Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

vrijdag, november 21, 2014

Kuiken (Een verhaaltje)

En daar zat ik dan op de bank. Alleen. Op het einde van mijn laatste werkdag. Maar pas nadat ik mijn zoontje in zijn pyjama had geholpen, had ondersteund bij het tandenpoetsen en in bed een verhaaltje had voorgelezen. Daarna stopte ik hem in en vlak voordat ik hem een kusje op zijn voorhoofd gaf stopte ik zijn favoriete knuffel bij hem in de armen.

Zoals gezegd: ik zat op de bank. Te overwegen hoe het verder moest nu ik mijn baan kwijt was, de moeder van mijn zoon was opgenomen, mijn moeder ernstig ziek was en de kinderbescherming mij mijn zoon wilde afnemen 'omdat een vader alleen geen kind kan opvoeden.'

Met een arm voor mijn gezicht zat ik zachtjes te snikken om mijn zoontje niet te storen. Tot ik een klein stemmetje hoorde: 'Papa? Jij hebt'em harder nodig dan ik dus slaap jij vanavond maar met Kuiken.'

==========================
Meer lezen? 



8 opmerkingen:

די מריו zei

Ahhhh, daar krijg ik tranen van in mijn ogen. Wat een lieverd. Papa en kind komen er samen wel.

Love As Always
Di Mario

John zei

Wat een ontzettend mooi verhaaltje Tet. Gewoon geweldig.

Rebbeltje ★ zei

Wat lief...en ja soms kan je als volwassene ook wel eens een knuffel nodig hebben.

Prachtverhaaltje

Renesmurf zei

ja, als het al zo ver gekomen is is het maar goed dat hulp onderweg is! Dat is beter voor iedereen.

rietepietz zei

Het zou zómaar een waargebeurd verhaal kunnen zijn, kinderen zijn zo lief!

gerdaYD zei

*zucht*
Hartverscheurend is dit lieve Terrebel, maar ook heel lief! Een kind kan zo gevoelig uit de hoek komen hé en jij... jij hebt er een schitterend geschreven verhaal over gepleegd!

Salty Letters zei

Wat je ook verliest, laat het nooit de liefde zijn. Dat kind wist dat en gaf het door .

fluisterzachtblog zei

slik... traantjes... Lief kind voor lieve vader, de beste vader! Het komt goed, omdat hij daar voor zorgt.