dinsdag, mei 31, 2011
maandag, mei 30, 2011
Gemaakt
Geschreven door
Terrebel
om
19:44
7
reactie(s)
zondag, mei 29, 2011
Midlife-crisis
Geschreven door
Terrebel
om
19:14
8
reactie(s)
vrijdag, mei 27, 2011
Het Mannetje (Een verhaaltje)
Geschreven door
Terrebel
om
16:25
9
reactie(s)
donderdag, mei 26, 2011
De Islam
Geschreven door
Terrebel
om
20:45
11
reactie(s)
woensdag, mei 25, 2011
Te laat
Inmiddels weet u natuurlijk al wat ik het afgelopen weekend gedaan heb. Maandag kwam ik terug en was ik de rest van de dag uitgeteld. Gisteren was voor het beantwoorden van ingesproken berichten en het nalopen van gemiste e-mails en een stuk administratie.
Vanmorgen begon met een zogeheten assessment van mijn ondernemingsplan bij het Instituut voor het Midden en Kleinbedrijf (het IMK), daarna was ik door naar een heuse Tweetup. Daarna had ik nog een uurtje tijd voor de boodschappen en even chillen voor ik naar een andere lokatie in Amsterdam afreisde voor het passen van een kostuum wat ik mag dragen op een feest waar ik eerdaags zal werken...thema: "De Romeinse Tijd: The Empire".
Vrijdag had ik een hoop lol bij mijn moeder thuis waar ik kennismaakte met een voorheen onbekende tante. Ondermeer over de stamboom zitten kletsen en Roti Kukus zitten eten...
En dat allemaal zonder dat dat de belastingbetaler ook maar één cent kostte!
De (lokale) overheid doet van alles van onze belastingcenten. Het is dus goed dat er belasting wordt betaald. Maar als ik een politicus of gemeente-ambtenaar hoor beweren dat men ergens langs de kant van de (snel)weg een stuk natuur wil gaan maken, dan krommen zich mijn tenen. Natuur kún je namelijk helemaal niet maken! Hooguit kun je besluiten een stuk land jarenlang met rust te laten zodat de natuur de kans en de tijd heeft te herstellen.
De Songfestival-fans in Nederland zijn vast al hersteld van de "nederlaag" want echte winst werd ook niet verwacht:
De 3J's hebben de finale van het Songfestival niet bereikt maar wél een record gehaald: nog nooit eerder in de geschiedenis is het een land dat Nederland heet gelukt om 7 jaar achtereen uitgeschakeld te worden voor de finale!
Zorgen dat Nederland weer'ns een keertje voor de echte prijzen mag meedoen op het Songfestival blijkt net zo lastig als het voorgoed uitschakelen van zelfmoordterroristen. De enigen die dat écht goed en radicaal kunnen zijn de zelfmoordterroristen zélf. Maar ja, dan is het al te laat...
Geschreven door
Terrebel
om
23:06
5
reactie(s)
dinsdag, mei 24, 2011
Weekendje Praag (een verslag)
Op Schiphol bleek er een probleempje met de reservering omdat mijn naam verkeerd bleek te zijn gespeld. De dame achter de incheckbalie voor wie ik de eerste klant was op haar eerste werkdag raakte nauwelijks in paniek en met wat hulp van haar mentor was het een en ander snel geregeld.
Om een of andere reden sprak bijna al het vliegveld-personeel mij aan in het Engels, terwijl de andere mensen in de rij in eerste instantie in het Nederlands werden begroet. Het zij zo.
Uiteraard piepte de metaaldetector toen ik door het poortje liep. Ditmaal vanwege het metaal in mijn schoenen. Die ik dus prompt mocht uittrekken.
De vlucht was plezierig en ik voelde mij een heuse ster toen ik werd opgehaald door een chauffeur die een bordje omhoog hield met mijn naam daarop! ;-)
Ik bleek een uurtje te vroeg in het hotel aangekomen te zijn waardoor mijn kamer nog niet kon worden opgeleverd. Geen ramp. Het was prachtig weer en Praag is een prachtige stad. Ik vermaakte mij dat uur wel met wandelen en een paar souvenirs kopen voor het thuisfront. Ik verkende de omgeving door met het hotel als centraal punt in steeds grotere cirkels rond te banjeren. Na een half uur in kleinere cirkels weer teruglopen en je komt vanzelf weer bij het hotel uit.
Intussen was ik gebeld door de produktieleider van het reclame-filmpje waarin ik zou mogen meespelen: het schema was dusdanig omgegooid dat zowel het kostuum-passen alsook de opnames allemaal zouden plaatsvinden op zondag; ik was dus de rest van de zaterdag vrij!
Dan kun je natuurlijk een dutje gaan doen op je hotelkamer of je gaat genieten van zoveel mogelijk van al het schoons dat Praag te bieden heeft...
Eerst nog even mijn kamer inspecteren, even douchen en daarna lekker uitgebreid de stad in na nog even glimlachend een blik te hebben geworpen op het ten name gestelde welkomstbriefje, dat op een glazen bureautje lag, naast een "complementary" flesje Becherovka.
Na mijn uitgebreide stadswandeling vond ik op mijn bed een briefje met daarop de weersverwachting voor de volgende dag, naast een zakje gummibeertjes...
Door de warmte, de pijn in mijn heup vanwege het vele lopen (zonder stok; stom, stom, stom!) en misschien ook wel een beetje vanwege de zenuwen kon ik maar moeilijk in slaap komen. Gelukkig was de in het Tsjechisch nagesynchroniseerde romantische Duitse film bijzonder slaapverwekkend.
Mijn chauffeur was keurig op tijd om mij de volgende middag naar de filmset te rijden en zo kon ik al snel kennismaken met mijn directe collega's en de rest van de crew en catering (altijd belangrijk om de mensen van de catering te vriend te houden!). Een aantal van de ongeveer 50 medewerkers was gelukkig Engelstalig dus hoefde ik mij niet voortdurend zien te redden met mijn kennis van het Tsjechish. Inmiddels bestaat mijn woordenschat in die taal uit ruim 20 woorden! Vooral met de woorden Krtek (Het Molletje), Martina Sablikova (De schaatsenrijdster), Becherovka (een likeurtje). prosím (alsjeblieft) en préservatif (de vertaling laat ik aan uw verbeelding over) gooide ik hoge ogen en maakte ik nieuwe vrienden.
Het werd een zeer warme, zeer vermoeiende en zeer lange dag. Vanaf half elf 's ochtends waren we op de set en pas om half zeven konden we echt even zitten uitrusten. Het gekke is namelijk dat je niet uitrust van wachten; je moet voortdurend gefocust blijven omdat je elk moment kunt worden opgeroepen door bijvoorbeeld de cameraman, de setdresser of de regisseur.
Stel: je hoort dat je "over 5 minuten" voor de camere moet gaan staan. Dat wordt een kwartier en kan wel oplopen tot anderhalf uur. En dan OPEENS moet je presteren. Gek genoeg is dat best vermoeiend. Zeker als dan de betreffende scène er pas in 38 "takes" naar tevredenheid op staat. 38 Keer dezelfde 12 seconden beeldmateriaal spelen; hetzelfde loopje, spelend met verschillende manieren van oogopslag en/of lichaamshouding...Maar eigenlijk is acteren stiekem best wel leuk!
Tijdens het eten kon ik dus echt even rustig zitten. En dat had ik wellicht beter niet kunnen doen. Want door de opgebouwde spanning in mijn benen wilde met name mijn linkerbeen niet meer ontspannen en ging mijn linkerheup "op slot"; ik kon niet meer opstaan! Het fenomeen doet zich dan voor dat je in paniek raakt waardoor je automatisch vluchtgedrag vertoont. En wat doen je spieren als je hersenen zeggen dat het lichaam moet rennen? Precies: die gaan zich spannen. Waardoor het nog meer pijn gaat doen, je verder in paniek raakt...etcetera...Gelukkig was daar Johanna van de produktie die bij me bleef, letterlijk mij aan de hand nam en zo kalm op mij insprak dat ik langzaam ontspande en zelfs een klein beetje kon lopen. Intussen had iemand anders van de produktie een fysiotherapeute/masseuse gebeld.
Die nam niet alleen mijn onderhanden maar was er ook voor andere crewleden. U kunt zich wellicht voorstellen dat bijvoorbeeld een cameraman na zo'n 8 uren turen wat last krijgt van nek en schouders. Of dat iemand van de catering een spiertje verrekt omdat-ie drie kratten met frisdrank in één keer probeert te verplaatsen naar een andere lokatie op de set.
Ruim een uur lang lag ik op de door Camilla meegenomen handige inklapbare meeneem-massagetafel! Zij vond mijn onderbroek erg mooi, zei ze. Leuk compliment natuurlijk maar waarom trok ze die vrijwel meteen uit!? Om makkelijker bepaalde drukpunten aan de binnenkant van mijn heup onderhanden te kunnen nemen, natuurlijk. Terwijl wij over van alles en nog wat kletsten (haar zoon was zo oud als de mijne en dergelijke) raakte zij af en toe een spier waarvan ik niet wist dat die ook pijn deed, afgeleid als ik was door de intense pijn in mijn been. Vandaar dat ik van schrik dan maar het gewoon even uitgilde van de pijn. Om vervolgens even ongeneerd te gaan liggen grienen van de pijn. Heerlijk! ;-)
Op gegeven moment was ik zo ver ontspannen dat er onder haar warme magische vingers in de buurt van mijn lies een volkomen natuurlijk neuro-fysiologisch verschijnsel optrad en eventjes werd het een beetje genânt. Een dokter is natuurlijk wel wat gewend maar toch...
Dankzij de goede zorgen en lieve en wijze woorden van deze dame kon ik er weer enkele uren tegen: "Het is goed zo. Ik weet wat je doormaakt. Het is niet erg om toe te geven dat je pijn hebt. Pak waar je kunt af en toe een moment om te stretchen. Als ze willen filmen maar jij hebt pijn, dan wachten ze maar even. Je moet tenslotte ook vaak genoeg op hun wachten."
Om twee uur 's nachts zat voor de acteurs de draaidag erop. Slegs één uur achter op schema! Een ongekende prestatie, durf ik zonder sarcastisch ondertoontje te beweren.
Een dame van de kleding legde mij (in het Tsjechisch) uit dat het Tsjechische woord voor "schoen" "boty" is. Uit te spreken als een mix van het Nederlandse "boot" en het Engelse "Booty" voor halfhoog laarsje, of achterbak van een auto. Of Amerikaans slang voor "De fraai gevormde welvingen aan de onderrug van een (doorgaans donkerhuidige) vrouw".
Johanna (de dame die zo met mij meeleefde in mijn momenten van pijn (ook omdat zij zelf vanwege haar lengte van ongeveer 1.90m regelmatig last heeft van een vastzittende rug) vertelde mij dat in de Spaceshuttle Endavour een knuffel van Krtek mee was gegaan, door toedoen van de Tsjechische echtgenote van één der astronauten. Leuk weetje vond ik dat!
Uiteindelijk kon ik ruim drie uren slapen voordat de wekker mij duidelijk maakte dat het tijd was voor de terugreis naar Amsterdam.
Geschreven door
Terrebel
om
22:23
13
reactie(s)
maandag, mei 23, 2011
Doen
Ben net terug van werken in Praag, het afgelopen weekend. Zit er nu fysiek een beetje doorheen omdat ik gisteren gewerkt heb van 10 uur 's ochtends tot 2 uur vannacht. Ga dus zo maar even een dutje doen. Een verslag komt later wel maar eerst even een overdenking naar aanleiding van het recente "Einde van de Wereld":
Als de vraag wordt gesteld: "Wat zou u doen als u wist dat over een week de wereld ophoudt te bestaan?" antwoorden vele mensen: "Ik zou dan nog even snel wat leuke dingen gaan doen met mijn partner/mijn kinderen/alleen en bijvoorbeeld mijn oude vader bellen om hem te zeggen dat ik ondanks alles toch van hem hou."
Mijn overdenking is eigenlijk een hele simpele: Wat weerhoudt die mensen ervan om al die dingen nu al te doen?
Geschreven door
Terrebel
om
13:23
12
reactie(s)
vrijdag, mei 20, 2011
Bedreven (Een verhaaltje)
Geschreven door
Terrebel
om
16:28
14
reactie(s)
donderdag, mei 19, 2011
Afgeschaft
Geschreven door
Terrebel
om
15:11
8
reactie(s)
woensdag, mei 18, 2011
Voksliedjes
Hieronder een filmpje dat afgelopen weekend is opgenomen op de terugweg van een verjaardag. Na zo'n anderhalve minuut wordt duidelijk dat mijn kinderen meer houden van reggae dan van oude Duitse volksliedjes...
Geschreven door
Terrebel
om
19:07
13
reactie(s)
dinsdag, mei 17, 2011
De tijd
Geschreven door
Terrebel
om
18:36
10
reactie(s)
maandag, mei 16, 2011
Ons
Geschreven door
Terrebel
om
14:48
8
reactie(s)
zondag, mei 15, 2011
Denken
'Wat ziet het er hier opgeruimd uit!' zei m'n koffievisite van vrijdag.
'Je lijkt wel op een filmster, zo met dat jasje, die sik en die zonnebril!' zei een bekende op straat.
Leuke dingen om te horen zijn dat...:-)
Wat dat eerste bezoek betreft: dat was vanwege een beetje vrijwilligerswerk voor een stichting waar ik af en toe een beetje tijd in steek.
Die tweede opmerking was ook wel geinig want toevallig had ik net gehoord dat ik in de running ben voor een rol in een heuse speelfilm, op te nemen in Engeland. Moest wel even aangeven dat ik bereid ben goed te leren paardrijden...
Het is ook nog even spannend of ik aankomende week al dan niet voor een opdracht naar Praag mag. "Het is 95 procent zeker", zei men en vertelde erbij dat ik gisteren uitsluitsel zou krijgen maar het enige dat ik hoorde was dat áls we gaan, dat dat maandag of woensdag zal zijn. Heerlijk, al die duidelijkheid. Erg goed voor m'n hart ook...
Intussen is het ISBN-nummer binnen voor m'n tweede verhalenbundel en heb ik de betreffende bestanden naar een vertaalster gestuurd opdat mijn schrijfsels de Engelstalige markt kunnen veroveren...;-)
Heb ook maar meteen twee pagina's verder geschreven aan m'n roman-in-wording, ben even naar de Hema geweest en de kapper en meteen maar even de eerste twee hoofdstukken geschreven voor alwéér een nieuw boek. En omdat ik toch lekker bezig was ook maar even de kledingkast uitgeruimd en een beetje lopen zwabberen. Dat was dus allemaal vrijdag.
Zaterdag was ik met m'n zoon en twee zusjes naar een verjaardag om de jongedames vandaag in de middag naar mama thuis te brengen omdat ik had afgesproken voor de deur van Theater Carré. Met een afvaardiging van de Rocky Horror Fanclub zagen wij de musical Spamalot, gebaseerd op "Live at the Hollywood Bowl" en "Monty Python and the Holy Grail" van Monty Python. Hoogst vermakelijk. Ook omdat de acteurs grapjes improviseerden op het thema Ajax vs. Twente. Bij het noemen van de Heilige Graal: "Huh, zei je nou schaal?" -"Nee joh, dat is straks pas. Vorige week ging het om de beker en dat is nou eigenlijk een soort van Graal".
Goed, af en toe loopt m'n hoofd om van het 'even dit' en 'even dat' (wanneer je gevraagd wordt om 'even' je kledingmaten door te geven of 'even' reclame te maken voor een show of 'even' een artikeltje te schrijven of als je 'even' wat gevraagd wordt door een buurvrouw of de sigarenman; ook dat overkwam mij allemaal vrijdag) maar het is allemaal de moeite waard.
En dan te bedenken dat een jonge vrouw indertijd de relatie met mij verbrak omdat zij mij saai vond. Goed, ik had indertijd een 'gewone' 9 tot 5 baan maar ik vraag mij wel eens af hoe zij nu over mij zou denken...
Geschreven door
Terrebel
om
20:12
13
reactie(s)
vrijdag, mei 13, 2011
Bedoelde (een verhaaltje)
Geschreven door
Terrebel
om
20:33
11
reactie(s)
donderdag, mei 12, 2011
Motivatie
Geschreven door
Terrebel
om
13:05
9
reactie(s)
woensdag, mei 11, 2011
Mopje
Geschreven door
Terrebel
om
18:16
7
reactie(s)
dinsdag, mei 10, 2011
Ik vind...
Geschreven door
Terrebel
om
08:45
15
reactie(s)
maandag, mei 09, 2011
Overtreden
Geschreven door
Terrebel
om
08:35
9
reactie(s)
zaterdag, mei 07, 2011
Verdienen
Geschreven door
Terrebel
om
21:35
14
reactie(s)
vrijdag, mei 06, 2011
Liftgesprek (Een verhaaltje)
Geschreven door
Terrebel
om
18:40
11
reactie(s)
donderdag, mei 05, 2011
Goedkoop
Geschreven door
Terrebel
om
23:28
6
reactie(s)
woensdag, mei 04, 2011
Nationale Dodenherdenking
Geschreven door
Terrebel
om
17:48
10
reactie(s)
dinsdag, mei 03, 2011
Drijven
Volgens mij zijn wij vandaag geslaagd voor diverse moederdag-cadeautjes: voor mijn eigen moeder, voor de moeder van twee überschattige meisjes en voor de biologische moeder van mijn zoon.

Nu gun ik William en Kate het huwelijksgeluk van harte, hoor! Hoewel het nog maar de vraag is of hun huwelijk gelukkig zal zijn. Dat weten we pas over enige tijd. En dat is misschien wel de échte spanning rond trouwen: zal het allemaal goed gaan?
Punt is dat je dat niet vantevoren weet. En dat is leuk. Stel dat wél al vaststaat hoe een relatie er over zoveel jaar bij staat! Mij lijkt dat net zoiets als het kijkschijfje van Titanic aanschaffen en steeds maar weer opnieuw bekijken. Het is toch écht al een hele tijd bekend hoe het afliep met
Maar hoewel ik er geen moment wakker van zal liggen mocht het onverhoopt misgaan, toch hoop ik voor William en Kate dat hún huwelijksbootje blijft drijven.
Geschreven door
Terrebel
om
20:30
10
reactie(s)
maandag, mei 02, 2011
Kerk
Ik kan mij dus ook goed voorstellen dat er moslims zijn die blij zijn bij het zien van het lijk van een Amerikaanse soldaat. Logisch: als NAVO-militairen onlangs een fragmentatiebom hebben laten afgaan op een markt waarbij jouw moeder omkwam of men heeft voor de zoveelste keer de gasten op een huwelijk doodgeschoten of weer eens "per ongeluk" een school opgeblazen...ja, dan ben je blij als de dader iets naars overkomt. Zelfs al is het niet de dader zélf maar slechts een collega die symbool staat voor de bezettende macht of voor de "bevrijders".
Geschreven door
Terrebel
om
17:55
14
reactie(s)
zondag, mei 01, 2011
Types
Heb met zoon samen een heerlijke Koninginnedag beleefd! De opbrengst van de spullen op ons kleedje was niet zo hoog als eerdere jaren maar daar gaat het ook niet om. Het weer was ook veel te mooi om de hele tijd te blijven zitten. Daarom zaten wij ook niet lang...
Het mooie van zo'n dag als Koninginnedag vind ik dat je op straat nauwelijks status-verschil ziet: die dronken gast die waggelend een gracht in donderde was misschien een lokale daklozenkrant-verkoper maar had net zo goed de een of andere topmanager kunnen zijn.
Topmanagers vinden al jaren dat hun exorbitante bonussen en andere beloningen gerechtvaardigd zijn "want in buurlanden verdienen managers ook zo veel." En stelt de overheid paal en perk aan bonussen, dan verhogen zij gewoon hun eigen "basis"-salarissen met een procentje of 70. Simpel. Zij dreigen zelfs met naar het buitenland te vertrekken als hun eenvoudige verzoekje om een extra bonus van een paar miljoen niet wordt gehonoreerd. Ik zeg: niet dreigen maar doen!
Dat deed mijn zoon tenslotte ook:
Hij won met zijn klas alle wedstrijden van de sporten tijdens de recente sportdag: zowel die van softbal alsook die van voetbal. Helaas moest hij met het openbaar vervoer naar het sportveld want het achterwiel van zijn fiets werd gejat. En de volgende dag ook nog het voorwiel. Erg flauw om als je de fiets niet kunt stelen dan maar het wiel te pikken!
Hebben jullie een dader op het oog? Mogelijk. Het gaat om een iets oudere blanke man die zichzelf graag een christen noemt en al vaker geklaagd heeft bij de politie en op bewonersavonden over "die [censuur]marokkanen". Hij is al meerdere malen op de vingers getikt voor het doen van valse aangiftes.
Het zou zomaar kunnen dat hij zelf verantwoordelijk is voor een deel van het vandalisme in de buurt, gewoon om de lokale jeugd de schuld te kunnen geven. Bah! En dan jezelf Christen noemen "omdat je naar de kerk gaat." Ja hallo, naar de kerk gaan maakt geen christen van je, net zo min als in een garage gaan staan een auto van je maakt. (Die grap plaatste ik al eens eerder, maar ik blijf'm leuk vinden...;-))
Vorig jaar nog werd een man betrapt. Nadat hij voor de camera's van een lokale omroep had geklaagd over de enorme vuilnisbelten aan de rand van de stad "waar al die buitenlanders hun rotzooi dumpen", besloot de politie (zonder het te vertellen!) daar een camera op te hangen om mensen te kunnen betrappen op illegaal dumpen en ze een boete te kunnen opleggen. Binnen een paar weken zagen ze een sjieke auto stoppen, een man in pak uitstappen, een paar vuilniszakken uit de kofferbak slepen en op de grote hoop storten. Dat was dus diezelfde man die klaagde over "die buitenlanders" maar zelf in "een nette buurt" in Amsterdam-Zuid woonde.
Ik weet niet hoe het met u zit maar persoonlijk heb ik een pesthekel aan dit soort types.
Geschreven door
Terrebel
om
19:31
18
reactie(s)
