Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

woensdag, juni 29, 2005

Vastlopen

Vastlopen



Bij het ministerie van Defensie oordeelde men dat mijn vraag aan minister Kamp eigenlijk was bestemd voor het ministerie van Economische Zaken. Vandaag kreeg ik van een woordvoerster door dat de vraag te ingewikkeld is om zomaar beantwoord te kunnen worden. Mijn vraag is derhalve doorgestuurd naar de betreffende beleidsafdeling. Oordeelt U zelf of mijn vraag te ingewikkeld is: "Aan de ene kant stuurt Nederland zeker 20 miljoen euro naar Indonesië voor hulp aan de slachtoffers van de tsoenami en een paar maanden later plaatst de Indonesische regering een order van ruim een miljard euro bij het Nederlands defensie-apparaat voor een viertal marine-schepen. Hoe kan dit worden verantwoord aan de betrokken burgers van beide landen?"





Sinds vandaag rijdt er tenminste één Hummer door de stad met een kras op de lak.
De eigenaar van het apparaat had nog mazzel: ik had'm namelijk ook kunnen aanklagen voor poging tot doodslag nadat hij doelbewust op mij af reed terwijl ik op het zebrapad liep.
Had ik geen stap achteruit gedaan dan had hij mij zeker geraakt.
Laat dit een les zijn voor elke sukkel die rondrijdt in z'n belachelijke aso-bak:
een volgende keer stel ik mij minder coulant op. Vermoedelijk is de idioot in kwestie van het type dat een bonnetje vraagt bij de geldautomaat om dat vervolgens gewoon op de grond te laten vallen zonder het een blik waardig te keuren.

Tot op zekere hoogte kan ik het begrijpen wanneer iemand een ander bewust iets aandoet maar je simpelweg door het leven bewegen zonder op wat voor manier dan ook rekening te houden met het bestaan van anderen kan bij mij niet door de beugel.
Mensen die zijn blijven hangen in het ik-tijdperk mogen wat mij betreft hangen in het ik-tijdperk.



Vandaag werd ik op straat ondermeer aangesproken door Guus, ooit medelid van een dichterscollectief waar ik bij zat; Schoolvader Gijs en naschoolse moeder Angelique. Wanneer het regent wordt ik toch iets minder vaak aangeschoten op straat. Gek he?

Voor m'n gevoel niet zo veel gedaan vandaag maar als ik de resultaten van mijn inspanningen vandaag bekijk valt het toch wel mee. Bijvoorbeeld wanneer je de tas met oud papier probeert op te tillen of een blik werpt in de keuken.



Soms zou ik trouwens wel'ns iets willen werpen naar de DVD-speler. Vanavond liep-ie alweer meerdere malen vast tijdens het kijken. Even een vraagje: hoe vaak is bij U de video vastgelopen in de afgelopen vijftien jaar? En hoe vaak de DVD-speler in de afgelopen vijftien maanden?
Zo zie je maar weer: vooruitgang is niet altijd verbetering.

Geen opmerkingen: