Nieuw stukje? Ontvang een e-mail!

Mijn verhalenbundels zijn te koop via Bol.com én via Lulu.com!

woensdag, augustus 06, 2003

De avond voor ons vertrek sprak ik nog even met buurvrouw Janine over
ons aanstaand optreden in Medusa.
Ferdinand wilde niet zijn nieuwe boek meenemen voor in de trein:
Wiplala, dat hij pas heeft gekregen van Elsa.
Ook nog op de avond voor ons vertrek wist tante Mary te melden dat het bij haar in Amsterdam-Geuzenveld
heel warm was. "Bij jullie in Amsterdam-Westerpark ook?" "Nee, tante. Wij hadden te lijden onder een heuse hagelstorm
en moesten de oorwarmers van zolder halen vanwege de aanhoudende koude."
"Echt waar?" Tsja, ze wordt dan ook al een dagje ouder...;-)
Verheug me nu al op een avondje Parade.
Ga ook zeker de prokuktie "Snorder" van het Cosmic Theater bekijken.
Vooral omdat-ie is mede-geproduceerd door Sigrit,
hoofleidster van het afgelopen zomerkamp...
Het vertrek werd goed voorbereid begonnen. Ondermeer met een aantal Pilates-oefeningen
ondernomen door buurvrouw A en ondergetekende, gevolgd door een heerlijke
uitgebreide douche.
De reis leverde absoluut geen problemen op en reeds iets over elf uur des ochtends arriveerden wij in Gent.
Wat een verademing om rond te lopen in een land waar iemand helpen
met een zware koffer wordt gezien als hoffelijkheid en niet als
poging tot diefstal! Vanaf een terras hadden we uiticht op het hoofdkwartier van
de Socialistische Werkersvereniging. Ook hebben we een bezoek gebracht
aan kasteel Gravensteen en het Belfort; zijn we met een rondvaart het geboortehuis
van keizer Karel gepasseerd en bovendien meerdere malen oog in oog
komen te staan met een loslopende dalmatiër met stropdas. Niets vreemder
dus dan het zien rondlopen van een konijn met een wekker zoals Alice dat deed...
Ondanks het ontbreken van TV, Gameboy respectievelijk Playstation
hebben ook Matthijs en Ferdinand zich uitstekend vermaakt.
Een alleraardigst B&B-etablissement was onze uitvalsbasis.
De hitte putte ons wel uit maar wij lieten ons daardoor niet uit het veld slaan.
Toch kan ik een vraagje niet onderdrukken:
Bestaat er ook zoiets als een tropenrooster voor arme alleenstaande huisvaders?;-)
Een aantal mooie herinneringen en muggebeten rijker zijn wij begin deze avond thuisgekomen.
Onderweg van het station naar huis nog even gesproken met buurman Marco
en even later ook nog met buurvrouw Petra.
Meteen was het duidelijk: we zijn weer thuis...


Geen opmerkingen: