Droom

Kreeg vandaag waardering voor het meedenken met een collega en voor het zijn van een heuse hulpverlenende buurman voor de buurvrouwen Winona en Petra. Ik mag U onthullen dat ik blij ben met ieder stukje waardering.

Dit lijkt wel de tijd van grootse onthullingen. Blijkt eerst dat Maradonna wel degelijk zijn hand gebruikte bij het maken van een wereldberoemd doelpunt, blijkt nu ook nog'ns dat Joran van der Sloot wel degelijk vrij direct betrokken was bij de dood van Natalee Holloway. Die Peter R. de Vries toch: hoe heeft hij Maradonna overgehaald tot bekennen?

De lezer hoef ik niet te bekennen dat ik soms wel'ns moe wordt van het hele dagen werken naast het alleenstaand vader zijn. Toch heeft het we degelijk z'n waardevolle momenten. De dag dat het loonstrookje binnenkomt, het moment dat je samen met je zoon gezellig chips knabbelt terwijl je ziet hoe in een alternatieve versie van de SF-serie sliders de Russen Amerika beheersen.

Volgens sommigen is dat laatste scenario een ware nachtmerrie en voor anderen een onbereikbare droom...

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Jan van Herpen

Uitmaken

Het toeval wilde dat het toetje na ons avondeten exact hetzelfde was als het toetje dat hij na de lunch bij oma had gehad: Chocolademousse.

Tijd voor toetjes mogen wij dan wel een paar keer per week hebben maar tijd voor 's morgens koffiedrinken met de buurvrouw is er niet meer. Kletsen met de buurvrouw blijft dus vooralsnog beperkt tot een enkel moment op straat, in de supermarkt of -zoals gisteravond met buurvrouw Petra- in het trapportaal. Gelukkig zijn er ook nog weekenden en waag ik mij zelfs af en toe aan het drinken van een borrel met de buren.

Vreemd eigenlijk dat onze machthebbers absoluut niet de intentie hebben alcoholverslaafden tegen zichzelf te beschermen maar wel de mond vol hebben van het tegengaan van gokverslaving. Als de Staat der Nederlanden aan online gokken nu eens net zoveel zou verdienen als aan de verkoop van alcohol, zou dat verschil uitmaken?

Vriendjespolitiek

Niet iedereen kan het maar sommigen zijn er behoorlijk goed in: genieten. Neem nu m'n zoon die gistermorgen intens genoot van z'n pannekoek met kaas en spekjes voor het ontbijt. Kijk: daar geniet ik dan weer van!

Volgens officiele berichten genieten steeds minder mensen een WW-uitkering. Kunst; Je past simpelweg de regels zodanig aan dat vrijwel niemand meer recht heeft op een werkloosheidsuitkering. Dan heb ik nog een kleine tip: maak het aanvragen van WW pas mogelijk nadat iemand van de afgelopen 15 jaar er 14 achtereenvolgens gewerkt heeft. Men zal zien dat het aantal toegekende aanvragen enorm daalt! Dankzij mijn idee zijn er binnenkort nog minder uitkeringstrekkers. Goed he?

Dat is ook het feit dat er kamervragen gesteld worden over belangenverstrengeling van ambtenaren in de wereld van de ICT. Natuurlijk zijn er ambtenaren die regeringsopdrachten doorspelen aan het bedrijf waar zij, vrienden of familieleden, zelf wat mee te maken hebben. Dat is al eeuwenlang het geval en zal altijd wel zo blijven ook. Arda Gerkens en co hoeven zich daar geen zorgen over te maken. Zolang politiek bestaat bestaat ook vriendjespolitiek.

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Mohammed Soeharto

Bekeken

"Winnie de Poeh en het oplossen van problemen" is het tweede door mij gelezen boek dit jaar.

Dochter Dayna las ik vanavond voor uit "Max en de Maximonsters" waarna haar broer het ook nog'ns aan haar moest voorlezen. Beiden liggen nu lekker in bed na een vrij rustig dagje waarop zusje Eva niet meekwam omdat zij belangrijke dingen moest doen.

M'n zoon en ik gingen voor de verandering niet naar een buurthuis voor karateles of iets dergelijks en ook troonde ik hem niet mee naar het huis van vrienden Bas en Elsa om daar een potje Magic: The Gathering te spelen om vervolgens laat thuis te komen, zoals afgelopen zondag.

Nee, het ziet er naar uit dat wij beginnen door te krijgen dat een rustig leven ook leuke ende gezellig kan zijn. Gewoon wat boodschappen doen, een beetje opruimen, een beetje TV-kijken, een pizza'tje eten...Van die dingen dus.

Nu staat dit er wel allemaal maar lezers die mij een beetje kennen zullen vermoeden dat deze rust niet lang standhoud. Het is ook absoluut niets voor ons om ons zorgen te maken om een kras op de auto, kleurverschil in het bestelde en uiteindelijk geleverde gordijn of de te hoge boom van de buren die een schaduw werpt over onze tuin. Wij zullen ook niet zo snel Geert Wilders aanhangers worden of Rita Verdonk macht geven. Toch hebben m'n zoon en ik het beste voor met dit land. Ondanks het feit dat voornoemde mensen er een luisterend oor treffen. Aan de andere kant heeft Nederland het misschien wel aan zichzelf te danken dat deze twee malloten zoveel te zeggen hebben. Ik bedoel maar: hoeveel hoop is er voor een land waar een TV-programma als "Boer zoekt vrouw" het predikaat krijgt "Best bekeken"?

Was

Nog maar net binnen werden m'n zoon en ik aangesproken door een jongeman die een van de kinderen bleek te zijn die ik in mijn tijd als groepsleider naschoolse opvang onder mijn hoede had. Inmiddels is het jongmens een leerling in de tweede klas van een gymnasium dat gisteren een informatie-avond had.

Fotograaf Fokke was mee in het kader van zijn fotoraportage over alleenstaande vaders. Op zich viel het niet op dat er een meneer liep te fotograferen, ware het niet dat hij zijn camera bijna uitsluitend richtte op Ferdinand en mij. Dat feit veroorzaakte wat rimpels in voorhoofden van andere aanwezigen.

Op weg naar het werk vanmorgen nog even een vriend van m'n zoon gesproken die als brugklasser onderweg was naar een lyceum waar wij volgende week een kijkje gaan nemen en waar de beginnend puber in kwestie als vrijwilliger zal rondlopen.

In de kroeg na afloop van de werkweek werd door mij weinig rondgelopen, moe als ik was.

Verstrekt

"Waren de juffen vroeger ook zo leuk?" vroeg ik mij bijna hardop af toen ik gisteren met Superfer rondliep op een kandidaat-middelbare school. Een deel van de rondleiding werd verzorgd door zijn vriend Nick die als vrijwilliger de bezoekende achtste-groepers en hun ouders de weg mocht wijzen door het schoolgebouw.

In de verschillende lokalen werd uitleg gegeven over een bepaald vak of een speciale activiteit. Zo kregen wij informatie over het Internationale VWO en mocht de Ferman deelnemen aan natuurkunde-proefjes. Verder kreeg hij als opdracht ontbrekende woorden in te vullen in een Nederlands gedicht en werd hem gevraagd een brug te bouwen. Voor elke proef kon een stempel worden verdiend en met een volle kaart kan een prijs worden gewonnen. Bij Duits kwam ik er achter dat de kinderen tegenwoordig de bekende rijtjes niet meer in het hoofd hoeven te stampen. Een leuke kennismaking met een leuke school maar wat vooral aansprak waren het enthousiasme van de leraren en leerlingen.

Misschien dat het ministerie van onderwijs wat van dit enthousiasme kan lenen en niet met steeds nieuwe smoesjes komt waarom schoolboeken dit jaar nog niet gratis worden verstrekt.

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Heath Ledger

Steunen

Het einde van "het singeltje" is in zicht; De CD-single wordt eerdaags niet meer als los object verkocht. Het schijnt zelfs al zo te zijn dat de huidige nummer 1 in de hitparade alleen maar als download te verkrijgen is. Met weemoed denk ik terug aan de tijd dat ik in de schoolvakanties aan de lopende band stond te werken en het enige dat mij deed voortploeteren van uur tot uur was het feit dat een uurloon toen nagenoeg gelijk was aan de prijs van een single. 3 Gulden en 65 cent was mijn netto uurloon in de tijd dat je voor zo'n mooi rond zwart schijfje van vinyl 3 gulden en 75 cent neertelde. Dat deed je bij de platenzaak waar mensen werkten met verstand van platen en niet alleen van kassabediening. Nu zijn die mensen vast ook nog wel te vinden maar het lijkt een uitstervend ras...

"Die mag ik nog niet verkopen want de release-date is pas volgende week";"Ik kan de inhoud van het lege hoesje dat je daar hebt niet vinden dus je moet wat anders zoeken" en zo verder.

Ook het einde van m'n zoon's basis-schooltijd is in zicht. Eerdaags gaat hij open dagen af en zal hij moeten bepalen hoe zijn toekomst eruit zal zien. Dat klinkt natuurlijk wat dramatischer dan het daadwerkelijk is maar het feit blijft dat hij voor een lastige keuze staat. Gelukkig dan maar dat er mensen zijn die hem steunen.

Werk

Heb de laatste paar dagen gezellig samen met m´n zoon in de lappenmand gelegen: de tijd die ik niet in de badkamer doorbracht vooral in bed gelegen. Mede daardoor vandaag zoveel energie dat wij besloten tot een kleine verbouwing in huis waarbij ondermeer de filmkast onderhanden werd genomen.

Zo maakten wij ondermeer een lijst van films die wij nog op video hebben en graag vervangen met DVD's zodat wij meer ruimte in huis verkrijgen en misschien nog een paar eurootjes kunnen ophalen op Koninginnedag.

Gisteren in de videotheek kwamen wij Fer's vriend Nick tegen die tegenwoordig als heuse brugpieper rondloopt, een lot dat ook de Ferman beschoren ligt. Ook ik kwam oude vrienden tegen, maar dan op netwerksite Hyves. Heel leuk, zo'n hernieuwde kennismaking.

Hoe leuk hele dagen thuis zitten met je kind ook kan zijn en verwend worden door oma en buurvrouw Hetty, toch zal ik mij opgelucht voelen wanneer ik maandag gewoon weer werk.

Giocondo

Boek nummer twee van dit jaar is "The Summons" van John Grisham; een boek dat gaat over broederliefde, de liefde van een vader voor zijn zoons, het omgekeerde en de uiting ervan in daden. Volgens Grisham gaan sommigen zo op in hun carrière dat zij hun vrienden en familieleden negeren.

Naar verluidt raken werkende moeders helemaal in de stress van de combinatie van werken en zorgen voor de kinderen. Ik kan de wetenschappers daar nog een feitje bij vertellen: datzelfde geldt ook voor werkende vaders! Wél een verrassing is de vondst van de resten van een gigantisch knaagdier in Uruguay. Het beeld bekroop mij van een kind dat een voor de verjaardag gekregen cavia van zo'n 1000 kilo knuffelt...

Ondanks dat hij al groot is knuffelen m'n zoon en ik ook nog graag. Uiteraard niet in het openbaar zaosl in het buurthuis waar hij karateles ontvangt. Dit keer was fotograaf Fokke erbij. Het bleek even wennen om jezelf te zijn terwijl regelmatig het geklik van een fotocamera in de buurt is.

Buurvrouw Angela is ook vaak in de buurt en vanavond vertelde zij mij dat het wachtwoord van m'n MySpace-account was gehackt en iemand uit mijn naam vreemde berichten zat te plaatsen. Errug mysterieus!

Helaas is het geen mysterie meer wie er is afgebeeld op Leonardo Da Vinci's "Mona Lisa". Naar alle waarschijnlijkheid betreft het Lisa Gherardini, echtgenote van de Florentijnse koopman Francesco del Giocondo.

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Jason MacIntyre

Koninginnedag

Twee Nederlandse militairen zijn omgekomen door "eigen vuur", in het Engels "friendly fire" geheten. Alsof dat minder pijn doet dan vuur van een ander of onvriendelijk vuur. De concoleanceregisters stromen vol en dat terwijl de militairen het risico kenden. Bestaat er eigenlijk een concoleanceregister voor kinderen die in India omkomen van uitputting omdat zij voor ons sportschoenen in elkaar zetten voor een hongerloontje.

De oprichter van Hyves hoeft niet te leven van een hongerloontje aangezien zijn bedenksel voldoende inkomsten genereert. Zelf ben ik inmiddels ook nog aangesloten bij MySpace en Facebook terwijl ik ook al jaren een plekje heb op Orkut. Al die netwerksites hebben toch eigenlijk wel een groot nadeel: je kunt niet virtueel bij elkaar op de thee.

Buurvrouw Hetty kwam even op de thee gisteren, vlak nadat Eva was opgehaald. Haar zusje Dayna had een verjaarsfeestje dus die was niet mee het afgelopen weekend. Eva was een beetje hangerig dus het grootste deel van onze tijd brachten wij binnenshuis door. Zo werd de kerstboom ingeklapt en hebben broer en zus een kist met speelgoed uitgesorteerd. Ondermeer op spulletjes die geschikt zijn voor Koninginnedag.

Toch?

Eergisteravond met m'n zoon samen een ritje gemaakt in een gloednieuwe Mercedes. Twee maal zelfs. Het Amsterdamse Gemeentelijk Vervoerbedrijf heeft nieuwe bussen aangeschaft zodat wij in redelijk comfort voor het eerst dir jaar naar de atletiekbaan konden voor Superfer's wekelijkse ren- gooi- en springlessen. Het was leuk om zijn atletiekvriend Rens en diens moeder Emmy weer te zien.

Zo zag ik gistermorgen buurvrouwen Winonah, Petra en Renee voor het eerst dit jaar. Voor het eerst dit jaar was ik weer naar gitaarles om later op de avond gisteren het pas geleerde aan de buurvrouw te laten horen. Dat wij beiden vooruitgegaan zijn op het gebied van gitaar spelen is inmiddels meer dan een vermoeden.

Een vermoeden werd bevestigd: Behandelaars in de psychiatrie zijn soms nauwelijks te onderscheiden van patienten. Dat bleek eind vorig jaar bij een instelling in Zoetermeer waar een arts-assistent bleek te werken die via een rechterlijke machtiging zelf was opgenomen in een instelling in Den Haag. Hoe hij van daaruit zich heeft kunnen melden bij een uitzendbureau en uiteindelijk emplooi heeft gevonden in Zoermeer vertelt het verhaal helaas niet.

Intussen gaan soldaten door met het bombarderen van Iraakse doelen. Aangezien er geen miliaire doelen worden gevonden worden de bommen maar op woonwijken gegooid, zo melden althans Iraakse hoogwaardigheidsbekleders . Die dingen niet gebruiken zo natuurlijk wel zonde zijn. Toch?

Vandaag staan wij stil bij het overlijden van Sir Edmund Hillary en dat van Willem Sandberg

Niet meer

Het eerste boek van dit jaar is geworden De Zwarte Toren: De Scherpschutter van Stephen King, Het beschrijft een andere wereld, teleurstellingen, dood en verrassingen.

Voor mij wachtte een verrassing maandagavond bij thuiskomst: M'n zoon had het avondeten verzorgd. Zo zaten wij samen aan een goed gevulde groentesoep voordat wij voor het eerst dit jaar naar het buurthuis gingen voor zijn karateles.

Gisteren ging hij met zijn klas naar het Rijksmuseum voor de eerste museumles van dit jaar. Omdat zijn oma naar het ziekenhuis was bracht hij de overblijftijd in zijn eentje door in haar huis. Des middags ging hij gewoon naar de timmerclub. Intussen zit ik op kantoor en kabbelt ons leventje voort.

Soms is het goed om erbij stil te staan dat dat helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Dat is het eigenlijk al een tijdje niet meer.

2008 Lijkt het jaar te worden van "Niet meer". Yab Yum is niet meer, Parijs-Dakar is niet meer, Tel Sell is niet meer, de OV-chipkaart is niet meer...

Aan

Na een paar telefoontjes bleek dat Ferdinand's moeder was overgeplaatst van de ene naar de andere instelling. Je zou toch verwachten dat de verpleging op eigen initiatief besluit om familie in te lichten over de verhuizing van een patient? Niets is minder waar. Je zou er bijna gewelddadig van worden...

Geweldsplegers zien graag geweldadige films, zo blijkt. Op tijdstippen dat er geweldadige films draaien daalt het aantal geweldsmisdrijven. Zou er ook minder worden gefantaseerd wanneer er een fantasy-film draait?

Was gisteren in de bioscoop met m'n zoon voor de film The Golden Compass. Het bleek een heerlijke film om lekker bij weg te dromen. Vooropgesteld dat je gelooft in dromen. Het schijnt dat er mensen rondlopen die dat niet doen. Onvoorstelbaar want als je niet voor dromen leeft, waarvoor dan wel?

Van mijn leven wordt een fotoraportage gemaakt. De fotograafin kwestie was zaterdagavond op visite voor een kennismakingsgesprek en vertelde mij over het thema waarop hij zijn huidige opdracht basseert: Alleenstaand vaderschap. Leuk dat ik ben uitverkoren.

Met Ferdinand samen een paar scholen uitverkoren om te bezoeken op de open dagen. Spannende tijden breken aan!

Etiketje

Terwijl Ferdinand ervoor zorgde dat een tas met oude kleren werd opgehaald én eerdaags m'n step is gerepareerd beleefde z'n vader andermaal een gewone werkdag. Ondermeer verwijderde ik de bijna 1000 ongevraagde e-mailberichten die tijdens het kerstreces in mijn mailbox waren binnengekomen. Het was de laatste werkdag van een vrij korte werkweek waarop ook de kerstboom werd afgetuigd.

Tijdens Oud & Nieuw werden er mensen afgetuigd. Vaak zonder andere redenen dan overmatig alcohol-gebruik. Meestal van de aanvaller(s).

Zelf mag ik ook graag alcohol drinken maar hou ik het netjes bij een enkel glas tijdens de vrijdagmiddag-borrel. Zo ook vandaag toen ik net lang genoeg in de kroeg verbleef met de collegae om op tijd bij m'n moeder te zijn voor het avondeten.

Ga een rustig weekeinde tegemoet met m'n zoon en zal ongetwijfeld beter slapen dan Hillary Clinton en Barack Obama. Eigenlijk vreemd dat eerstgenoemde mogelijk de eerste vrouwelijke president wordt en de ander de eerste president met een donkere huidskleur. Je noemt Bush Junior toch ook niet "de eerste president met een IQ van onder de 85" en eventueel (mocht de wet worden aangepast) Schwarzenegger de eerste president met een lichaamsvetpercentage van minder dan 17. Mocht ik het worden dan heeft Amerika voor het eerst in haar nog korte geschiedenis een president van onder de 1.45m. En toch moet dat er altijd maar weer op, dat etiketje.

Feestje

Onderweg van het werk naar huis raakte ik in gesprek met een dakloze. Hij genoot er zichtbaar van als mens te worden gezien en niet als gironummer waarop mensen een bedragje storten om hun geweten af te kopen. Er zijn maar weinig dingen erger dan genegeerd worden.

Met Oud & Nieuw werd ik niet genegeerd maar verkeerde in gezelschap van m'n zoon, m'n moeder en m'n beste vriend. Toen de Ferman en z'n oma naar bed waren ben ik met vriend Erwin nog even naar de kroeg geweest waar wij ondermeer buurman Vincent tegenkwamen en een paar biertjes dronken.

Zo kwam het dat ik vanmorgen dacht dat het midden in de nacht was toen de wekker ging. Tsja, naar het werk gaan terwijl het nog donker is en thuiskomen als het al donker is. Gelukkig duurt dat niet meer dan een paar maanden.

Als ik na die paar maanden maar iemand ben met een verlengd 6-maanden contract! Hoewel...zou ik niet werken dan had ik tijd gehad om vanmiddag langs te gaan bij én een doop-plechtigheid én een emigratie-feestje...