Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

dinsdag, januari 13, 2015

Is het goed om veel te weten?

U had van mij nog foto's tegoed van ons bezoek aan het China Light Festival in Utrecht, eind vorig jaar: https://www.flickr.com/photos/terrebel/sets/72157649744690390/

Gisteravond filosofeerden wij rond de centrale vraag: 'Wat is 'begrijpen'? Geen makkelijke vraag, kan ik u verzekeren! Vanmorgen was ik bij de allergologe. Omdat ik goed reageerde op de behandeling hoef ik voorlopig niet terug te komen. Goed, niet?

Minder goed is dat ik al een paar dagen wat somber ben. Dat heeft natuurlijk alles te maken met het feit dat een goede vriend van mij plotseling overleed. Daardoor zie ik nu even alles alleen maar van de negatieve kant. Vanaf morgen, na de crematie, zal het vast weer beter gaan en ben ik snel weer mijn oude vertrouwde vrolijke zelfje.

Om te denken dat wie dan ook altijd maar vrolijk en optimistisch kan zijn is natuurlijk een misvatting.

Het is ook een misvatting te denken dat mensen in de middeleeuwen dom waren. 'Ja maar zij dachten dat de Aarde plat was!' Sorry, maar dat is gewoon niet waar. Goed, ze zullen er zijn geweest maar zelfs heden ten dage bestaat 'The Flat Earth Society'. Wat wij misschien voor hebben op onze middeleeuwse voorouders is onze ruime kennis van allerlei zaken. Vooral dankzij onze scholing, boeken en de laatste twee decennia internet.

De vraag is natuurlijk of het wel zo goed is om van alles veel te weten. Hoeveel middeleeuwers raakten overspannen van de enorme hoeveelheid informatie in hun hoofd of konden niet slapen omdat zij moesten denken aan die arme kindertjes in Syrië?

Zijn er in onze maatschappij nog mensen die weten hoe je zonder handleiding of machines een goede stoel in elkaar zet? Zijn er nog boeren die op basis van intuïtie en de vorm van de wolken weten wanneer pompoenzaadjes de grond in moeten?

Ik was bij een ouderwetse herenmodezaak - zo eentje die manchetknopen en vlinderstrikjes verkoopt - om te praten met de expert in hoeden aldaar. Ook hij vertelde niet in staat te zijn mijn jaren'50 hoge hoed te ontdeuken. 'Dat vakmanschap bestaat niet meer, meneer.' wist hij mij met spijt in de stem te vertellen. Bij een ouderwetse fourniturenzaak ging ik langs om plastic knoopjes van een shirt te vervangen door houten exemplaren. 'Geen enkel probleem, meneer!' vertelde de eigenaar mij voordat hij mij vroeg hoeveel ik er wilde hebben. Inderdaad: bij hem kun je knopen nog per stuk kopen. Bovendien kan hij nog mechanische naaimachines repareren. Maar ja, de goede man is inmiddels 83 jaar oud, kent niemand die zijn zaak wil overnemen en heeft niet het eeuwig leven.

Elementaire vakkennis gaat verloren ten behoeve van een enorme algemene kennis en op onze intuïtie vertrouwen wij al een paar generaties niet meer. Goed, wij weten op wat voor ondergrond men tennist op het toernooi van Roland Garros maar kunt u een konijntje villen?





5 opmerkingen:

די מריו zei

Wat een schitterende foto's zeg. In eerste instantie dacht ik, wat moet hij daar nou, maar nu ik de foto's heb gezien, weet ik het antwoord.

Begrijp je begrijpen? Dan moet je één ding goed begrijpen, je begrijpt je eigen begrip. Daar word je natuurlijk ook niet vrolijk van, dat begrijp ik ook wel. Sterkte morgen. Het blijft altijd heftig.

Mensen in de Middeleeuwen dom? Vergeet het, die waren veel slimmer. Die mensen stonden in het leven. Haddeen geen fakebook nodig om te laten zien dat het goed met ze kuch kuch gaat. Verder kunnen ze zonder appjes kijken wat voor weer het wordt. En wonder boven wonder. Ze weten hoe ze moeten koken zonder poedertjes en doosjes.

Het probleem met internet is dat mensen denken dat ze het weten, totdat ze een expert nodig hebben, maar die zit dan ondertussen werkloos thuis.

Sterkte morgen.. had ik al gezegd.. maar toch.

Love As always
Di Mario

Jolie zei

Getennist heb ik nooit, een konijntje villen (heeft mijn vader nog wel geleerd in zijn jeugd maar dàt hoef ik nou net niet te leren ;)), wel had ik graag willen weten hoe ze in de middeleeuwen en renaissance bijv. verf maakten, of hoe ze in de prehistorie hunebedstenen verplaatsten, en precies in lijn legden met bepaalde zonnestanden - en ik ben het met je eens dat de toekomst eigenlijk.... aan de zeldzame vakman/vrouw is: eeuwig zonde al die kennis die verloren gaat - en het wiel dat straks weer opnieuw moet worden uitgevonden.

Renesmurf zei

Ja, begrijpen wordt je geleerd he, en filosoferen gaat als vanzelf. En in wat voor toestand je bent.

gerdaYD zei

Eerst toch even dit: bedankt voor de wel heel schitterende reportage van het China Light Festival, ik heb er van genoten! Petje af hoor voor je puike prestatie want in die omstandigheden fotograferen... je moet het maar kunnen!
Ik kan het me indenken dat jij nu even in een dip zit na dat plotse overlijden van je lieve vriend. Natuurlijk ben je van nature vrolijk, maar zo iets hakt er in hé!
En je hebt gelijk wat het verloren gaan van het vakmanschap betreft. Maar persoonlijk vind ik het wel goed zoveel mogelijk te weten van wat er zich in de wereld afspeelt en ook daarbuiten, de kunst is om er in te ziften en je ook niet alles wat er op je afkomt zo aan te trekken dat je er onderdoor gaat... toch lieve Terrebel?

John zei

Dat is een hele mooie vraag waar meerdere antwoorden op komen zodra je ze aan verschillende mensen vraagt.

HEt gemis van een vriend die plotseling overlijd kan er even goed inhakken.
Gewoon je tijd nemen Ter.