijden van Rob van Reijn en Armand:


In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden.

vrijdag, november 20, 2015

Goed zat (Een verhaaltje)

Zij waren zielsverwanten.
Maar vandaag meer dan dat.
Ver weg van Aardse beslommeringen
lagen zij naar de sterren te kijken.
Samen.

'Wat voel jij voor mij?' vroeg zij.
-'Kijk in mijn ogen voor het antwoord.'
En zij voelde zonder te weten.
Dat het goed zat.

============
Meer lezen? Mijn auteurspagina

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden.

woensdag, november 18, 2015

Over hypocrisie

Joden

Mensen vragen mij wel eens of ik het echt meen dat mensen die niets tegen onrecht doen er mede schuldig aan zijn dat het bestaat. 'Ja' zeg ik dan. 'Want zo lang de massa zwijgt zullen mensen blijven lijden.' Terwijl mensen wisten wat er met hun Joodse buren gebeurde deden zij alsof zij niets zagen. Ze hadden er ook geen last van want zij waren immers zelf geen Jood? En trouwens: het was die mensen hun eigen schuld. Moet je maar niet zo dom zijn om als Jood te worden geboren! Wist u trouwens dat vooral Joodse doelen getroffen zijn door de aanslagen in Parijs van vrijdag de dertiende? Gek dat de reguliere media dat niet rapporteren. Zal vast een goede reden voor zijn. Maar goed dat mensen nu beter weten en het nooit zo ver zullen laten komen dat een hele groep over één kam wordt geschoren. Niet? Fout. Vervang nu eens 'Joden' met 'Marokkanen' en vraagt u zich eens af of u hypocrieten kent.
'Alle moslims kwalijk nemen dat er terroristen zijn is als alle blanke Nederlanders kwalijk nemen dat Gordon bestaat'.

Hypocrieten zijn bijvoorbeeld mensen die een hekel hebben aan buitenlanders, behalve wanneer zij zelf buitenlander zijn. Daarom leuk om te lezen wat buitenlanders vinden van buitenlanders: vinden zij dat de grenzen gesloten moeten worden voor vreemdelingen of juist niet?

Porno

In Amerika wordt verreweg de meeste porno gedownload in de meest godvrezende staten. 'Dat gebeurt vast door die twee procent die niet gelovig is!' Ik geloof ook: namelijk dat de meeste mensen die zich in die gebieden christen noemen, hypocriet zijn. Een tikkie gechargeerd misschien maar niet meer dan mensen die roepen: 'Iedereen die niet in God gelooft gaat naar de hel!'

Vredelievende soldaten?

Dat is ook de vermeende plek waar 'de coalitie' in Syrië de man met de bijnaam Jihadi John heen heeft gestuurd. Althans: met een onbemande drone is de vermoedelijke verblijfplaats plat gebombardeerd van een Brit die vocht aan de kant van IS. Of vecht want het is niet zeker dat hij bij de aanval is omgekomen. Maar de Amerikanen vieren het als een overwinning en roepen dat IS een gevoelige slag is toegebracht nu mogelijk een soldaat van dit vijandelijke leger eventueel misschien is omgebracht. 'En dat is maar goed ook want deze soldaat was wellicht van plan in de toekomst nog meer mensen om te brengen!' aldus Engeland. Goh, een soldaat die van plan is oorlog te voeren. Dat kenden wij nog niet. De eigen soldaten zijn natuurlijk van plan om met hun tanks bloemen te bezorgen bij hun vijanden. Toch? En hun bommen zijn niet bedoeld om te exploderen maar om mooi op de schoorsteenmantel te plaatsen. Gewoon, als cadeautje. Toch?

Saoedi-Arabië

Na de aanslagen in Parijs heeft Hollande de 'oorlog met IS' geïntensiveerd. IS wordt militair bijgestaan door Saoedi-Arabië. Saoedi-Arabië koopt wapens van...Frankrijk! (Artikel in het Engels) En zo is het cirkeltje rond. Misschien ligt het aan mij maar gedraagt Frankrijk zich niet een heel klein tikkeltje hypocriet? Geld verdienen aan het leveren van wapens die je daarna zelf bestrijdt waarna de tegenstander nog meer wapens van je gaat kopen? Aan de andere kant kan het ook een bijzonder goed doordachte tactiek zijn: door de wapens aan IS zelf (indirect dan) te leveren weet Frankrijk exact de zwakke plekken in die wapens te vinden.

Slotervaartziekenhuis

Op kleinere schaal was er een ziekenhuisdirectrice - mevrouw Aysel Erdubak - die zichzelf en haar vriend diverse voordeeltjes toebedacht in plaats van te zorgen voor een veilige plek waar mensen prettig beter konden worden. Zo was zij directrice van het door het ziekenhuis (zichzelf dus) ingehuurde callcenter. En dat is nog maar een heel klein deel van de diverse malversaties. Haar gedrag moest worden gecontroleerd door de Raad van Commissarissen van het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis maar bestond vooral uit zakenpartners annex persoonlijke vrienden van haar vriend. Zij is inmiddels - en terecht natuurlijk - oneervol ontslagen maar intussen blijft het ziekenhuis illegaal geld binnen halen. Met de productie en distributie van heroïne bijvoorbeeld. Volledig legaal hoor! Behalve dat de controlerende overheidsinstantie 'vergeten' is te beoordelen of er inderdaad geen winst wordt gemaakt 'want een ziekenhuis is geen bedrijf maar een dienstverlenende instelling.' Zo werden miljoenen euro's achterover gedrukt door de directie. En wat doen de overheid en justitie nu dit aan het licht is gekomen? Helemaal niets.

En over hypocrisie gesproken:

God

Stel: uw kinderen hebben honger. Met 80 uren per week werken ontvangt u €120 per maand. U hoort dat er een fijn, vrij, tolerant land is waar zelfs mensen zonder werken €800 per maand ontvangen. Zou u dan toezien hoe uw kinderen sterven van de honger of alles op alles zetten om naar dat 'beloofde land' te komen? Eerlijk antwoord geven graag! Dus zonder u te gedragen als een hypocriete christen die zich er niets van aantrekt dat God - volgens de Bijbel althans - leugenaars veracht.

Zou men Wilders tolereren wanneer hij over christenen zegt wat hij over moslims beweert?



Hier de reactie van Minister President Mark Rutte op het nieuws dat er mensen in Nederland zijn die het liefst de werkkampen heropend zouden zien:



dinsdag, november 17, 2015

Kattenlog en goed nieuws

Goed nieuws! De Nederlandse overheid begint langzamerhand te beseffen dat wij moeten overstappen naar meer duurzame methodes van energiewinning dan gaten graven in de planeet en alles wat brandbaar is opmaken. Een goed voorbeeld is de 'Solaroad': een fietspad met zonnepanelen.

Nog maar enkele decennia en dan zijn wij bijna allemaal werkloos en kunnen wij lekker genieten van fietstochtjes en elkaar zonder de druk te voelen om te moeten werken voor een auto en een vakantie die wij zonder dat harde werken niet nodig zouden hebben.

Binnenkort hebben wij als mensen nóg meer vrije tijd dan voorheen. Het aantal vrije uren per dag is de laatste vijftig jaren al enorm toegenomen dus eigenlijk is het heel raar dat wij het steeds 'drukker' hebben. Eerdaags hebben wij helemaal geen smoesjes meer want de robots zijn in opmars! Deze wassen bedden volledig en compleet in maar tien minuutjes. Mooi, toch? Maar ja, wie betaalt straks al die werkloosheidsuitkeringen? Misschien toch maar eens nadenken over een systeem waarin niet alleen mensen met betaald werk 'nuttig' zijn.

http://www.ad.nl/ad/nl/1038/Rotterdam/article/detail/4182973/2015/11/10/Robots-in-wasstraat-maken-bedden-Erasmus-MC-schoon.dhtml


Maneki Neko en Zwarte Vlek zijn graag op het balkon. 
Behalve wanneer het regent.

Bij het lopen van mijn rondje folders
kwam ik deze knapperd tegen

'Er gaan meer mensen aan dood dan door terrorisme 
dus waarom zijn wij niet bang voor een biertje?'

Het kattenliedje van vandaag:

The Cats met 'Sure, he's a cat'






maandag, november 16, 2015

Virtueel gesprek met een wapenliefhebber

Onderstaand 'virtueel gesprek' had ik al klaarstaan vóór de aanslagen in Parijs van vrijdag de dertiende oktober 2015. Beetje wrang dat deze discussie weer actueel is. Verschrikkelijk natuurlijk dat een tiental mensen de wapenen (wie leverden die eigenlijk?) opnam en ruim honderd willekeurig gekozen mensen vermoordden. Begrijpelijk sentiment ook: die daders waren moslims dus alle moslims zijn slecht. Wie na het uiten van de emoties even nadenkt weet dat dat een drogreden is. Tenzij je consequent bent en zegt: 'Die paar duizend NSB'ers waren blanke Nederlanders dus alle blanke Nederlanders zijn NSB'ers.'

Facebook profiel

Wat ik - excuseer mijn taalgebruik - compleet achterlijk vind is dat er mensen zijn die het anderen kwalijk nemen dat zij hun Facebook profiel foto niet hebben versierd met de Franse vlag 'uit solidariteit met de burgers van Parijs'. Wat!? Dus jij vindt het niet erg wat daar gebeurd is? Jazeker wel. Ik vind het echter óók erg van al die aanslagen in landen die wat minder dichtbij mijn huis zijn. Ik vind het ook erg dat elke dag tienduizenden mensen sterven van honger en dorst. Ik vind het ook erg dat jaarlijks miljoenen sterven door malaria en alcohol gebruik. Zal ik mijn Facebook profiel foto dan maar vervangen door een foto van een glaasje bier? Volgens de logica van sommigen betekent het plaatsen van een foto van mijzelf dat ik geen solidariteit betoon met de slachtoffers van alcohol misbruik. Nogmaals: dat soort logica is gewoon stupide. Vind ik.

Wij leven in de meest vredelievende periode

Wat ook weer veel werd gehoord is: 'Wat is er toch veel geweld de laatste tijd!' Dat is gelukkig helemaal niet waar. Pak maar eens een geschiedenisboek en zoek een periode in de historie van de moderne mens (Toen er nog maar 4000 stuks waren zal er wereldwijd niet veel geweld zijn gebruikt) dat er in de wereld minder geweld was dan tegenwoordig. Het lijkt alleen veel meer. Met name sinds 1992 toen het internet van de wereld een dorp maakte. 130 Doden is natuurlijk veel. Maar waarom ervaren mensen '4000 doden' dan niet als veel? Dat is namelijk het jaarlijks gemiddeld aantal mensen dat in Nederland sterft aan de griep. Als mensen minder eigenwijs zouden zijn en een jas aantrekken en een sjaal omdoen als ze ook bij slecht weer 'even' de vuilnis buiten zetten, zou dat al veertig doden per jaar schelen. Maar ja, een sjaal omdoen is 'vermoeiend' of zo. Alsof klagen dat niet is.

Beiroet

Overigens: twee dagen voor de aanslagen in Parijs pleegden aanhangers van IS aanslagen in Beiroet. Ook daar ontreddering en tientallen verloren mensenlevens. Werd daarvoor een televisie uitzending onderbroken? Stonden die aanslagen op de voorpagina van uw krant? Sprak Rutte er in het openbaar schande van? Hier de meest gebruikelijke reactie van onze bijzonder daadkrachtige (ahum) minister president op de meest verschrikkelijke nieuwsberichten:


Hier een interessant artikel over de oorzaken van de afname van geweld in de laatste paar duizend jaar. Wij waren als mensheid een extreem agressief volk, hoor! En bij een aantal van ons (nee, niet alleen bij moslims. Waren bijvoorbeeld Hitler, Stalin, Mao, Breivik, Joram van der Sloot en Tristan van der Vlis moslims? Waren NSB'ers allemaal moslims?) zitten die geweldsgenen blijkbaar nog in het systeem. Maar goed, als u zich liever laat leiden door de media en angsten in plaats van door feiten en cijfers dan is dat natuurlijk uw goed recht.

Hier dan het eigenlijke stuk van vandaag. Speciaal voor mensen die vinden dat elke burger een wapen moet dragen om zich te kunnen beschermen tegen mensen die wapens dragen.

====================

'Ja, er sterven mensen door wapens maar dat ligt niet aan die wapens maar aan de gebruikers. Wapens zijn niet gemaakt om mensen mee dood te schieten maar bijvoorbeeld voor de jacht.'

-'En om mooi boven de open haard te hangen?'

'Ja, dat ook.'

-'Hoe vind jij dat een Uzi aan jouw muur hangt en heb je wel eens geprobeerd een hert te raken met zo'n ding?'

-'Ja maar de meeste wapens worden gewoon gebruikt op de schietbaan door verstandige mensen die er goed mee omgaan.'

'Was het duur?'

-'Wat?'


'Die nieuwe schietbaan toen dat clublid met die bazooka zijn nieuwe speeltje kwam demonstreren.' 

Hier is Divine met 'Shoot your shot'



zondag, november 15, 2015

De week voorbij

Maandag was ik heel wat van plan. Het bleef echter bij één enkele vergadering meemaken, een paar telefoontjes en e-mails en wat licht huishoudelijk werk. Zoals koken, afwassen en strijken en zo. De reden? Een virusje. Geen virus dat tot zombie-gedrag leidt zoals in The Walking Dead. Hoewel...mensen die mij zagen bewegen hadden wellicht anders vermoed. ;-) Op straat ergerde ik mij wat aan een volle stoep. De foto die ik er van maakte kreeg een plekje op de Facebook pagina Volle Stoepen. Die avond was ik dus niet naar de lokale vrijmetselaarloge maar wél kan en mag ik u doorverwijzen naar een website waar een deel van onze filosofische bespiegelingen zijn verzameld. 'Bouwstukken' noemen wij die. Een recente van mijn hand vindt u hier.

Dinsdag had ik gelukkig weer heel wat meer energie. Die stopte ik in het doorwerken van een stapel papieren waar ik uiteindelijk ongeveer de helft van weggooide. Deels nadat ik er actie op ondernomen had. Dat dan weer wel. Een uitnodiging voor een ouderavond, een folder van de woningcorporatie, een brief van de gemeente, een uitdraai van mijn curriculum vitae, aantekeningen die ik maakte tijdens een lezing...En ik las boek nummer 20 van dit jaar uit: Terugkeer naar Atlantis van Hubert Lampo. Heerlijk!

's Middags was ik te gast op een heuse Participatiemarkt (diverse instellingen presenteren zich in het kader van de Participatiewet, met name gericht op mensen 'met een afstand tot de arbeidsmarkt'),
ging ik even naar de bank, haalde ik een paar bestelde foto's bij de Hema en haalde ik een pakje op dat volgens het briefje in de bus 'niet past in de brievenbus'.
No shit, Sherlock!
Na het uitpakken ziet het er ongeveer zo uit:

(Een geweldig verjaarscadeau van al die vrienden en familieleden aan wie ik geld vroeg voor mijn verjaardag - in september - dat ik gebruikte voor de aanschaf van mijn nieuwe vervoermiddel.)

Daarna dronk ik een kopje koffie (met een koekje!) met een vriendin.

's Avonds stopte ik mijn nieuwe aanwinst in de oplader en hield ik mij vooral bezig met schrijven. Lekker rustig dagje dus weer!

Woensdag had ik buurvrouw Angélique even op visite en was ik zelf even op visite bij buurvrouw Hetty. Mijn bananen waren over tijd (beter je bananen dan je oma, toch?) dus maakte ik als toetje na het avondeten (spinazie met kip) pisang goreng.
Ook kocht ik nieuwe sloffen en was ik opgelucht nadat het na diverse vormen van protest gelukt was mijn schuld aan de gemeente van zo'n €7500 vrijwel te halveren. Er staat nu nog 'maar' €3600 open. Ach, vijf jaar lang afbetalen is een heel stuk fijner dan 10 jaar lang afbetalen. Toch? Fijn: er hoeft maar één meedenkende en meewerkende ambtenaar te zijn en het leven ziet er meteen wat vrolijker uit! Verder hield ik mij bezig met het kasboek van de hoofdstedelijke vrijmetselarij en ging ik vroeg naar bed. O, en ik bestelde een proefdruk van mijn eigen nieuwe verhalenbundel!

Donderdag maakte ik kennis met de vierde (of vijfde?) jobcoach die mij vanuit de gemeente is toegewezen. Het was erg gezellig! Hij bleek bijvoorbeeld een entertainment-collega van mij te kennen uit de tijd dat hij zelf nog wel eens op de planken stond. Ik sprak ruim twee uren met hem. Toen maakte ik deze foto in de buurt
en daarna ging ik thuis aan de slag want het is weliswaar geen rotzooi thuis maar mijn huis is 'in transitie'. Dat wil zeggen: het is een zooitje tot ik het heb opgeruimd. (Voor wie dat nog niet wist: ik ben ooit politicus geweest) Ik ben bezig met het omzetten van meubels en doe zelfs wat weg. Gewoon om wat meer ruimte te hebben en ook letterlijk af te rekenen met dingen uit mijn verleden. Maar natuurlijk zal ik nooit afstand nemen van mijn kinderen. Zelfs niet wanneer ik ze niet zie. Hier een oud stukje uit de tijd dat ze nog regelmatig alle drie bij mij waren. Nu ben ik alleen met mijn zoon. Ook leuk. Maar toch anders.

's Avonds was ik met een vriend en mijn vriendin te gast bij De Wereld Draait Door ('DWDD' voor fans. En voor het gemak). Veel gehoord en gezien, genoteerd en genoten! Natuurlijk werd in de uitzending ook gesproken over 'Stiekemgate', dat politieke akkefietje waardoor mogelijk een fractievoorzitter een jaar de bak in moet wegens het bewust schenden van het ambtsgeheim.
(Foto gemaakt tijdens de pre-show. Niet tijdens de uitzending natuurlijk!)
Live muziek kwam van Haevn


en Janine Jansen


Vrijdag volgde ik een EMDR sessie en werd daar zó trillerig en rillerig van dat ik mijn wekelijkse bezoek aan de Voedselbank moest afzeggen. Ik kon gewoon even niets meer die middag. Na een nuttig dutje solliciteerde ik op vijf verschillende functies bij evenzovele bedrijven en oefende wat met mijn e-Wheel. Samen met mijn zoon bereidde ik het avondeten. Gezellig!

De avond stond ook bij ons natuurlijk in het teken van 'Parijs' en de verschrikkelijke gebeurtenissen aldaar. In een ander stukje zal ik daar mijn gedachten over laten gaan. Tijdens het kijken en luisteren naar nieuwsberichten verwerkte ik het laatste stuk van het kasboek van mijn maandagavond cluppie.

Zaterdag was ik nog een beetje brak omdat ik pas laat in slaap viel. Gelukkig heb ik van vrienden die in Parijs waren vernomen dat zij (relatief) veilig zijn. Overigens: erg niet, die aanslagen waarbij honderden mensen omkwamen in Libanon en Kenia. O, u heeft daar niets over gehoord? Da's raar! Dat gaat toch óók om onschuldige mensen die door terreurdaden om het leven zijn gekomen? Hoe dan ook: de postbode kwam met een pakje voor mij: de proefdruk van mijn nieuwe verhalenbundel! Nu eens niet romantisch maar absurd. Er zitten zelfs science fiction verhalen bij en verhalen die sommigen doen denken aan Hubert Lampo. Nu rustig doornemen op foutjes en ongelukjes, het aangepaste manuscript doorsturen en dan hier melden dat het boek te koop is! Hoera! U mag al beginnen met sparen: de papieren versie komt uit op €17,95 en het e-book kost slechts €7,95. Een gesigneerd exemplaar via mij bestellen kost (voor maar liefst 80 verhalen dus, he!) €20. Vooral vanwege de extra verzendkosten.

's Avonds incasseerde ik een cadeau van vrienden: zij namen mij mee naar Priscilla, Queen of the Desert; de musical (in Koninklijk Theater Carré) naar aanleiding van de gelijknamige film. Hilarisch! En een uitgelezen kans om Jason Donovan in zijn onderbroek te zien...;-) Hier een klein stukje uit de film:



Daarna dronken wij nog even een drankje.
O, en een oud collega stond er om het publiek te verwelkomen!

Zondag was ik even bij mijn moeder langs en daarna zou ik naar de markt gaan om mijn vriendin bij te staan maar er waren door een storm al een paar kramen omgewaaid dus leek het niet verantwoord er te gaan staan. In plaats daarvan werkte ik een groot deel van mijn takenlijstje af (een deel ervan was deze dag 'geheim' dus daarom geen schermafdruk van mijn lijstje deze week) En ik verstuurde een half dozijn e-mails en zo. Natuurlijk. Misschien was het wel omdat ik de avond ervoor én champagne én jenever had gedronken (Dat gaat niet samen. Zo blijven wij leren.) maar een stevige hoofdpijn noopte mij er vroeg in te gaan die avond.

Het lied van deze week is The New Stone Age van Orchestral Manoeuvres in the Dark:



O, en als u mij wilt helpen: hieronder fluit ik een liedje dat ik al dagen in mijn hoofd heb en ik kan maar niet op de titel en de artiest komen.


Deze week staan wij stil bij het overlijden van Helmut Schmidt

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden.

vrijdag, november 13, 2015

Haar foto (Een verhaaltje)

Hoe gaat het met je, schat?

Heb je nog veel last van die gekneusde pols die je laatst opliep?

Wat zijn jouw favoriete TV-series op het moment?
Weet je nog dat wij samen dat ene computerspel speelden?
Leuk was dat, niet?

Hoop dat je een fijn weekend hebt, lieverd.

Ik hou van je en ik mis je.

Liefs! x

Volgende keer, zo nam hij zich voor, zou hij écht met zijn dochter spreken

in plaats van tegen haar foto.

==================
Meer lezen? Mijn auteurspagina.

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden.

woensdag, november 11, 2015

Werkloosheidsindustrie

Nederlanders zijn heel dubbel: de meesten vinden dat het heel slecht gaat met Nederland maar ook vinden zij dat het met hen persoonlijk best goed gaat. Daar hebben zij gelijk in: Nederland is het op vijf na rijkste land ter wereld!

Velen aan het werk dankzij werkloosheid

Per 20 werklozen zijn drie mensen aan het werk: een klantmanager, een inkomenscoach en een jobhunter of reïntegratiecoach. Al die mensen hebben ook een werkplek nodig dus dat betekent arbeidsplaatsen in de kantoormeubel handel, handel in kantoorartikelen, de makelaardij, de aanvoer van kantinevoer, onderhoud van koelkasten in kantoorgebouwen, bouw en onderhoud van kantoorgebouwen, schoonmaak, vervoer, et cetera. Kortom: ontzettend veel mensen hebben hun (financiële) bestaan te danken aan werklozen. Kritiek hebben op 'al die luie werklozen' is dus niet erg aardig want zonder hen zou onze economie er veel slechter voor staan. En zouden er veel meer werklozen zijn.

Zoveel zijn het er nu: http://www.nu.nl/economie/4127649/werkloosheid-25--45-jarigen-daalt-snelst.html

O, en op de vraag of commerciële reïntegratiebureaus ook doen wat zij beloven ('Minstens 60% van de cliënten zal uitstromen naar betaald werk!') zijn de meningen niet verdeeld. Een gemeente in Oost-Groningen geeft schoorvoetend toe: 'Het aantal mensen dat betaald werk kreeg via de bureaus die wij inhuurden en waar wij 4 ton voor betaalden bedraagt exact nul.'



Bijna een jaar geleden vroeg ik de verantwoordelijke wethouder van de stad Amsterdam hoe de gemeente de lokale economie wil steunen door mensen die voor de stad werken geen geld te betalen voor hun inspanningen. Immers: wie geen geld heeft kan dat geld moeilijk uitgeven. Hier mijn vraag met het antwoord van de gemeente: 'Dat mensen nagenoeg gratis voor de gemeente werken heeft geen invloed op het feit dat zij niets kunnen kopen. Dat gaat volledig buiten ons om en heeft uitsluitend te maken met externe macro-economische motieven.' Ja, vast.

Shockerend feit!

Wat ik nu ga beweren zal voor sommigen als shockerend worden ervaren maar...werklozen zijn soms net mensen! Vaak kennen zij dus gewoon een vriendenkring, doen zij wel eens boodschappen, houden zij bijvoorbeeld van lezen en hebben zij een partner/huisdieren en/of kinderen om zich mee bezig te houden. De meeste werklozen zijn niet graag werkloos! (Ziet u het voor zich, dat verblufte gezicht van een VVD-stemmer?) Dat iemand werkloos is betekent dus niet per definitie dat die persoon zich verveelt. Ondanks wat veel VVD-stemmers mensen blijkbaar denken. Heel lief dus dat mensen vinden dat werklozen onderhouden moeten worden met bezoekjes aan de Voedselbank, reíntegratietrajecten, verplicht vijf sollicitaties per week verrichten en meer zaken die de maatschappij onnodig veel geld kosten. U kunt misschien denken dat het getuigt van solidariteit om een werkloze uw oude tijdschriften aan te bieden 'want anders verveel je je zo'. maar dat hoeft dus niet.

Gemeentes (en ook bijvoorbeeld ziekenhuizen!) bedoelen het vast heel goed wanneer zij mensen in loondienst ontslaan en vervolgens 'zo'n arme kansarme werkloze GRATIS aan werkervaring helpen'. Maar het werk niet. Echt niet.
http://www.intermediair.nl/carriere/verandering/ontslag/Werken-met-behoud-van-uitkering?policy=accepted&utm_referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.nl%2F

Geldt solidariteit voor iedereen?

Omdat mensen als u en ik belasting betalen kunnen mensen die zich dat niet kunnen veroorloven een huis kopen. (Huurders wachten gemiddeld 8 jaren tot er een huurwoning beschikbaar is. Ik denk dat kopers iets eerder in hun nieuwe woning kunnen intrekken.) Op deze manier zijn mensen met een huurhuis solidair met mensen met een koophuis. Zonder de belasting die huurders betalen zou de Hypotheek Rente Aftrek (een subsidie voor mensen die anders de hypotheeklasten niet zouden kunnen opbrengen) niet kunnen bestaan en zouden tienduizenden 'huiseigenaren' hun mooie koophuis moeten verlaten en zich moeten verlagen tot het wonen in een eenvoudig huurhuis. Dat is natuurlijk erg zielig en daarom geeft de rest van Nederland een deel van het inkomen op. Dat is solidariteit. Solidariteit die de belastingbetaler elk jaar 17 miljard euro kost. Dan zou het toch ook solidair zijn als die huizenkopers een deel van hun inkomen in de vorm van belasting zouden afstaan om voedselbanken te steunen die eten geven aan mensen die door geen enkele werkgever worden aangenomen omdat ze te oud zijn. Toch? Of vindt u misschien dat solidariteit maar één kant op zou moeten werken, de uwe?

Moeten alle werklozen worden gestraft?

Vindt u dat mensen die werkloos zijn daar altijd voor gestraft moeten worden of geldt dat niet voor mensen die u persoonlijk kent? En als u zelf werkloos bent: is dat dan uw eigen schuld? Op Sargasso een aardig stuk over de Participatiewet die het in de praktijk voor werkzoekenden alleen maar moeilijker maakt om aan betaald werk te komen. Ook concludeert Sargasso dat het tekort aan banen, de hoogte van de zorgkosten en het tekort aan betaalbare woningen NIET de schuld is van 'De Vluchtelingen.' (Excuus: voor sommige lezers zal het lezen van het stuk als schokerend worden ervaren. Er staat namelijk aantoonbare feiten in.)

Werkloosheid is een industrie geworden

Rond werkloosheid is een complete industrie ontstaan. Bij de overheid werken mensen die oordelen of mensen in aanmerking komen voor een uitkering. Hier de link naar een rapport daarover. Andere dienaren oordelen over de hoogte van die uitkering. Anderen controleren of voorgaande stappen goed zijn uitgevoerd en weer andere mensen betalen de betreffende bedragen uit. Bij banken werken mensen die die betalingen verwerken en uiteindelijk komen de bedragen terecht bij winkels, providers en woningbouwcorporaties. Die vervolgens mensen moeten ontslaan omdat er steeds minder geld binnen komt.

Hier een artikel (en hier het niet verrassende gevolg) waarin wordt onderzocht of al die methodes om werklozen weer aan een baan te helpen via de gemeente wel werken. In het beste geval komt iemand die wordt begeleid niet sneller aan een baan dan een werkloze die het zelf moet doen. In het slechtste geval zorgt een reïntegratiebureau ervoor dat iemand nog langer werkloos blijft. O ja: al die projecten samen kosten de maatschappij zo'n €6,5 miljard per jaar!

Update: vanavond werd bekend dat de overheid €150 miljoen uittrekt voor het aantrekken van 'werkbrigades' die werklozen moeten wijzen op vacatures. Hiermee wil de overheid werkloosheid tegen gaan. De enigen voor wie dit plan werk oplevert zijn de leden van die brigades natuurlijk. Maar dat kan de overheid zelf natuurlijk ook wel bedenken. O nee, niet.

Befehl is Befehl!

Reïntegratiebureaus nemen mensen in dienst om werk te zoeken voor werklozen en lukt dat niet dan verzinnen zij cursussen om mensen te helpen de achterstand op de arbeidsmarkt te verkleinen. Tenminste één van die bureaus maakte gebruik van Tarot kaarten om werklozen te steunen en andere werklozen moesten verplicht samen met hun goedbetaalde reïntegratiecoach rondjes wandelen om een meer of op hun uitkering inleveren. In Oost-Groningen kostte het uiteindelijk €4 miljoen om vier (...) mensen aan een betaalde baan te helpen! Voor minder dan 10% van dat bedrag hadden zij een eigen bedrijf kunnen starten...


Er zijn dus cursusleiders nodig en mensen die voor die bedrijven subsidie regelen bij de overheid. Detacheringsbureaus schieten als paddenstoelen uit de grond dankzij de Participatiewet: zij krijgen van de overheid een leuk bedragje wanneer zij iemand-met-afstand-tot-de-arbeidsmarkt (een allochtoon, een langdurig werkloze, een gehandicapte, een 40+'er...) in dienst nemen en twee maanden lang (gratis maar 'met behoud van uitkering) voor hen laten werken waarna zij de gemeente bellen om te vertellen dat die persoon niet bevalt en een nieuwe krijgen toegewezen. De 'vrijwilliger' mag weigeren gebruik te maken van deze gratis kans zich nuttig te voelen maar mag dan 30% tot 100% worden gekort op de uitkering. Want dat is de wet. En Befehl ist Befehl und Ordnung muss sein. Heil. Klack!

Alleen mensen die werken zijn nuttig

De gemeente ambtenaar is blij met dit systeem want het eigen contract wordt alleen maar verlengd als men minstens drie mensen per week aan werk helpt. De werklozen die ingaan op het vriendelijk aanbod om twee maanden onbezoldigd te werken tellen het betreffende jaar niet mee als werkloos 'want zij waren tenslotte maar liefst twee hele maanden nuttig voor de maatschappij!' en dus kan de huidige regering opscheppen over het beleid: 'Dankzij ons zijn er nu minder werklozen!'

Polen werkloos door gratis Hollandse werklozen

Duizenden (met name overheids-)bedrijven draaien inmiddels deels op deze bijzonder goedkope arbeidskrachten en het aantal Poolse gastarbeiders daalt drastisch. Het werk dat zij voor ons deden voor €5 per uur wordt nu immers gedaan door gratis Hollandse werklozen?

Werklozen houden economie draaiend

Zonder werklozen zal Nederland een enorme crisis beleven. Ik denk dus dat overheden en VVD-stemmers maar eens aardig moeten zijn voor die ongeveer 1 miljoen werklozen die de Nederlandse economie draaiende houden...

Reactie Rutte

Hier de reactie van minister-president Rutte op het nieuws dat armoede en tweedeling in Nederland steeds groter en schrijnender worden:


Asielzoekers: moeten zij werken of mogen zij niet onze baantjes inpikken?

Wat vindt u: moeten werklozen worden afgeschaft of moeten die 1 miljoen mensen worden verplicht de 120.000 vacatures te delen die er in totaal in het hele land te vinden zijn? Moeten werkgevers verplicht worden ook mensen van boven de 40 op gesprek te laten komen of moet misschien de pensioenleeftijd worden verlaagd naar 55 zodat er tienduizenden plaatsen vrij komen op de arbeidsmarkt, met name dan voor jongeren? Moeten vluchtelingen verplicht worden te werken en met die actie hardwerkende Nederlanders verjagen van de arbeidsmarkt of moeten zij (zoals nu het geval is) maar geen werkvergunning krijgen van de regering Rutte/Samsom? En mogen wij eigenlijk wel mensen die van ons niet mogen werken kwalijk nemen dat zij niet werken?



Zoals altijd ben ik ook nu weer erg benieuwd naar uw ideeën dus laat maar vol stromen, dat commentaarveld onder dit stuk!

In Facebook zijn niet alle plaatjes te zien (of te horen) en links in mijn artikelen niet aan te klikken. Klik daarom op de oorspronkelijke link. Veel leesplezier! O ja, fans kunnen mijn Fan pagina leuk vinden.



dinsdag, november 10, 2015

Goed nieuws en Kattenlog

Mexico staat op het punt marihuana uit de illegaliteit te halen. Goed nieuws voor gebruikers, minder goed nieuws voor de lokale politici drugsbaronnen. Het aantal moorden in Mexico zal significant dalen. En nee, van wiet roken ga je niet dood, wát Fox News ons ook probeert te vertellen.


(Voor wie het weigert te geloven: het is aantoonbaar dat wereldwijd dagelijks meer mensen sterven aan een overdosis alcohol dan per millennium (...) aan een overdosis wiet.)

Goed nieuws voor de bijtjes en de bloemetjes dan! Het heeft even geduurd maar ook onze overheid begint te beseffen dat wij maar één planeet hebben en legde een 'snelweg' voor bijen aan.

Goed nieuws voor mensen die graag PVV of VVD stemmen: volgend jaar mogen zij maar liefst 130 kilometer per uur rijden waar nu nog 120 km/u is toegestaan. Dat betekent een tijdswinst op sommige lange trajecten van maar liefst 40 hele seconden! Maar alleen als er geen ander verkeer is op dat moment.

http://nos.nl/op3/artikel/2067271-120-of-130-kilometer-per-uur-maakt-dat-zo-n-verschil.html
https://milieudefensie.nl/maximumsnelheid/alle-argumenten-op-een-rij

(Met name mensen die goede argumenten hebben waarom 130 kilometer per uur mogen rijden (in de praktijk wordt dit door files en zo nauwelijks gehaald in de praktijk, net zo min als 120/u nu) zoveel beter is dan een maximum snelheid van 120 kilometer per uur, verzoek ik te reageren.)

Uit gedegen onderzoek blijkt overigens dat er op trajecten waar weinig tot geen verkeer is (bijvoorbeeld op lange rechte stukken waar men nu al 's nachts lekker 130 mag scheuren), minder auto-ongelukken plaatsvinden dan op wegen waar veel auto's rijden, bochten en kruispunten zijn. Waarmee het 'bewijs' is geleverd dat juist langzaam rijden tot meer ongelukken lijdt. Goh.

Wat mensen die PVV, VVD, CDA en PvdA stemmen vast ook geweldig vinden (naast non-logica toepassen waar en wanneer dat zo uitkomt) is dat een grote groep asielzoekers die ons land binnen komen voor hulp direct in de gevangenis terechtkomen: de Koepelgevangenis Scheveningen is aangewezen als opvanglocatie. Huh? Maar al die gevangenen dan? Simpel feitje: de laatste jaren daalt de criminaliteit in Europa, óók onder allochtonen en óók in Nederland. Dat is natuurlijk écht goed nieuws! Mensen hoeven dus niet langer bang te zijn voor 'de stijgende criminaliteit van de laatste jaren'. Die bestaat namelijk niet. Ik weet het: cijfers en feiten hebben volgens sommigen niets met de werkelijkheid te maken maar weldenkende mensen zijn een andere mening toegedaan. En gelukkig maar.

 Wil je in bed stappen, ligt er een Zwarte Vlek onder de dekens!
Maneki Neko is gefascineerd door de badkuip. Vooral als daar water in zit.

De zelfbedachte 'lolcat' van deze week:

'Wij helpen je onvoorwaardelijk! Als je aan onze eisen voldoet.'


maandag, november 09, 2015

Zijn Marokkanen de nieuwe Joden?

Virtueel gesprek met een marktkoopman:

'Het is allemaal de schuld van die Marokkanen!'

-'Wat dan allemaal precies?'

'Nou, je weet wel, de gestegen criminaliteit en zo!'

-'Je weet dat de criminaliteit - met name onder jongeren - de afgelopen dertig jaar behoorlijk is gedaald?'

'Ja maar dat zijn maar cijfertjes en cijfertjes zijn alleen maar feiten die niets zeggen over de werkelijkheid!'

-'Eh...interessant standpunt. Maar goed, wat is nog meer 'de schuld' van 'de Marokkanen'?

'Nou, de hoge werkloosheid bijvoorbeeld want al die Marokkanen kwamen hierheen en pikten onze baantjes in. Daardoor is mijn zoon nu werkloos.'

-'Dus er is een hoge werkloosheid onder Hollanders omdat Marokkanen hun banen hebben ingepikt?'

'Precies!'

-'En wat is nog meer 'de schuld' van 'De Marokkanen' volgens jou?'

'Dat eerlijke belastingbetalers als ik zoveel belasting moeten betalen zodat al die Marokkanen van een werkloosheidsuitkering kunnen genieten!'

-'Samenvattend: volgens jou zit de werkgelegenheid in het slop omdat al die Marokkanen werken én omdat al die Marokkanen werkloos zijn?'

'Eh...ja maar Marokkanen zijn allemaal crimineel en dan vooral de jongeren. En ze zijn moslims en moslims zijn terroristen. Ik vind dat ze allemaal moeten worden opgepakt want de maatschappij heeft last van ze en het is allemaal hun schuld. Daarom moeten ze allemaal in heropvoedingskampen worden opgesloten en zich nuttig maken met bossen planten, wegen aanleggen en wasknijpers maken en zo. Wie niet kan werken moet maar worden afgemaakt en die paar die wél nuttig en niet crimineel zijn moeten van mij rondlopen met een merkteken op hun jas want je weet het maar nooit met die lui!'

-'Dank je voor deze interessante discussie. Nog één vraagje: jij vindt het dus goed als we Auschwitz zouden heropenen?'

U denkt misschien dat ik het verzin maar dit soort mensen bestaan wel degelijk. Gewoon in Nederland. Het kunnen zelfs uw buren zijn die vinden dat Marokkanen van nu net zo behandeld moeten worden als Joden onder Hitler.



zondag, november 08, 2015

De week voorbij

Maandag was dit mijn takenlijstje (voor die dag dus hè, en niet voor de week of zo):




Het was de eerste maandag van de maand dus tijd om mijn kasboek van de voorbije maand op te stellen. Als je weet waar je geld heen gaat kun je de geldstromen makkelijker beheersen. Je zult de mensen de kost moeten geven die nog steeds abonnementsgeld betalen voor de krant op hun oude woonadres of voor een mobieltje dat ze al een paar jaar geleden vervangen hebben. Bijvoorbeeld. Verreweg de meeste taken op mijn lijstjes betreffen klusjes die niet langer (hoeven te) duren dan enkele minuten. De maandelijks administratie kost mij een uurtje of twee en omdat het weer een bijzondere avond in de loge was 'kostte' mij die avond vijf uren. Maar zoals eerder gezegd: ik kijk nauwelijks televisie. Dat scheelt écht.

Wij beleefden een prachtig ritueel tijdens een bijzondere avond met een lekker etentje.
Emotioneel. Mooi. (Ja, dat eten óók.) En ook nog redelijk bijtijds thuis: om half één al!

Dinsdag vooral lopen opruimen en schoonmaken. 's Middags werd ik door twee verschillende mensen van twee verschillende instanties gebeld over mogelijke toekomstige werkverbanden. 's Avonds een afspraak betreffende administratieve werkzaamheden voor de hoofdstedelijke vrijmetselaars en daarna snel door naar een afspraak met een vroegere buurvrouw. Zij heeft wellicht eerdaags betaald werk voor mij! Het moet wel gek lopen als ik niet binnen enkele maanden na vandaag eindelijk mijn periode in de Bijstand achter mij kan laten. Helpt u mee met duimen? Zij vertelde verder dat zij onlangs ontdekte dat haar opa vrijmetselaar was. Leuk, niet?

Woensdag verbaasde ik mij over reacties op mijn weblog. Vooral via Facebook. Het zou niet 'journalistiek verantwoord' zijn. Beste mensen, mijn weblog is geen krant maar een weblog! Dat wil zeggen dat het hier gaan om mijn mening, gevormd door mijn achtergrond en ervaring. Ja, ik ben graag accuraat maar nee, mijn mening is niet objectief. En ja, natuurlijk heb ik graag gelijk en nee, natuurlijk heb ik niet altijd gelijk. Mag ik u, mijn lieve geachte fijne lezers en lezerinnen, er voor eens en altijd op wijzen dat u dit weblog niet dient te beschouwen als objectieve nieuwsbron? Dank u.

KABLAM! En wederom ben ik afgewezen voor een 'Gratis werkervaringsplek'. Zouden de bedenkers van de Participatiewet (vervanging van Bijstandswet en gehandicaptenvoorzieningen, bedacht door het ooit 'linkse' PvdA) weten wat het met het ego van een mens doet wanneer die niet goed genoeg wordt bevonden om onbezoldigd ergens te werken?

Een buurvrouw kwam op de thee, de moeder van mijn zoon belde mij 's ochtend svroeg uit mijn remslaap en een cameraploeg interviewde mij over bladblazers naar aanleiding van dit stuk dat ik er ooit over schreef. Vandaag kwam op diezelfde opiniesite dit stukje van mij over de Voedselbank online.

Donderdag ontving ik een 'klacht' op de vaak wat harde toon van mijn reguliere stukjes en antwoordde het volgende: De meningen in mijn weblogstukjes zijn vaak met opzet gechargeerd. Zo hoop ik discussies te ontlokken die mensen 'dwingen' zelf na te denken zonder een mening uit een krant of TV-programma na te praten. Beledigen doe ik niet graag. Prikkelen des te meer...;-). 

Een geplande vergadering ging niet door en ik nam de gelegenheid te baat om eindelijk een begin te maken met het sorteren en verwijderen van tienduizenden (33.886 om precies te zijn) digitale foto's in mijn online Flickr Album. U mag al op de link klikken om te kijken, hoor! Maar het is nog een beetje een zooitje.

Verder schaamde ik mij rot want ik had voor komende donderdag een afspraak staan maar die was dus vandaag. Volgende keer dus maar iets lekkers meenemen. De hele dag trouwens was ik wat van slag: ik liet dingen uit mijn handen vallen. Botste tegen een deurkruk. Drie keer. Was duizelig en misselijk maar ook een beetje koortsig en hoewel ik het tot 25 graden had verwarmd in huis, had ik het koud. Ter vergelijking: normaliter vind ik 17 graden een redelijk normale temperatuur voor thuis. Er kwam ook erg weinig uit mijn handen dus mijn takenlijstje is deze dag niet erg geslonken. Ik zou toch niet ziek zijn?

In elk geval niet ziek genoeg om de badkamer schoon te maken en het filmpje te bekijken waarin (delen van) mijn uitspraken over bladblazers zijn verwerkt:


Het was donderdag dus ik schreef en plaatste een (Engelstalig) stuk op mijn LinkedIn profiel en ik ontving een afwijzing op een sollicitatie per e-mail: men heeft iemand anders gevonden om Kerstman te spelen in een promotieklusje voor een bekend cola-merk.

Vrijdag bezochten wij een vriend in Bobbejaanland, België. Het was mij een eer en een genoegen om hem te mogen helpen met het bouwen aan de act en dus nodigde hij mij (en mijn vriendin) uit om een kijkje te komen nemen.

Daardoor kon ik helaas deze week niet naar de Voedselbank maar mijn koelkast, vriezer en voorraadkast zijn nog ruim voldoende gevuld door eerdere bezoeken. 's Ochtends eerst natuurlijk nog wat rondhangen in social medialand en e-mails lezen en versturen. Ik doe dat tegenwoordig staand. Beter voor je lijf en je blijft niet zo lang van 'interessante' naar 'leuke' links hobbelen. Ook dat scheelt weer tijd. Lekker meditatief het aquarium van onze goudvissen Blackie en Caesar Alexander Draconius 'Drakie' III (Goede namen voor goudvissen, non?) schoongemaakt en voor de lunch een saucijzenbroodje gegeten.

Ik voelde mij verre van lekker dus mijn vriendin liet mij zaterdag uitslapen voordat ik haar een paar uurtjes hielp op de markt.
's Avonds was ik met een vriend op een feestje en zondag sliep ik weer uit voor ik...mijn vriendin een paar uurtjes hielp op de markt (en het een en ander aan administratieve werkzaamheden verrichte. Maar dat is saai. Daarom schrijf ik daar nu niet over.) Bovendien speelde ik deze dag mee in een klein filmpje, geschoten door een bevriend regisseur.

(Zie http://www.rataplandesign.com voor het hele assortiment aan cadeau-ideeën voor de komende feestdagen. Of voor komend weekend. Of zo.)

Het liedje van deze week is vrij ingetogen. Een vriendin was onlangs naar een concert van deze meneer. Hier is Luka Bloom met 'Sanctuary'